เจ้าหน้าที่หมายเลข 96 [ฟรี]

ตอนที่ 96

คนนอกในคุนหลุน!

เสียงนี้ดังมาจากชายหนุ่มสองคนที่อยู่ในวัยเดียวกัน สวมชุดคลุมพระสีเหลืองเรียบง่าย และมีรูปร่างผอมบาง

ซึ่งหนึ่งในวัยรุ่นสองคนนี้มีคนหนึ่งที่มีอายุมากกว่าคนแรกและมีรูปลักษณ์ที่โดดเด่นทำให้ลีออนค่อนข้างแปลกใจ เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เขามาที่คุนหลุน!

โดยเฉพาะผมสีบลอนด์ทองและรูม่านตาสีน้ำตาล . . .

เห็นได้ชัดว่าชายหนุ่มคนนี้ไม่ใช่คนของในท้องถิ่นของที่นี่

ซึ่งในคุนหลุนมีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่มีคุณสมบัติดังนี้ ซึ่งนั่นก็คือหนึ่งในอิมมอร์ทัล เวพ่อนในอนาคต ‘ไอรอนฟิสต์’ แดเนียล แรนด์

โดยคนที่ถามเขาขึ้นมาเมื่อกี้ก็คือชายหนุ่มแดเนียลคนนี้!

ลีออนไม่คิดมาก่อนเลยว่าการมาถึงคุนหลุนครั้งแรกเขาจะได้พบกับ ‘ไอรอนฟิสต์’ ในอนาคต . . .

สำหรับเขานี่ถือได้ว่าเป็นการเริ่มต้นที่ดีมากกับเส้นทางการเรียนรู้วิชาดาบที่คุนหลุนของเขา

ขณะเดียวกันแดเนียลมองไปที่คนนอกที่กำลังยืนมองมาทางเขาอย่างเงียบ ๆ ก่อนที่เขาจะก้าวไปข้างหน้าและถามขึ้นมาอีกครั้งว่า "เฮ้! คุณได้ยินที่ฉันพูดไหม?!"

"ได้ยิน! ฉันไม่ได้หูหนวกสักหน่อย" ลีออนเงยหน้าขึ้นมองอีกฝ่ายอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะตอบขึ้นมาว่าพร้อมกับถอดหน้ากากป้องกันความหนาวเย็นออก "ฉันมาจากนิวยอร์ก และมาที่นี่เพื่อขอพบ ‘จักรพรรดิหยก’!"

"นิวยอร์ก?" ทันใดนั้นชื่อที่ฟังดูคุ้นเคยนี้ได้กระตุ้นความทรงจำคลุมเครือที่ซ่อนอยู่ในส่วนลึกของจิตใจของแดเนียล แรนด์ให้ตื่นขึ้นมาอีกครั้งพร้อมกับดวงตาที่เบิกกว้างขึ้น

แรนด์คอร์ปอเรชั่น ตระกูลมิทแชม . . .

ความทรงจำที่ซ่อนตัวอยู่ในซ่อนลึกค่อย ๆ ปรากฏขึ้นมาในจิตใจอย่างช้า ๆ

"คุณเป็นคนนอก!"

ในขณะเดียวกันเด็กชายชาวเอเชียอีกคนซึ่งอายุน้อยกว่าเล็กน้อยก็อดไม่ได้ที่จะอุทานขึ้นมาด้วยความตกใจเมื่อได้ยินคำพูดของลีออน

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นคนนอกนอกจากแดเนียล . . .

คำอุทานของเด็กชายคนนี้ทำให้ลีออนเหลือบมองไปยังเด็กชายชาวเอเชียที่เต็มไปด้วยจิตวิญญาณแห่งความกล้าหาญ

ลีออนส่งยิ้มให้เขาและพูดขึ้นมาว่า "ใช่! ฉันเป็นคนนอก ชื่อของฉันคือ ลีออน แล้วเธอล่ะ?"

เมื่อเทียบกับแดเนียลที่กำลังหมกมุ่นอยู่กับความทรงจำชายหนุ่มเอเชียคนนี้ดูเหมือนจะเป็นคนที่ช่างพูดมากกว่า อีกฝ่ายค่อย ๆ เดินเข้ามาหาลีออนพร้อมกับแนะนำตัวเองว่า "ผมชื่อเจิ้งฉี ส่วนเขาชื่อแดเนียล เขาเป็นคนนอกเช่นเดียวกับคุณ เพียงแต่ว่าเขามาเร็วกว่าคุณมาก . . . "

"ชุดสูทนี้คุณทำมาจากอะไรหรอ?"

"แล้วเจ้าสิ่งนั้นบนหน้าผากของคุณคืออะไร?"

. . .

ข้อเท็จจริงได้พิสูจน์แล้วว่าชายหนุ่มชาวจีนคนนี้ดูเหมือนจะเหงามาก เขาถามคำถามมากมายกับลีออนไม่หยุดเลย!

