เจ้าหน้าที่หมายเลข 104

ตอนที่ 104

มีใครอีกไหม?!

บนสนามประลองลีออนกำลังเพลิดเพลินไปกับเสียงโห่ร้องที่ไล่เขาจากด้านล่าง และมองดูเรื่องสนุก ๆ จากบนแท่งสูงของผู้นำแต่ละเมือง

ลีออนรู้ดีว่าสำหรับสถานการณ์เช่นนี้จักรพรรดิหยกจะต้องหาวิธีการรับมือเอาไว้แล้วตั้งแต่ที่เขาตกลงเงื่อนไขกัน ดังนั้นตอนนี้มันจึงขึ้นอยู่กับว่าจักรพรรดิหยกจะจัดการมันอย่างไร . . .

ในขณะเดียวกันบนแท่งสูงของผู้นำแต่ละเมืองก็ได้ข้อสรุปแล้ว

ลีออนมองไปที่จักรพรรดิหยกที่สวมเสื้อคลุมสีดำและฮู้ดที่ปิดลงมาครึ่งหน้าเดินตรงมาที่ด้านหน้าของแท่นสูงและประกาศให้ศิษย์ทุกคนฟังด้วยน้ำเสียงดังก้องกังวานว่า "เป็นอย่างที่พวกเจ้าคิด! ชายชุดเหลืองที่ยืนอยู่บนสนามประลองคือสิ่งที่เรียกว่า ‘คนนอก’!"

"เขาเป็นคนนอกคนเดียวที่เข้ามายังคุนหลุนด้วยตัวเองหลังจากผ่านเวลามานานหลายปี และขอให้สอนศิลปะการต่อสู้ให้กับเขา!"

"ซึ่งพวกเราชาวคุนหลุนไม่ใช่คนป่าเถื่อนที่ไม่มีมารยาท และเหตุผลที่ข้าตกลงให้เขาเข้าร่วมการประลองในครั้งนี้เพราะเขาว่าบอกว่าต้องการแลกเปลี่ยนศิลปะการต่อสู้ของโลกภายนอกกับคุนหลุนของพวกเรา"

"ดังนั้นข้าจึงให้โอกาสเขาเพื่อที่เขาจะได้เรียนรู้เกี่ยวกับศิลปะการต่อสู้ของคุนหลุนและอีกหกเมืองที่เหลือ"

เมื่อเหล่าลูกศิษย์เห็นจักรพรรดิออกมายืนอธิบายให้ฟังด้วยตัวเอง พวกเขาก็หยุดตะโกนด่าลีออนและมองไปที่ลีออนผู้เป็นคนนอกอยู่บนสนามประลองอย่างเงียบ ๆ

เมื่อรู้สึกได้ถึงสายตานับไม่ถ้วนที่กำลังจับจ้องมาที่ตัวเองลีออนก็กวาดสายตามองไปรอบ ๆ อย่างไม่เกรงกลัวและเริ่มครุ่นคิดอะไรบางอย่าง

ทำไมจักรพรรดิหยกถึงยอมให้เขาอยู่ที่คุนหลุนเป็นเวลาสามเดือน . . .

ทำไมจักรพรรดิหยกถึงยอมรับคำขอของเขาอย่างง่ายดาย และยังบอกไม่ให้เขาใช้ศิลปะการต่อสู้ของคุนหลุนในการแข่งขันครั้งนี้ . . .

ปรากฏว่าเรื่องราวทุกอย่างนี้มันอยู่ในแผนการของจักรพรรดิหยกมาตั้งแต่แรกแล้ว!

จักรพรรดิหยกใช้เขาเป็นหมากในแผนการครั้งนี้!!

หลังจากฟังคำอธิบายของจักรพรรดิหยกลูกศิษย์ของทั้งเจ็ดเมืองก็ไม่ได้สนใจตัวตนในฐานะคนนอกของลีออนอีกต่อไป และถือว่าลีออนเป็นคู่ต่อสู้ที่จะต้องล้มลงให้ได้

พวกเขาทั้งหมดเต็มไปด้วยความกระตือรือร้นที่อยากจะประลองฝีมือ และพวกเขาก็แทบจะรอไม่ไหวแล้วที่จะขึ้นไปบนสนามประลองและต่อสู้กับลีออน

ซึ่งลีออนในตอนนี้ไม่มีเวลาให้คิดเลยว่าทำไมจักรพรรดิหยกถึงคิดจะใช้เขาเพื่อกระตุ้นความเกลียดชังจากลูกศิษย์ของเมืองทั้งเจ็ด เพราะตอนนี้ผู้ท้าชิงคนแรกได้ขึ้นมาบนสนามประลองเรียบร้อยแล้ว!!

ลูกศิษย์จากไทเกอร์ไอซ์แลนด์สวมชุดต่อสู้สีน้ำเงินกระโดดขึ้นมาบนสนามประลองและมองไปที่ลีออนด้วยสายตายั่วยุ

เมื่อทุกคนเห็นว่ามีใครบางคนขึ้นไปบนสนามประลองพวกเขาก็ตะโกนโห่ร้องกันด้วยความตื่นเต้นทันที

"จำชื่อของข้าเอาไว้ เพราะข้าจะเป็นคนที่เอาชนะ . . . "

อย่างไรก็ตามก่อนที่อีกฝ่ายจะพูดจบประโยคร่างของลีออนก็พุ่งออกไปเหมือนกับเสือชีตาห์และกระโดดสูงเหมือนกับนกอินทรีกางปีกอย่างกะทันหัน!

