เจ้าหน้าที่หมายเลข 133

ตอนที่ 133

ดึงระบบควบคุมกลับคืนมา!

การมาถึงของไอรอนแมนเปรียบเสมือนกับว่าละครเรื่องนี้ได้ดำเนินเนื้อเรื่องมาครึ่งทางแล้ว และผู้ชมก็ได้พบว่าคนที่คิดว่าเป็นพระเอกก่อนหน้านี้ก็คือตัวร้าย ส่วนคนที่เพิ่งปรากฏตัวขึ้นก็คือพระเอกตัวจริง!

เรื่องเซอร์ไพรส์ที่คาดไม่ถึงนี้ทำให้ผู้ชมทุกคนลุกขึ้นจากที่นั่งและปรบมือให้กับไอรอนแมนอย่างล้นหลาม . . .

ท่ามกลางเสียงปรบมือที่ดังกึกก้อง ทำให้ลีออนไม่ได้ยินเสียงบนเวทีเลย อย่างไรก็ตามฉากต่อไปก็คือฉากที่ไอรอนแมนจะเดินเข้าไปใกล้จัสติน แฮมเมอร์ และถามอะไรบางอย่าง ซึ่งลีออนก็รู้ได้ทันทีว่าไอแวนจะเริ่มลงมือแล้ว!!

แน่นอนว่ามันเป็นอย่างที่ลีออนคาดการณ์เอาไว้!

ทันใดนั้นชุดเกราะเหล็กมาร์ค II ก็เริ่มเคลื่อนไหวอย่างกระทันหัน ปากกระบอกที่ติดอยู่บนไหล่ถูกดันลงและเล็งไปที่ไอรอนแมน!

เมื่อเห็นว่าสถานการณ์เริ่มไม่ดีผู้ชมทุกคนก็รีบหันหลังวิ่งหนีกันอย่างรวดเร็วพร้อมกับเสียงตะโกนโหวกเหวกโวยวายดังลั่นไปทั่ว

ในขณะเดียวกันลีออนก็ยืนขึ้นมาอย่างกะทันหันพร้อมกับเหลือบมองนาตาชาที่กำลังยืนอยู่ข้างหน้าไม่ไกล เขารู้สึกว่าเวลานี้เขาควรเคลื่อนไหวด้วยตัวเองน่าจะดีกว่า!

ทันใดนั้นอรอนแมนก็บินขึ้นไปบนท้องฟ้าเพื่อดึงดูดปืนทั้งหมดให้ยิงขึ้นไปบนท้องฟ้าและป้องกันไม่ให้ประชาชนโดนลูกหลง

ปัง ปัง ปัง . . .

หลังจากเสียงปืนดังขึ้นเพดานกระจกของห้องโถงนิทรรศการก็แตกละเอียดร่วงหล่นลงมาจากบนท้องฟ้าทันที!

เศษกระจกจำนวนนับไม่ถ้วนกำลังตกลงใส่หัวของผู้ชม ซึ่งในขณะที่ทุกคนกำลังหมดหวัง ลีออนกับทำตรงกันข้ามกับพวกเขาอย่างสิ้นเชิงและวิ่งเข้าใกล้เวทีอย่างรวดเร็ว . . .

เป้าหมายของเขาคือแผงคอนโซลด้านหลังเวที!

ในขณะที่ลีออนกำลังแหวกว่ายผ่านฝูงชนเพื่อไปยังด้านหลังของเวทีเขาก็เหลือบไปเห็นเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งกำลังยืนอยู่ตรงกลางของห้องโถงด้วยความหวาดกลัว เธอยืนอยู่ตรงหน้าอย่างว่างเปล่าดวงตาของเธอเต้มไปด้วยความหมดหนทางในการเอาตัวรอด ถึงแม้ว่าจะมีคนมากมายที่เดินผ่านเธอมากมายแต่มันก็ไม่มีใครสนใจใยดีเธอเลยสักคน

ซึ่งเหนือหัวของเด็กสาวกำลังมีเศษกระจกชิ้นใหญ่กำลังตกลงมาอย่างรวดเร็ว ราวกับว่ามันต้องการจะบดขยี้ร่างกายของเด็กสาวตัวน้อยให้พังทลายไปพร้อมกับมัน!

เมื่อเห็นฉากนี้ดวงตาของลีออนก็อดไม่ได้ที่จะควบแน่นขึ้นพร้อมกับเร่งฝีเท้าวิ่งเข้าไปหาเด็กสาวคนนั้นอย่างรวดเร็ว

ในขณะที่เศษกระจกขนาดใหญ่กำลังจะตกลงใส่หัวของเด็กสาวลีออนก็เอาเสื้อสูทตัวนอกที่ไม่รู้ว่าถอดออกมาตั้งแต่เมื่อไหร่คลุมร่างของเด็กสาวเอาไว้และกอดเธอเอาไว้ในอ้อมแขนทันที

เพล้ง!

