เจ้าหน้าที่หมายเลข 59 [ฟรี]

ตอนที่ 59

ภารกิจลับ และ การอัพเกรดระบบ!

ในฐานะเครื่องบินขับไล่มาตรฐานของชีลด์ความเร็วสูงสุดที่ควินเจ็ทสามารถทำได้คือ 2.3 มัค!

ดังนั้นมันจึงใช้เวลาไม่นานที่ลีออนและนาตาชาจะเดินทางจากตุรกีมาถึงนิวยอร์ก

ซึ่งตามธรรมเนียมปฏิบัติของชีลด์ทำให้ทันทีที่พวกเขาลงจากเครื่องบินควรไปรายงานตัวที่ชีลด์ทันที

อย่างไรก็ตามตอนนี้กระจิตกระใจของลีออนนั้นอยู่ที่การแจ้งเตือนของระบบ ทำให้เขาหาข้ออ้างและปล่อยให้นาตาชาไปรายงานภารกิจที่ชีลด์คนเดียว

ถึงแม้ว่านาตาชาจะสงสัยเล็กน้อยเกี่ยวกับ ‘ข้ออ้าง’ ของลีออน แต่เธอก็ไม่ได้ถามอะไรขึ้นมา

เพราะเธอเชื่อว่าทุกคนย่อมมีความลับของตัวเอง!

หลังจากบอกลานาตาชาเสร็จเรียบร้อยลีออนก็ตรงกลับไปที่อพาร์ตเมนต์ของเขาอย่างรวดเร็ว

หลังจากตรวจสอบความปลอดภัยของอพาร์ตเมนต์เสร็จเรียบร้อยลีออนก็นั่งลงบนโซฟาและเปิดหน้าต่างระบบขึ้นมาในใจ

ทันใดนั้นม่านแสงเหมือนภาพโฮโลแกรมก็ปรากฏขึ้นมาตรงหน้าของเขา

เมื่อมองไปที่ความลับที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขาลีออนก็ถอนหายใจออกมาเล็กน้อย

ดูเหมือนว่าตั้งแต่ที่เขาได้ระบบมาตอนนี้มันก็ผ่านมา 3 ปีได้แล้ว

เขาใช้ระบบนี้เติบโตจากนักเรียนธรรมดากลายมาเป็นเจ้าหน้าที่ชั้นยอดของชีลด์ในปัจจุบัน

กาลเวลาเป็นสิ่งไม่แน่นอนและเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา . . .

เมื่อมองดูหน้าต่างระบบลีออนก็คิดอยู่ครู่หนึ่งและไม่ได้กดเข้าไปที่หน้าต่าง [ภารกิจ] ทันที แต่เลือกไปตรวจสอบหน้าต่าง [ค่าความชอบ] ก่อนเป็นอย่างแรก

[ระบบความชอบ] ที่อยู่ในร่างกายของเขามันมีหน้าต่างการทำงานหลักที่เปิดใช้งานในตอนนี้อยู่ 4 อันได้แก่ ตัวละคร ภารกิจ ทักษะ และความสัมพันธ์

[ตัวละคร] สามารถดูข้อมูลและค่าประสบการณ์ของลีออนได้

[ภารกิจ] สามารถดูภารกิจที่ได้รับและเสร็จสิ้นแล้วของลีออนได้

[ทักษะ] สามารถดูทักษะทั้งหมดของลีออนในปัจจุบันได้

[ความสัมพันธ์] สามารถตรวจสอบค่าความชอบระหว่างลีออนและคนอื่น ๆ ได้

หลังจากกดเข้าหน้าต่าง [ความสัมพันธ์] ลีออนก็พบว่าระดับค่าความชอบของคนอื่นมันไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปจากที่เขาตรวจสอบเมื่อสองวันก่อนสักเท่าไหร่

ยกตัวอย่างเช่น นาตาชามีค่าความชอบที่ ‘สนใจ’ โคลสัน ‘สนิทสนม’ ฮิลล์ ‘ปกติ’ ลุค เคจ ‘ปกติ’ . . .

อย่างไรก็ตามเมื่อเขาจ้องมองไปที่ชื่อโจเซฟเขาก็เห็นตัวอักษรสีแดงเข้มที่เขียนเอาไว้ว่า ‘เกลียดชัง!’

