เจ้าหน้าที่หมายเลข 106

ตอนที่ 106

ผู้ชนะเลิศ!

"อ๊ากก . . ."

มีเสียงกรีดร้องดังขึ้นพร้อมกับร่างหนึ่งที่กระเด็นออกมาจากสนามประลอมตกลงในฝูงผู้ชมที่อยู่ด้านล่าง

ผู้ชมหลายคนที่ยืนอยู่ด้านล่างเมื่อมองไปที่ใบหน้าของคนที่ตกลงมา ทันใดนั้นมันก็มีเสียงคนอุทานขึ้นมาด้วยความตกใจว่า

"ศิษย์พี่เฉิน?!!!"

ลูกศิษย์เมืองเดียวกับศิษย์พี่เฉินรีบวิ่งไปช่วยกันพยุงร่างของศิษย์พี่เฉินที่ถูกส่งออกจากสนามประลองขึ้นมาทันที

ในขณะเดียวกันเมื่อเห็นฉากนี้เจิ้งฉีที่อยู่ในฝูงผู้ชมก็ตะโกนเชียร์แดเนียลและลีออนขึ้นมาอย่างตื่นเต้นทันที ก่อนที่จะเขาจะหันไปถามกับดาวอสที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ว่า "นายคิดว่าพวกนั้นจะทนได้อีกกระบวนท่า?"

"อาจจะมากว่าสิบกระบวนท่า . . . "

"แต่ฉันคิดว่าไม่เกินสิบ . . . "

ขณะที่พูดคุยกันพวกเขาทั้งสองคนก็อดไม่ได้ที่จะส่งสายตาเห็นใจให้กับคนที่เหลืออีกสี่คนบนสนามประลองเล็กน้อย

ถูกต้อง!

ด้วยความแข็งแกร่งของลีออนสำหรับเจิ้งฉีและดาวอสแล้วการแข่งขันทั้งเจ็ดเมืองครั้งนี้มันถูกกำหนดผู้ชนะเอาไว้แล้ว!

ก่อนหน้านี้พวกเขาทั้งสามคนเคยต่อสู้แบบรุมลีออนมามากกว่าห้าสิบครั้งโดยที่ไม่มีครั้งไหนชนะเลย!

ดังนั้นด้วยประสบการณ์อันโชกโชนของพวกเขาจึงทำให้พวกเขารู้ว่าจุดอ่อนของลีออนคืออะไร . . .

ถ้าหากคู่ต่อสู้ของลีออนไม่รวบรวมพลัง ‘ชี่’ ภายในร่างกายทั้งหมดโจมตีใส่ลีออน พวกเขาจะไม่มีทางสร้างความเสียหายให้กับลีออนที่มีผิวหนังคงกระพันได้เลย และถึงแม้ว่าจะใช้พลัง ‘ชี่’ แต่ถ้าหากไม่สามารถโจมตีลีออนได้มันก็ไม่มีประโยชน์อยู่ดี

ซึ่งคนสองคนที่ถูกส่งลงมาจากสนามประลองนับว่าเป็นตัวอย่างที่ดี!

ความเร็วในการเคลื่อนไหวร่างกายและความยืดหยุ่นของลีออนล้วนได้รับผลประโยชน์จากวิธีการฝึกร่างกายของคุนหลุน ทำให้ในช่วงสองเดือนที่ผ่านมาความแข็งแกร่งของเขามันเพิ่มขึ้นด้วยความเร็วที่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

ตอนแรกความเร็วการโจมตีของลีออนยังพอสามารถมองได้ด้วยตาเปล่าทันที แต่พอผ่านไปสักพักการโจมตีของลีออนจะเริ่มกลายเป็นภาพติดตาด้วยการเคลื่อนไหวด้วยความเร็วสูง ซึ่งทั้งเจิ้งฉี ดาวอส และแดเนียลก็ได้ประสบพบเจอกับมันมาแล้ว!

เว้นแต่จะมีความคล่องตัวที่มากกว่าลีออนหรือการมองเห็นแบบสโลโมชั่นที่ให้การเคลื่อนไหวของลีออนช้าลงได้ หรือไม่ก็ใช้พลัง ‘ชี่’ พลิกแพลงการโจมตีให้มันหลากหลายขึ้นจนทำให้ลีออนไม่สามารถหลบได้

มิฉะนั้นก็อย่าหวังเลยว่าจะสามารถโจมตีเขาโดนได้!

แต่ถึงแม้ว่าจะบอกเรื่องนี้กับคนที่อยู่บนสนามประลองตอนนี้มันก็สายเกินไปแล้ว

ลูกศิษย์จากทั้งเจ็ดเมืองที่เหลืออีกสี่คนไม่ได้ชะงักกับการที่สองคนถูกส่งลงไปจากสนามประลอง และเปิดฉากโจมตีใส่ลีออนอย่างดุเดือดราวกับพายุ

"เจอฝ่ามือของข้าหน่อย!"

