เจ้าหน้าที่หมายเลข 101

ตอนที่ 101

ถ้าไม่ใช่คนของคุนหลุนก็ไม่มีสิทธิ์เรียนรู้พลังชี่!

"การขอพรเติมเต็มความปราถนา!"

"ขอพร?" ทันใดนั้นลีออนก็รู้สึกสับสนเล็กน้อย และอดคิดไม่ได้ว่า ‘มังกรอมตะ ‘โชเหลา’ สามารถให้พรได้เหมือนเทพเจ้ามังกรในดราก้อนบอลอย่างนั้นหรอ?!’

อย่างงี้ทุกคนก็สู้กันตัวตายเลยสิ?!

อย่างไรก็ตามคำตอบต่อมาของแดเนียลได้หยุดความคิดไร้สาระของลีออนทันที

"ใช่ครับ ศิษย์ที่ชนะเป็นอันดันหนึ่งในการแข่งขันจะสามารถขออะไรก็ได้กับจักรพรรดิหยก!"

น่าเสียดายที่มันไม่ใช่การขอพรจากมังกรอมตะ แต่การได้ขอรางวัลกับจักรพรรดิหยกก็ถือเป็นรางวัลที่ดีเช่นกัน

ท้ายที่สุดแล้วจักรพรรดิหยกก็เป็นผู้นำของคุนหลุน และเขาจะต้องมีของดี ๆ ซ่อนอยู่ที่ตัวมากมายอย่างแน่นอน ยกตัวอย่างเช่น ความลับสุดยอดของคุนหลุน!

ในขณะเดียวกันเจิ้งฉีที่ยืนอยู่ด้านข้างแดเนียลก็รีบพูดสนับสนุนขึ้นมาว่า "ถ้าหากผมจำไม่ผิดอันดับหนึ่งในการแข่งขันครั้งที่แล้วคือรุ่นพี่ที่มาจากคุนหลุน ซึ่งเขาขอสิทธิ์ต่อจักรพรรดิหยกในการเข้าไปในถ้ำมังกร . . . "

เมื่อได้ยินคำว่า ‘ถ้ำมังกร’ หูของลีออนก็กระดิกเล็กน้อยและถามขึ้นมาด้วยความสงสัยว่า "ถ้ำมังกรของโชเหลา? เขากล้าขอที่จะเข้าไปในถ้ำมังกรของโชเหลาเลยหรอ? แล้วจักรพรรดิหยกเขาว่ายังไง?"

"จักรพรรดิหยกกล่าวว่า ‘เนื่องจากนี่เป็นความปรารถนาของเจ้า ข้าก็จะสนองมันให้!’ หลังจากนั้นรุ่นพี่คนนั้นก็ได้เข้าไปถ้ำมังกร"

เมื่อได้ยินเรื่องที่คาดไม่ถึงนี้ใบหน้าของลีออนก็แสดงความประหลาดใจเล็กน้อย "ง่ายขนาดนั้นเลย?!"

ปกติไม่ควรเป็นแบบนี้สิ!

ต้องรู้ก่อนว่าที่นั่นคือถ้ำมังกรอมตะของ ‘โชเหลา’ โดยปกติแล้วมีเพียงแค่ไอรอนฟิสต์ที่ผ่านการคัดเลือกเท่านั้นถึงจะสามารถเข้าไปที่นั่นได้

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่งลีออนก็รีบถามขึ้นมาอีกครั้งว่า "แล้วเกิดอะไรขึ้นหลังจากที่เขาเข้าไป?"

"ไม่มีอะไรเกิดขึ้น!"

แดเนียลหันไปมองหน้าลีออนและตอบขึ้นมา แต่ถึงอย่างนั้นลีออนก็ยังคงสงสัยว่าเขาอาจจะได้ยินผิดไปและถามเพื่อความชัวร์ขึ้นมาอีกครั้งว่า "ไม่มีอะไรเกิดขึ้น?!"

