เจ้าหน้าที่หมายเลข 105

ตอนที่ 105

เข้ามาพร้อมกันให้หมด!

ตอนนี้เวลาได้ผ่านไปครึ่งก้านธูปเรียบร้อยแล้ว[1]

จะบอกว่ายาวก็ไม่ยาว จะบอกว่าสั้นก็ไม่สั้น

ซึ่งตอนนี้ลีออนได้จัดการคู่ต่อสู้ไปทั้งหมดสองคนแล้ว และสองคนนี้ยังเป็นศิษย์ที่ค่อนข้างมีชื่อของเล็กน้อยจากเจ็ดเมือง ทำให้ตอนนี้คนที่กล้าขึ้นมาท้าทายเขาบนสนามประลองมันน้อยลงมากอย่างเห็นได้ชัด

ท้ายที่สุดแล้วพวกเขาทุกคนก็ไม่ได้มีความเกลียดชังกับลีออนมาตั้งแต่แรก!

นอกจากนี้มันก็มีสนามประลองมากมาย ดังนั้นมันจึงไม่จำเป็นเลยที่จะต้องประลองกับลีออนคนเดียว

ถ้าหากขึ้นไปประลองกับลีออนและสามารถเอาชนะได้มันก็ไม่เป็นไร แต่ถ้าหากแพ้ . . . พวกเขาจะต้องรออีกสามปีถึงจะมีโอกาสได้เข้าร่วมการแข่งขันอีกครั้ง!

ดังนั้นมันจึงไม่ใช่ทางเลือกที่ฉลาดสำหรับลูกศิษย์หลาย ๆ คนที่ต้องการเข้าถึงรอบก่อนรองชนะเลิศ หรือแม้แต่อันดับหนึ่งในการแข่งขัน

ดังนั้นเมื่อธูปในกระถางธูปมันหมดลง ลีออนที่ยืนอยู่บนสนามประลองก็สามารถเข้าสู่รอบ 8 คนสุดท้ายได้ ซึ่งมันหมายความว่าลีออนกำลังก้าวเข้าไปใกล้พลัง ‘ชี่’ อีกขั้นหนึ่ง . . .

กริ่ง!!

ทันใดนั้นเสียงระฆังก็ดังกึกก้องทั่วสนามประลอง ทำให้ทุกคนบนจัตุรัสคุนหลุนมองไปที่ผู้นำเมืองที่อยู่บนแท่นสูงทันที

"การแข่งขันรอบแรกจบลงแล้ว!!"

เสียงแหบแห้งของจักรพรรดิหยกดังไปทั่วจัตุรัสคุนหลุน "แปดคนสุดท้ายที่ยืนอยู่บนสนามประลองคือแปดคนสุดท้ายของการแข่งขันเจ็ดเมืองในครั้งนี้!!"

ทันใดนั้นผู้ชมและลูกศิษย์ทุกคนก็ส่งเสียงปรบมือกันขึ้นมาอย่างพร้อมเพียง

"ศิษย์พี่เฉิน เก่งมาก!"

"ศิษย์พี่หลินแห่งเมืองนกกระเรียนก็เข้ารอบ!"

. . .

การแข่งขันทั้งเจ็ดเมืองในครั้งนี้นับว่าน่าสนใจมาก เพราะนอกเหนือคนนอกอย่างลีออนแล้ว ผู้ครอบครองสนามประลองอีกเจ็ดคนที่เหลือล้วนเป็นตัวแทนของแต่ละเมือง

ซึ่งตัวแทนของคุนหลุนมันก็ยังเป็นใบหน้าที่คุ้นเคยสำหรับลีออนเช่นเคย แดเนียล แรนด์!

ถึงแม้ว่าแดเนียลจะถูกลีออนทุบตีมาเกือบเดือน แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังคู่ควรกับตำแหน่งศิษย์ที่แข็งแกร่งของลุ่ยกง!

ไม่น่าแปลกใจเลยที่หลังจากผ่านไปอีกสองปีแดเนียลได้จะได้รับเลือกให้กลายเป็นไอรอนฟิสต์คนต่อไป!

เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ดวงตาของลีออนก็จ้องมองไปยังสนามประลองที่แดเนียลยืนอยู่ ซึ่งตอนนี้ดูเหมือนว่าแดเนียลกำลังยืนมองลีออนเช่นกัน พวกเขาทั้งสองคนยิ้มให้กันเล็กน้อย

"การแข่งขันรอบต่อไปจะจัดขึ้นวันพรุ่งนี้ ส่วนวันนี้พวกเจ้าแยกย้ายกันกลับไปพักผ่อนได้"

ด้วยการประกาศของจักรพรรดิหยกวันแรกของการแข่งขันเจ็ดเมืองก็เป็นอันสิ้นสุดลงมา

ลีออนก้าวขาลงจากสนามประลองเดินไปหาเจิ้งฉีที่กำลังยืนรอเขาอยู่กับแดเนียลและดาวอสที่อีกฝั่งหนึ่งของสนามประลอง ก่อนที่จะเดินกลับไปที่ยังห้องพักพร้อมกันด้วยรอยยิ้ม

โดยระหว่างทางเดินกลับลีออนก็คิดอะไรไปต่าง ๆ นา ๆ อยู่ภายในหัว

โดยปกติแล้วงานการแข่งขันศิลปะการต่อสู้แบบนี้มันจะจัดการแข่งขันแบบการจับฉลาก และต่อสู้ตัวต่อตัวเพื่อค้นหาผู้แข็งแกร่งสิบหกอันดับแรก หลังจากนั้นก็แปด สี่ . . . ไปจนถึงการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศ

ซึ่งวิธีการแบบนี้เป็นวิธีที่สามารถเพิ่มมูลค่าของการแข่งขันได้สูงที่สุด

แต่ดูเหมือนว่านครคุนหลุนแห่งนี้จะไม่ได้คิดแบบนั้น พวกเขาต้องการทำให้การแข่งขันนี้จบลงโดยเร็วที่สุด ไม่เพียงแต่จะใช้การแข่งขันแบบป้องกัน แต่เขายังลดเวลาการแข่งขันให้เหลือเพียงแค่สองวันอีกด้วย

เมื่อเทียบกับการแข่งขันของเหล่านิกายต่าง ๆ ในนิยายการแข่งขันเจ็ดเมืองคุนหลุนมันเหมือนกับของเด็กเล่นจริง ๆ

อย่างไรก็ตามวิธีนี้ก็มีข้อดีเช่นกัน

เมื่อเทียบกับการจับฉลาก การต่อสู้ตัวต่อสู้ ซึ่งให้ความสำคัญเกี่ยวกับความเท่าเทียมและความยุติธรรมมากกว่า การแข่งขันของคุนหลุนเป็นเหมือนกับการสอนให้รู้ถึงความเป็นจริงอันโหดร้ายและสมจริงมากกว่า การจะได้อะไรมาจะต้องใช้ความแข็งแกร่งของตัวเองคว้ามาให้ได้เท่านั้น!

เมื่อเทียบกับการแข่งขันที่จบลงและมีเวลาพักผ่อนสองสามวัน กับ เมื่อการแข่งขันจบลงวันถัดไปก็แข่งต่อทันที อย่างหลังมันสามารถทดสอบประสิทธิภาพของแต่ละคนได้ดีกว่า ไม่ว่าจะเป็นทางด้านจิตใจ ความแข็งแกร่ง และประสบการณ์ต่อสู้ที่แท้จริงของตัวเอง

อาจจะเป็นเพราะเหตุนี้เองจักรพรรดิหยกจึงบีบเวลาการแข่งขันให้น้อยที่สุดเพื่อรีดเร้นศักยภาพของทุกคนให้ออกมาขีดสุด . . .

ซึ่งเรื่องนี้มันก็มีข้อดีสำหรับลีออนเช่นกัน สำหรับคนนอกแบบเขาที่มีเวลาอยู่ที่นี่ได้อย่างจำกัด ยิ่งเวลาการแข่งขันน้อยเท่าไหร่มันก็ยิ่งดีต่อเขามากเท่านั้น

ยิ่งเขาชนะที่หนึ่งในการแข่งขันได้เร็วเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งเริ่มเรียนรู้ ‘ชี่’ ได้เร็วขึ้นเท่านั้น

. . . . . .

เช้าวันรุ่งขึ้น

ลีออนไม่รู้ว่ามิติแยกแห่งนี้ไม่ได้นำฤดูกาลของโลกภายนอกมาปรับใช้ที่นี่ด้วยหรือเปล่า เพราะตั้งแต่ที่เขาอยู่ที่คุนหลุนมาตลอดสองเดือนที่นี่มีเพียงฤดูกาลเดียวเท่านั้นคือฤดูหนาวที่มีแดดจัด และมันก็ไม่เคยมีฝนตกเลยสักครั้ง . . .

การแข่งขันรอบชิงชนะเลิศของการแข่งขันทั้งเจ็ดเมืองกำลังจะเริ่มต้นขึ้น

เมื่อลีออน แดเนียล และผู้แข่งขันคนอื่น ๆ อีกหกขึ้นเดินขึ้นมาบนสนามประลองขนาดใหญ่ที่อยู่ตรงกลางจัตุรัสคุนหลุนภายใต้สายตาที่จับจ้องของทุกคน ทันใดนั้นก็มีเสียงปรบมือดังสนั่นขึ้นพร้อมกับเสียงตะโกนอย่างต่อเนื่อง

กริ่ง!!

