เจ้าหน้าที่หมายเลข 97 [ฟรี]

ตอนที่ 97

หนังสือไอรอนฟิสต์!

ความสวยงามของคุนหลุนนั้นคล้ายกับดินแดนในเทพนิยายภายในจินตนาการของลีออนมาก

จัตุรัสขนาดใหญ่ที่สามารถรองรับผู้คนได้หลายพันคนในเวลาเดียวกันและสามารถฝึกฝนศิลปะการต่อสู้ที่นี่ได้ ตรงกลางมีต้นไม้หอมที่ทอดยาวหลายไมล์ครอบคลุมจัตุรัสคุนหลุนทั้งหมด

ซึ่งช่วงเวลาที่ลีออนมาที่คุนหลุนนั้นมันก็เป็นฤดูที่ดอกไม้บานสะพรั่งพอดี ทำให้อากาศเต็มไปด้วยกลิ่นหอมจาง ๆ ที่แทรกซึมเข้าไปในจมูกของลีออนเพิ่มความสดชื่นให้กับร่างกาย

บริเวณรอบจัตุรัสมีอาคารหินอ่อนขนาดใหญ่สูงตระหง่านอยู่หลายแห่ง ซี่งมีตัวอักษรขนาดใหญ่เขียนแกะสลักเอาไว้ว่า ‘วิหารพระอาทิตย์’ ‘ห้องโถงบรรพบุรุษ’ และ ‘ห้องโถงแห่งสรวงสวรรค์’ โดยรูปแบบของมันคล้ายกับสถาปัตยกรรมลัทธิเต๋าของจีนมาก

โดยเฉพาะอย่างยิ่งด้านนอกของวัดพระอาทิตย์ที่ผนังถูกทาด้วยสีขาวบริสุทธิ์อยู่ภายใต้แสงแดด ทำให้ผนังเหมือนถูกปกคลุมด้วยแสงสีทองของสวรรค์ ทำให้มันดูหรูหราและศักดิ์สิทธิ์ภายในตัวของมันเอง . . . ที่นี่คืออาคารหลักของคุนหลุน!

ด้านในตอนนี้จักรพรรดิหยกและผู้อาวุโสคนอื่น ๆ กำลังนั่งประชุมกันอยู่ด้านใน!

นี่เป็นครั้งแรกที่ลีออนได้พบกับผู้นำของคุนหลุน ‘จักรพรรดิหยก’ . . .

เมื่อลีออนถูกลุ่ยกงผ่านตัวเข้าไปด้านในจักรพรรดิหยกและผู้อาวุโสคนอื่น ๆ ก็ได้รับแจ้งมาก่อนหน้านี้แล้วเช่นกัน ทำให้พวกเขานั่งรอคอยการมาถึงของลีออนอย่างเงียบ ๆ

ภายในห้องโถงไม่มีอะไรยกเว้นเก้าอี้ห้าตัวที่ถูกวางอยู่ตรงกลางของห้องโถง

ในที่สุดลีออนก็ได้พบกับผู้นำของคุนหลุนจักรพรรดิหยก!

จักรพรรดิหยกนั่งอยู่ตรงกลางสวมเสื้อคลุมสีดำที่เป็นเอกลักษณ์ ใบหน้าส่วนใหญ่ของเขาถูกซ่อนเอาไว้ใต้ฮู้ดมีเพียงแค่ใบหน้าใต้จมูกเท่านั้นที่ถูกเผยเปิดให้เห็น ซึ่งสามารถมองเห็นได้อย่างคลุมเครือว่าเขาเป็นชายวัยกลางคนคนหนึ่งที่สง่างาม

ทันใดนั้นเสียงทุ้มหนาก็ดังก้องไปทั่วห้องโถงว่า "คนนอก โปรดขานชื่อของเจ้าและวัตถุประสงค์ที่เจ้ามาที่นี่!"

ลีออนวางกระเป๋าสะพายหลังลงบนพื้นก่อนที่จะทำมือคารวะแบบจั้วอีและพูดขึ้นมาด้วยความเคารพว่า "ผมชื่อ ลีออน มาจากสหรัฐอเมริกาที่อยู่อีกฝากหนึ่งของมหาสมุทร ที่ผมมาที่นี่ในครั้งนี้เพื่อตามหาคุนหลุนในตำนาน และหวังว่าจะได้เรียนศิลปะการต่อสู้จากอาจารย์ที่นี่"

ลีออนไม่ได้พูดว่าจะเรียน ‘วิชาดาบ’ ขึ้นมาตรง ๆ แต่เปลี่ยนเป็นเรียน ‘ศิลปะการต่อสู้’ โดยแฝงกลอุบายบางอย่างเอาไว้

ถึงแม้ว่าการเรียนวิชาดาบจะเป็นเป้าหมายหลักของเขา แต่ถ้าเป็นไปได้ลีออนก็อยากเรียนรู้เกี่ยวับ ‘พลังชี่’ ของคุนหลุนมากเช่นกัน

เจ้าสิ่งนี้เป็นสิ่งที่ดีมาก!

