เจ้าหน้าที่หมายเลข 117

ตอนที่ 117

แม่มดและภารกิจลับที่ซ่อนอยู่!

เช้าวันรุ่งขึ้น

ลีออนที่นั่งหลับตาเอาขาไขว่กันมือประสานอยู่บนตักพร้อมกับลมหายใจที่เข้าออกอย่างเป็นจังหวะก็ค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมาอย่างช้า ๆ . . .

เพื่อความปลอดภัยของตัวเองลีออนจึงนั่งฝึกพลัง ‘ชี่’ ของคุนหลุนตลอดทั้งคืนแทนที่จะนอนหลับพักผ่อน

สำหรับผลลัพธ์ที่ได้นั้นทั้งสองอย่างมันเหมือนกันทั้งหมด

ความสามารถของพลัง ‘ชี่’ ไม่เพียงแต่จะช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งให้ร่างกายอย่างช้า ๆ แล้วมันยังมีหน้าที่ในการรักษาอาการบาดเจ็บ ทำให้จิตใจสงบ และผ่อนคลายร่างกาย

ดังนั้นการนั่งฝึกพลังชี่จึงถือว่าเป็นการนอนหลับพักผ่อนไปในตัวด้วยเช่นกัน

อย่างไรก็ตามเมื่อลีออนลืมตาขึ้นมาเขาก็มองเห็นผู้หญิงผมบลอนด์ที่ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าของเขาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ทำให้ลมหายใจที่สม่ำเสมอของเขาขาดช่วงทันที!

ผู้หญิงผมบลอนด์คนนี้สวมชุดหนังรัดรูปสีเขียวดูยั่วยวน คอเรียวเหมือนกับหงส์ ผมสีบลอนด์ทองที่ยาวพาดไหล่ ดวงตากลมโตเหล่านั้นเปล่งประกายเหมือนคลื่นในฤดูใบไม้ร่วง หน้าอกที่ขาวนวลเหมือนกับถูกปกคลุมด้วยหิมะ ริมฝีปากสีแดงเล็ก ๆ ของเธอเชิดขึ้นอย่างมีเสน่ห์และทำให้คนยากจูบเธอ

นี่คือผู้หญิงที่เปล่งประกายในความมืดมิด และทำให้ผู้ชายตกอยู่ในมนต์สะกดแห่งความเสน่ห์หาได้อย่างง่ายดาย

อย่างไรก็ตามภายในสายตาของผู้ชายอย่างลีออนนั้นกับเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกมากกว่าการชื่นชมเธอ!

การที่เธอสามารถปรากฏตัวขึ้นมาตรงหน้าของเขาได้โดยที่เขาไม่รู้สึกตัวมันก็หมายความว่าตราบใดที่อีกฝ่ายต้องการฆ่าเขา เขาก็คงตายไปหลายร้อยครั้งแล้ว . . .

หญิงสาวผมบลอนด์มองไปที่สีหน้าตื่นตระหนกของลีออนเล็กน้อย ก่อนที่เธอจะทำการเคลื่อนไหวเล็กน้อยที่ทำให้หัวใจของลีออนสั่นสะท้านทันที

ลิ้นสีแดงอมชมพูเลียที่ริมฝีปากของตัวเองเบา ๆ เผยให้เห็นรอยยิ้มที่แสนเย้ายวนใจ!

โดยไม่ต้องรอให้ลีออนเป็นฝ่ายถามขึ้นมา หญิงสาวผมบลอนด์ก็เป็นฝ่ายชิงพูดขึ้นมาก่อนว่า "ฮิฮิฮิ เจ้าเป็นผู้ชายคนที่สามที่เห็นข้าและไม่หลงเสน่ห์ของข้าตั้งแต่แรกเห็น . . . "

"พูดตามตรง . . . เจ้าเป็นชายชาวมิดการ์ดคนแรกที่ข้าหว่านเสน่ห์ใส่ ดังนั้นเจ้าควรรู้สึกเป็นเกียรติที่ข้าเชยตามองเจ้า!"

หญิงสาวผมบลอนด์ค่อย ๆ ก้มหน้าลงข้างหูของลีออนและกระซิบขึ้นมาอย่างแผ่วเบาว่า "จำเอาไว้ชื่อของข้าคือ อโมร่า . . . !!"

หลังจากพูดจบเธอก็เป่าลมเข้าไปในหูของลีออน!

