เจ้าหน้าที่หมายเลข 139

ตอนที่ 139

โคลสัน? ทำไมมันฟังดูคุ้น ๆ!

เมื่อลีออนที่สวมชุดสูทสีดำเดินเข้ามาในห้องทำงานของซีอีโอ โทนี่ที่นั่งอยู่บนบนโซฟาดวงตาของเขาก็เบิกกว้างขึ้นทันที และรีบลุกขึ้นยืนด้วยรอยยิ้มพร้อมกับพูดติดตลกขึ้นมาว่า "หืม?! . . . นี่มันหนุ่มสุดหล่อเมื่อวานไม่ใช่หรอ?"

เปปเปอร์ก็รีบลุกเดินมาหาลีออนเช่นกันพร้อมกับยื่นมือไปจับกับลีออนเล็กน้อย "คุณลีออน ยินดีที่ได้พบกับคุณอีกครั้ง"

ลีออนพยักหน้าเล็กน้อยด้วยรอยยิ้ม "ยินดีที่ได้พบอีกครั้งเช่นกันครับคุณพอร์ต คุณสตาร์ค!"

"เชิญนั่ง!"

หลังจากพวกเขาทั้งสามคนนั่งลงบนโซฟา โทนี่ที่เริ่มทนความสงสัยไม่ไหวก็ถามขึ้นมาทันทีว่า "ฉันได้ยินเปปเปอร์บอกว่านายรู้จักกับเจ้าหน้าที่โรมานอฟ ดังนั้นก็แสดงว่า . . . นายก็มาจากชีลด์?"

"โทนี่!"

เปปเปอร์ส่งเสียงเตือนโทนี่เล็กน้อยที่โทนี่ถามขึ้นมาอย่างไม่มีมารยาทแบบนั้น

ลีออนโบกมือและพูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้มว่า "ไม่เป็นไรครับคุณพอร์ต ผมค่อนข้างเป็นคนสบาย ๆ และการแสดงความจริงใจต่อกันก็เป็นสิ่งที่ดีเช่นกัน"

"เห็นไหม? เขาก็คิดเหมือนฉัน" โทนี่หันไปพูดกับเปปเปอร์พร้อมกับกางมือไปทางลีออน

"เป็นอย่างที่คุณสตาร์คพูด ผมเป็นเจ้าหน้าที่จากชีลด์ ผมชื่อ ลีออน โคลสัน พวกคุณจะเรียกผมว่า ลีออน ก็ได้ครับ"

"โคลสัน? ทำไมนามสกุลของนายมันฟังดูคุ้น ๆ . . . "

หลังจากโทนี่พึมพำเล็กน้อย เขาก็ถามขึ้นมาอีกครั้งว่า "ดูเหมือนว่าที่ชีลด์จะมีเจ้าหน้าที่ชื่อ โคลสัน อยู่นายรู้จักเขาไหม?"

ลีออนที่พอจะคาดเดาคำถามของโทนี่ได้อยู่เล็กน้อยก็พยักหน้าให้เล็กน้อย "รู้จักครับ เขาเป็นลุงของผมเอง ฟิล โคลสัน!"

"อะไรนะ?!!"

การยืนยันอย่างกะทันหันจากปากของลีออนทำให้โทนี่และเปปเปอร์ประหลาดใจขึ้นมาทนัที

"โคลสันไม่เห็นบอกฉันเลยว่าเขามีหลานชายทำงานอยู่ที่ชีลด์ด้วย . . . "

แต่ถึงอย่างนั้นดูเหมือนว่าสิ่งที่โทนี่สดใจจะค่อนข้างผิดแปลกจากคนอื่นสักเล็กน้อย "โคลสันชื่อ ฟิล นี่เอง ฉันก็คือว่าเขาชื่อ ‘เจ้าหน้าที่’ ซะอีก . . . "

ลีออนแสร้งทำเป็นไม่ได้ยินคำพูดหยอกล้อของโทนี่ และพูดขึ้นมาต่อว่า "ผมได้ยินเรื่องราวของคุณสตาร์คมาจากลุงฟิลของผมมากมายเลย"

"โอ้?! เขาพูดอะไรบ้าง?" โทนี่ถามกับลีออนด้วยความสนใจ

"เขาบอกว่าคุณเป็นสุดยอดอัจฉริยะ . . . "

ซึ่งก่อนที่ลีออนจะได้พูดจบประโยค โทนี่ก็ขัดจังหวะคำพูดของลีออนขึ้นมาด้วยรอยยิ้มว่า "ทุกคนก็บอกแบบนั้น!"

