เจ้าหน้าที่หมายเลข 60 [ฟรี]

ตอนที่ 60

วันคริสต์มาสแสนพิเศษ!

หลังจากเข้าสู่เดือนธันวาคมมันก็เหลืออีกไม่กี่วันแล้วที่จะหมดปี 2007 เปิดตัวสู่ศักราชใหม่

โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงใกล้วันคริสต์มาสมีร้านค้าหลายแห่งที่จัดโปรโมชั่นคริสต์มาสกันทั่วถนนนิวยอร์ก ทำให้ถนนในนิวยอร์กซิตี้มีชีวิตชีวาเป็นอย่างมาก

วันคริสต์มาสเป็นอีกหนึ่งวันหยุดที่สำคัญมากสำหรับหลายประเทศทางตะวันตก

เพราะมันเป็นวันที่พวกเขาจะได้หยุดอยู่บ้านเพื่อใช้เวลากับครอบครัว

แม้แต่เจ้าหน้าที่ก็ไม่มีข้อยกเว้นเช่นกัน . . .

ลีออนดึงผ้าห่มออกลุกขึ้นมาจากเตียงตั้งแต่เช้าตรู่ วันนี้เขาวางแผนที่จะเข้าไปในเจตชานเมืองเพื่อเลือกซื้อต้นคริสต์มาสมาตบแต่งให้เข้ากับเทศกาล

ซึ่งการใช้วันหยุดคริสต์มาสด้วยกันนี้เป็นสิ่งที่ทำมาตลอดหลายปีของลุงและหลานชายตลอดหลายปีที่ผ่านมา

อย่างไรก็ตามเมื่อลีออนเดินมาลงที่ชั้นล่างด้วยสายตางัวเงียบและเปิดประตูออกไปข้างนอก ทันใดนั้นเขาก็สังเกตเห็นคู่หู่ของเขาที่มาอยู่หน้าบ้านของเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ - นาตาชา!

ลีออนมองไปที่เธอด้วยสายตามึนงงและถามว่า "ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่ได้ละ?!"

นาตาชายิ้มโดยไม่พูดอะไร พร้อมกับควักมือเรียกให้ลีออนรีบขึ้นรถมา

ในขณะเดียวกันโคลสันที่เปิดหน้าต่างกระจกลงก็ยิ้มมองไปที่ลีออนและพูดว่า "ฉันเป็นคนบอกให้นาตาชาตามมาด้วยเอง"

ลีออนมองไปที่นาตาชาและโคลสันเขาก็พยักหน้าด้วยความเข้าใจเล็กน้อย

ไม่จำเป็นจะต้องคิดอะไรให้มากความ ดูเหมือนว่าโคลสันจะเห็นว่านาตาชาอยู่คนเดียวและไม่ได้ไปไหนในวันคริสต์มาส ดังนั้นเขาจึงชวนนาตาชามาด้วย และยังเป็นการสังเกตการณ์เธอไปในตัว

แน่นอนว่าลีออนไม่ได้คิดอะไรมากเกี่ยวกับเรื่องนี้อยู่แล้ว นอกจากนี้การเฉลิมฉลองวันคริสต์มาสสามคนมันก็ดีกว่าสองคน . . .

เครื่องยนต์สตาร์ทพร้อมกับรถกระบะสีดำที่ขับออกไปอย่างรวดเร็ว

หลังจากขึ้นรถลีออนก็เอนตัวพิงเบาะหลังพร้อมกับหาวขึ้นมาเล็กน้อยเตรียมตัวที่จะหลับตานอนพักผ่อนอีกสักหน่อย

อย่างไรก็ตามดูเหมือนโคลสันจะไม่ยอมปล่อยให้ลีออนนอนพักได้ง่าย ๆ และเปิดปากชวนคุยขึ้นมาว่า "พวกเธอรู้จักโทนี่ สตาร์คกันไหม?"

เมื่อได้ยินคำถามของลุงตัวเอง ลีออนที่นั่งอยู่เบาะหลังก็หาวขึ้นมาอีกครั้ง และพูดขึ้นมาว่า "มีใครบ้างที่ไม่รู้จักเขา คาสโนว่าตัวพ่อที่หายตัวไป . . ."