ทันใดนั้นหมอกสีชมพูก็เริ่มปรากฏออกมาจากตัวของหญิงสาวผมบลอนด์ทำให้ลีออนที่เผลอสูดดูมหมอกนี้เข้าไปโดยไม่รู้ตัวดวงตาของเขาก็ค่อย ๆ เริ่มพร่ามัวอย่างรวดเร็ว

ขณะเดียวกันนั้นเองภายในจิตใจของลีออนก็มีเสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นมาอย่างกะทันหัน

[ติ๊ง!]

[ภารกิจลับ : ‘เธอต้องการควบคุมฉัน?’ เสร็จสิ้น ส่งมอบรางวัลเสร็จเรียบร้อย โฮสต์โปรดตรวจสอบด้วยตัวเอง!]

ด้วยเสียงแจ้งเตือนของระบบลีออนที่กำลังตกอยู่ในภวังค์ก็ได้สติขึ้นทันที!

ความรู้สึกเหมือนกับวิญญาณที่ถูกดึงออกไปจากร่างยังคงวนเวียนอยู่ภายในในของลีออน อย่างไรก็ตามตอนนี้เขาไม่มีเวลามาสนใจเรื่องพวกนี้!

เพราะตอนนี้ตรงหน้าของเขายังมีปัญหาร้ายแรงที่ต้องรีบจัดการโดยด่วน!!

หญิงสาวผมบลอนด์ที่งดงามและอันตราย - อโมร่า ดอกกุหลาบร้ายที่แฝงไปด้วยหนามอันแหลมคม!

บางทีการเรียกเธอว่า ‘แม่มด’ มันอาจจะเหมาะสมมากกว่า!

เมื่อมองไปที่ลีออน ‘พ่อหนุ่มรูปหล่อ’ ที่หลงเสน่ห์ของเธอจนโง่หัวไม่ขึ้น อโมร่าก็ใช้มือปัดผมตรงหน้าผากของเธอและพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงไม่พอใจเล็กน้อยว่า "ภารกิจครั้งนี้ของโลกิมันง่ายเกินไปไหม . . . "

หลังจากพึมพำเบา ๆ เธอก็เงยหน้าขึ้นอย่างหยิ่งผยองและมองไปที่ลีออนด้วยสายตาที่มองมดตัวหนึ่ง "เจ้ารักข้าหรือไม่ลีออน โคลสัน!"

อโมร่ายื่นมือเรียวยาวของเธอออกไปทางตาของลีออน

เมื่อเผชิญหน้ากับคำถามดังกล่าวลีออนก็ไม่ลังเลที่จะลุกขึ้นจากเตียงและคุกเข่าลงข้างหนึ่ง ก่อนที่จะใช้มือของตัวเองสัมผัสไปที่มือของอโมร่าเบา ๆ พร้อมกับจุมพิตลงไปที่หลังฝ่ามือของเธอและเงยหน้าขึ้นมองเธอด้วยสายตาแห่งความรัก "อโมร่า ผมจะรักคุณเหมือนกับแม่น้ำที่ไหลเชี่ยวจนกว่าจะถึงวันสิ้นสุดของโลก . . . "

เมื่อได้ยินคำตอบของลีออนอโมร่าก็พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ "อืม . . .นี่น่าจะเป็นประโยคบอกรักที่ดีที่สุดที่ข้าเคยได้ยินในช่วงหลายร้อนปีที่ผ่านมา"

อโมร่าเอามือลูบไล้ใบหน้าของลีออนเบา และถามขึ้นมาต่อว่า "เจ้าเต็มใจทำทุกอย่างเพื่อข้าหรือไม่?"

"ไม่ว่าคุณจะให้ผมบุกน้ำลุยไฟผมก็ไม่เกรงกลัว และเป็นเกียรติของผมอย่างยิ่งที่ได้รับใช้คุณ!"

"จากนี้เจ้าจงคอยติดตามการเคลื่อนไหวของธอร์อย่างใกล้ชิด ถ้าหากมีการเปลี่ยนแปลงอะไรให้รีบแจ้งข้าทันที!"

"ตามที่คุณต้องการเลยที่รัก!"

