เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

เจ้าหน้าที่หมายเลข 138

เจ้าหน้าที่หมายเลข 138

เจ้าหน้าที่หมายเลข 138


ตอนที่ 138

ดอกไม้ไฟแสนงดงาม!

เพราะสถานการณ์ในตอนนี้ไม่ใช่อย่างที่ลีออนคิดเอาไว้เลย . . .

โทนี่ในตอนนี้ถูกแส้ไฟฟ้ารัดคอเอาไว้อย่างแน่นหนาและไม่มีทีท่าว่าจะหลุดออกมาจากมันได้เลย ทันใดนั้นเขาก็นึกถึงอาวุธไม้ตายของชุดเกราะเหล็กมาร์ค II ของเขาที่ยังไม่เคยใช้มาก่อน!

สมองของโทนี่เริ่มทำงานอย่างรวดเร็ว และเริ่มวางแผนการต่อสู้อย่างเสร็จอย่างรวดเร็ว ก่อนที่หลังจากนั้นเขาจะต่อติดหาโรดส์ที่อยู่ไม่ไกลจากเขาผ่านระบบสื่อสารของชุดเกราะว่า "โรดส์! ฉันมีไอเดีย ฉันต้องการความช่วยเหลือจากนายเดี๋ยวนี้เลย"

"อะไรก็ได้บอกมาเลย" ผู้พันโรดส์พูดขึ้นมา

"ฉันจะให้นาย . . . "

โทนี่รีบบอกแผนการให้เพื่อนตัวเองฟังอย่างรวดเร็ว ก่อนที่โทนี่จะถามเพื่อยืนยันอีกครั้งว่า "นายพร้อมหรือยัง?"

"พร้อม!"

"งั้น สาม สอง หนึ่ง . . . เริ่มได้!"

หลังจากออกคำสั่งผ่านระบบสื่อสาร ผู้พันโรดส์ที่สวมชุดเกราะเหล็กมาร์ค II ก็ยิงไอพ่นออกมาจากใต้ฝ่าเท้าอย่างกะทันหัน!

ตูม!!

ภายใต้สายตาประหลาดใจของทุกคนร่างของผู้พันโรดส์พยายามบินถอยไปด้านหลังอย่างสุดกำลัง

"ฝันไปเถอะ?!"

ในขณะเดียวกันเพื่อป้องกันไม่ให้ไอแวนลงมือกับผู้พันโรดส์ได้ โทนี่จึงยื่นมือไปจับแส้ที่กำลังรัดคอของเขาอยู่และพยายามออกแรงดึงสุดแรง!

ด้วยการกระทำของโทนี่และผู้พันโรคส์ทำให้ตอนนี้พวกเขาทั้งสามคนดูเหมือนกำลังเล่นชักกะเย่ออยู่ไม่มีผิด

ลีออน เปปเปอร์ นาตาชา แฮปปี้ หรือแม้แต่ตำรวจนิวยอร์กต่างก็มองภาพตรงหน้าด้วยความตกตะลึง ก่อนที่ทันใดนั้นพวกเขาจะได้ยินเสียงของโทนี่ตะโกนดังขึ้นมาว่า "ทุกคนหมอบลง!!"

ทุกคนไม่มีเวลาให้คิดมากนักและรีบทำตามคำพูดของโทนี่หมอบตัวลงทันที ทำให้ตอนนี้มีเพียงแค่โทนี่ที่กำลังเล่นชักกะเย่อกับไอแวนและผู้พันโรดส์ที่กำลังเกาะร่างของไอแวนยืนอยู่

หลังจากเห็นว่าทุกคนหมอบลงหมดแล้วโทนี่และผู้พันโรดส์ก็ยื่นฝ่ามือของตัวเองคนละข้างออกมาพร้อมกับชาร์ตพลังจนเริ่มมีแสงสีส้มสว่างออกมามากขึ้นเรื่อย ๆ

"สิ่งนั้นหรอ?!"

ลีออนที่มองดูภาพตรงหน้าเขาก็เดาได้ทันทีว่าโทนี่จะทำอะไร ทันใดนั้นโทนี่ก็คุกเข่าลงกับพื้นข้างหนึ่ง ก่อนที่โทนี่และผู้พันโรดส์จะยิ่งลำแสงเลเซอร์ออกมากันอย่างพร้อมเพียง!

ลำแสงเลเซอร์นี้เปรียบเสมือนกับอุกกาบาตสีแดงสองดวงที่พุ่งชนกันอย่างรุนแรงจนเกิดการระเบิดครั้งใหญ่ขึ้นโดยมีไอแวนที่เป็นจุดศูนย์กลางของแรงระเบิดในครั้งนี้!

การระเบิดครั้งนี้มันอันตรายถึงชีวิต!!

ชุดเกราะเหล็กของไอแวนเริ่มทดรับความเสียหายไม่ไหวก่อนที่มันจะเกิดการระเบิดขึ้น พร้อมกับร่างของไอแวนที่ล้มลงกับพื้น

ตึง!