ไม่เพียงแต่จะช่วยเพิ่มสมรรถภาพร่างกายของเขาได้อย่างมหาศาล แต่มันยังสามารถเพิ่มความแข็งแกร่งและความคงทนให้กับอาวุธได้อีกด้วย นอกจากนี้มันยังสามารถใช้รักษาอากาศบาดเจ็บและพิษ เรียกได้ว่ามันคือยาครอบจักรวาล

ถ้าหากเขาสามารถเรียนรู้พลัง ‘ชี่’ ได้การเดินทางครั้งนี้ของเขามันจะคุ้มค่าอย่างมหาศาล

"เรียนรู้ศิลปะการต่อสู้?!"

มุมปากของจักรพรรดิหยกที่ซ่อนอยู่ภายใต้ฮู้ดอดไม่ได้ที่จะกระตุกเล็กน้อย ก่อนที่จะถามขึ้นมาอีกครั้งว่า "เจ้าเคยเจอกับ ‘เกา’ มาก่อนใช่ไหม? . . . เธอให้หยกกับเจ้ามาได้ยังไง?"

เมื่อได้ยินชื่อ ‘เกา’ ทีอีกฝ่ายพูดขึ้นมาโดยตรง ลีออนก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วเล็กน้อย และเข้าใจทันทีว่า ‘ความจริง’ เพียงครึ่งเดียวเขามันไม่ได้โน้มน้าวให้ทุกคนคุนหลุนเชื่อว่ามาดามเกาได้ตายไปแล้ว

แม้ว่าจักรพรรดิหยกตรงหน้าของเขาจะไม่ใช่จักรพรรดิหยกคนเดียวกับเมื่อหลายร้อยปีก่อน อย่างไรก็ตามถ้าอ้างอิงจากเหตุการณ์ของคุนหลุน ในฐานะผู้นำปัจจุบันของคุนหลุนเขาทราบทันทีว่าหยกนกกระเรียนอันนี้เป็นของลูกสาวแม่นกกระเรียนที่ขโมยกระดูกงูไปเมื่อหลายร้อยปีก่อนเพื่อยืดอายุขัยของตัวเอง - มาดามเกา

ซึ่งมาดามเกาไม่มีทางที่จะมอบหยกนกกระเรียนของตัวเองให้กับคนอื่นง่ายดายขนาดนั้น

เนื่องจากชายหนุ่มคนนอกตรงหน้าของเขาสามารถเอาหยกชิ้นนี้มาจากมาดามเกาได้ มันจึงมีความเป็นไปได้สองทางเท่านั้น ประการแรกคือลีออนมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับมาดามเกามาก ยกตัวอย่างเช่น ความสัมพันธ์ทางสายเลือด ประการที่สองคือลีออนเป็นภัยคุกคามของมาดามเกาและบังคับให้เธอมอบหยกนกกระเรียนให้กับเขา

โดยสิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือคนนอกที่เรียกตัวเองว่า ‘ลีออน’ คนนี้ได้พบกับมาดามเกาที่ขโมยกระดูกงูไปจากคุนหลุนในตอนนั้น!

เห็นได้ชัดว่าข่าวนี้เป็นข่าวสำคัญมากสำหรับทุกคนในคุนหลุนที่ต้องการจับตัวคนทรยศทั้งห้ากลับมาที่คุนหลุนเพื่อรับการลงโทษ

เมื่อเห็นว่าสิ่งต่าง ๆ เริ่มไม่เป็นตามแผนที่เขาวางเอาไว้ ลีออนก็เริ่มคิดว่าทางออกเรื่องนี้ทันที การที่เขาจะได้อยู่ที่คุนหลุนและเรียนรู้ศิลปะการต่อสู้หรือไม่นั้นขึ้นอยู่กับคำตอบของเขาหลังจากนี้

ตอบความจริงหรือโกหก?!

แน่นอนว่าต้องโกหกไปให้สุด!!

"ใช่ครับ! ผมไม่เพียงแต่ได้พบกับมาดามเกาเท่านั้น แต่ยังได้รับหยกชิ้นนี้มาจากเธอด้วย อย่างไรก็ตามความสัมพันธ์ระหว่างผมกับเธอไม่ใช่อย่างที่พวกคุณคิด และความจริงมันก็ตรงกันข้ามกันเลย!"

