เจ้าหน้าที่หมายเลข 88 [ฟรี]

ตอนที่ 88

ดาบถัง : จันทร์ดับ!

"ดร.พิม?"

ฟิตซ์มองสังเกตชายชราตรงหน้าด้วยความมึนงงหลังจากได้ยินชื่อที่ลีออนเรียกอีกฝ่าย หลังจากผ่านไปไม่นานเมื่อได้สังเกตเห็นรูปร่างและหน้าตาอย่างชัดเจนดวงตาของฟิตซ์ก็ค่อย ๆ เบิกกว้างขึ้นด้วยความเร็วที่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ปากของเขาอ้าออกเล็กน้อยราวกับไม่เชื่อสิ่งที่เห็นตรงหน้า

"สวัสดีฉันชื่อ . . . "

ก่อนที่ดร.พิมจะได้พูดแนะนำตัวเอง ทันใดนั้นเสียงกรีดร้องของฟิตซ์ก็ดังขัดจังหวะขึ้นมาอย่างกะทันหัน

"อ๊า!!! . . ."

"คุณคือแฮงค์ พิม?!!!"

ฟิตซ์ในตอนนี้เป็นเหมือนกับแฟนคลับตัวน้อยของไอดอล เขารีบจับมือของดร.พิมด้วยความประหลาดใจ ดวงตาเต็มไปด้วยความสดใส และจ้องมองไปที่ชายชราต้องหน้าอย่างใกล้ชิด "ดร.พิม ผมรู้สึกเป็นเกียรติจริง ๆ ที่ได้พบคุณ! ผมเคยอ่านบทความของคุณเรื่อง ‘แมลงเป็นพันธมิตรที่ดีที่สุดของมนุษยชาติ’ ในวารสารวิทยาศาสตร์ด้วยครับ คุณเขียนมันได้สดยอดมากจริง ๆ . . . "

ฟิตซ์พูดออกมาอย่างต่อเนื่องราวกับกระสุนปืนกล ทำให้ดร.พิมไม่มีเวลาพูดแทรกเพื่อหยุดชายหนุ่มตรงหน้าเขาเลย

ลีออนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เมื่อเห็นภาพนี้เขาก็ประหลาดใจเช่นกัน

เขาคำนวณผิดไป!

เขาคิดว่าในฐานะแฟนตัวยงของไอดอลนักวิทยาศาสตร์ฟิตซ์น่าจะชอบนักวิทยาศาสตร์อย่าง ฮาเวิร์ด สตาร์ค หรือ บรูซ แบนเนอร์ ซะมากกว่า แต่ใครคิดว่าฟิตซ์จะเป็นแฟนคลับตัวยงของดร.พิมซะงั้น

"ฟิตซ์พอก่อน! เราเข้าไปคุยกันข้างในดีกว่า . . . "

เพื่อป้องกันไม่ให้คนอื่นสังเกตเห็นลีออนจึงรีบผลักฟิตซ์และดร.พิมเข้าไปในห้องทดลองเพื่อหลีกเลี่ยงแฟนคลับคนอื่น ๆ ของดร.พิมมาเจอเขาและเกิดเหตุการณ์ซ้ำซาก

หลังจากลีออนผลักดร.พิมและฟิตซ์เข้าไปในห้องทดลองมันก็มีเจ้าหน้าที่สองคนเดินเข้ามาตรวจสอบเสียงกรีดร้องของฟิตซ์เมื่อกี้นี้ "เกิดอะไรขึ้นที่นี่ เสียงกรีดร้องเมื่อกี้ . . . "

"ไม่มีอะไรครับ เมื่อกี้ผมเผลอไปเหยียบเท้าใครบางคนโดยไม่ตั้งใจ แต่ตอนนี้ทุกอย่างอยู่ภายใต้การควบคุมแล้ว . . . "

หลังจากอธิบายและเกลี้ยกล่อมให้เจ้าหน้าที่สองคนจากไป ลีออนก็เดินเข้าไปในห้องทดลองและปิดประตูอย่างแน่นหนา

การที่แฮงค์ พิมปรากฏตัวขึ้นที่ชีลด์ยิ่งมีคนรู้น้อยเท่ามันก็ยิ่งดีเท่านั้น!

ท้ายที่สุดแล้วภายใต้เงามือของชีลด์มันมีสายลับไฮดราที่แฝงตัวและเฝ้าดูทุกอย่างอยู่เงียบ ๆ ด้วยสายตาที่ชั่วร้ายของพวกมัน

เขาไม่ต้องการให้ดร.พิมเข้ามาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้

อย่างไรก็ตามทันทีที่ลีออนเดินเข้ามาในห้องทดลองเขาก็ต้องประหลาดใจเพราะเขาเห็นว่าดร.พิมที่ทำอะไรไม่ถูกในตอนแรก ตอนนี้กำลังนั่งคุยกับฟิตซ์ด้วยบรรยากาศที่เป็นกันเองเป็นอย่างมาก . . .

ทำให้เขาในตอนนี้เป็นเหมือนกับอากาศธาตุไม่มีผิด!

