เจ้าหน้าที่หมายเลข 46 [ฟรี]

ตอนที่ 46

ไร้อาการบาดเจ็บทั้งสองฝ่าย!

ในซอยเปลี่ยวแบบนี้ของเมืองใหญ่มันจะเป็นสถานที่อาชญากรรมเกิดขึ้นบ่อย ๆ

โดยเฉพาะซอยเปลี่ยวที่อยู่ห่างจากถนนสายหลักที่เป็นพื้นที่เกิดอาชญากรรมบ่อยครั้ง

ซึ่งการที่ลีออนแอบตามลุค เคจมานั้นไม่ใช่เพราะว่าเขาต้องการเงิน . . .

นอกจากนี้ข้อความที่อยู่บนหัวของอีกฝ่ายที่เขียนเอาไว้ว่า [ลุค เคจ, ค่าความชอบ : เฉยชา] ก็เป็นสิ่งยื่นยันค่าความชอบที่อีกฝ่ายมีต่อเขาได้เป็นอย่างดี ซึ่งตอนนี้ลีออนยังคงรู้สึกสงสัยเล็กน้อยว่าความแข็งแกร่งของลุค เคจในตอนนี้มันได้แข็งแกร่งถึงระดับไหนแล้ว . . .

ดังนั้นลีออนที่พยายามแอบตามมาอย่างเงียบ ๆ ทันใดนั้นเขาก็จงใจเปิดเผยสีเฝ้าเท้าให้กับลุค เคจที่กำลังเดินอยู่ด้านหน้าได้ยิน

แน่นอนว่าเมื่ออีกฝ่ายได้ยินเสียงฝีเท้าที่กำลังเดินตามเขามาจากทางด้านหลังมันก็ทำให้เขาหันหลังกลับมาทันที!

ในซอยที่มืดมิดเมื่อลุค เคจมองสำรวจเสื้อผ้าของอีกฝ่ายที่แอบตามเขามาและครึ่งล่างของใบหน้าถูกเงามืดของตึกปิดบังเอาไว้พร้อมกับมุมปากที่ยกขึ้นเล็กน้อย

ถ้าดูจากเสื้อผ้าของอีกฝ่ายแล้วดูเหมือนว่าจะไม่ได้เป็นขโมยที่ต้องการปล้นของจากตัวเขา

แต่ถึงอย่างนั้นลุค เคจก็ยังส่งสายตาเตือนไปยังอีกฝ่ายและถามขึ้นมาด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า "นายต้องการอะไร?!"

ลีออนก้าวออกไปข้างออกมาจากเงามืดของตึกเผยให้เห็นใบหน้าทั้งหมดของเขาพร้อมกับรีบโบกมืออธิบายขึ้นมาว่า "พี่ชายใหญ่อย่างเพิ่งเข้าใจผิด ผมก็แค่อยากดื่มกับพี่ชายแค่นั้นเอง . . . "

"ดื่ม?!"

"ใช่ แต่ตอนนี้ผมเปลี่ยนใจแล้ว!!"

ก่อนที่ลุค เคจจะได้โต้ตอบกับคำพูดแปลก ๆ ของลีออน ทันใดนั้นลีออนก็เริ่มขยับอย่างรวดเร็ว!

ฝ่าเท้าของเขาเหยียบลงไปที่พื้นด้านหน้าพร้อมกับพละกำลังมหาศาลที่ส่งร่างของลีออนให้พุ่งออกไป

ลีออนวิ่งเข้าใส่ลุค เคจด้วยร่างที่เคลื่อนไหวเหมือนกับเงาสีดำ

รองเท้าสัมผัสกับพื้นทำให้น้ำกระเซ็นออกมาเหมือนกับระลองฝน

ด้วยความเร็วของลีออนทำให้ระยะห่างประมาณห้าถึงหกเมตรมันหายวับไปกับตา!

"เร็วมาก!"

ขาขวาของลีออนตวัดออกไปด้านหน้าด้วยความเร็วสูงโจมตีใส่ลุค เคจที่กำลังยืนถอนหายใจอยู่

ด้วยการโจมตีอย่างกะทันหันแบบนี้ทำให้ลุค เคจแทบจะไม่สามารถหลบไปด้านข้างเพื่อหลีกเลี่ยงการโจมตีที่ทรงพลังของลีออนได้เลย

อย่างไรก็ตามเมื่อลุค เคจเห็นสายลมจากลูกเตะของอีกฝ่ายที่พัดฮู้ดบนหัวของเขาจนเปิดออก มันก็ทำให้ลุค เคจรีบทำสีหน้าจริงจังและไม่วอกแวกไปกับเรื่องอื่นทันที

เพราะสถานการณ์ตรงหน้าของเขาตอนนี้มันดูอันตรายมาก . . .

