เจ้าหน้าที่หมายเลข 87 [ฟรี]

ตอนที่ 87

ย้อนความหลังและผู้ช่วย!

ทุกสิ่งทุกอย่างที่ดร.พิมต้องการลีออนคิดว่ามันมีเพียงแค่สถานที่แห่งเดียวเท่านั้นที่สามารถตอบสนองความต้องการของเขาได้

สถาบันฝึกสอนชีลด์!

ที่นั่นมีอุปกรณ์เครื่องจักรกลและห้องทดลองที่เพียบพร้อมไปด้วยผู้ช่วยชั้นยอด แต่ลีออนไม่รู้ว่าดร.พิมจะยอมไปที่นั่นหรือไม่ . . .

ท้ายที่สุดแล้วถ้าฟังจากคำพูดของรุ่นพี่คนนี้ของเขาแล้วชีลด์สำหรับเขามันไม่ค่อย ‘เป็นมิตร’ สำหรับเขาสักเท่าไหร่

ในขณะที่ลีออนถามดร.พิมเกี่ยวกับเรื่องนี้ด้วยความลังเล ซึ่งดร.พิมกับไม่ได้ตอบปฏิเสธเขาทันที แต่ดันเห็นด้วยกับข้อเสนอของเขา!

"มันก็หลายปีแล้วตั้งแต่ที่ฉันออกมาจากชีลด์ ตอนนี้ฉันอยากเห็นว่าสำนักงานใหญ่ของชีลด์ที่ถูกสร้างขึ้นมาโดยฮาเวิร์ดในตอนนี้มันเป็นอย่างไรบ้างแล้ว . . . "

ลีออนที่ได้ยินเกี่ยวกับอดีตของดร.พิมโดยไม่ได้ตั้งใจก็รู้สึกประหลาดใจและมีอารมณ์ร่วมตามเล็กน้อย

ถ้าหากเขาจำไม่ผิดแผนการก่อสร้างสำนักงานใหญ่ของชีลด์นี้ขึ้นมาน่าจะได้รับการร่วมมือกันโดยบริษัทสองยักษ์ใหญ่ทางด้านเทคโนโลยีของชีลด์ในตอนนั้น ฮาเวิร์ด สตาร์ค และ แฮงค์ พิม!

ลีออนเหลือบมองชายชราที่นั่งอยู่บนโซฟาเล็กน้อย และคิดว่าดร.พิมน่าจะคิดถึงเพื่อนเก่าที่ล่วงลับของตัวเองมากเลยสินะ . . .

บางทีถ้าหากในอนาคตมีโอกาสลีออนมีความคิดที่จะเชิญดร.พิมกลับมานั่งตำแหน่งเดมิของเขาที่ชีลด์อีกครั้ง!

หลังจากดร.พิมเก็บสัมภาระอะไรเสร็จเรียบร้อยลีออนก็หยิบโทรศัพท์ดาบเทียมออกมาและเตรียมจะใช้ช่องทางการสื่อสารของชีลด์เพื่อให้ส่งเครื่องบินควินเจ็ทมารับพวกเขาทั้งสองคน

อย่างไรก็ตามดร.พิมที่ถือกระเป๋าเดินทางสีน้ำตาลได้หยุดลีออนเอาไว้ก่อนและพูดว่า "พอฉันอายุมากขึ้นฉันก็เริ่มไม่ชอบขึ้นเครื่องบินอีกต่อไป และชอบการเดินทางโดยรถมากกว่า"

หลังจากพูดจบดร.พิมก็พาลีออนเดินไปที่โรงรถข้างบ้านและเลือกรถแอสตัส มาร์ติน DB6 สีขาวรุ่นลิมิเต็ดอิดิชันที่ผลิตในปี 1970 คันโปรดของเขา ทำให้ลีออนที่เห็นรถคลาสสิคคันนี้ก็อดคิดขึ้นมาในใจไม่ได้ว่า ‘ถ้าหากลุงฟิลอยู่ที่นี่เขาคงคุยเรื่องรถกับดร.พิมกันสนุกสนานแน่นอน’

"ยืนอึ้งอะไร ขึ้นรถได้แล้ว!"

ลีออนยักไหล่เล็กน้อยและเปิดประตูฝั่งข้างคนขับขึ้นไปนั่งลงบนรถ ขณะเดียวกันภายในหัวของลีออนก็สงสัยเล็กน้อยว่าการเดินไปยังสำนักงานใหญ่ของชีลด์ที่ไกลขนาดนั้นรถคนนี้มันจะต้องแวะปั๊มเติมน้ำมันกี่ครั้งกัน?

