เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

เจ้าหน้าที่หมายเลข 61 [ฟรี]

เจ้าหน้าที่หมายเลข 61 [ฟรี]

เจ้าหน้าที่หมายเลข 61 [ฟรี]


ตอนที่ 61

หลบหนี!

"เอาล่ะ! เดี๋ยวผมจะซื้อเวลาให้คุณเอง . . . "

"อะไรนะ? ไม่ได้เด็ดขาด! นั่นมันไม่ใช่แผนที่เราวางกันเอาไว้!"

"พวกเรามาทำตามแผนที่วางกันเอาไว้!"

"ยินเซน!!"

ภายในถ้ำโทนี่ สตาร์คสวมเกราะเหล็กขนาดใหญ่ที่มีรูปร่างค่อนข้างน่าเกลียด ดวงตาของเขาแดงก่ำมองไปที่ยินเซ็นที่กำลังเดินตรงไปที่หน้าถ้ำเพื่อถ่วงเวลาให้โทนี่

อย่างไรก็ตามไม่ว่าโทนี่จะตะโกนดังแค่ไหนยินเซ็นก็ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดเดินเลย ยินเซ้นก้มลงไปหยิบปืนกล AK47 ขึ้นมาจากพื้นและรีบวิ่งไปที่ทางออกของถ้ำ

เป็นเวลาสามเดือนแล้วที่พวกเขาทั้งสองคนอาศัยอยู่ในถ้ำที่มืดมิดแห่งนี้พึ่งพาซึ่งกันและกัน คอยช่วยกันกันจนเรียกได้ว่าเป็นเพื่อนตายไปแล้ว

โทนี่ไม่คิดเลยว่าการที่เขาจะเปิดการทำงานของชุดเกราะมันจะต้องใช้เวลาอีกสักพักหนึ่ง ซึ่งยินเซนก็ไม่ลังเลเลยที่จะเสี่ยงเพื่อถ่วงเวลาให้เขา

ทำให้คนอย่างโทนี่ที่ไม่เคยหวั่นไหวกับอะไรง่าย ๆ ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเจ็บปวดใจ และดวงตาของเขาก็แดงก่ำเต็มไปด้วยความรู้สึกหลากหลาย

ด้วยแสงจาง ๆ ภายในถ้ำดวงตาของโทนี่จ้องมองไปที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ตรงหน้าด้วยสีหน้าจริงจัง

บนหน้าจอคอมพิวเตอร์มีแถบความคืบหน้าของชุดเกราะที่กำลังลงโปรแกรมการทำงานอยู่ ซึ่งตอนนี้มันผ่านไปได้ครึ่งทางแล้ว อย่างไรก็ตามความเร็วในการคืบหน้ามันก็ยังช้าอยู่ดีทำให้โทนี่ได้แต่ตะโกนขึ้นมาในใจตลอดเวลาด้วยความกังวลว่า ‘เร็วเข้า! เร็วกว่านี้!!’

ดูเหมือนว่าคอมพิวเตอร์จะได้ยินการภาวนาภายในใจของโทนี่ ทำให้แถบความคืบหน้าเร็วขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ทำให้หลังจากผ่านไปประมาณยี่สิบวินาทีแถบความคืบหน้ามันก็ครบร้อยเปอร์เซ็นต์

แสงบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ดับลงไปพร้อมกับการลงโปรแกรมลงบนชุดเกราะที่เสร็จสิ้น

ทันใดนั้นถ้ำทั้งหมดก็กลับคืนสู่ความมืดมิดอีกครั้ง

ปากของถ้ำในตอนนี้เหมือนกับปากของปีศาจร้ายทำให้ผู้คนรู้สึกหนาวสั่นเมื่อเห็นมัน ราวกับว่าเมื่อคุณเดินเข้าไป คุณจะถูกความมืดมิดกลืนกินโดยไม่รู้ตัว . . .

. . .

ผู้ก่อการร้ายติดอาวุธสี่คนที่ยืนเฝ้าอยู่หน้าถ้ำของโทนี่หันไปมองกันด้วยความลังเลเล็กน้อย

ก่อนที่ในที่สุดชายไว้หนวดคนหนึ่งจะถูกเพื่อนที่อยู่ข้างหลังผลักให้เดินเข้าไปด้านในอย่างช่วยไม่ได้

ในขณะที่เขากำลังถือปืนเดินเข้าไปด้านในและพยายามตามหาตัวของโทนี่หายตัวไปในความมืด ทันใดนั้นมันก็มีแสงสีฟ้าขาวสว่างขึ้นมาจากทางด้านหลังของเขา!

ก่อนที่ชายผู้โชคร้ายจะได้หันหลังกลับไปมองและเห็นรูปลักษณ์ของอีกฝ่ายเขาก็รู้สึกได้ถึงหมัดหนักที่กระแทกเข้าที่หน้าอกของเขาอย่างรุนแรง!