บางทีอาจจะเป็นเพราะลีออนใช้ภาษาจีนในการสื่อสารมันจึงทำให้เขาสามารถลดระยะห่างระหว่างกันได้ ทำให้ชายหนุ่มตรงหน้าที่เติบโตขึ้นมาในคุนหลุนและไม่เคยออกไปโลกภายนอกมาก่อน เดินเข้ามาคุยกับลีออนอย่างสนุกสนานโดยไม่ระมัดระวังตัวเลยแม้แต่น้อย

เมื่อลีออนได้ยืนอยู่ตรงหน้าของชายหนุ่มชาวเอเชียบวกกับคำถามและคำพูดมากมายของเขามันก็ทำให้ลีออนแปลกใจเล็กน้อยในตอนแรกว่าทำไมเขาถึงกระตือรือร้นได้ขนาดนี้?

อย่างไรก็ตามด้วยความพูดของอีกฝ่ายมันก็ทำให้ลีออนสามารถยืนยันตัวตนของเด็กชายผมบลอนด์ได้ ในอนาคตเขาคือ ‘ไอรอนฟิสต์’ แดเนียล แรนด์ คนเดียวกันไม่มีผิด

ตอนนี้แดเนียลกำลังฟื้นคืนความทรงจำของตัวเองด้วยความตื่นเต้นภายในใจ ก่อนที่หลังจากนั้นไม่นานเขาจะเข้าร่วมบทสนทนาระหว่างลีออนและชายหนุ่มเอเชียด้วย

"คุณมาที่นี่ได้ยังไง? เครื่องบินตกหรือเปล่า?"

"ไม่ใช่ ฉันมีคนอื่นพามาที่นี่"

"คุณอายุเท่าไหร่? ผมอายุสิบห้าปี . . . "

. . .

เมื่อมองไปที่ชายหนุ่มสองคนที่เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นและมีคำถามมากมายไม่หยุด ลีออนก็รีบขัดจังหวะพวกเขาทันที "ช่วยหยุดถามก่อนสักพักหนึ่งได้ไหม? และช่วยพาฉันไปหาจักรพรรดิหยกหน่อยได้ไหม?"

เจิ้งฉีสับสนเล็กน้อย "ทำไมคุณถึงอยากพบจักรพรรดิหยก?"

"ฉันคิดว่าในฐานะที่เป็นผู้มาใหม่ ฉันควรไปทำความเคารพเขา พวกเธอคิดว่าไง?" ลีออนกางมือออกและอธิบาย

ชายหนุ่มสองคนเหลือบมองกันเล็กน้อยก่อนที่จะพยักหน้าให้กัน

"อืม! งั้นพวกเราจะพาคุณไปที่วิหารพระอาทิตย์ก่อน"

ในขณะที่กำลังจะก้าวไปข้างหน้า ทันใดนั้นแดเนียลจู่ ๆ ก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ เขาหันหลังมองไปที่ลีออนและถามขึ้นมาว่า "พวกเรายังไม่รู้เลยว่าคุณมาทำอะไรที่คุนหลุน . . . "

เมื่อได้ยินคำถามนี้ของแดเนียลเจิ้งฉีที่ยืนอยู่ด้านข้างก็มองไปที่ลีออนเช่นกันด้วยสายตาสงสัย

ลีออนคิดอยู่ครู่หนึ่งและรู้สึกว่าไม่มีอะไรจะต้องปิดบัง ดังนั้นเขาจึงบอกความจริงขึ้นมาโดยตรงเลยว่า "ฉันมาที่นี่เพื่อเรียนศิลปะการต่อสู้!"

สำหรับวัยรุ่นสองคนที่เรียบง่ายเหมือนกับกระดาษขาวลีออนไม่จำเป็นจะต้องใช้คำโกหกเพื่อรักษาความจริงจังของพวกเขา ดังนั้นระหว่างทางไปยังอารมพระอาทิตย์ลีออนก็อธิบายตัวตนของเขาในฐานะเจ้าหน้าที่และการเปลี่ยนแปลงของโลกภายนอกให้พวกเขาทั้งสองคนฟัง

มีสิ่งใหม่ ๆ นับไม่ถ้วนที่กำลังดึงดูดความสนในของพวกเขาอยู่ในโลกภายนอก

เมื่อพวกเขาทั้งสองคนพาลีออนเดินไปตามถนนที่คดเคี้ยวและมาถึงจัตุรัสขนาดใหญ่ที่ห่างจากวิหารพระอาทิตย์ไม่ไกลมันก็มีพระภิกษุชุดเหลือรูปหนึ่งหยุดพวกเขาทั้งสามคนเอาไว้

ฝ่ายตรงข้ามไว้หนวดบนใบหน้าและขมับของเขาปูดออกมาเล็กน้อย เมื่อมองแวบแรกลีออนก็รู้ทันทีว่าอีกฝ่ายจะต้องเป็นผู้เชี่ยวชาญศิลปะการต่อสู้ที่มีความแข็งแกร่งภายในอย่างลึกซึ้งแน่นอน

"ท่านอาจารย์!"

