เจ้าหน้าที่หมายเลข 93 [ฟรี]

ตอนที่ 93

ตามหาคุนหลุน (3) (จบ)

เมื่อได้ยินคําชมของมาดามเกา ลีออนก็ยิ้มและไม่พูดอะไร

ท้ายที่สุดแล้วนี่ก็คือภาษาแม่ของเขา . . .

มาดามเกานั่งลงบนเก้าอี้เอามือประสานกันบนไม้เท้าจ้องมองไปที่ลีออนและพูดว่า "ฉันไม่รู้ว่าคุณรู้จักคุนหลุนมาจากที่ไหน แต่ฉันรู้ว่าคุณไม่ได้มาจากคุนหลุนอย่างแน่นอน"

เมื่อมาดามเกาพูดขึ้นเธอก็เปิดเผยตัวตนของลีออนทันที

อย่างไรก็ตามลีออนก็ไม่ได้แปลกใจเกี่ยวกับเรื่องนี้มากนักและแค่สงสัยเล็กน้อยว่าเธอรู้เรื่องนี้ได้อย่างไร

ท้ายที่สุดแล้วความลับคุนหลุนนอกจากระดับผู้นำขององค์กรเดอะแฮนด์มันก็มีเพียงชาวคุนหลุนเท่านั้นที่สามารถรู้ได้

นี่เป็นเรื่องหลอกลวงที่ไม่ง่ายเลยที่จะเปิดเผยมันออกมา . . .

ลีออนนั่งเหยียดตัวตรงและถามขึ้นมาด้วยความสนใจว่า "โอ้?! คุณรู้มันได้ยังไง?"

"ความรู้สึก!"

มาดามเกาเงียบไปครู่หนึ่งและอธิบายขึ้นมาอย่างช้า ๆ ว่า "คุณไม่มีพลัง ‘ชี่’ อยู่ในร่างกาย และการกระทำของคุณก็โหดร้ายเกินไป ซึ่งมันไม่สอดคล้องกับข้อปฏิบัติของคุนหลุนโดยสิ้นเชิง"

หลังจากพูดจบมาดามเกาก็กวาดมือไปรอบ ๆ และถามขึ้นมาว่า "คุณพยายามเข้าหาฉันพาฟิสก์ จุดประสงค์ของคุณคืออะไร?"

ฟิสก์และเวสลีย์ที่นั่งอยู่อีกฝากหนึ่งถึงแม้ว่าเขาจะพอเข้าใจภาษาจีนอยู่บ้าง แต่ตอนนี้เขาดันไม่เข้าใจบทสนทนาระหว่างลีออนกับมาดามเกาเลย นอกจากนี้ ‘ชี่’ และ ‘คุนหลุน’ ก็เป็นคำที่เขาไม่เคยได้ยินมาก่อน

ถึงแม้ว่าพวกเขาจะเป็นหุ้นส่วนกัน แต่พวกเขาก็แทบจะไม่รู้อะไรเกี่ยวกับมาดามเกาผู้ลึกลับคนนี้เลย

แปะ แปะ แปะ . . .

ทันใดนั้นเสียงปรบมือของลีออนก็ดังขึ้นพร้อมกับมองไปที่หญิงชราที่มีอายุมาสี่ร้อยกว่าปีด้วยสายตาชื่นชม "เดอะแฮนด์อย่างนั้นหรอ? ไม่คิดเลยว่าการวางแผนที่รอบคอบของผมจะถูกคุณมองออกได้อย่างง่ายดาย น่าชื่นชม น่าชื่นชม . . . "

เมื่อได้ยินลีออนพูดชื่อ ‘เดอะแฮนด์’ ขึ้นมาคิ้วของมาดามเกาก็สั่นอย่างเห็นได้ชัดพร้อมกับเจตนาฆ่าที่เริ่มปรากฏขึ้นมาในในของเธอ

อีกฝ่ายไม่เพียงแต่จะรู้จักคุนหลุนเท่านั้น

นี่ไม่ใช่ข่าวดีเลย!

ราวกับรู้สึกได้ถึงเจตนาฆ่าที่แพร่มาจากทางมาดามเกา ลีออนก็หยุดปรบมือและเก็บรอยยิ้มบนใบหน้ากลับไป ก่อนที่จะพูดด้วยสีหน้าจริงจังว่า "ผมไม่เพียงแต่จะรู้จักคุนหลุนและเดอะแฮนด์เท่านั้น แต่ผมยังรู้ด้วยว่าตัวตนที่แท้จริงของพวกคุณทั้งห้าคนคือผู้อาวุโสที่แปรพักตร์มาจากคุนหลุน!"