อย่างไรก็ตามคำพูดต่อไปของลีออนมันก็ทำให้โทนี่หน้าเจื่อนลงทันที " . . . ถ้าหากไม่หลงตัวเองมากเกินไป"

เมื่อได้ยินประโยคที่ชายสองคนกำลังสนทนากัน ทันใดนั้นเปปเปอร์ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะขึ้นมา "คิกคิก . . . "

"อะแฮ่ม . . . " โทนี่แสร้งไอขึ้นมาเพื่อพยายามกลบกลืน และรีบพูดเปลี่ยนเรื่องอย่างรวดเร็วว่า "ไม่พูดเรื่องนั้นแล้ว แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็อยากขอบคุณสำหรับสิ่งที่เกิดขึ้นที่งานเอ็กซ์โปเมื่อวานนี้"

ในขณะที่พูดสีหน้าหยอกล้อของโทนี่ก็ค่อย ๆ หายไปพร้อมกับน้ำเสียงที่จริงจังขึ้นมาเล็กน้อย "ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งที่นายทำเพื่อสตาร์คเอ็กซ์โป และสำหรับเปปเปอร์"

เปปเปอร์ที่นั่งอยู่ข้าง ๆ พยักหน้าเห็นด้วย "ใช่ ถ้าหากคุณไม่อยู่ที่นั่นเมื่อวานนี้ เรื่องมันคงอาจจะ . . . "

ลีออนส่ายหัวให้พวกเขาด้วยรอยยิ้ม "ยินดีเสมอครับ แถมเมื่อวานนี้ผมก็ดันไปอยู่ถูกที่ถูกเวลาซะด้วย"

หลังจากนั้นลีออนก็เริ่มอธิบายเหตุผลที่เขาไปปรากฏตัวขึ้นที่งานเมื่อวานนี้ให้กับพวกเขาทั้งสองคนฟัง ทำให้เมื่อพวกเขารู้ว่าลีออนไม่ใช่สายลับอีกคนที่ชีลด์ส่งมามันก็ทำให้พวกเขาโล่งใจเล็กน้อย

ลีออนที่สังเกตสีหน้าของพวกเขาอยู่ตลอดเวลาก็แอบคิดในใจขึ้นมาอย่างเงียบ ๆ ว่า ‘ดูเหมือนว่าการเฝ้าระวังของนาตาชาจะทำให้ความรู้สึกดี ๆ ที่พวกเขามีให้ต่อชีลด์ลดลงบ้าง’

อย่างก็ตามนี่ก็เป็นเรื่องปกติ!

ชีลด์จะปฏิบัติต่อทุกนในฐานะเป้าหมายถ้าหากอีกฝ่ายสามารถสร้างคุกคามต่อความมั่นคงของโลกได้ และชีลด์จะใช้ทุกวิถีทางเพื่อป้องกันไม่ให้ภัยคุกคามนั้นเกิดขึ้น

ทำให้ในบางครั้งเพื่อควบคุมสถานการณ์ให้ได้โดยเร็วที่สุดมันก็ไม่สามารถหลีกเลี่ยงการตัดสินใจที่เอาแต่ใจได้ ซึ่งโทนี่ที่ค่อนข้างสนับสนุนเสรีภาพดังนั้นเขาจึงเข้าใจเกี่ยวกับเรื่องนี้เช่นกัน

แน่นอนว่าทั้งนี้ทั้งนั้นเรื่องพวกนี้มันไม่ใช่สิ่งที่เจ้าหน้าที่ระดับ 6 อย่างเขาจะต้องมาคิดให้มันปวดหัวเปล่า ๆ!

ทำให้วันที่เขาได้รับเชิญให้ไปพบกับโทนี่และเปปเปอร์เขาจึงตอบตกลงโดยไม่ลังเล ท้ายที่สุดแล้วหลังจากที่เขาได้ยินโคลสันพูดถึง ‘ไอรอนแมน’ และ ‘โทนี่ สตาร์ค’ ตลอดเวลา มันก็ทำให้ลีออนอดไม่ได้ที่จะไปพบผู้ชายคนนี้ด้วยตัวเองสักครั้ง

หลังจากนั่งพูดคุยกับโทนี่และเปปเปอร์อยู่เกือบครึ่งชั่วโมงลีออนก็จากไป เมื่อมองไปที่แผ่นหลังของลีออนที่กำลังเดินจากไปหัวใจของโทนี่ก็อดไม่ได้ที่จะสั่นไหวเล็กน้อย "ลีออน โคลสัน . . . "

. . . . . .