ลูกศิษย์ของเมืองซีกัมโบที่อยู่ทางด้านซ้ายพยายามใช้ฝ่ามือโจมตีใส่หน้าอกของลีออน

เขาส่งเสียงคำรามขึ้นมาอย่างดุร้ายพร้อมกับฝ่ามือที่ส่องแสงสว่างจาง ๆ โจมตีใส่ลีออนเหมือนกับกำลังระเบิดภูเขาแยกหิน!

ศิลปะการต่อสู้ของเมืองซีกัมโบ้จะเน้นไปที่การโจมตีอย่างรุนแรง โดยจะให้ความสำคัญในเรื่องของพลังและความแข็งแกร่งเป็นอันดับแรก

ทำให้เมื่อลีออนเห็นฝ่ามือของอีกฝ่ายที่กำลังพุ่งมาเขาก็สามารถรู้สึกได้ถึงความกดดันบางอย่าง ทำให้ร่างกายของหนักอึ้งขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

ในขณะเดียวกันลูกศิษย์หญิงของเมืองนกกระเรียนที่อยู่ด้านข้างก็กระโดดเข้าไปหาลีออนพร้อมกับหมุนตัวเตะใส่ลีออนอย่างต่อเนื่องราวกับพายุหมุน โดยเธอจะเน้นไปที่ศรีษะของลีออนเป็นหลัก

แน่นอนว่ามันยังไม่หมดแค่นี้ . . .

ลูกศิษย์ของเผิงไหลที่อยู่ทางด้านขวาก็ใช้วิชาของตัวเองขึ้นมาเช่นกัน มือขวาของเขาทำรูปร่างเหมือนดาบและพยายามแทงใส่เอวและดวงตาของลีออน!

ส่วนลูกศิษย์ของไทเกอร์ออฟไอซ์แลนด์อีกคนหนึ่งยืนอยู่ด้านหลังของสามคนนี้และรอหาช่องว่างของลีออนเพื่อเข้าโจมตี . . .

เมื่อเห็นการโจมตีผสานที่ทรงพลังเช่นนี้ แม้แต่แดเนียลที่ยืนดูการต่อสู้อยู่ด้านข้างก็อดกังวลไม่ได้ และรีบตะโกนเตือนลีออนขึ้นมาว่า "ระวัง!!"

เมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีรอบด้านจากคู่ต่อสู้และปิดกั้นเส้นทางหลบหลีกทั้งหมด ลีออนก็ตกใจเช่นกันพร้อมกับสมองของเขาที่เริ่มคิดหาวิธีรับมืออย่างรวดเร็ว!

ทันใดนั้นลีออนก็ใช้มือแตะกับพื้นม้วนตัวไปข้างหน้าเพื่อหลบการโจมตีจากทางด้านบน ด้านซ้าย และ ด้านขวาได้อย่างเฉียดฉิว!

ในขณะเดียวกันลูกศิษย์ของไทเกอร์ออฟไอซ์แลนด์ที่เห็นลีออนเปิดช่องว่างดวงตาของเธอก็สว่างขึ้นทันทีและตะโกนขึ้นมาว่า "เสร็จข้าล่ะ!"

เธอนำมือทั้งสองข้างมารวมกันเอาไว้ที่กลางหน้าอกเพื่อรวบรวมพลังชี่ลงในกำปั้น ก่อนที่เธอจะโจมตีใส่ลีออนอย่างรวดเร็ว

กำปั้นของเธอส่งเสียงคำรามเหมือนกับเสือร้ายกระแทกเข้าที่กลางหน้าอกของลีออนอย่างจัง!

แน่นอนว่าถ้าโดนการโจมตีนี้เข้าไปอวัยวะภายในทั้งห้าของเขาคงได้รับการกระทบกระเทือนอย่างรุนแรงแน่นอน

อย่างไรก็ตามภายในเวลาเสี้ยววินาทีเดียวนี้เองจู่ ๆ ลีออนก็ทำให้ผู้ชมทุกคนต้องประหลาดใจกับการตัดสินใจของเขา

เขาไม่ได้หลบเลี่ยงการโจมตี แต่ยกแขนซ้ายขึ้นไปรับการโจมตีของอีกฝ่ายเอาไว้เพื่อป้องกันไม่ให้การโจมตีนี้ทำลายอวัยวะภายในของเขา

แกร๊ง!

เนื่องจากลีออนมีผิวหนังคงกระพันดังนั้นการที่ใช้แขนซ้ายไปรับการโจมตีด้วยพลังชี่จึงไม่ได้ทำให้ผิวหนังด้านนอกของเขาได้รับบาดเจ็บ แต่ไม่ใช่กับข้างใน . . . ตอนนี้กระดูกแขนซ้ายของลีออนได้แตกร้าวไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

ลีออนขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้หยุดเคลื่อนไหว

แขนของซ้ายที่ไม่สามารถใช้งานได้อีกต่อไปถูกเหวี่ยงไปข้างหลัง ก่อนที่ลีออนจะก้าวเท้าไปข้างหน้า มือขวากำเข้าหากันจนกลายเป็นหมัดและต่อยอัปเปอร์คัตขวาที่เต็มไปด้วยความโกรธใส่อีกฝ่ายอย่างสุดกำลัง!