ลีออนหมุนตัวกลางอากาศอย่างรวดเร็วส่งลูกเตะเข้าไปที่ใบหน้าของอีกฝ่ายอย่างแม่นยำ!

ปัง!

ขาขวาของลีออนเตะเข้าใส่ใบหน้าของอีกฝ่ายจนปากเบี้ยวพร้อมกับส่งร่างของเขากระเด็นตกสนามประลองไป

โชคยังดีที่สถานที่ที่อีกฝ่ายตกลงไปมีผู้ชมอัดแน่นกันอยู่มากมาย ทำให้มีผู้ชมสองสามคนที่รับร่างของเขาเอาไว้ทันและไม่ต้องลงไปกระแทกกับพื้นจนบาดเจ็บ

เมื่อมองไปที่คู่ต่อสู้คนแรกของตัวเองที่หมดสติไปด้วยลูกเตะเพียงครั้งเดียว ลีออนก็เอามือป้องหูพร้อมกับหมุนตัวเป็นวงกลมแสร้งทำเป็นไม่ได้ยินเสียงและพูดขึ้นมาอย่างเยาะเย้ยว่า "นายพูดอะไรนะ? ทำไมฉันได้ยินไม่ค่อยชัดเลย . . . "

ทันใดนั้นเสียงโห่ร้องด้วยความตื่นเต้นในตอนแรกก็เงียบลงอย่างกะทันหันเหมือนป่าช้า ความฮึกเหิมในตอนแรกหายไปทันที . . .

ลูกศิษย์ของทั้งเจ็ดเมืองด้านล่างสนามประลองไม่คิดเลยว่าลีออนจะแข็งแกร่งจนหน้ากลัวขนาดนี้!

ด้วยการเคลื่อนไหวเพียงครั้งเดียวก็สามารถส่งศิษย์ของไทเกอร์ไอซ์แลนด์ที่เด่นในเรื่องของการป้องกันมากที่สุดลงจากสนามประลองได้ในพริบตา!

ขณะเดียวกันลีออนก็ยืนมองทุกคนอย่างเงียบ ๆ อยู่บนสนามประลอง สายตาของเขากวาดมองไปรอบ ๆ ทำให้ลูกศิษย์บางคนที่สบตากับลีออนรีบหันไปมองทางอื่นทันที

เมื่อเห็นว่าไม่มีใครสู้หน้าเขาสักคนลีออนก็ยืนเอามือไขว้หลังด้วยท่าทางราวกับปรมาจารย์และพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า "มีใครอีกไหม?!"

ทุกคนได้แต่ก้มหน้าก้มตาไม่กล้าที่จะมองลีออน

อย่างไรก็ตามดูเหมือนว่าจะมีผู้ชายคนหนึ่งที่ไม่กลัวตายและต้องพิสูจน์ความแข็งแกร่งของตัวเอง . . .

"ข้าเอง!!"

ทันใดนั้นมันก็มีเสียงตะโกนที่แฝงไปด้วยความบ้าคลั่งดังขึ้นมาจากในฝูงชน!

ผู้ชมที่ไม่ใช่ผู้เกี่ยวข้องรีบแหวกทางออกอย่างรวดเร็ว ก่อนที่จะมีร่างหนึ่งเดินตรงไปยังสนามประลองอย่างช้า ๆ ผู้ชายคนนี้เป็นชายร่างใหญ่ที่สวมชุดต่อสู้สีแดง

เมื่อพิจารณาจากรูปร่างที่ดูกระฉับกระเฉงของอีกฝ่ายและกล้ามเนื้อแขนที่ปูดโปนมันก็สามารถบอกทันทีเลยว่าคู่ต่อสู้คนนี้เป็นคนที่ห้ามประมาท

"ข้าจะต่อสู้กับเข้าเอง!"

ชายร่างใหญ่ตะโกนและกระโดดขึ้นไปบนสนามประลอง

ทันใดนั้นแดเนียล เจิ้งฉี และดาวอสก็อดไม่ได้ที่จะตะโกนกันขึ้นมาอย่างพร้อมเพียงว่า "หลี่กุย?!"

หลี่กุยคนนี้เป็นลูกศิษย์ของเผิงไหลที่เอาชนะแดเนียลในการแข่งขันเมื่อสามปีที่แล้วและสามารถเข้าสู่รอบก่อรองชนะเลิศได้!

แน่นอนว่าลีออนไม่รู้ความลับเกี่ยวกับเรื่องนี้ และต่อให้รู้เขาก็ไม่สนใจอยู่ดี

ในเมื่ออีกฝ่ายยืนอยู่บนสนามประลอง มันก็มีเพียงสิ่งเดียวเท่านั้นที่เขาสามารถทำได้ . . .