เมื่อได้ยินลีออนพูดความลับที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในใจของเธอออกมาดวงตาที่หดแคบลงในตอนแรกของมาดามเกาก็เบิกกว้างขึ้นทันที ก่อนที่เธอจะจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาของลีออนพยายามค้นหาความลับบางอย่าง "คุณเป็นใคร!!"

ลีออนโบกมือขึ้นลงเล็กน้อยเพื่อบอกให้มาดามเกาอย่าตื่นเต้นมากเกินไป "ผ่อนคลาย ผ่อนคลาย ผมไม่สนใจปัญหาของคุณกับคุนหลุนหรอกนะ"

"สิ่งที่ผมต้องการก็คือเส้นทางเข้าออกคุนหลุน ไม่มีอะไรไปมากกว่านั้น"

ถึงแม้ว่าลีออนจะพูดขึ้นมาอย่างตรงประเด็น แต่อารมณ์ของมาดามเกาในตอนนี้ไม่ได้สนใจคำพูดของลีออนอีกต่อไปแล้ว เพราะคำพูดของลีออนมันได้เผยความลับของเธอและคนอื่น ๆ ออกมามากมาย . . .

ดังนั้นถ้าหากไม่เป็นมิตรก็ต้องกำจัดทิ้งสถานเดียว!

ถึงแม้ว่ามันจะไม่สำคัญว่าชายหนุ่มตรงหน้าของเธอรู้ความลับเหล่านี้ได้อย่างไรก็ตาม

"ในเมื่อคุณรู้จักคุนหลุน คุณก็น่าจะรู้ว่าคุนหลุนจะเปิดเพียงครั้งเดียวทุก ๆ 15 ปีเท่านั้น และก่อนที่จะถึงเวลาเปิดอีกครั้งมันก็ยังเหลือเวลาอีกหลายปี . . . "

"แน่นอนว่าผมรู้" ลีออนลุกขึ้นจากเก้าอี้ผายมือไปข้างหน้าและพูดว่า "นี่จึงเป็นเหตุผลที่ผมตามหาคุณ"

"ผมเชื่อว่าคุณจะต้องมีวิธีพาผมเข้าไปในคุนหลุนได้อย่างแน่นอนจริงไหม?"

มาดามเกามองสำรวจลีออนขึ้นลงและยืนขึ้นด้วยไม้เท้าของเธอ "ถ้าอย่างนั้นก็ต้องดูว่าคุณมีความตั้งใจที่จะไปคุนหลุนมากขนาดไหน!"

ทันทีที่เสียงของมาดามเกาจบลงเธอก็ก้าวไปข้างหน้าพร้อมกับใช้มือขวาส่งฝ่ามือของเธอไปที่หน้าอกของลีออนอย่างกะทันหัน!

ภายในชั่วพริบตานั้นลีออนสามารถรู้สึกได้ถึงคลื่นกระแทกที่อยู่บนฝ่ามือของมาดามเกาได้อย่างชัดเจน ลีออนไม่มีคิดมากนักและรีบยกแขนขึ้นมาไขว้กันที่หน้าอก ก่อนที่เขาจะถูกฝ่ามือของมาดามเกากระแทกกระเด็นออกไป!

ตูม!!

ร่างของลีออนชนกับโต๊ะอาหารจนล้มระเนระนาดไถลไปกับพื้นก่อนที่จะหยุดลง

ฟิสก์และเวสลีย์ที่เห็นฉากนี้ก็หันมองหน้ากันด้วยสีหน้าประหลาดใจกันอย่างพร้อมเพียง

พวกเขาไม่คิดเลยว่าหญิงชราที่พวกเขาได้ติดต่อจะแข็งแกร่งมากขนาดนี้!

ด้วยฝ่ามือที่ดูเหมือนบางเบามันกับทำให้คู่ต่อสู้ของเธอกระเด็นไปในอากาศ ซึ่งมันไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์ธรรมดาสามารถทำได้อย่างแน่นอน

อย่างไรก็ตามฉากต่อมามันก็ยิ่งทำให้พวกเขาประหลาดใจมากขึ้นไปอีก . . .