ลุค เคจหยิกขาซ้ายขึ้นมาตั้งการ์ดเหมือนกับนักมวยเพื่อป้องกันลูกเตะของลีออนเอาไว้ ส่วนลีออนที่เห็นว่าลุค เคจสามารถป้องกันการโจมตีของตัวเองได้ก็ถอยไปด้านหลังเล็กน้อย สายตาของลุค เคจ และลีออนจ้องมองกันอย่างดุเดือด ก่อนที่ลุค เคจจะเป็นฝ่ายชิงถามขึ้นมาก่อนว่า "นายเป็นใคร?!"

"ผม?"

ลีออนจึงมองไปที่ลุค เคจด้วยรอยยิ้ม "ผมเป็นแค่นักท่องเที่ยวคนหนึ่งที่ผ่านทางมา และเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นแค่นั้นเอง"

เมื่อมองไปที่ใบหน้าที่ยิ้มแย้มของลีออน ลุค เคจก็อดไม่ได้ที่จะตะโกนขึ้นมาในใจว่า ‘ใครจะเชื่อคำพูดของแกกันวะ!’

เมื่อเห็นว่าลุค เคจทำสีหน้าไม่เชื่อลีออนก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากยักไหล่และกางมือออกเล็กน้อย "ผมบอกความจริงไปแล้ว คุณจะเชื่อหรือไม่เชื่อก็แล้วแต่"

ลุค เคจยังคงตั้งท่าเตรียมพร้อมต่อสู้ตลอดเวลาและถามขึ้นมาว่า "แล้วทำไมเมื่อกี้นายถึงโจมตีฉัน?!"

"อ้อ! มันคือการทดสอบเล็กน้อย" ลีออนพูดพลางขยับเท้าไปข้างหน้า

"ทดสอบ?"

"ใช่ ขั้นตอนแรกในการทดสอบ!"

ทันทีที่เสียงจบลงลีออนก็เริ่มโจมตีลุค เคจอีกครั้ง!

ลีออนใช้เท้าขวางัดกล่องไม้ด้านข้างให้ลอยขึ้นมากลางอากาศ ก่อนที่จะหมุนตัวแตะกล่องไม้ใส่ลุค เคจอย่างรุนแรงเพื่อเป็นการดึงดูดความสนใจ ก่อนที่เขาจะพุ่งเข้าใส่ลุค เคจอย่างรวดเร็วและใช้เท้าขวาเตะเล็งไปที่ใบหน้า!

ซึ่งคราวนี้ลุค เคจไม่สามารถป้องกันกันมันได้เนื่องจากปฏิกิริยาตอบสนองที่ช้าเกินไป บวกกับระยะทางที่ใกล้มากจนไม่มีเวลาให้เขาหลบหลีกได้เลย ทำให้เท้าของลีออนแตะเข้าที่หน้าของเขาอย่างจัง!

ปัง!

แรงกระแทกอย่างรุนแรงทำให้ใบหน้าของลุค เคจบิดไปทางซ้ายอย่างน่ากลัว

ด้วยการพลังเตะที่ทรงพลังและหนักหน่วงแบบนี้ แม้แต่ทหารหน่วยรบพิเศษก็ยังหมดสติจากลูกเตะนี้

ร่างกายของลุค เคจโซซัดโซเซไปทางซ้ายเล็กน้อยพร้อมกับหน้าที่หันกลับมาจ้องมองไปที่ลีออนด้วยความโกรธแค้น

ลีออนจะต้องชดใช้ที่กล้ามาสบประมาทเขา!!

ในขณะเดียวกันขาขวาของลีออนก็สั่นเล็กน้อยพร้อมกับอาการปวด "ซีด!! คนอะไรหน้าหนาขนาดนี้ . . . "

การปะทะก่อนหน้านี้ถึงแม้ว่าลุค เคจจะโดนลูกเตะของเขาอย่างจัง แต่มันก็มีเพียงลีออนคนเดียวเท่านั้นที่รู้อยู่แก่ใจว่าเขาคือผู้ที่ประสบกับความเจ็บปวดจากการโจมตีของตัวเอง

ในขณะเดียวกันความโกรธของลุค เคจก็เริ่มระเบิดออกมาแล้วเช่นกันจากการถูกเตะโดยไม่มีเหตุผล

เขามองไปที่ศัตรูตรงหน้าที่จู่ ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้นมาด้วยความโกรธ ภายในน้ำเสียงที่เปล่งออกมาเต็มไปด้วยความเย็นชา "นายกำลังมองหาความตาย!"