ตูม!!

ลูกศิษย์ไทเกอร์ออฟไอซ์แลนด์ถูกหมัดของลีออนกระแทกเข้าที่ใบหน้าอย่างรุนแรง ทำให้ร่างของเธอเซไปทางซ้ายเล็กน้อย ก่อนที่ลีออนจะหมุนตัวเตะเธอลงจากสนามประลองไป!

เมื่อมองไปที่คู่ต่อสู้ที่ถูกจัดการไปหนึ่งคน ลีออนก็ไม่ได้รู้สึกโล่งใจแม้แต่น้อย เขาต้องใช้แขนข้างหนึ่งเพื่อแลกกับเธอ นี่มันไม่ใช่เรื่องที่ดีเลยด้วยซ้ำ!

จากสี่คนเหลือเพียงแค่สาม ตอนนี้แผนการปิดล้อมลีออนของพวกเขาล้มเหลวเรียบร้อยแล้ว

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับสามคนที่เหลือลีออนก็ไม่ได้ซ่อนตัวอยู่มุมของสนามประลองอีกต่อไป เนื่องจากตอนนี้แขนซ้ายของเขาไม่สามารถใช้ได้แล้ว ดังนั้นการสู้โดยใช้พื้นที่สนามทั้งหมดจะทำให้เขาสามารถหลบการโจมตีได้สะดวกมากกว่า

ลีออนเคลื่อนตัวไปหาคนที่อยู่ใกล้เขาที่สุดก่อนที่จะใช้เท้าขวาเตะไปที่น่องของซีกัมโบ้จนทำให้อีกฝ่ายเสียการทรงตัวและคุกเข่าลงข้างหนึ่ง ซึ่งก่อนที่อีกสองคนจะเข้ามาช่วยเหลือได้ทันลีออนก็โยนเขาออกจากสนามประลองเรียบร้อยแล้ว

หลังจากนั้นลีออนก็ทำขั้นตอนเดียวกับสองคนก่อนหน้านี้โดยการโยน (เตะ) ลูกศิษย์หญิงของเมืองนกกระเรียนและลูกศิษย์ของเผิงไหลออกจากสนามประลองทีละคน

เมื่อเห็นลีออนสามารถจัดการกับการปิดล้อมได้และส่งลูกศิษย์ทั้งสี่คนลงจากสนามประลอง ทันใดนั้นเสียงตะโกนเชียร์ด้วยความตื่นเต้นของผู้ชมก็ดังกระฮึ่มขึ้นมาทันที

ตอนนี้บนสนามประลองเหลือเพียงแค่ลีออนและแดเนียลเท่านั้น

เมื่อมองดูใบหน้าที่ดูเหมือนเด็กน้อยของแดเนียลลีออนก็พูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้มว่า "ไม่คิดเลยว่านายจะเป็นคนสุดท้ายที่ยังเหลืออยู่ . . . "

"ถึงแม้ว่าอาจารย์จะกำชับผมเสมอว่าไม่ควรสู้กับคนที่ไม่พร้อมสู้ แต่ตอนนี้ผมกำลังอยู่บนสนามประลอง และนี่ก็อาจจะเป็นโอกาสเดียวที่ผมจะสามารถเอาชนะพี่ได้ . . . "

"ผมจะต้องคว้าโอกาสนี้เอาไว้!"

หลังจากพูดจบแดเนียลก็ตั้งท่าเตรียมพร้อมและพุ่งเข้าไปหาลีออนอย่างรวดเร็ว

อย่างไรก็ตามถึงแม้ว่าลีออนจะสูญเสียแขนซ้ายไปและระยะการป้องกันของเขาลดลงมาก แต่ความเร็วในการโจมตีและความว่องไวของเขาก็ยังไม่ได้ลดลงจากการเสียแขนข้างซ้ายไป

ดังนั้นด้วยมือข้างเดียวกันก็เพียงพอแล้วที่จะใช้มันจัดการกับแดเนียลที่ยังไม่ได้พลังของไอรอสฟิสต์มา!

หลังจากต่อสู้กันห้าถึงหกกระบวนท่าในที่สุดแดเนียลก็เป็นฝ่ายพ่ายแพ้ไปในที่สุด

ลีออนยืนใช้มือขวากุมแขนซ้ายอยู่บนสนามประลองอย่างเงียบ ๆ มองไปยังจักรพรรดิหยกที่ค่อย ๆ ลุกขึ้นจากที่นั่งของตัวเองและประกาศขึ้นมาเสียงดังว่า

"ข้าขอประกาศว่าผู้ชนะการแข่งขันทั้งเจ็ดเมืองครั้งที่ 358 ในครั้งนี้คือ . . . "

"ลีออน!!"

โปรดติดตามตอนต่อไป …