ลีออนยืนฟังบทสนทนาของพวกเขาทั้งสองคนด้วยความระมัดระวัง และพบว่าตอนนี้พวกเขากำลังคุยเกี่ยวกับเรื่อง ‘กลไกหลักสามประการ’ ‘สถาปัตยกรรมเครือข่าย’ ‘แบบจำลองสภาะคงตัว’ และทฤษฎีทางวิชาการขั้นสูงอื่น ๆ อีกมากมาย

ทำให้แม้แต่ลีออนที่มีความเข้าใจเกี่ยวกับทฤษฎีทางวิทยาศาสตร์ในสาขาต่าง ๆ เป็นอย่างดีก็ยังรู้สึกมึนงงกับคำพูดของพวกเขาเล็กน้อย และไม่มีโอกาสที่จะเข้าไปแทรกบนสนทนาของพวกเขาได้เลยนอกจากปล่อยให้มันดำเนินต่อไปแบบนี้

อย่างไรก็ตามหลังจากผ่านไปไม่นานลีออนก็เริ่มเสียใจ . . .

ครึ่งชั่วโมงผ่านไป . . .

หนึ่งชั่วโมงผ่านไป . . .

สองชั่วโมงผ่านไป . . .

เมื่อเห็นบทสนทนาของคนบ้าวิทยาศาสตร์ที่เริ่มสนุกสนานมากขึ้นเรื่อย ๆ ลีออนที่เพิ่งดื่มกาแฟแก้วที่สามไปก็ทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้วและพูดขัดจังหวะขึ้นมาเสียงดังว่า "ดร.พิมและฟิตซ์เพื่อนยาก ผมขอโทษที่จะต้องขัดจังหวัด แต่ผมขอถามหน่อยได้ไหมครับว่าเราจะเริ่มกันเมื่อไหร่?"

เมื่อได้ยินคำพูดของลีออนมันก็ทำให้ชายหนุ่มและชายแก่ที่หมกมุ่นอยู่กับเรื่องวิทยาศาสตร์ตระหนักได้ว่านอกจากพวกเขาแล้วยังมีคนอื่นอยู่ในห้องทดลองกับพวกเขาด้วย

"ฮ่าฮ่าฮ่า . . . " ดร.พิมเก็บรอยยิ้มบนใบหน้าของตัวเองและหันไปพูดกับลีออนว่า "ผู้ช่วยที่เธอเตรียมเอาไว้ให้ฉันค่อนข้างใช้ได้เลย ด้วยความช่วยเหลือของเขางานของเราจะดำเนินไปอย่างราบรื่นแน่นอน"

"เอ๊ะ?! งาน? พวกคุณกำลังพูดเรื่องอะไรกัน? ทำไมผมถึงไม่เข้าใจเลย" ฟิตซ์ที่ยังไม่รู้จุดประสงค์ที่ลีออนพาดร.พิมมาหาทำให้เขาค่อนข้างสับสนเล็กน้อย

"ว่าแต่ลีออน นายมาทำอะไรที่นี่? ไม่ใช่ว่านายบอกจะไปตามนักวิทยาศาสตร์ที่สามารถหลอมอดาแมนเทียมสีดำชิ้นนั้นได้ไม่ใช่หรอ?" ในขณะที่พูดจู่ ๆ ฟิตซ์ก็นึกถึงอะไรบางอย่างขึ้นมาได้พร้อมกับสีหน้าที่เริ่มเปลี่ยนเป็นประหลาดใจ ก่อนที่เขาจะมองไปที่ดร.พิมและพึมพำขึ้นมาว่า "เป็นไปได้ไหมว่า . . . "

"เป็นอย่างที่นายคิดนั่นแหละ!" ลีออนพูดด้วยรอยยิ้มพร้อมกับผายมือไปทางดร.พิม "ดร.พิมคือนักวิทยาศาสตร์ที่ฉันกำลังตามหา!"

. . .

ภายใต้คำอธิบายของลีออนในที่สุดฟิตซ์ก็เข้าใจสถานการณ์ทั้งหมด

เมื่อรู้ว่าตัวเองกำลังจะกลายเป็นผู้ช่วยของดร.พิม ฟิตซ์ก็คว้ามือของลีออนขึ้นมาจับเอาไว้อย่างตื่นเต้นและมองไปที่ลีออนด้วยความรู้สึกขอบคุณ "ลีออน! ขอบคุณมาก ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งที่นายทำให้ฉัน ฉันจะจดจำบุญคุณนี้ของนายนี้เอาไว้ในใจฉันเสมอ!"

ขณะที่ฟิตซ์พูดลีออนก็สังเกตเห็นค่าความชอบบนหัวของฟิตซ์ที่ค่อย ๆ เปลี่ยนจาก ‘สนใจ’ ใกล้จะถึง ‘ชอบ’ แล้ว!

นี่เป็นเรื่องน่าประหลาดใจสำหรับลีออน

อย่างไรก็ตามเมื่อนึกถึงบทสนทนาก่อนหน้านี้ระหว่างฟิตซ์และดร.พิมลีออนก็พอจะเข้าใจได้ ถ้าหากฟิตซ์ได้เรียนรู้จากดร.พิมอัตราการเติบโตของฟิตซ์จะเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาลด้วยระยะเวลาอันสั้นอย่างแน่นอน?!