จัดการคู่ต่อสู้ทุกคนที่ขึ้นมาท้าทายจนกว่าจะเหลือเขาเพียงคนเดียวบนสังเวียน!!

ลีออนยืนอยู่สนามประลองเอามือซ้ายไขว้หลังเอาไว้ ส่วนมือขวายื่นไปข้างหน้าและกวักมือเรียกคู่ต่อสู้อย่างยั่วยุ "เข้ามาสิ! รออะไรอยู่"

"อ๊าก . . . !!!"

เมื่อเห็นท่าทางยั่วยุของลีออนหลี่กุยก็ส่งเสียงคำรามออกมาและวิ่งเข้าใส่ลีออนอย่างรวดเร็ว

โดยทั่วไปแล้วหลี่กุ่ยสามารถจัดการกับชายฉกรรจ์ห้าคนได้อย่างง่ายด้วยตัวคนเดียว ดังนั้นการประลองแบบหนึ่งต่อหนึ่งนี้มันช่างง่ายดายสำหรับเขายิ่งนัก

ในขณะที่หลี่กุยกำลังจะเข้าถึงตัวของลีออนพลัง ‘ชี่’ ในร่างกายของเขาก็เริ่มควบแน่นอยู่ที่กำปั้นจนทำให้กำปั้นส่องแสงเปล่งประกายจ่าง ๆ

เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายใส่สุดตั้งแต่การโจมตีครั้งแรก ลีออนก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย แต่ถึงอย่างนั้นร่างของเขาก็ยังยืนหยัดอยู่กับที่ไม่ได้เกรงกลัวต่อกำปั้นของอีกฝ่าย

ขณะเดียวกันทางด้านของหลี่กุยก็คิดว่าลีออนจะต้องหลบหมัดนี้ของเขาอย่างแน่นอน ซึ่งเขาต้องการใช้หมัดนี้เป็นการโจมตีหลอก และเมื่อลีออนหลบหมัดนี้ของเขาเมื่อไหร่อีกฝ่ายจะตกอยู่ในระยะโจมตีด้วยขาของเขาทันที

เมื่อถึงเวลานั้นลีออนจะต้องถูกเขาโจมตีใส่อย่างต่อเนื่องจนไม่มีเวลาตอบโต้จนแพ้ไปในที่สุด!

อย่างไรก็ตามเขาไม่คิดว่าจะไม่หลบหมัดของเขาและยืนอยู่เฉย ๆ

"ในเมื่อเจ้าไม่หลบก็อย่าโทษว่าข้าโหดร้ายก็แล้วกัน"

หลี่กุยยกเลิกแผนที่เตรียมเอาไว้และส่งแรงทั้งหมดไปที่แขนโจมตีใส่หน้าอกของลีออนอย่างรุนแรง

ถ้าหากลีออนถูกการโจมตีนี้เข้าไป ถึงแม้ว่าเขาจะมีผิวหนังคงกระพัน มันก็สามารถส่งเขาไปกินข้าวต้มที่โรงพยาบาลได้อย่างไม่ยากเย็น . . .

ในขณะที่กำปั้นของหลี่กุยกำลังจะโจมตีโดนเขา ทันใดนั้นร่างกายของลีออนก็ขยับอย่างกะทันหันเอียงตัวไปทางขวาหลบหมัดของหลี่กุยอย่างเฉียดฉิว ทำให้กำปั้นของหลี่กุยต่อยได้แค่อากาศพร้อมกับร่างที่โน้มตัวลงไปข้างหน้าเนื่องจากเสียโมเมนตัม ทันใดนั้นเท้าขวาของลีออนก็ยกขึ้นเตะออกไปอย่างรุนแรง

ปัง!!

เท้าขวาของลีออนเตะเข้าที่หน้าอกของหลี่กุยอย่างรุนแรงพร้อมกับร่างของเขาที่กระเด็นออกไป

ซึ่งในตอนแรกทุกคนคิดว่าการโจมตีของหลี่กุยคงจะสามารถจัดการกับลีออนได้ภายในหมัดเดียว แต่ใครจะคิดว่าหลี่กุยจะเป็นฝ่ายที่ถูกลีออนส่งกระเด็นออกไปซะเอง

แน่นอน่วาการโจมตีของลีออนยังไม่จบ . . .

ลีออนพุ่งเข้าใส่ร่างของหลี่กุยที่กระเด็นไปหลังพร้อมกับใช้กำปั้นชกต่อยไปที่ใบหน้าของหลี่กุยอย่างต่อเนื่องด้วยความเร็วที่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า!

ปัง! ปัง! ปัง!

หลังจากต่อยอยู่พักหนึ่งลีออนก็หยุดลงและใช้เท้าเตะร่างของหลี่กุยให้ลงจากสนามประลองไป!

เมื่อจัดการผู้ท้าชิงทั้งสองคนได้เสร็จลีออนก็เอามือไขว้หลังอีกครั้งพร้อมกับมองไปที่ผู้ชมและถามขึ้นมาเบา ๆ ว่า "มีใครอีกไหม?!"

โปรดติดตามตอนต่อไป …