หลังจากพูดจบลีออนก็มองอโรม่าด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรัก

อย่างไรก็ตามตอนนี้อโมร่าได้หมดความสนใจในตัวของลีออนเรียบร้อยแล้ว ทำให้เธอไม่ได้สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ น้อย ๆ บนใบหน้าของลีออนเลย อโมร่ายืนมือขวาของเธอไปยังอากาศที่ว่างเปล่าและหยิบคริสตัลใส

"นี่คือคริสตัลสื่อสาร ตราบใดที่เจ้าบดขยี้มันมันจะมีภาพฉายของข้าปรากฏขึ้น และเจ้าสามาถรายงานทุกสิ่งที่เจ้ารู้ผ่านเจ้าสิ่งให้ข้ารับรู้ได้" อโมร่าขว้างคริสตัลสื่อสารในมือของเธอให้กับลีออน

"ข้าจะต้องกลับไปหาโลกิ ผู้ชายคนนี้ไม่เห็นน่าสนใจอย่างที่เจ้าบอกเลย . . . "

หลังจากพึมพำสองสามคำอโมร่าที่คิดว่าหน้าที่ของเธอในครั้งนี้เสร็จเรียบร้อยแล้วก็โบกมือขึ้นมาตรงหน้าด้วยความพึงพอใจ และหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยทันที

หลังจากอโมร่าจากไปลีออนก็รีบเก็บคริสตัลสื่อสารอันนี้เอาไว้เป็นอย่างดี ก่อนที่ไหล่ของเขาจะยุบตัวลงพร้อมกับร่างที่ล้มตัวลงไปนอนแผ่หลาอยู่บนพื้นด้วยความโล่งอก

"ฮ่า . . . แฮกแฮก . . . " ลีออนหอบหายใจอย่างรุนแรงราวกับว่าเขาเพิ่งผ่านประสบการณ์การต่อสู้แบบเป็นตายมา

"โคตรจะเสี่ยง . . . โชคดีที่เธอไม่สังเกตความผิดปกติของฉัน ไม่งั้นล่ะก็ . . . "

เมื่อนึกถึงเหตุการณ์เมื่อกี้นี้ลีออนก็อดหวาดกลัวไม่ได้อยู่สักพักหนึ่ง

เขาไม่กล้าเคยเลยว่าถ้าหากอโมร่าสามารถจับพิรุธของเขาได้เธอใช้เวทมนตร์ชนิดในการจัดการกับเขา

"ฟังจากคำพูดของเธอดูเหมือนว่าโลกิจะเป็นคนส่งเธอมา?!"

การจะจัดการกับมดตัวน้อย ๆ แบบเขาโลกิไม่ลังเลเลยที่จะส่งอโมร่าหนึ่งในนักเวทย์หญิงที่เก่งที่สุดในแอสการ์ดมาทำเสน่ห์ใส่เขาเพื่อให้เป็นหูเป็นตาให้

โลกินี่มันเหลี่ยมหน้าเตอะจริง ๆ!!

"โชคดีที่ฉันมีระบบ ไม่งั้นคงกลายเป็นหุ่นเชิดของนางแม่มดเจ้าเสน่ห์อโมร่าไปแล้ว . . . "

เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ลีออนก็อดไม่ได้ที่จะเอื้อมมือไปเช็ดเหงื่อที่ไหลออกจากหน้าผาก ก่อนที่เขาจะเปิดหน้าต่างระบบขึ้นมาและกดเลือกไปที่หน้าต่าง [ภารกิจ]

ในหน้าต่าง [ภารกิจที่เสร็จสมบูรณ์] ลีออนพบกับ ‘ฟางช่วยชีวิต’ ที่ทำให้เขาหลุดจากมนต์สะกดของอโมร่าอย่างรวดเร็ว

[ภารกิจลับ : เธอต้องการควบคุมฉัน?]

[สถานะ : เสร็จสมบูรณ์]

[รางวัลภารกิจ : ทักษะ ‘ภูมิคุ้มกันจิตใจ’]

ภูมิคุ้มกันจิตใจ?!

ด้วยความสงสัยลีออนจึงกดเข้าไปดูข้อมูลของทักษะทันที แต่เมื่อเขากดเข้าไปดูและเห็นแสงสีทองที่สว่างเรืองรองในรายการทักษะของเขามันก็ทำให้ลีออนตกใจจนพูดติดอ่างทันที

"ระดับ . . . ตำ . . . ตำนาน?!!!"

โปรดติดตามตอนต่อไป …