ตูม!

เมื่อหมัดหนักนั้นกระทบกับหน้าอกของชายผู้โชคร้ายร่างของเขาก็ลอยไปในอากาศกระแทกเข้ากับผนังถ้ำอย่างรุนแรงจนหมดสติไปทันที

เมื่อเห็นฉากนี้ผู้ก่อการร้ายสามคนที่เหลือที่ยืนอยู่หน้าถ้ำใบหน้าของพวกเขาก็เปลี่ยนสยดสยอง และเริ่มใช้ AK ในมือกราดยิงเข้าไปในถ้ำทันที

ปัง ปัง ปัง . . .

พายุกระสุนพุ่งเข้าใส่ผนังถ้ำและสิ่งของภายในถ้ำอย่างต่อเนื่อง จนทำให้เกิดเสียงสิ่งของแตกกระจายมากมาย

หลังจากยิงกระสุนจนหมดแม็กและเตรียมตัวจะเปลี่ยนแม็กกาซีน ทันใดนั้นพวกเขาทั้งสามคนก็เห็นภาพที่ทำให้พวกเขาตกตะลง!

พวกเขามองเห็นชุดเกราะเหล็กที่มีความสูงสองเมตร หน้าอกส่องแสงสีฟ้าขาวออกมาตลอดเวลาปรากฏตัวขึ้นมาตรงหน้าของพวกเขา ก่อนที่จะหมัดส่งผู้ก่อการร้ายทางด้านซ้ายและขวากระเด็นขึ้นไปในอากาศอย่างรวดเร็ว!

ผู้ก่อการร้ายคนสุดท้ายที่รอดชีวิตมองภาพตรงหน้าด้วยความตื่นตระหนกและรีบใช้ปืนกลในมือยิงใส่สัตว์ประหลาดตรงหน้าด้วยความหวาดกลัว

อย่างไรก็ตามเมื่อกระสุนจำนวนนับไม่ถ้วนออกมาจากปากกระบอกปืนกระทบกับชุดเกราะไอรอนแมนมาร์ค 1 ของโทนี่มันกับไม่ได้ผลอะไรเลย

ตูม!

เป็นอีกหนึ่งหมัดที่โทนี่ส่งศัตรูให้ล้มลงกับพื้น

"ดูเหมือนว่าตอนนี้ทุกอย่างจะเป็นไปได้ด้วยดี! ฉันไม่รู้เลยว่าตอนนี้ยินเซนเป็นยังไงบ้าง . . . " โทนี่ยังคงเป็นห่วงความปลอดภัยของสหายในใจ ก่อนที่เขาจะพาชุดเกราะเหล็กที่ไม่สมบูรณ์เดินตรงไปที่ปากทางเข้าของถ้ำ

อย่างไรก็ตามหลังจากโทนี่เดินออกมาได้ไม่กี่เมตรมันก็มีผู้ก่อการร้ายติดอาวุธสองคนปรากฏตัวขึ้นมาตรงหน้าของเขา

แน่นอนว่าปฏิกิริยาแรกของพวกเขาเมื่อเห็นไอรอนแมนเดินออกมาก็คือ . . . ยิง!!

ปัง ปัง ปัง . . .

กระสุนนับไม่ถ้วนโดนชุดเกราะเหล็ก แต่มันก็มีแค่เสียงของเหล็กกระทบกันเท่านั้นที่ดังขึ้น

โทนี่ที่เต็มไปด้วยความมั่นใจในชุดเกราะเหล็กของตัวเองเดินไปข้างโดยไม่หยุด และใช้มือซ้ายโจมตีไปที่ศัตรูตรงหน้าคนหนึ่งให้กระเด็นไปกระแทกกำแพงด้านข้างจนหมดสติไป

จากนั้นโทนี่ก็ยกขาขวาที่มีน้ำหนักกว่าห้าสิบกิโลกรัมเตะไปที่ศัตรูอีกคนหนึ่งจนกระเด็นออกไป!

หลังจากจัดการผู้ก่อการร้ายสองคนเสร็จโทนี่ก็เดินไปข้างหน้าต่ออย่างช้า ๆ

ไม่ว่าจะเป็นโครงสร้างของถ้ำทั้งหมดหรือเส้นทางหลบหนีทั้งหมดล้วนถูกจดจำเอาไว้ในหัวของโทนี่หมดเรียบร้อยแล้ว

ทำให้ตอนนี้สิ่งเดียวที่จะสามารถหยุดเขาจะการหลบหนีได้ก็คือพวกคนที่ลักพาตัวเขามาที่นี่ . . .