แดเนียลที่เห็นลีออนถามขึ้นมาซ้ำ เขาก็กางมือออกและอธิบายเพื่อย้ำให้ลีออนเข้าใจว่า "ใช่! มันไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย"

"ถามฟังจากที่รุ่นพี่คนนั้นพูดหลังจากที่เขาเข้าไปด้านใน ในถ้ำมีเพียงแต่ความมืดเท่านั้น ส่วนเจ้าของถ้ำอย่างมังกรอมตะกับหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย"

เมื่อได้ยินคำตอบนี้สีหน้าของลีออนก็ไม่ได้เปลี่ยนไปมากนัก แต่ภายในใจกับแอบยกยิ้มขึ้นมาอย่างลับ ๆ

มันต้องแบบนี้ . . .

ถ้าหากใครก็สามารถเห็นมังกรอมตะตัวเป็น ๆ ได้และฆ่ามังกรอมตะเพื่อเป็นอาวุธอมตะ (อิมมอร์ทัลเวพ่อน) ‘ไอรอนฟิสต์’ การแข่งขันหลายครั้งคงถูกยกเลิกไปนานแล้ว

ดูเหมือนว่าจักรพรรดิหยกจะเจ้าเล่ห์ไม่เบา!

อย่างไรก็ตามหลังจากฟังเรื่องเหล่านี้มันก็ยิ่งทำให้ลีออนอยากได้รางวัลนี้ใจจะขาด การที่สามารถขออะไรก็ได้จากจักรพรรดิหยกมันเป็นข้อเสนอที่ยั่วยวนใจมาก

เขาจะต้องหาทางเข้าร่วมการแข่งขันเจ็ดเมืองนี้ให้ได้!

ส่วนเหตุผลที่ต้องการเข้าร่วม . . .

เนื่องจากตอนแรกเขาได้เรียนรู้วิชาดาบสองชุดและวิชาดาบเฉพาะตัวของลุ่ยกงเรียบร้อย ดังนั้นเพื่อทำให้ตัวเองไม่โลภมากเกินไปตอนแรกลีออนจึงตั้งเป้าหมายให้ตัวเองเอาไว้ว่า เขาจะต้องทำความเข้าใจวิชาดาบทั้งสามนี้ให้สมบูรณ์ก่อนที่จะออกจากคุนหลุน

อย่างไรก็ตามความเร็วในการเรียนรู้ของเขามันมากกว่าที่เขาคิดเอาไว้

เขาใช้เวลาสองเดือนในการรวมวิชาดาบและการเคลื่อนไหวของร่างกายได้อย่างสมบูรณ์ ทำให้แม้แต่ลุ่ยกงยังตกใจกับความก้าวหน้าอย่างรวดเร็วของลีออน ทำให้เขาพูดขึ้นมาหนึ่งประโยคว่า "ถ้าหากเจ้าเกิดที่คุนหลุนและเรียนรู้ศิลปะการต่อสู้ตั้งแต่เด็ก เจ้าอาจจะกลายเป็นปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในประวัติศาสตร์ของคุนหลุน!"

เมื่อต้องเผชิญกับสถานการณ์ที่ไม่คาดคิดเช่นนี้ลีออนต้องยกผลประโยชน์ให้กับชีวิตที่แล้วของเขาเล็กน้อย ถ้าหากชีวิตที่แล้วเขาไม่ได้อยากเรียนศิลปะการต่อสู้และรักในวิชาดาบการฝึกฝนของเขามันคงไม่รวดเร็วแบบนี้

ตอนนี้เขาได้บรรลุวัตถุประสงค์ของการมาคุนหลุนในครั้งนี้หมดแล้ว ดังนั้นลีออนจึงไม่เต็มใจที่จะเสียเวลาอีกหนึ่งเดือนที่เหลือไปกับการทรมานน้องชายทั้งสามคนของเขาทุกวัน

เขาต้องการเรียนรู้มากกว่านี้ เจ้าสิ่งที่เป็นความลับของคุนหลุน . . .