หลังจากยืนยันซ้ำแล้วซ้ำเล่นว่าค่าความชอบของโจเซฟมันเป็น ‘เกลียดชัง’ ที่ไม่เคยปรากฏขึ้นมาก่อนจริง ๆ ภายในหัวของลีออนก็เต็มไปด้วยความสงสัยและออกมาจากหน้าต่าง [ความสัมพันธ์] กดเลือกไปที่หน้าต่าง [ภารกิจ]

ถ้าดูจาก [ภารกิจที่เสร็จแล้ว] ลีออนก็พบ ‘ตัวการ’ ที่ทำให้เกิดการเปลี่ยนเกี่ยวกับระดับค่าความชอบ

[ภารกิจลับ : ความเกลียดชัง]

[รายละเอียดภารกิจ : โฮสต์ไม่สามารถทำให้ทุกคนชอบโฮสต์ได้ ทำให้บางครั้งความเกลียดชังก็เป็นความรู้สึกที่ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้]

[สถาะภารกิจ: เสร็จสมบูรณ์]

[รางวัลภารกิจ : ปลดล็อกระดับความสัมพันธ์ทั้งหมด]

เมื่อเห็นสิ่งนี้ลีออนก็เข้าใจแล้วว่าทำไมระดับค่าความชอบของเขามันยังไม่ถูกปลดล็อกมาจนถึงตอนนี้

เพราะตั้งแต่ที่เขามี ‘ระบบความชอบ’ นี้สไตล์การทำสิ่งต่าง ๆ ของเขาจะมุ่งเน้นไปที่ ‘การสร้างมิตรภาพกับทุกคน’

ทำให้ผลลัพธ์ที่ได้เขาจึงไม่เคยถูกคนอื่นเกลียดมาก่อนและค่าความชอบอีกฝ่ายก็ไม่ได้อยู่ในระดับต่ำเกินไป

นี่จึงเป็นเหตุผลที่ทำให้เขาไม่ได้ปลดล็อกระดับความชอบ ‘เกลียดชัง’ ที่ซ่อนอยู่จนกระทั่งเขาได้เจอกับคนบ้าอย่างโจเซฟ

ถึงแม้ว่าเขาจะเกือบถูกอีกฝ่ายฆ่าตาย แต่ด้วยการปลดล็อคระดับความชอบทั้งหมดของระบบขึ้นมาได้มันก็นับว่าคุ้มค่ากับการเสี่ยงตายในครั้งนี้

ในขณะที่ลีออนกำลังคิดเรื่อยเปื่อยทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นมาอีกครั้ง

[ติ๊ง]

[ระบบตรวจพบว่าระดับความชอบของโฮสต์ถูกปลดล็อคเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้โฮสต์สามารถอัพเกรดระบบได้แล้ว!]

อัพเกรดระบบ?!!

วันนี้อาจจะเป็นวันที่ลีออนได้ยินเสียงแจ้งเตือนของระบบดังบ่อยที่สุดแล้ว ซึ่งก่อนที่ลีออนจะได้ตอบตกลงการอัพเกรดระบบ เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง

[ค่าใช้จ่ายในการอัพเกรดระบบจะต้องใช้ 100,000 ค่าประสบการณ์ โฮสต์โปรดพยายามอย่างหนักเพื่อสะสมค่าประสบการณ์และอัพเกรดระบบโดยเร็วที่สุด]

"หนึ่งแสนค่าประสบการณ์?!" ลีออนสูดลมหายใจเข้าไปจนสุดปอดด้วยความตกตะลึง "นี่มันระบบหน้าเลือดชัด ๆ!"

หลังจากตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่งทันใดนั้นลีออนก็เหมือนนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้และยิ้มขึ้นมาราวกับผู้ชนะ "ฮ่าฮ่าฮ่า โชคดีที่ช่วงนี้ฉันเก็บสะสมค่าประสบการณ์ ดูเหมือนว่ามันจะมีอยู่เยอะพอสมควร . . . "

ลีออนรีบเปิดหน้าต่าง [ตัวละคร] ขึ้นมาด้วยความตื่นเต้นและดูไปที่ค่าประสบการณ์ของตัวเอง ก่อนที่หลังจากนั้นไม่นานลีออนจะส่งเสียงร้องคร่ำครวญขึ้นมาว่า "มันยังขาดอีก 20,000 ค่าประสบการณ์ . . . "

ค่าประสบการณ์ของเขาในตอนนี้มีเพียงแค่ 81,300 ค่าประสบการณ์เท่านั้น

การอัพเกรดระบบจะต้องใช้ค่าประสบการณ์ทั้งหมดหนึ่งแสน แต่ตอนนี้เขามีเพียงแค่แปดหมื่นกว่าค่าประสบการณ์เท่านั้น

นี่คือค่าประสบการณ์ทั้งหมดที่เขาเก็บเอาไว้ในช่วงสองสามเดือนที่ผ่านมาผ่านการระงับใจตัวเองไม่ให้เรียนทักษะสายลับอื่น ๆ ของแบล็ควิโดว์

ดูเหมือนว่าถ้าหากการปฎิวัติยังไม่สำเร็จสหายอย่างเขาก็ยังคงต้องทำงานหนักต่อไป . . .