ด้วยแผนที่ที่อยู่ภายในหัวโทนี่เดินไปข้างอย่างไม่หยุดหย่อนจัดการสิ่งขีดขวางและศัตรูทุกคนที่ขวางหน้าเขาทุกคน

ไม่ว่าจะเป็นศัตรูที่มีอาวุธปืนหรือประตูเหล็กหนาก็ไม่สามารถขัดขวางการก้าวเดินไปข้างหน้าของโทนี่ได้

หลังจากนั้นไม่นานในที่สุดโทนี่ก็เดินผ่านทางโค้งสุดท้ายมองเห็นแสงแดดที่โหยหามาเนิ่นนานพร้อมกับร่างของยินเซนที่กำลังนอนได้รับบาดเจ็บอยู่บนกองกระสอบทราย และชายหัวโล้นคนหนึ่งที่ถือปืนยิงระเบิดอยู่ในมือ!

"ยินเซน!!"

"ระวัง!"

ทันใดนั้นชายหัวโล้นก็ยิงระเบิดใส่โทนี่อย่างกะทันหัน แต่ด้วยการเตือนของยินเซนทำให้โทนี่รีบเอียงคอหลบระเบิดได้อย่างหวุดหวิดจนระเบิดพุ่งชนกับกำแพงด้านหลังจนเกิดการระเบิดขึ้น

โทนี่ที่เห็นชายหัวโล้นยิงระเบิดใส่เขาก็โกรธจัดขึ้นมาทันทีและตัดสินใจที่จะเอาคืน!

โทนี่เปิดระบบยิงจรวดที่มือซ้ายและยิงจรวดใส่ผู้นำหัวโล้นทันที!

ฟิ้ว!

บางทีอาจจะเป็นเพราะแรงดีดของตัวจรวดที่มากเกินไปและบินออกไปด้วยความเร็วสูง ทำให้แทนที่จรวดจะโจมตีโดนศัตรูมันกับกระแทกเข้ากับกำแพงด้านถ้ำด้านข้างเหนือหัวของชายหัวโล้นแทน

ตูม!!

ถ้ำระเบิดออกเป็นเสี่ยงพร้อมกับกองหินขนาดใหญ่มากมายที่หล่นลงมากระแทกหัวของชายหัวโล้นและฝังร่างของเขาจมหายลงไปในกองหินทันที

หลังจากจัดการศัตรูเสร็จเรียบร้อยโทนี่ก็รีบเดินมาหายินเซนและหยิบกระสอบทรายที่ทับอยู่บนร่างกายของเขาออกมาพร้อมกับตรวจสอบอาการบาดเจ็บของสหายของเขา "ยินเซ็น นายเป็นยังไงบ้าง!"

"สตาร์ค . . . "

เมื่อมองไปที่ยินเซนที่หน้าซีดและหอบหายใจอย่างต่อเนื่อง โทนี่ก็ยื่นมือไปเปิดหน้ากากของเขาออกและพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงสั่นเทาว่า "มา! เร็วไปเถอะ!"

"ลุกขึ้นเร็วเข้า เราวางแผนกันมาแล้ว อย่าออกนอกแผน . . . "

"นี่แหละแผนของผมสตาร์ค . . . "

"นายจะต้องกลับไปหาลูกเมียลุกขึ้นเร็วเข้า"

"พวกเขาตายหมดแล้ว . . . ตอนนี้ผมกำลังจะไปหาพวกเขานี่ไง . . . สตาร์ค . . . "

ในขณะที่ฟังยินเซนพูดสีหน้าของโทนี่ก็ไม่สามารถปกปิดความเศร้าภายในใจได้อีกต่อไป

เมื่อเห็นดังนั้นยินเซนก็ยิ้มขึ้นมาเล็กน้อย "ไม่เป็นไร นี่คือสิ่งที่ฉันต้องการ . . . "

เมื่อมองไปที่ยินเซนที่กำลังจะตาย โทนี่ก็จ้องมองไปที่ใบหน้าของยินเซนอย่างใกล้ชิดราวกับว่าเขาต้องการที่จดจำใบหน้าของคนที่ช่วยชีวิตเขาเอาไว้ในใจไม่มีวันลืม

"ขอบคุณที่ช่วยผมเอาไว้"

"ชีวิตของคุณอย่าให้เสียเปล่า สตาร์ค . . . "

หลังจากพูดประโยคสุดท้ายจบชายที่ช่วยชีวิตของโทนี่และสร้าง ‘ไอรอนแมน’ ขึ้นมาก็หายใจเฮือกสุดท้ายและตายจากโลกนี้ไป

เมื่อมองไปที่ผู้ช่วยชีวิตของตัวเองตายต่อหน้าต่อตาความโกรธและความโศกเศร้าก็ถาโถมเข้ามาภายในใจของโทนี่ในเวลาเดียวกัน

โทนี่กลั้นน้ำตาและความโศกเศร้าเอาไว้มองไปที่ปากทางเข้าถ้ำด้วยความโกรธ

"ฉันจะให้พวกแกต้องชดใช้!!!"

โปรดติดตามตอนต่อไป …

จบบทที่ เจ้าหน้าที่หมายเลข 61 [ฟรี]

คัดลอกลิงก์แล้ว