เศษกระจกขนาดใหญ่ที่มีขนาดประมาณสองเมตรตกลงใส่หลังของลีออนอย่างรุนแรง ก่อนที่มันจะแตกกระจายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยลงกับพื้น

ลีออนไม่สนใจว่าเสื้อผ้าของเขาจะขาดจนเป็นรูหรือไม่ เขารีบถอดเสื้อสูทออกและถามกับเด็กสาวตัว้นอยว่า "เจ้าตัวน้อยไม่เป็นอะไรใช่ไหม?"

"อืม . . . " เด็กสาวตัวน้อยผมบลอนด์ที่ถักผมเปียทั้งสองข้างพยักหน้าด้วยความมึนงง

"เกวน!!"

ทันใดนั้นลีออนก็ได้ยินเสียงตะโกนดังมาจากทางด้านหลัง!

เมื่อลีออนหันกลับไปมองด้านหลังเขาก็เห็นผู้หญิงผมบลอนด์สวมชุดสีน้ำเงินกำลังมองมาทางพวกเขาด้วยสีหน้ากระวนกระวาย ซึ่งผู้หญิงคนนี้กำลังมองไปที่เด็กสาวตัวน้อยที่อยู่ข้าง ๆ ลีออนด้วยสีหน้าโล่งใจ

เด็กสาวผมบลอนด์ตัวน้อยที่ได้ยินเสียงเรียกก็หันหลังกลับไปมองเช่นกัน ก่อนที่เธอจะตะโกนขึ้นมาด้วยใบหน้านองน้ำตาว่า "คุณแม่!!!"

หญิงสาวผมบลอนด์รีบวิ่งไปหาลีออนและนั่งยอง ๆ กอดลูกสาวของเธอทันที

"ขอบคุณพระเจ้า ขอบคุณ . . . "

ในขณะที่หญิงสาวผมบลอนด์กำลังจะหันไปขอบคุณลีออน ลีออนก็พูดขัดจังหวะขึ้นมาก่อนว่า "ที่นี่อันตรายมาก รีบพาลูกของคุณออกไปจากที่นี่ก่อนเถอะ!"

"แต่ว่า . . . "

"รีบไปเร็วเข้า!" หลังจากพูดจบลีออนก็หันหลังกลับวิ่งจากไปอย่างรวดเร็ว ทำให้สองแม่ลูกสามารถมองเห็นเสื้อที่ฉีกขาดกลางหลังของลีออนได้อย่างชัดเจน

. . .

"อะไรเนี้ย?! เกิดอะไรขึ้น?!"

จัสติน แฮมเมอร์ที่รีบวิ่งมาที่แผงคอนโซด้านหลังของเวทีรีบหันไปถามกับเจ้าหน้าที่ทางเทคนิคทันที

"หุ่นถูกรีโมตยึดไป!"

"คืออะไร ถูกรีโมตยึดได้ยังไง?. . ."

"ผมคิดว่าเขาน่าจะกำลังควบคุมหุ่นเหล็กของพวกเรา . . . " ช่างทางเทคนิคพูดตอบขึ้นมาขณะพิมพ์คำสั่งบนหน้าจออย่างรวดเร็ว

"ไม่มีทาง รีบติดต่อรปภ.ที่นั่นเร็วเขา"

หัวหน้ารปภ.ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ รีบโทรศัพท์ขึ้นมาติดต่อไปหาเจ้าหน้าที่รปภ.คนที่เฝ้าไอแวนทันที

"ไม่มีใครรับสาย มือถือก็ติดต่อไม่ได้ครับ!"

"เอ่อ . . . "

ในขณะที่จัสติน แฮมเมอร์กำลังเดินไปมาด้วยความกังวล ทันใดนั้นช่างเทคนิคก็พูดข่าวร้ายขึ้นมาอีกครั้งว่า "เขาบล็อคพวกเราออกจากเมนเฟรม"

ในขณะที่ช่างเทคนิคกำลังหัวหมุนไปหมด และจัสติน แฮมเมอร์ที่กำลังโกรธอย่างเต็มที่ ทันใดนั้นเปปเปอร์ก็เดินแหวกเจ้าหน้าที่คนอื่น ๆ เข้ามาและถามขึ้นมาทันทีว่า "ใครบล็อกคุณออกจากเมนเฟรม?"

"ขอล่ะ! ได้โปรด! ออกไปก่อน! ตอนนี้ผมควบคุมทุกอย่างอยู่"

"เนี้ยหรอควบคุมทุกอย่างอยู่?!"

"อยู่อยู่แล้ว อันที่จริงถ้าหากแฟนคุณไม่โผล่มาทุกอย่างมันคงไม่เกินขึ้น ดังนั้นขอล่ะไปให้พ้น . . . "

ตึง!!