เสียงระฆังดังขึ้นพร้อมกับผู้ตัดสินลุ่ยกงที่เดินขึ้นมาบนแท่นสูงตรงหน้าสนามประลอง

เมื่อมองไปที่คนแปดคนที่ยืนเรียงกันอยู่บนสนามประลองลุ่ยกงก็ใช้พลังชี่เปล่งเสียงตะโกนขึ้นมาว่า "พวกเจ้าทุกคนน่าจะรู้กฎดีอยู่แล้ว แต่ข้าจะบอกพวกเจ้าอีกครั้ง ในการแข่งขันรอบนี้จะไม่อนุญาตให้ใครกระโดดขึ้นไปบนสนามประลอง ถ้าหากผู้ใดฝ่าฝืนจะถูกลงโทษตามกฎของเมือง!"

"คนที่ออกจากสนามประลองก่อนเท่ากับ แพ้!"

"คนที่ตะโกนขอยอมแพ้ก่อนเท่ากับ แพ้!"

"คนที่สูญเสียประสิทธิภาพการต่อสู้ก่อนเท่ากับ แพ้!"

. . .

"ส่วนคนสุดท้ายที่ยืนหยัดอยู่บนสนามประลองเป็นคนสุดท้าย คือแชมเปียนส์ของการแข่งขันทั้งเจ็ดเมืองในครั้งนี้!!"

"การแข่งขันเริ่มต้นขึ้นได้!"

กริ่ง!!

ทันใดนั้นเสียงระฆังก็ดังกึกก้องขึ้นมาอีกครั้งเพื่อประกาศว่าการแข่งขัน ‘เจ็ดเมือง’ ครั้งที่ 358 ได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการแล้ว!

การต่อสู้ครั้งนี้เป็นการต่อสู้แบบตะลุมบอนจนกว่าจะเหลือผู้ชนะเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น!

ซึ่งมันค่อนข้างแตกต่างกับการแข่งขันตามปกติพอสมควร ทันใดนั้นเองลีออนก็เคลื่อนไหวอย่างกะทันหัน เขาเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วไปยึดมุมหนึ่งทางตะวันออกเฉียงใต้ของสนามประลองเอาไว้เพื่อป้องกันไม่ให้ตัวเองตกอยู่ในวงล้อมของศัตรูอีกเจ็ดคน

สิ่งนี้เป็นสิ่งที่จะต้องทำทันที!

เนื่องจากการแข่งขันรอบก่อนหน้านี้ลีออนได้รับความสนใจจากทุกคนเป็นอย่างมาก ดังนั้นเขาจึงตกเป็นเป้าหมายของทุกคนในการต่อสู้ครั้งนี้อย่างเลี่ยงไม่ได้!

บนสนามประลองลูกศิษย์ของคิงดอมออฟสไปเดอร์ได้เสนอวิธีร่วมมือกันกับอีกหกคนที่เหลือเพื่อช่วยกันกำจัดลีออนที่แข็งแกร่งที่สุดก่อน ซึ่งมีทั้งหมดห้าคนที่พยักหน้าเห็นด้วยอย่างรวดเร็ว และมีเพียงแดเนียลคนเดียวเท่านั้นที่ปฏิเสธจะร่วมมือด้วย

"ขอโทษนะพี่ลีออน . . . " แดเนียลที่ยืนอยู่บนสนามประลองมองไปที่ลีออนที่กำลังจะถูกคนหกคนรุมทุบตีด้วยสีหน้าเสียสำนึกผิดเล็กน้อย

อย่างไรก็ตามลีออนไม่ได้สนใจเรื่องนี้และหันไปปลอบแดเนียลว่า "ไม่เป็นไรเพราะไม่ว่าจะเป็นหกหรือเจ็ดมันก็เหมือนกัน"

หลังจากปลอบโยนแดเนียลผู้รู้สึกผิดเล็กน้อย สายตาของลีออนก็จับจ้องไปที่คู่ต่อสู้ทั้งหกคนของเขาที่กำลังยืนเรียงกันเป็นครึ่งวงกลมและล้อมรอบตัวของเขาเอาไว้

เมื่อเผชิญหน้ากับสถานการณ์ที่ไม่เอื้ออำนวยแบบนี้ลีออนก็ไม่ได้ตื่นตระหนกไป พร้อมกับมุมปากของเขาที่ค่อย ๆ ยกยิ้มขึ้นมา ก่อนที่จะยื่นมือขวาไปข้างหน้าและกวักมืออย่างยั่วยุ "อย่ามัวเสียเวลา เข้ามาพร้อมกันให้หมดเลย!"

โปรดติดตามตอนต่อไป …

[1] หนึ่งก้านธูป = 1 ชั่วโมง // ครึ่งก้านธูป = ครึ่งชั่วโมง