ขณะเดียวกันแส้ที่รัดคอของโทนี่เอาไว้อย่างแน่นหนาในตอนแรกก็ค่อย ๆ คลายลงราวกับคนหมดแรง . . .

ปากของไอแวนเต็มไปด้วยเลือดที่ไหลออกมาพร้อมกับสีหน้าที่เต็มไปด้วยสับสนและพร้อมที่จะหมดลมหายใจลงได้ทุกเมื่อ

เมื่อโทนี่มองไปยังชายตรงหน้าที่มีความสัมพันธ์ไม่ค่อยดีกับครอบครัวของเขาสักเท่าไหร่ และพยายามฆ่าเขาหลายครั้งต่อหลายครั้งทำให้อารมณ์ของเขาค่อนข้างซับซ้อน แต่เหนือจากความซับซ้อนแล้วเขาค่อนข้างรู้สึกโล่งใจมากกว่า

ความสัมพันธ์อันยาวนานระหว่าง สตาร์ค และ แวนโก้ สุดท้ายก็จบลงด้วยน้ำมือของเขา . . .

ในขณะที่เหลือเพียงแค่ร่างกายส่วนบนเท่านั้นที่สามารถยังขยับได้อยู่เล็กน้อยไอแวนก็มองไปที่ศัตรูของตัวเองที่ยืนอยู่ตรงหน้าและพูดคำสุดท้ายก่อนตายขึ้นมาว่า "ส . . . สตาร์ค แก . . . กำลังเดินทางผิด . . . "

หลังจากคำพูดจบลงแหล่งพลังงานบนหน้าอกของไอแวนก็เริ่มกะพริบเป็นสีแดง!

ติ๊ด! ติ๊ด! ติ๊ด! . . .

ไม่มีแต่แหล่งพลังงานของไอแวนเท่านั้นที่เริ่มกะพริบเป็นสีแดง แต่ยังรวมถึงเศษซากหุ่นเหล็กที่กระจัดกระจายอยู่ตามพื้นทั้งข้างในและข้างนอกห้องโถงนิทรรศการกำลังกะพริบเป็นสีแดงทั้งหมดเหมือนกับอุลตราแมนที่กำลังหมดพลัง!

เมื่อมองเห็นภาพตรงหน้าลีออนที่ยืนอยู่ไม่ไกลก็ดูเหมือนจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาพร้อมกับสีหน้าที่เปลี่ยนไปทันที ก่อนที่เขาจะตะโกนขึ้นมาว่า "หุ่นเหล็กทั้งหมดกำลังจะระเบิดตัวเอง รีบหนีออกจากที่นี่กันเร็วเข้า!!!!"

หลังจากได้ยินเสียงตะโกนของลีออนทุกคนก็อดไม่ได้ที่จะเหลือบมองไปยังเศษซากหุ่นเหล็กที่กระจายอยู่รอบ ๆ ก่อนที่ทันใดนั้นทุกคนจะตระหนักได้ถึงความร้ายแรงของเรื่องนี้

โชคดียังที่หุ่นเหล็กส่วนใหญ่กระจุกรวมตัวกันอยู่ภายในห้องโถงนิทรรศการ ส่วนด้านนอกนั้นมีหุ่นเหล็กอยู่เพียงไม่กี่ตัวเท่านั้น

ขอบเขตการระเบิดไม่ใหญ่มากจนเกินไป!!

แต่ถึงอย่างนั้นถ้าหากพวกเขาไม่สามารถหลบหนีออกจากขอบเขตการระเบิดของหุ่นเหล็กพวกนี้ได้ก่อนเวลา ผลกระทบมันคงมากมายมหาศาลและแรงระเบิดมันก็เพียงพอที่จะระเบิดร่างทุกคนให้กลายเป็นชิ้น ๆ อย่างเลี่ยงไม่ได้!

ซึ่งในหมู่พวกเขาลีออน นาตาชา และเปปเปอร์ เป็นสามคนที่อยู่ใกล้กับศูนย์กลางของแรงระเบิดมากที่สุด ส่วนพวกตำรวจพวกเขาซ่อนตัวอยู่หลังบังเกอร์ตั้งนานแล้ว . . .

ภายในช่วงเวลาหัวเลี้ยวหัวต่อที่สำคัญนี้สมองอัจฉริยะของโทนี่ สตาร์คก็ยังสามารถตัดสินใจออกมาได้อย่างมีระเบียบแบบแผน

"โรดส์! นายอุ้มไอ้หนุ่มคนนั้นกับสาวสวยคนนั้นไป ส่วนฉันจะอุ้มเปปเปอร์ไปเอง!"

หลังจากพูดจบโทนี่ก็บินไปกอดเปปเปอร์ที่กำลังทำสีหน้าหวาดกลัวเอาไว้ และทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างรวดเร็ว!