ในขณะเดียวกันเมื่อลีออนวิ่งมาถึงทางด้านหลังของเวทีเขาก็เห็นฉากที่นาตาชากำลังใช้แขนกดหัวของจัสติน แฮมเมอร์ลงกับโต๊ะคอมพิวเตอร์ตรงหน้าพอดิบพอดี ทำให้ลีออนที่เห็นอดทำปากซีดขึ้นมาไม่ได้และคิดด้วยหัวอย่างสนุกสนานว่า ‘มันน่าจะเจ็บปวดน่าดู!’

หลังจากได้ตำแหน่งของไอแวน แวนโก้จากจัสติน แฮมเมอร์ นาตาชาก็ปล่อยตัวของจัสติน แฮมมเมอร์และเตรียมตัวจะมุ่งหน้าไปที่แฮมเมอร์อินดัสตรีส์เพื่อจัดการชายที่ซ่อนตัวอยู่เบื้องหลังและจบเรื่องนี้

อย่างไรก็ตามเมื่อเธอหันหลังกลับมาและเห็นลีออนที่กำลังยืนยิ้มอยู่ข้างหน้า คำพูดก่อนหน้านี้ของลีออนก็ปรากฏขึ้นมาในใจของนาตาชาอีกครั้ง

"เธอต้องการให้ฉันช่วยไหม?"

เมื่อได้ยินประโยคเดิมอันแสนคุ้นเคยจากลีออนนาตาชาก็ตอบขึ้นมาแทบทันทีว่า "ต้องการ!"

นาตาชาใช้รองเท้าส้นสูงของเธอเดินมาตรงหน้าของลีออน และอธิบายสถานการณ์ปัจจุบันให้ลีออนฟังอย่างรวดเร็ว

"ไอแวน แวนโก้? ในเมื่ออีกฝ่ายใช้คอมพิวเตอร์เพื่อเปลี่ยนเมนเฟรมของหุ่นเหล็กและทำการควบคุมมัน งั้นเราก็สามารถควบคุมเมนเฟรมได้จากระยะไกลเช่นกันเพื่อทำให้หุ่นพวกนั้นหยุดลง!"

"นอกจากนี้ฉันยังคิดว่าชุดเกราะเหล็กของผู้พันโรดส์อาจจะไม่สามารถควบคุมได้จากระยะไกล ดังนั้นเธอจะต้องไปที่ศูนย์ควบคุมหลักของแฮมเมอร์ อินดัสตรีส์ และทำลายการควบคุมนั้นทิ้ง"

นาตาชาเชื่อมันในแผนการของลีออนเป็นอย่างมาก ดังนั้นเธอจึงไม่ถามอะไรพยักหน้าเล็กน้อย "นายอยู่ที่นี่ ส่วนที่แฮมเมอร์ อินดัสตรีส์ปล่อยให้ฉันจัดการเอง!"

"ฉันจะลากคอไอ้ผู้ชายคนนั้นมาเอง!"

หลังจากพูดจบนาตาชาก็เดินจากไปอย่างรวดเร็ว ส่วนลีออนก็เดินมาด้านหน้าแผงคอนโซล และช่างเทคนิคคนอื่น ๆ ให้ออกไปไกล ๆ

ทำให้จัสติน แฮมเมอร์ที่เห็นการกระทำของลีออนก็อดไม่ได้ที่จะก้าวไปข้างหน้าและตะโกนขึ้นมาว่า "คุณกำลังทำอะไร?!"

ในขณะเดียวกันเปปเปอร์ที่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและกำลังเตรียมตัวจะโทรหาตำรวจ เมื่อเธอเห็นการปรากฏตัวของลีออนมันก็ทำให้เธอถามขึ้นมาด้วยความสงสัยว่า "คุณเป็นใครกันแน่?!"

ลีออนหยิบบัตรเจ้าหน้าที่เอฟบีไอจำเป็นออกมาจากกระเป๋ากางเกงโชว์ให้ทุกคนตรงหน้าเห็น "ผมเจ้าหน้าที่ ลีออน มาจากเอฟบีไอ ตอนนี้ผมจะเป็นคนรับผิดชอบเรื่องนี้ต่อเอง!"

หลังจากพูดจบลีออนก็หันไปมองเปปเปอร์ยืนอยู่ด้านข้างและถามเธอว่า "คุณพอร์ต ช่วยโทรหาตำรวจและบอกให้พวกเขาส่งกำลังเสริมมาที่นี่ให้เร็วที่สุดทีนะครับ"

เปปเปอร์ตกใจเล็กน้อยก่อนที่จะตอบสนองขึ้นมาว่า "โอ้! เอ๊ะ?! โอเคค่ะ!"

หลังจากนั้นลีออนก็นั่งลงด้านหน้าคอมพิวเตอร์ภายใต้สายตาที่ประหลาดใจของทุกคน

เมื่อมองไปที่โค้ดมากมายที่ซับซ้อนบนหน้าจอ ทันใดนั้นดวงตาของลีออนก็ควบแน่นเข้าหากันพร้อมกับนิ้วที่เริ่มขยับอย่างรวดเร็ว!

โปรดติดตามตอนต่อไป …