นาตาชากลอกตาเล็กน้อยราวกับว่าเธอกำลังคิดอะไรบางอย่างที่ต่างจากลีออน

นาตาชาคือใคร?

เธอคือแบล็ควิโดว์ที่มีชื่อเสียงโด่งดัง!

ตอนนี้เธอกำลังสังเกตคนอื่นว่ากำลังคิดอะไรอยู่ผ่านการสังเกตสีหน้า ดวงตา และน้ำเสียงผ่านประสบการณ์ที่ผ่านมาของเธอ

ดังนั้นเมื่อเธอได้ยินโคลสันพูดชื่อ ‘โทนี่ สตาร์ค’ ขึ้นมาเธอก็รู้ทันทีว่าโคลสันกำลังคิดอะไรอยู่

ดังนั้นเธอจึงพยักหน้าและตอบขึ้นมาว่า "อืม ถ้าหากฉันจำไม่ผิดเมื่อไม่นานมานี้ชีลด์ได้จัดทีมค้นหาและกู้ภัยไปยังตะวันออกกลางเพื่อตามหาตัวของโทนี่ สตาร์ค?"

"ตอนนี้คุณพบเขาแล้วหรือยัง?"

โคลสันยิ้มเล็กน้อยกับคำตอบของนาตาชาและพูดขึ้นมาว่า "น่าเสียดายที่ทีมค้นหาและกู้ภัยในตะวันออกกลางมาเกือบเดือนแต่ก็ยังไม่พบ และยังไม่มีเบาะแสอะไรเลย . . . "

"จากข้อมูลที่พวกเรารวบรวมมาได้ โทนี่ สตาร์ค น่าจะถูกลักพาตัวไปโดยพวกผู้ก่อการร้าย ส่วนจุดประสงค์ยังไม่แน่ชัด . . . "

อย่างไรก็ตามสำหรับลีออนที่รู้ดีกว่าเบื้องลึกเบื้องหลังของเรื่องนี้มันไม่ใช่คนไกลตัวของโทนี่ สตาร์คเลยนอกจาก โอบาไดอาห์ สเตน ผู้เปรียบเสมือนพ่อของโทนี่!

โอบาไดอาห์ สเตนต้องการศพของโทนี่ สตาร์ค!

อย่างไรก็ตามดูเหมือนว่าโอบาไดอาห์จะถูกคนที่ตัวเองว่าจ้างเหลี่ยมใส่

ผู้ก่อการร้ายจับตัวโทนี่ สตาร์ค แต่ไม่ได้ฆ่าให้ตายแถมยังช่วยโทนี่ให้พ้นความตายจากการที่ยิงเข้าที่หน้าอก . . .

บางครั้งการถือกำเนิดของซูเปอร์ฮีโร่ก็ไม่ได้เกิดจากสภาพแวดล้อมที่จะต้องดีเสมอไป

ไม่ว่าจะอยู่ในสถานการณ์แบบไหนหรือสถานที่แบบนั้นมันก็สามารถถือกำเนิดซูเปอร์ฮีโร่ขึ้นมาได้!

อย่างไรก็ตามโทนี่ที่อยู่ห่างไกลออกไปหลายหมื่นไมล์ในตอนนี้เป็นแค่เพียงหัวข้อสนทนาของพวกเขาสามคนเท่านั้น

ภายใต้การนำของชายวัยกลางคนที่ผ่านประสบการณ์มามากมายทำให้บรรยากาศภายในรถค่อย ๆ สนุกสนานมากขึ้นเรื่อย ๆ . . .

ตอนนี้รถได้ขับออกมาจากตัวเมืองโดยไม่รู้ตัวมุ่งหน้าไปยังชานเมือง

ทิวทัศน์รอบตัวเริ่มเปลี่ยนจากอาคารสูงเชียดฟ้ากลายเป็นอาคารเดี่ยวแบนราบ

ในขณะที่กำลังนั่งรถเพลิน ๆ ลีออนก็นึกถึงคนคนหนึ่งขึ้นมาได้และถามกับโคลสันว่า "ลุงฟิล ตอนนี้ลุคเป็นยังไงบ้าง? เขาเริ่มปรับตัวกับการเป็นเจ้าหน้าที่ได้แล้วหรือยัง?"