"อันที่จริงแล้วเหตุผลที่ผมรู้เกี่ยวกับการมีอยู่ของคุนหลุนเป็นเพราะว่าผมได้รู้มาจากหนังสือโบราณเล่มหนึ่งที่ชื่อว่า ‘หนังสือของไอรอนฟิสต์’!"

หลังจากพูดจบลีออนก็เงียบไปครู่หนึ่งก่อนที่จะร่าย ‘เรื่องราว’ ที่เขาเพิ่งคิดขึ้นมาสด ๆ ขึ้นมา

โดยเรื่องจะเริ่มเมื่อไม่กี่วันก่อนเขาผู้รักวัฒนธรรมของจีนได้ซื้อหนังสือโบราณเล่มหนึ่งมาจากพ่อค้าของเก่าโดยหนังสือเล่มนี้มีชื่อว่า ‘หนังสือของไอรอนฟิสต์’ จากนั้นเขาถูกพบโดยมาดามเกาที่กำลังตามหาหนังสือเล่มนี้อยู่เช่นกันด้วยความบังเอิญ

หลังจากต่อสู้แย่งหนังสือเล่มนี้กันอย่างดุเดือด ‘หนังสือของไอรอสฟิสต์’ ก็ถูกทำลายโดยไม่ได้ตั้งใจ ดังนั้นด้วยความโกรธเขาจึงได้เข้าไปต่อสู้กับมาดามเกาต่อและบังคับให้เธอมอบหยกนกกระเรียนของเธอมา ก่อนที่จะออกเดินทางเพื่อตามหาคุนหลุน . . .

แน่นอนว่าเรื่องแต่งนี้จริงครึ่งไม่จริงครึ่ง อย่างไรก็ตามคราวนี้อีกไม่ฝ่ายไม่มีหลักฐานมาโต้แย้งเขาได้ เพราะลีออนได้ผลักเรื่องทั้งหมดไปให้ ‘หนังสือของไอรอนฟิสต์’ โดยตรงซึ่งไม่มีใครรู้ว่ามันอยู่ที่ไหน!

‘หนังสือของไอรอนฟิสต์’ เล่มนี้ถูกเขียนโดยมีตัวเอกคือ เป่ยปังเหวิน ไอรอนฟิสต์ในช่วงสงครามฝิ่นครั้งที่สองและได้บันทึกเรื่องราวของเขาในฐานะไอรอนฟิสต์เอาไว้ในหนังสือ

ในขณะเดียวกันลีออนก็กล่าวถึงเนื้อหาภายในหนังสือเล่มนี้เกี่ยวกับคุนหลุนให้กับคนตรงหน้าฟังคร่าว ๆ เช่นกัน

เมื่อผู้อาวุโสทุกคนได้ยินเรื่องเล่าของลีออนมันก็ทำให้พวกเขาทำสีหน้าประหลาดใจมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งจักรพรรดิหยกที่ใบหน้าซ่อนอยู่ใต้ฮู้ดกำลังจ้องมองไปที่ลีออนด้วยดวงตาที่คาดเดาไม่ออก

"หนังสือไอรอนฟิสต์?!"

พวกเขาไม่คิดเลยว่าหนังสือ ‘ไอรอนฟิสต์’ ที่หายไปพร้อมกับไอรอนฟิสต์รุ่นก่อนหน้าจะดังออกมาจากปากของคนนอกหลังจากผ่านไปหลายปี

เมื่อพิจารณาจากท่าทางและปฏิกิริยาของอีกฝ่าย ลีออนก็รู้สึกว่าเรื่องราวของเขาน่าจะได้รับความไว้วางใจจากอีกฝ่ายไม่มากก็น้อย

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่งลีออนก็พยักหน้าและพูดต่อว่า "ใช่ครับ ผู้เขียนหนังสือเล่มนั้นมีชื่อว่า เป่ยปังเหวิน นอกจากนี้มันยังบันทึกเหตุการณ์ขโมยกระดูกงูของคุนหลุนเมื่อหลายร้อยปีก่อนเอาไว้ด้วย . . . "

"ถ้าหากผมเดาไม่ผิด มาดามเกาที่ผมเจอน่าจะเป็นหนึ่งในห้าคนที่ขโมยกระดูกงูของคุนหลุนไปเมื่อหลายร้อยปีก่อน!"

ลีออนมองไปที่จักรพรรดิหยกที่นั่งอยู่ตรงกลางและพูดเงื่อนไขของเขาขึ้นมาว่า "ถ้าหากคุณต้องการผมสามารถบอกคุณได้ว่าเธออยู่ที่ไหน"

"ตราบใดที่คุณสัญญาว่าจะให้ผมอยู่ที่นี่เพื่อเรียนรู้ศิลปะการต่อสู้ . . . "

โปรดติดตามตอนต่อไป …