ถ้าหากเขาสามาถเรียนรู้พลัง ‘ชี่’ ของคุนหลุนได้ก่อนที่จะออกจากคุนหลุนการเดินทางในครั้งนี้ของเขามันจะสมบูรณ์แบบมาก!

ท้ายที่สุดแล้วทักษะการต่อสู้ของเขาในตอนนี้ได้ครอบคลุมเกือบทุกด้านแล้ว เรียกได้ว่าเกือบสมบูรณ์แบบ

การต่อสู้ระยะประชิดเขามีดาบ ‘จันทร์ดับ’ และวิชาดาบของคุนหลุน การต่อสู้ระยะไกลเขามีทักษะการยิงธนูของฮอว์กอาย การยิงปืน และผิวหนังคงกระพันที่กระสุนไม่สามารถทำอะไรได้ ทำให้ตอนนี้เขาเหลือสิ่งเดียวเท่านั้นนั่นก็คือการเสริมความแข็งแกร่งให้ร่างกาย

พลังของ ‘ชี่’ นั้นนอกจากเพิ่มพลังโจมตีให้ส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกายและอาวุธแล้ว ยังสามารถเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับร่างกายได้ รักษาอาการบาดเจ็บ กำจัดพิษ เพิ่มความแข็งแกร่งได้ชั่วคราว เรียกได้ว่าพลังชี่เป็นพลังที่ครอบคลุมในทุกด้านและเหมาะกับงานแบบเขาที่สุด!

อย่างไรก็ตามลีออนก็ต้องประสบกับความจริงอันโหดร้ายที่เขาไม่ได้มาจากคุนหลุน . . .

ตอนที่เขาเห็นลุ่ยกงมีความสุขมากกว่าปกติ เขาก็ได้ลองเข้าไปขอเรียนพลัง ‘ชี่’ จากลุ่ยกง แต่เขาก็ถูกปฏิเสธทันที ซึ่งเหตุผลนั้นง่ายมาก ‘ถ้าไม่ใช่คนของคุนหลุนก็ไม่มีสิทธิ์เรียนรู้พลังชี่!’

ทันใดนั้นความหวังของลีออนก็ดับลงทันที

อย่างไรก็ตามตอนนี้เขามีอีกความคิดหนึ่งปรากฏขึ้นมาในหัวเรียบร้อยแล้ว!

เมื่อเขาได้ยินแดเนียลพูดถึง ‘การแข่งขันเจ็ดเมือง’ มันก็ได้จุดประกายความหวังภายในใจของลีออนขึ้นมาอีกครั้ง

เข้าร่วมการแข่งขันเจ็ดเมืองและเป็นผู้ชนะอันดับหนึ่งให้ได้ในการแข่งขัน หลังจากนั้นเขาก็ขอเรียนรู้พลังชี่จากจักรพรรดิหยก!

จากมุมมองของลีออน ในเมื่อจักรพรรดิหยกยังอนุญาตให้คนเข้าไปในถ้ำมังกรได้ ดังนั้นการให้คนนอกเรียนรู้ว่าพลังชี่บางทีเขาอาจจะเห็นด้วย

จะรู้ผลลัพธ์ได้อย่างไรถ้าหากยังไม่ลองจริงไหม?!

แต่ในกรณีนี้มันก็มีอีกเรื่องหนึ่งที่สำคัญไม่แพ้กัน เขาซึ่งเป็นคนนอกที่มีระยะเวลาอยู่ที่นี่เพียงแค่สามเดือนเท่านั้นจะสามารถเข้าร่วมการแข่งขันเจ็ดเมืองได้อย่างไร?

"การแข่งขันเจ็ดเมือง ฉันที่เป็นคนนอกสามารถเข้าร่วมได้ไหม?"