ถึงแม้ว่าลุค เคจจะถูกส่งมอบให้โคลสันเป็นคนดูแล แต่ภายในใจของลีออนก็ยังอดกังวลไม่ได้ เขากลัวว่าลุค เคจจะไม่สามารถปรับตัวให้เข้ากับชีวิตใหม่ภายในชีลด์ได้

ท้ายที่สุดแล้วมันก็ไม่ใช่ทุกคนที่เหมาะสมที่จะเป็นเจ้าหน้าที่

อย่างไรก็ตามคำตอบของโคลสันมันก็ทำให้ลีออนถอนหายใจด้วยความโล่งอก

"ลุค เคจอย่างนั้นหรอ?! เขาปรับตัวได้เร็วมาก และเพิ่งเข้าไปฝึกฝนใน ‘โคคูล’ เพื่อรอการประเมินผลครั้งสุดท้าย อีกไม่นานเขาคงได้ทำงานในฐานะเจ้าหน้าที่จริง ๆ แล้วล่ะ"

"ค่อยยังชั่ว . . . "

"หืม? นาตาชาไม่ได้บอกเธอเรื่องนี้หรอ?"

"ห๊ะ?!" เมื่อได้ยินคำพูดของโคลสันลีออนก็มึนงงเล็กน้อย และหันไปมองนาตาชาพร้อมกับถามว่า "นาตาชา?!"

นาตาชาที่นั่งอยู่ด้านหน้าข้าง ๆ โคลสันหันหน้ากลับไปยิ้มให้กับลีออนด้วยรอยยิ้มซุกซน "โอ้!! ฉันลืมนายไปเลยว่าลุค เคจก็อยู่ในโคคูลกับฉัน แถมยังเป็นฝึกอยู่ในชั้นเรียนเดียวกันด้วย . . . "

"เอ๊ะ?!!" เมื่อเห็นปากของลีออนที่อ้าออกเล็กน้อยพร้อมกับสีหน้าประหลาดใจ โคลสันและนาตาชาก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะขึ้นมา

"ฮ่าฮ่าฮ่า ฉันบอกคุณแล้วว่าเขาจะต้องประหลาดใจ . . . "

"ฮ่าฮ่าฮ่า ใช่จริง ๆ ด้วย . . . "

ในระหว่างที่พวกเขากำลังคุยกันด้วยเสียงหัวเราะพวกเขาก็มาถึงที่หมายในที่สุด

หลังจากที่ทั้งสามมาถึงร้านค้าพวกเขาก็ใช้เวลาครึ่งชั่วโมงในการเลือกต้นสนสีขาวที่มีกิ่งก้านและใบที่สวยงามมาวางเอาไว้บนหลังกระบะและเดินทางกลับบ้าน

คริสต์มาสทุกปีลีออนจะจัดขึ้นที่บ้านของโคลสัน ดังนั้นหลังจากที่มาถึงบ้านของโคลสันและยกต้นไม้ลงนาตาชาและลีออนก็รีบตกแต่ง ‘ต้นคริสต์มาส’ นี้ด้วยกัน

ไม่กี่วันต่อมา . . .

วันคริสต์มาสก็มาถึงพร้อมกับหิมะแรก

เมืองนิวยอร์กถูกปกคลุมไปด้วยสีขาวบริสุทธิ์ คนบนท้องถนนก็เริ่มแกล้งกันไปมาอย่างสนุกสนาน

พวกเขาก้มลงไปหยิบหิมะและปั้นเป็นก้อน ๆ โจมตีใส่กันไปมา หรือบางคนก็เดินออกมาเป็นคู่เพลิดเพลินความเงียบสงบกับคนรักตัวเองในฤดูหนาว

และภายในบ้านของโคลสัน ตอนนี้นาตาชาก็กำลังใช้เวลาวันคริสต์มาสอันแสนพิเศษนี้เช่นกัน

เมื่อมองไปที่ลุงและหลานชายที่กำลังแย่งกับกินไก่งวงที่วางอยู่บนโต๊ะนาตาชาก็อดยิ้มขึ้นมาไม่ได้

นี่เป็นคริสต์มาสครั้งแรกของเธอที่รอมาเนิ่นนาน . . .

โปรดติดตามตอนต่อไป …