ท้ายที่สุดแล้วรถคลาสสิคแบบนี้สิ่งที่เป็นของควบคู่กันก็คือการกินน้ำมัน!

อย่างไรก็ตามเมื่อดร.พิมสตาร์ทเครื่องยนต์ลีออนก็ตกใจทันที

เสียงเครื่องยนต์คำรามดังกึกก้อง . . .

เหมือนกับเสียงของเสือที่กำลังจะวิ่งออกไปล่าเหยื่อ และเตรียมจะพุ่งตัวลงมาภูเขาอย่างรวดเร็ว

นี่มันไม่ใช่รถคลาสสิคยุค 70 แต่เป็นซูเปอร์คาร์ที่ล้ำหน้าที่สุดในศตวรรษที่ 21!

เมื่อเห็นความประหลาดใจบนใบหน้าของลีออนดร.พิมก็ใช้มือจับพวงมาลัยด้วยรอยยิ้มราวกับผู้ชนะ "ฮ่าฮ่า ฉันปรับแต่งรถคันนี้ไปเล็กน้อย . . . "

เมื่อมองไปที่ความเร็วร้อยยี่สิบบนไมล์ของรถพร้อมกับผมของลีออนที่ปลิวไปตามแรงลมอย่างรุนแรงทำให้ลีออนอดไม่ได้ที่จะสถบขึ้นมาในใจว่า ‘เช็ดเป็ด!!’

ความเร็วของรถคนนี้มันเทียบได้กับรถคลาสสิคที่แต่งเต็มของลุงฟิล ‘ลอร่า’ เลยด้วยซ้ำ

ด้วยความเร็วที่น่าสะพรึงกลัวทำให้ลีออนและดร.พิมใช้เวลาไม่นานในการมาถึงวอชิงตัน ดี.ซี. จากลินคอล์น เนแบรสกา มาจนเมืองศูนย์กลางของสหรัฐอเมริกา

หลังจากจอดรถเรียบร้อยพวกเขาทั้งสองคนก็เดินเข้าไปในสำนักงานใหญ่ของชีลด์

เมื่อพวกเขาทั้งสองเดินมาถึงประตูสำนักงานใหญ่ของชีลด์และเตรียมตัวจะเดินเข้าไปด้านใน ทันใดนั้นดร.พิมก็หยุดลีออนเอาไว้

"มีอะไรหรอครับดร.พิม?"

ดร.พิมไม่ได้สนใจคำพูดของลีออน แต่เงยหน้าขึ้นมองอาคารสูงตระหง่านตรงหน้าของเขาพร้อมกับถอนหายใจออกมาเล็กน้อย "มันเป็นเหมือนกับที่ฉันจินตนาการเอาไว้ไม่มีผิด . . . "

หลังจากนั้นลีออนก็พาดร.พิมเข้าไปด้านในตรงไปยังแผนกต้อนรับเพื่อขอบัตรผ่านเข้าไปด้านใน เพราะตอนนี้ดร.พิมไม่ได้เป็นสมาชิกของชีลด์อีกต่อไปแล้ว

ในขณะที่ลีออนกำลังขอบัตรผ่านชั่วคราวกับแผนกงานต้อนรับคนสวย ทันใดนั้นดร.พิมก็เอื้อมมือไปในกระเป๋าเสื้อและหยิบป้ายสีเทาออกมา

"ฉันรู้อยู่แล้วว่าเธอจะมาหาฉัน ดังนั้นฉันจึงเตรียมบัตรใบนี้เอาไว้ และคิดว่ามันน่าจะยังใช้งานได้อยู่ . . . "

ลีออนเห็นดร.พิมหยิบบัตรประจำตัวของชีลด์รุ่นเก่าออกมาและเดินตรงไปที่ประตูอิเล็กทรอนิกส์พร้อมกับรูดบัตร ก่อนที่จะมีเสียงสังเคราะห์ผู้หญิงดังขึ้นมาว่า "ยินดีต้อนรับกลับบ้านค่ะ ดร.พิม!"