ผู้พันโรดส์ที่ช้ากว่าเล็กน้อยก็รีบวิ่งไปกอดร่างของลีออนและนาตาชาเอาไว้ก่อนที่จะทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าตามโทนี่ไปติด ๆ

ทันใดนั้นพริบตาเดียวหลังจากที่พวกเขาจากไป ห้องโถงนิทรรศการทั้งหมดก็เกิดการระเบิดขึ้นอย่างรุนแรงกลายเป็นทะเลเพลงทันที

เสียงระเบิดดังกึกก้องไปทั่วท้องฟ้า . . .

ห้องโถงนิทรรศการทั้งหมดที่กินพื้นที่มากกว่าหนึ่งในสี่ของพื้นแสดงสินค้าทั้งหมดเริ่มพังทลายลงภายใต้แรงระเบิดครั้งยิ่งใหญ่!

ในขณะเดียวกันลีออนที่ถูกผู้พันโรดส์พาบินขึ้นไปบนท้องฟ้าก็ได้มองดู ‘ระเบิดดอกไม้ไฟ’ ขนาดใหญ่ที่งดงามบานสะพรั่งในห้องโถงนิทรรศการก็อดไม่ได้ที่จะหันไปพูดกับนาตาชาและผู้พันโรดส์ "ถึงแม้ว่ามันจะฟังดูหยาบคาบเล็กน้อย แต่นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ผมได้เห็นดอกไม้ไฟที่งดงามขนาดนี้ . . . "

ด้วยเสียงดัง ‘คลิก’ หน้ากากของผู้พันโรดส์ก็ถูกเปิดออก ก่อนที่เขาจะหันไปมองรอบ ๆ แต่ก็มองไม่เห็นร่างของโทนี่ ทำให้เขาถามขึ้นมาว่า "ว่าแต่ . . . ตอนนี้โทนี่และเปปเปอร์บินไปไหนแล้ว?"

ลีออนและนาตาชาหันไปยิ้มให้กันเล็กน้อย

"พวกเขาน่าจะอยู่บนยอดตึกสักแห่งและชมดอกไม้ไฟอันงดงามนี้ด้วยกัน . . . "

. . .

ตึกสตาร์ค อินดัสตรีส์ ภายในห้องทำงานของซีอีโอ

บนหน้าจอโทรทัศน์แอลซีดีขนาด 60 นิ้ว ตอนนี้นักข่าวสาวผมบลอนด์พร้อมกับไมโครโฟนในมือกำลังยืนอยู่หน้าซากปรักหักพังของห้องโถงนิทรรศการและเริ่มรายงานข่าวขึ้นมาว่า "

". . .งานสตาร์คเอ็กซ์โปซึ่งใช้เวลาวางแผนกินเวลาหนึ่งปีเต็มได้ประสบกับความสูญเสียครั้งใหญ่เมื่อวานนี้"

"ตามที่โฆษกของตำรวจกล่าวชายชาวรัสเซีย . . . "

"จัสติน แฮมเมอร์ ซีอีโอของ แฮมเมอร์ อินดัสตรีส์ เป็นผู้ต้องสงสัยในคดีนี้ . . . "

"สำนักข่าว WHiH รายงาน . . . "

ติ๊ด!

โทนี่หยิบรีโมทขึ้นมากดปิดทีวีก่อนที่จะโยนมันทิ้งไป หลังจากเอนหลังบนโซฟานุ่ม ๆ โทนี่ก็หันไปพูดกับเปปเปอร์ที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ซีอีโอว่า "เปปเปอร์ คุณคิดว่าผมควรให้หลักฐานสำคัญกับตำรวจสักอย่างดีไหม? เพื่อให้ผู้ชายน่ารำคาญคนนั้นติดคุกนานขึ้นหน่อย"

เปปเปอร์ยังคงก้มหน้าอ่านแฟ้มเอกสารในมือและตอบโดยไม่เงยหน้าขึ้นว่า "ถึงแม้ว่าคุณจะไม่ทำแบบนั้น แต่ด้วยข้อหาที่ทางตำรวจตั้งอย่างน้อยเขาก็ติดคุกได้สองสามปี . . . "

"งั้นก็ช่าง . . . "

ก็อก! ก็อก! ก็อก!

ทันใดนั้นเสียงเคาะประตูสองสามครั้งก็ดังขึ้นมาขัดจังหวะการสนทนาระหว่างโทนี่และเปปเปอร์อย่างกะทันหัน

"เข้ามา!"

หลังจากได้รับอนุญาตคนขับรถของโทนี่ ผู้ที่มีชื่อว่า แฮปปี้ก็รีบเปิดประตูเข้ามาอย่างรวดเร็ว

"คุณสตาร์ค มีคนต้องการพบคุณ!"

เมื่อได้ยินคำพูดของแฮปปี้โทนี่ก็รีบลุกขึ้นจากโซฟาและกางมือออกราวกับคนดาราดัง "โอ้! รออะไรเล่า รีบบอกให้พวกเขาเข้ามาเร็วเข้า!!"

โปรดติดตามตอนต่อไป …

จบบทที่ เจ้าหน้าที่หมายเลข 138

คัดลอกลิงก์แล้ว