"เอ่อ . . . " สามหน่อหันไปมองหน้ากันเล็กน้อยด้วยความไม่มั่นใจ ในที่สุดเจิ้งฉีที่อยู่ที่นี่มานานที่สุดก็พูดตอบขึ้นมาว่า "อาจารย์ลุ่ยกงเพิ่งอนุญาตให้แดเนียลเข้าร่วมการประลองหลังจากที่แดเนียลอยู่ที่นี่มานานกว่าแปดปี ทำให้เขาถือว่าเป็นชาวคุนหลุนครึ่งหนึ่ง ส่วนพี่ . . . "

ไม่จำเป็นต้องพูดลีออนก็รู้ว่าเจิ้งฉีจะพูดอะไร

มันยากมาก!

แต่ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้

เนื่องจากแดเนียลที่เป็นคนนอกก็สามารถเข้าร่วมได้ ดังนั้นเขาจึงควรมีโอกาสเช่นกัน

ถ้าหากจักรพรรดิหยกเห็นด้วยล่ะนะ . . .

"แต่ถึงอย่างนั้นการแข่งขันก็ไม่ได้มีข้อกำหนดอะไรพิเศษในการเข้าร่วมการแข่งขัน ตราบใดที่พี่ขึ้นไปบนเวทีประลองและเริ่มต่อสู้ . . . " เจิ้งฉีพูดต่อ

"ห๊ะ?!" ลีออนเงยหน้าขึ้นเผยให้เห็นดวงตาที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจ "การขึ้นไปต่อสู้หมายความว่ายังไง?"

ในขณะเดียวกันดาวอสที่ยืนฟังอยู่เงียบ ๆ ก็พูดแทรกขึ้นมาว่า "กฎที่นำมาใช้ในการแข่งขันเจ็ดเมืองก็คือการแข่งขันแบบป้องกัน ในวันที่แข่งขันเริ่มขึ้นจะมีสนามประลองทั้งหมดแปดแห่งอยู่ที่จัตุรัสกลางของคุนหลุน คนที่ขึ้นไปแต่ละสนามประลองเป็นคนแรกจะเป็นเจ้าของสนามประลอง โดยลูกศิษย์ของแต่ละเมืองคนอื่น ๆ สามารถขึ้นไปท้าท้ายใครก็ได้หนึ่งในแปดสนามประลองนี้ตามต้องการ แต่สามารถขึ้นไปได้ครั้งละหนึ่งคนเท่านั้น ยิ่งไปกว่านั้นถ้าหากท้าประลองล้มเหลวจะหมดสิทธิ์ในการถ้าประลองทันที"

"หลังจากหมดเวลาใครก็ตามที่สามารถยืนอยู่บนสนามประลองทั้งแปดนี้ได้เป็นคนสุดท้ายก็สามารถผ่านเข้ารอบแปดคนสุดท้ายเพื่อเข้าไปชิงชนะเลิศอีกที . . . "

หลังจากฟังคำอธิบายของน้องชายทั้งสามคน ลีออนก็ครุ่นคิดอยู่ในใจเงียบ ๆ

ซึ่งตอนนี้พวกเขาก็ได้เดินมาถึงห้องโถงใหญ่โดยไม่รู้ตัว

ในขณะที่กำลังจะแยกกันไปพักผ่อนลีออนก็หยุดเจิ้งฉีเอาไว้ และถามข้อมูลการแข่งขันเพิ่มเติมอีกเล็กน้อยว่า "การแข่งขันเจ็ดเมืองเริ่มขึ้นเมื่อไหร่?"

"อืม . . . " เจิ้งฉีก้มหน้าลงคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดขึ้นมาว่า "อีกห้าวัน!"

ห้าวัน!

เมื่อนึกถึงการแข่งขันที่จะเริ่มต้นขึ้นในอีกห้าวันต่อจากนี้ลีออนก็มองไปที่จัตุรัสที่ว่างเปล่าไร้ผู้คนพร้อมกับความคิดของเขาที่เริ่มล่องลอยไปไกล

โปรดติดตามตอนต่อไป …