ไม่กี่วันต่อมา

ลอสแองเจลิส ในโกดังริมแม่น้ำ

ภายในโกดังว่างเปล่ามีเพียงโต๊ะและเก้าอี้สองตัวที่ตั้งอยู่เงียบ ๆ

ในเวลานี้โทนี่กำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวหนึ่งมองไปยังหน้าจอโฮโลแกรมที่กำลังลอยอยู่รอบตัวของเขา ซึ่งมันค่อนข้างน่าเบื่อมาก

"ทำไมฟิวรี่คนนั้นยังไม่มาอีก?"

ในขณะที่โทนี่กำลังนั่งรออย่างเบื่อหน่าย โทนี่ก็หยิบเอกสารสองฉบับบนโต๊ะขึ้นมาโดยบนหน้าปกมันมีชื่อเขียนเอาไว้ว่า ‘ทีมอเวนเจอร์ส’ และเมื่อเขาจะเปิดมันอ่านทันใดนั้นมันก็มีมือดำข้างหนึ่งกดเอกสารในมือของเขาลงกับโต๊ะ

ผิวดำ ตาเดียว เสื้อโค้ทสีดำ ดูเหมือนว่าชุดของฟิวรี่จะยังคง ‘ทันสมัย’ ตามเทรนด์เสมอ . . .

"ฉันคงไม่อยากให้นายอ่านแล้วล่ะ เพราะไม่แน่ใจว่ายังเหมาะกับนายไหม"

ฟิวรี่นั่งลงฝั่งตรงข้ามกับโทนี่พร้อมกับหยิบเอกสารฉบับหนึ่งยื่นให้

"แต่อีกนัยหนึ่งแล้วนี่นะ นี่คือเอกสารที่เจ้าหน้าที่โรมานอฟประเมินนายเอาไว้!"

โทนี่หยิบเอกสารฉบับนั้นมาจากมือของฟิวรี่และเริ่มอ่านมันทันที ก่อนที่ทันใดนั้นจู่ ๆ โทนี่จะหันไปถามกับฟิวรี่ว่า "ที่ชีลด์มีชายหนุ่มคนหนึ่งที่ชื่อ ลีออน โคลสันใช่ไหม?"

เมื่อได้ยินคำถามของโทนี่ ฟิวรี่ก็จ้องมองเขาด้วยสีหน้าไม่เปลี่ยนแปลง "ใช่ ทำไม?"

"ไม่มีอะไร ฉันก็แค่คิดว่าเขาน่าสนใจดี . . . " โทนี่เอามือกอดอกและเอนหลังพิงเก้าอี้ ก่อนที่จะพูดขึ้นมาว่า "เขาไม่เหมือนกับเจ้าหน้าที่ชีลด์คนอื่น ๆ ที่หน้าดำคร่ำเครียดอยู่เสมอ . . . "

เมื่อพูดถึงความไม่พอใจที่เขามีต่อชีลด์ภายในหัวของโทนี่ก็มีคำด่าแบบเจ็บ ๆ ปรากฏขึ้นมามากมาย

"นอกจากนี้คุณไม่คิดจะเปลี่ยนไปใส่ชุดอื่นนอกจากสีดำบ้างหรอ? คุณคงไม่คิดว่าตัวเองกำลังอยู่ใน ‘เมนอินแบล็ค’ ใช่ไหม . . . "

ในขณะที่พูดโทนี่ก็เอนตัวไปข้างหน้าเอามือกุมมือของฟิวรี่เอาไว้ด้วยสีหน้าหวาดกลัวเล็กน้อย "คุณคงไม่ได้มาที่นี่พร้อมกับไม้เท้าความจำเสื่อมใช่ไหม อย่าบอกนะว่าคุณจะเปลี่ยนแปลงความทรงจำของไอรอนแมนอย่างฉัน?!"

อย่างไรก็ตามสีหน้าของฟิวรี่ก็ยังเย็นชาเหมือนเดิมและไม่สนใจคำพูดของโทนี่แม้แต่น้อย พร้อมกับรอยยิ้ม ‘ถากถาง’ ที่เริ่มปรากฏขึ้นมาที่มุมปากของเขา . . .

เมื่อเห็นว่าฟิวรี่ไม่ตอบสนองอย่างที่เขาคิดโทนี่ก็รู้สึกเบื่อเล็กน้อย ก่อนที่จะกางมือออกและพูดขึ้นมาอย่างหมดหนทางว่า "พอ! ไม่มีอารมณ์ขันเอาซะเลย . . . "

โปรดติดตามตอนต่อไป …