หลังจากพูดจบลุค เคจก็ลดการ์ดป้องกันลงและพุ่งเข้าใส่ลีออนเหมือนกับหมีที่บ้าคลั่งเปิดฉากโจมตีราวกับพายุ!

ด้วยทักษะการต่อสู้ที่เขาฝึกฝนมาหลายปี ทำให้ทุกการโจมตีนั้นเต็มไปด้วยความหลากหลายยากที่จะป้องกัน บวกกับความแข็งแกร่งของร่างกายเป็นทุนเดิม ทำให้มีสายลมปรากฏขึ้นมาทุกการโจมตี แสดงให้เห็นถึงความรุนแรงของการโจมตีแต่ละครั้ง

อย่างไรก็ตามหลังจากผ่านไปไม่นานสีหน้าของลุค เคจก็เริ่มเปลี่ยนเป็นตกใจมากขึ้นเรื่อย ๆ เพราะดูเหมือนว่าลีออนจะสามารถคาดเดาการโจมตีของเขาได้อย่างแม่นยำและหลบการโจมตีทั้งหมดได้อย่างสมบูรณ์แบบ!

วิซ! วิซ! วิซ!

เพียงแค่ขยับร่างกายเล็กน้อยก็สามารถหลีกเหลี่ยงกำปั้นที่จะทำร้ายตัวเองได้อย่างง่ายดาย

ภายใต้การโจมตีอย่างหนักหน่วงเหมือนทะเลที่มีพายุโหมกระหน่ำ ลีออนในตอนนี้ก็เหมือนกับเรือใบที่ล่องลอยในอยู่ในทะเลที่พยายามฝ่าพายุกลับเข้าฝั่ง

ไม่ว่าการโจมตีของอีกฝ่ายจะเฉียบคมมากแค่ไหน แต่เขาก็ไม่สามารถโจมตีโดนส่วนใดของร่างกายลีออนได้เลย!

ในทางกลับกับกันทั้งครั้งที่ลีออนตอบโต้มันล้วนหนักหน่วงและรุนแรง!

ปัง!

ลีออนต่อยหมัดฮุคเข้าที่หน้าท้องของลุค เคจ!

เสียงดังนี้ไม่ได้ทำให้การเคลื่อนไหวของลุค เคจสั่นคลอนสักเท่าไหร่

ปัง!

อีกหนึ่งหมัดเข้าที่กลางหน้าอกของลุค เคจอย่างรุนแรง

แต่มันก็ยังไม่สามารทำให้อีกฝ่ายรู้สึกเจ็บปวดแม้แต่น้อย . . .

การต่อสู้ของพวกเขาทั้งสองผลัดกันรุกผลัดกันรับอยู่ตลอดเวลา ซึ่งเป็นภาพที่ดุเดือดมาก

อย่างไรก็ตามเนื่องจากลุค เคจไม่สามารถโจมตีโดนลีออนที่สามารถหลบได้ทุกครั้ง การโจมตีของลีออนก็ไม่สามารถทำอะไรกับลุค เคจได้เช่นกัน

ทำให้การต่อสู้นี้มันเป็นเหมือนกับการต่อสู้ที่แข่งกันเรื่องความอดทนมากกว่า เพราะมันไม่มีใครสามารถอะไรอีกฝ่ายได้เลย

หลังจากผ่านไปสักพักลีออนก็เริ่มตระหนักได้ว่าถึงแม้ว่าเขาจะสู้ต่อไปแบบนี้เขาก็ไม่สามารถเอาชนะอีกฝ่ายได้อยู่ดี

การโจมตีของเขาไม่สามารถทำลายการป้องกันของลุค เคจได้ . . .

ดังนั้นเพื่อป้องกันไม่ให้ตัวเองหมดแรงก่อนและถูกอีกฝ่ายจัดการจนย่อยยับลีออนจึงเริ่มตัดสินใจหยุดการโจมตี

หลังจากหลบหมัดอัปเปอร์คัตของลุค เคจอีกครั้ง ลีออนก็กระโดดถอยไปด้านหลังสองสามก้าวเพื่อทิ้งระยะห่าง และพูดขึ้นมาว่า "พอแค่นี้เถอะ!"

โปรดติดตามตอนต่อไป …