ตอนนี้ห้องทดลองก็มีแล้ว ผู้ช่วยก็มีแล้ว และชีลด์ก็มีทุกสิ่งทุกอย่างที่จำเป็น!

ด้วยความพร้อมเหล่านี้การเตรียมการเบื้องต้นสำหรับกาหลอมอดาแมนเทียมสีดำก็เสร็จสมบูรณ์สักที

ต่อไปได้เวลาเริ่มทำงาน!

หลังจากทิ้งอดาแมนเทียมสีดำเอาไว้ในห้องทดลองลีออนก็หยิบกระดาษรายชื่อวัสดุที่ดร.พิมเขียนให้เขาไปยังแผนกวัสดุเพื่อเบิกวัสดุการทดลองที่จำเป็นออกมา

ตามแผนของดร.พิมดูเหมือนว่าเขากำลังจะสร้างเตาอาร์คไฟฟ้าพลังงานนิวเคลียร์ขนาดเล็กที่จะสามารถหลอมละลายอดาแมนเทียมสีดำที่อุณหภูมิสูงถึง 10,000 องศาฟาเรนไฮต์

ดังนั้นเพื่อให้อาวุธรระยะประชิดของเขาเสร็จโดยเร็วที่สุดลีออนจึงทำหน้าที่ในการสนับสนุนทางด้านโลจิสติกส์เพื่อให้การทดลองดำเนินการเร็วที่สุด

ซึ่งแฮงค์ พิมคู่ควรแล้วที่ได้รับการกล่าวขานว่าเป็นนักวิทยาศาสตร์อัจฉริยะของโลกมาร์เวล ถึงแม้ว่าในปีนี้เขาจะมีอายุหกสิบปี แต่ด้วยความรู้มหาศาลที่อยู่ภายในหัวของเขาทำให้การทดลองทางวิทยาศาสตร์สำหรับดร.พิมเขาคือหนึ่งในคนที่อยู่บนจุดสูงสุด

ด้วยวัสดุที่เพียงพอสำหรับการทดลองและผู้ช่วยที่ทรงพลัง ทำให้การผลิตเตาอาร์คไฟฟ้าพลังงานนิวเคลียร์ขนาดเล็กเสร็จสิ้นด้วยเวลาเพียงหนึ่งสัปดาห์!

ลีออน ดร.พิม และฟิตซ์มองไปที่อดาแมนเทียมสีดำที่อยู่ยงคงกระพันในตอนแรกค่อย ๆ ถูกหลอมละลายอย่างช้า ๆ ภายใต้อุณหภูมิสูงพอ ๆ กับพื้นผิวของดวงอาทิตย์ลีออนก็เกือบหลั่งน้ำตาแห่งความสุขออกมา

ท้ายที่สุดแล้วการจะหลอมละลายมันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย . . .

หลังจากที่หลอมละลายเสร็จขั้นตอนต่อไปก็คือการขึ้นรูป

เนื่องจากอดาแมนเทียมไม่จำเป็นจะต้องรอให้มันเย็นตัวก่อนและสามารถหลอมขึ้นรูปในระหว่างขั้นตอนการผลิตได้เลย ตราบใดที่โลหะละลายเป็นของเหลวก็สามารถใช้มันขึ้นรูปได้เลย

ซึ่งเมื่อพูดถึงรูปแบบอาวุธลีออนก็พิจารณาอย่างถี่ถ้วนและระมัดระวังก่อนที่ในที่สุดเขาจะเลือกอาวุธโบราณของราชวงศ์ถังเป็นต้นแบบ

ในความคิดของเขาเนื่องจากเขาเป็นชาวจีนที่หลงข้ามมายังโลกใบนี้ ดังนั้นเขาจึงต้องการใช้ดาบถังที่สร้างขึ้นมาจากอดาแมนเทียมสีดำนี้โลดโผนไปทั่วจักรวาลมาร์เวลเพื่อสร้างชื่อเสียงให้กับมัน!

หลังจากความพยายามขึ้นรูปอีกสองสัปดาห์ในที่สุดลีออนก็ได้รับดาบถังที่มีใบดาบสีดำราวกับหมึกและเปล่งออร่าเยือกเย็นที่มองไม่เห็นออกมา

ดาบเล่มนี้มีความยาวรวมประมาณ 77 ซม. ความยาวใบดาบ 60 ซม. ด้ามจับตรงไม่มีหัวแหวนและถูกทาด้วยสีดำทั้งหมดกลมกลืนไปกับใบดาบ

ลีออนจับดาบที่ไม่มีวันพังทลายเล่มนี้อย่างแน่นหนาพร้อมกับหลับตาสัมผัสความรู้สึกของดาบที่อยู่ในมือและพึมพำขึ้นมาเบา ๆ ว่า "จากนี้ไปดาบเล่มนี้จะมีชื่อว่า จันทร์ดับ!"

โปรดติดตามตอนต่อไป …