เมื่อเห็นฉากนี้ดวงตาของลีออนก็เบิกกว้างขึ้นทันทีเผยให้เห็นสีหน้าที่ไม่อยากเชื่อ

สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจไม่ใช่บัตรของดร.พิมที่สามารถผ่านระบบตรวจตัวตนสำนักงานใหญ่ของชีลด์ได้ แต่เป็นสิ่งที่ลึกลงไปกว่านั้นอีก

แฮงค์ พิม ได้ห่างหายจากการเป็นเจ้าหน้าที่ไปหลายปี แต่เขาก็ยังสามารถใช้บัตรประจำตัวเก่าของตัวเองได้ ดังนั้นมันก็หมายความว่าชีลด์ไม่เคยลบชื่อของเขาออกจากฐานข้อมูลของชีลด์!

ทำให้ตามทฤษฎีแล้วแฮงค์ พิม ยังเป็นคงเป็นสมาชิกของชีลด์อยู่!!!

‘การลาออกของดร.พิม ฮาเวิร์ดและคาร์เตอร์กต่างไม่เห็นด้วยกับเรื่องนี้ แต่พวกเขาก็ทำได้เพียงแค่เฝ้าดูดร.พิมเดินจากไป ซึ่งสิ่งที่พวกเขาสามารถทำได้เพียงอย่างเดียวก็คือไม่ได้ลบตัวตนของดร.พิมทิ้งและตั้งตารอวันหนึ่งที่เพื่อนเก่าจะกลับมาอีกครั้ง . . .’

เมื่อนึกถึงสิ่งนี้มุมปากของลีออนก็ปรากฏรอยยิ้มขึ้นมาเล็กน้อย

บางทีภายใต้ความโหดร้ายมันก็ยังมีความห่วงใยจาก ‘เพื่อนเก่า’ อยู่ภายในใจเสมอ . . .

เนื่องจากดร.พิมสามารถเข้าและออกชีลด์ได้อย่างอิสระลีออนจึงไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้อีกต่อไปและพาดร.พิมตรงไปที่สถาบันฝึกสอนชีลด์ทันที

ซึ่งบรรยากาศทางวิชาการที่สุดยอดของสถาบันฝึกสอนชีลด์ทำให้ดร.พิมที่เพิ่งมาถึงที่นี่เป็นครั้งแรกดวงตาเบิกกว้างขึ้นด้วยความประหลาดใจ ก่อนที่จะแสดงร้อยยิ้มพึงพอใจออกมา

ในฐานะนักวิทยาศาสตร์รุ่นเก่าที่หมุกมุ่นอยู่กับวิทยาศาสตร์ ดร.พิมหวังว่าจะมีคนหนุ่มสาวที่รักวิทยาศาสตร์เช่นเดียวกับเขาปรากฏตัวขึ้นมาและช่วยกันสำรวจสิ่งที่ไม่รู้จักเพื่อทำให้โลกก้าวหน้าไปอีกขั้น

ภาพตรงหน้านี้ทำให้ดร.พิมรู้สึกราวกับว่าชีวิตได้รับการเติมเต็มอีกครั้ง "ไม่คิดเลยว่าสถาบันฝึกสอนชีลด์ที่มีเพียงไม่กี่ร้อยคนในตอนนี้จะมีชีวิตชีวามากขนาดนี้ . . . "

"เวลามันผ่านไปเร็วเหลือเกิน . . . "

"ดร.พิมเชิญทางนี้ครับ"

ลีออนพาดร.พิมที่กำลังชื่นชมภาพตรงหน้าไปยังห้องทดลองขนาดใหญ่

"คุณรออยู่ที่นี่แปปหนึ่งนะครับ . . . "

หลังจากพูดจบลีออนก็เดินเข้าไปในห้องทดลองและลากตัวชายหนุ่มผมหยิกที่สวมเสื้อกาวน์สีขาวและมีคำว่า ‘มึนงง’ ประดับอยู่บนใบหน้าออกมาจากห้องทดลอง และเริ่มแนะนำให้ดร.พิมรู้จักด้วยสีหน้าจริงจังว่า "ดร.พิมให้ผมแนะนำผู้ชายคนนี้ให้คุณรู้จัก ผู้ชายคนนี้คือนักเรียนที่อายุน้อยที่สุดและโดดเด่นที่สุดของสถาบันฝึกสอนชีลด์ นอกจากนี้เขายังเป็นผู้ช่วยที่ผมเตรียมเอาไว้คุณด้วยครับ . . . "

"ลีโอ ฟิตซ์!"

โปรดติดตามตอนต่อไป …