เมื่อจ้องมองไปที่ปุ่ม [อัพเกรด] บนหน้าต่างระบบลีออนก็อดไม่ได้ที่จะพึมพำขึ้นมาเบา ๆ ว่า "ดูเหมือนว่าจะต้องหาวิธีให้ได้ค่าประสบการณ์อย่างรวดเร็วซะแล้ว . . . "

ตอนนี้ลีออนกำลังตั้งตารอเลยว่าหลังจากอัพเกรดระบบแล้วระบบมันจะเปลี่ยนแปลงไปมากขนาดไหน . .

. . . . . .

บริเวณเชิงเขาทางตอนใต้ของเทือกเขาหิมาลัย ‘เทือกเขาที่สูงที่สุดในโลก’ ภายในแอ่งที่ถูกล้อมรอบด้วยภูเขาที่ยาวไร้ที่สิ้นสุดมีที่พักอยู่อาศัยตั้งอยู่ที่นี่รายล้อมไปด้วยกลุ่มควันที่ลอยขึ้นไปบนท้องฟ้า

มีบ้านเรือนสไตล์โบราณของจีนตั้งอยู่บริเวณโดยรอบ ซึ่งแทนที่ที่นี่จะมีแค่คนจีน แต่ที่นี่กับเต็มไปด้วยผู้คนมากมายที่พูดหลากหลายภาษาแตกต่างกันออกไป

ภายใต้สภาพแวดล้อมที่กลมกลืนกับธรรมชาติ ทำให้บรรยากาศของที่นี่ดูค่อนข้างอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก

ซึ่งในอาคารที่มีความสูงที่สุดและสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนด้านใน ‘ห้องทดลอง’ กำลังมีคนสามคนยืนอยู่ในห้อง

โจเซฟที่หายตัวไปต่อหน้าต่อตาของลีออนและนาตาชา และกอร์ดอนชายไร้ตาที่พาโจเซฟมาล้วนอยู่ที่นี่

นอกจากนี้ยังมีผู้หญิงชาวเอเชียอีกคนหนึ่งยืนอยู่ในห้อง

ซึ่งโจเซฟที่หยิ่งผยองต่อหน้าลีออนก่อนหน้านี้กำลังคุกเข่าอยู่ต่อหน้าผู้หญิงสาวเอเชียด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยการอ้อนวอน

"ได้โปรดให้โอกาสฉันอีกครั้งเถอะเจียหยิง คราวหน้าฉันจะไม่ทำแบบนี้อีกแล้ว ฉันจะปิดอยู่ที่นี่เงียบ ๆ . . . "

อย่างไรก็ตามดูเหมือนว่าผู้หญิงชาวเอเชียที่ยืนอยู่ตรงหน้าจะไม่ได้สนใจการอ้อนวอนของโจเซฟเลยแถมใบหน้าของเธอยังเต็มไปด้วยความเย็นชา "นายจำไม่ได้หรือไงว่าตัวเองทำอะไรเอาไว้ก่อนหน้านี้! นายไม่เพียงแต่ฆ่าคน แต่ยังดึงดูดความสนในของพวกตำรวจอีก ถ้าหากไม่ใช่เพราะกอร์ดอนไปช่วยนายเอาไว้ป่านนี้นายคงถูกฆ่าตายด้วยน้ำมือของคนพวกนั้นไปแล้ว!"

"ฉันรู้ว่าตัวเองทำผิด ได้โปรดให้โอกาสฉันอีกครั้ง . . . " โจเซฟขอร้องอีกครั้ง

"โอกาสมีเอาไว้สำหรับคนที่คู่ควร ซึ่งฉันจะพิจารณามันอีกครั้ง ส่วนตอนนี้อยู่ที่นี่และใช้เวลาไตร่ตรองความผิดของตัวเองให้ดี . . . "

"ที่นี่เป็นสถานที่ที่ดีที่สุดสำหรับนายแล้ว!"

หลังจากพูดจบผู้หญิงชาวเอเชียก็หันหลังกลับและเดินออกจากห้องไป

ส่วนกอร์ดอนชายไร้ตาก็เดินตามผู้หญิงชาวเอเชียไปอย่างช้า ๆ และไม่ลืมล็อคประตูเมื่อเขาเดินออกมาจากห้อง

คลิ๊ก!

ไม่นานหลังจากนั้นเมื่อพวกเขาทั้งสองคนเดินออกมาได้ไม่ไกลพวกเขาก็ได้ยินเสียงร้องที่เต็มไปด้วยความบ้าคลั่งดังขึ้นมาจากภายในห้องก่อนหน้านี้

"อ๊ากกก!!!!"

โปรดติดตามตอนต่อไป …