กร็อก! แกรก!

ภายใต้สายตาที่ประหลาดใจของมาดามเกาลีออนค่อย ๆ ยืนขึ้นมาจากพื้นเอียงคอไปมาเล็กน้อยพร้อมกับปั่นฝุ่นบนเสื้อผ้า "ในเมื่อพูดคุยไม่สามารแก้ปัญหาได้ งั้นเรามาใช้กำลังคุยกันดีกว่า!"

มาดามเกาใช้ฝ่ามือของเธอโจมตีลีออน แต่เขากับไม่ได้รับบาดเจ็บเลย!

ในสายตาของมาดามเกาในตอนนี้นอกจากความประหลาดใจแล้วมันยังมีความกลัวซ่อนอยู่ด้วย

ในเมื่อเป็นแบบนี้ . . .

"ยิง!!"

เมื่อเสียงตะโกนของมาดามเกาดังขึ้น ผู้ชายที่ยืนอยู่ด้านหลังของเธอก็หยิบปืนพกออกมายิงใส่ลีออนทันที!

ปัง ปัง ปัง!

ภายในพริบตาเสียงปืนก็ดังกึกก้องไปทั่วร้านอาหารอีกครั้ง แต่คราวนี้ลีออนไม่ได้เลือกที่จะหลบมัน และยืนรับกระสุนอย่างองอาจ!

ลีออนยืนหลับตากางแขนออกปล่อยให้กระสุนยิงใส่ร่างกายของเขาจนเกิดเสียง ‘เคร่ง’ ดังขึ้นอย่างต่อเนื่องพร้อมกับกระสุนทีละเม็ดที่ล่วงหล่นลงกับพื้น

ภายใต้อิทธิพลของทักษะอันทรงพลัง [ผิวหนังคงกระพัน] กระสุนปืนพวกนี้ไม่มีอะไรนอกจากจั๊กจี้เขา . . .

เวร! เสื้อผ้าของเขาในตอนนี้กลายเป็นรังแตนเรียบร้อยแล้ว

ด้วยอนุภาพของกระสุนปืนที่ยิงมาราวกับพายุตามปกติแล้วมันสามารถฉีกร่างคนเป็นรูพรุนได้อย่างง่ายดาย อย่างไรก็ตามเมื่อมองไปที่ลีออนที่กำลังยืนกางแขนอยู่โดยไม่ได้รับบาดเจ็บ ไม่เพียงแต่มาดามเกา ฟิสก์ และเวสลีย์แค่สามคนเท่านั้น แต่ยังรวมถึงมือปืนและลูกน้องของมาดามเกาที่กำลังมองไปที่ลีออนด้วยความสยดสยอง

ทันใดนั้นเสียงตะโกนด้วยความหวาดกลัวของเวสลีย์ก็ดังขึ้นมาว่า "พระเจ้า! นี่มันสัตว์ประหลาดอะไรกันวะเนี้ย!!!"

"เอาล่ะ! คราวนี้ถึงตาผมแล้ว!" หลังจากพูดจบลีออนก็กระแทกขาลงพื้นและวิ่งออกไปอย่างรวดเร็วเหมือนกับเงาสีดำไปยังลูกน้องของมาดามเกาที่อยู่ใกล้สุด!

ภายใต้ใบหน้าที่หวาดกลัวของศัตรู ลีออนก็ได้ทำการอัปเปอร์คัตขวาไปที่ปลายคางจนทำให้อีกฝ่ายล้มลงทันที

จากนั้นลีออนก็หยิบปืนจากมือของอีกฝ่ายมาเปลี่ยนแมกกาซีน และเริ่มกราดยิงอย่างแม่นยำ!

ปัง!

ปัง!

ปัง!

. . .

กระสุนทุกนัดที่พุ่งออกมาจากปากกระบอกปืนของลีออนจะส่งดวงวิญญาณกลับไปที่ปรโลกหนึ่งดวงเสมอ ทำให้หลังจากนั้นไม่นานลูกน้องที่มาดามเกานำมาทั้งหมดก็นอนจมอยู่ในกองเลือด ส่วนราคาที่ลีออนต้องจ่ายไปก็คือชุดที่เต็มไปด้วยรูมากมาย . . .

โปรดติดตามตอนต่อไป …