ด้วยคำเรียกของแดเนียลและชื่อที่อยู่บนหัวของอีกฝ่ายลีออนก็ยืนยันตัวตนของอีกฝ่ายได้อย่างรวดเร็ว – ลุ่ยกง (Lei-Kung)!

ในฐานะปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้ภายใต้การนำของคุนหลุน ‘จักรพรรดิหยก’ ลุ่ยกงเป็นหนึ่งในนักสู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในคุนหลุน ในขณะเดียวกันเขายังเป็นอาจารย์สอนศิลปะการต่อสู้ให้กับแดเนียลและเด็กคนอื่น ๆ อีกด้วย

อย่างไรก็ตามปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้คนนี้ไม่ค่อยเป็นมิตรสักเท่าไหร่ . . .

"คนนอก ที่นี่ไม่ใช่สถานที่ที่เจ้าควรอยู่!"

เมื่อเห็นลุ่ยกงแสดงท่าทางดุดันและออร่าความแข็งแกร่งของตัวเองออกมา ลีออนก็ยื่นมือไปข้างหน้าประกันคำนับเพื่อทำความเคารพและพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า "ผมไม่มีเจตนาร้ายแค่อยากมาดูว่าคุนหลุนในตำนานมีหน้าตาเป็นอย่างไร . . . "

"เจ้าเข้ามาที่นี่ได้ยังไง"

ถ้าหากสังเกตด้านบนของอีกฝ่ายลีออนสามารถเห็นค่าความชอบ ‘เกลียดชัง’ อยู่บนหัวอีกฝ่ายได้อย่างชัดเจน ดังนั้นลีออนจึงคิดว่าเขาควรตอบคำถามนี้อย่างตรงไปตรงมา

ลีออนหยิบหยกนกกระเรียนที่มาดามเกามอบให้เขาออกมาจากด้านในของเสื้อ และยื่นให้กับลุ่ยกง "ผมมาที่นี่ผ่านเมืองนกกระเรียน ส่วนนี่คือตราประจำตัวที่ผมได้มาจากหญิงชราคนหนึ่ง"

เมื่อรับหยกนกกระเรียนมาจากลีออนลุ่ยกงก็อดไม่ได้ที่จะแสดงความประหลาดใจออกมา "นี่มัน?!"

ในฐานะผู้อาวุโสที่มีความแข็งแกร่งรองเพียงจักรพรรดิหยกลุ่ยกงย่อมเข้าใจความหมายของหยกนกกระเรียนอันนี้โดยธรรมชิต – นี่คือสัญลักษณ์ของลูกสาวเแม่นกกระเรียน (เครนมาเธอร์)

ไม่เพียงแค่นั้นแต่ลูกสาวทุกคนที่เกิดกับแม่นกกระเรียนที่เกิดที่คุนหลุนได้ตกตายไปเกือบหมดแล้ว และมีเพียงแค่คนเดียวเท่านั้นที่กำลังล่องลอยอยู่ในโลกภายนอก ซึ่งคนคนนี้ได้ขโมยกระดูกงูกับผู้เฒ่าอีกสองสามไปจากคุนหลุนเมื่อไม่กี่ร้อยปีก่อน . . .

"หญิงชราคนนั้นเกี่ยวข้องอะไรกับเจ้า?!" น้ำเสียงของลุ่ยกงเต็มไปด้วยความจริงจังและเคร่งขรึม

เมื่อเผชิญหน้ากับคำถามของอีกฝ่ายลีออนก็ไม่ลังเลที่จะขายมาดามเกาทันที แต่เขาเปลี่ยนข้อมูลตอนที่เขาได้รับตรายกนกกระเรียนมาจากมาดามเกาเล็กน้อย

ลีออนได้เล่าให้เขาฟังว่าเขาพบหญิงชราคนหนึ่งที่กำลังใกล้ตาย ซึ่งก่อนที่เธอจะตายอีกฝ่ายได้หยิบหยกนกกระเรียนอันนี้ออกมายื่นให้กับเขาและบอกให้เขามาที่ทิเบตเพื่อตามหาชายคนหนึ่งที่ชื่อเฉินเจิน . . .

คำอธิบายที่ฟังดูจริงเจ็ดส่วนและโกหกสามส่วนทำให้ลุ่ยกงไม่แน่ใจว่าลีออนกำลังพูดความจริงอยู่หรือไม่ ก่อนที่ในที่สุดเขาจะตัดสินใจรายงานเรื่องนี้ไปก่อนเพื่อให้นายท่านของเขาตัดสินใจอีกที

"ข้าคิดว่าจักรพรรดิหยกคงอยากเชิญเจ้าเข้าไปพูดคุยกันข้างใน . . . "

โปรดติดตามตอนต่อไป …