เจ้าหน้าที่หมายเลข 47 [ฟรี]

ตอนที่ 47

 อดีตของลุค เคจ!

คนสองคนที่เพิ่งผ่านการต่อสู้อย่างดุเดือดเมื่อกี้กำลังยืนอยู่ที่ปลายซอยด้านหนึ่งและจ้องมองหน้ากันอย่างไม่วางตา

อย่างไรก็ตามถ้าหากสังเกตดี ๆ จะเห็นได้อย่างชัดเจนว่ามือขวาของลีออนในตอนนี้มันสั่นเล็กน้อย แสดงให้เห็นว่าร่างกายของลุค เคจมันแข็งแกร่งขนาดไหน

เมื่อมองไปที่ลุค เคจที่ไม่ได้รับบาดเจ็บหรือมีร่องรอยของเสื้อผ้าฉีกขาดเลยลีออนก็อดไม่ได้ที่จะคิดกับตัวเองว่าการที่เขาจะจัดการกับลุค เคจที่มีร่างกายเหมือนเหล็กนี่มันยากจริง ๆ!

ตอนนี้เขาได้รับข้อมูลที่ต้องการมาทั้งหมดแล้ว บวกกับความตั้งใจแรกของเขาก็คือการทดสอบความแข็งแกร่งของลุค เคจ ดังนั้นลีออนจึงอยากจบการต่อสู้ครั้งนี้ลงโดยที่ไม่ต้องมีใครได้รับบาดเจ็บ

แต่เขาไม่รู้ว่าลุค เคจจะยอมจบการต่อสู้ครั้งนี้หรือไม่ . . .

"เรามาจบกันแค่นี้ดีไหม?!"

คำพูดของลีออนเหมือนกับการเติมเชื้อเพลิงลงในกองไฟ ทำให้ความโกรธของลุค เคจระเบิดออกมามากกว่าเดิม และทำให้สถานการณ์มันเริ่มเลวร้ายอีกครั้ง!

ลุค เคจจ้องมองลีออนด้วยสีหน้าเคร่งขรึมและพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า "แกมายั่วยุฉัน แต่จะบอกให้จบลงแค่นี้?!"

"ฝันไปเถอะไอ้เวร!"

ก่อนหน้านี้ลีออนไม่มีการบอกกล่าวอะไรเลยสักนิดหรือมีเวลาให้เขาเตรียมตัวก่อนเลยจู่ ๆ ก็พุ่งโจมตีเข้ามาอย่างกะทันหัน

แต่พอตอนนี้ตัวเองถึงทางตันก็เลยอยากให้จบเรื่องนี้ลง?!

มันจะมีอะไรง่าย ๆ แบบนี้บนโลกได้ยังไง!!

อย่าคิดว่าคนอย่างลุค เคจเป็นคนที่โกรธง่าย เพราะถ้าหากเป็นคนอื่นที่โดนแบบนี้พวกเขาก็คงจะโกรธแบบนี้เหมือนกัน . . .

เมื่อเห็นว่าลุค เคจวิ่งเข้าใส่เขาเพื่อต่อสู้อีกครั้งคิ้วของลีออนก็เลิกขึ้นเล็กน้อยและพุ่งเข้าใส่ลุค เคจอย่างรวดเร็วเช่นกัน

"อะไรกัน?!"

ความเร็วการเคลื่อนที่ของลุค เคจในครั้งนี้มันเร็วยิ่งกว่าครั้งก่อนอย่างเห็นได้ชัด

แต่ถึงอย่างนั้นไม่ว่าลุค เคจเคลื่อนไหวได้เร็วแค่ไหนเขาก็ไม่สามารถเร็วกว่าลีออนที่ได้รับคุณสมบัติพิเศษจากทักษะยิวยิตสู และทักษะการต่อสู้อื่น ๆ อีกมากมาย!

ภายใต้การวิ่งด้วยความเร็วพร้อมกับเท้าที่ก้าวไปข้างหน้าอย่างต่อเนื่องทำให้ร่างกายของเขาเหมือนกับนกนางแอ่นที่ทะยานสู่ท้องฟ้า!

ภายใต้สายตาที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจของลุค เคจ ลีออนเริ่มเอี่ยวตัวหลบการโจมตีของที่น่าสะพรึงกลัวของลุค เคจอย่างรวดเร็ว พร้อมกับใช้กำปั้นกระแทกไปที่หัวไหล่ของลุค เคจอย่างแม่นยำ ก่อนที่จะส่งกำลังไปที่ขากระโดดหมุนตีลังกาไปข้างหน้า 360 องศา!

ร่างของลีออนกระโดดข้ามหัวของลุค เคจพร้อมกับขาที่เหยียบลงกับพื้นทางด้านหลังของลุค เคจอย่างแม่นยำ

ในขณะที่ลุค เคจกำลังจะหันหลังกลับมาอย่างรวดเร็วและพยายามโจมตีใส่ลีออนอีกครั้ง ลีออนก็รีบยกมือขึ้นเพื่อยอมจำนน "ไม่สู้แล้ว! ผมขอยอมแพ้!"

การยอมแพ้อย่างกะทันหันของลีออนทำให้ลุค เคจตกใจและทำอะไรไม่ถูกไปชั่วขณะหนึ่ง

ลุค เคจไม่ใช่คนชั่วร้ายเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว การที่เขาโจมตีลีออนก็เพราะว่าลีออนโจมตีเขาก่อน ซึ่งมันได้กระตุ้นต่อมความโกรธของเขาขึ้น ทำให้เขาไม่สบอารมณ์สักเท่าไหร่

เนื่องจากพวกเขาทั้งสองคนต่างก็ไม่มีใครได้รับบาดเจ็บ และอีกฝ่ายก็ยอมแพ้แล้ว . . .

กำปั้นของลุค เคจที่กำแน่นในตอนแรกค่อย ๆ คลายออก ทำให้ลีออนที่เห็นดังนั้นก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจด้วยความโล่งอก

อย่างไรก็ตามความเปลี่ยนแปลงในค่าความชอบที่อยู่บนหัวของอีกฝ่ายก็แสดงให้ลีออนเห็นว่าตอนนี้ลุค เคจยังอารมณ์เสียอยู่ไม่น้อยเลย

[ค่าความชอบ : แปลกหน้า]

ทันใดนั้นลีออนก็ตระหนักขึ้นมาได้ว่าตัวเองลืมอะไรบางอย่างที่สำคัญไปและรีบพูดขอโทษขึ้นมาอย่างรวดเร็ว "ผมขอโทษสำหรับเรื่องที่เกิดขึ้นด้วย!"

"ตอนที่ผมเห็นคุณอยู่บนสังเวียนมันทำให้ผมทนความอยากรู้อยากเห็นภายในใจของตัวเองไม่ได้ และทำพฤติกรรมแย่ ๆ แบบนี้ออกมา ผมต้องขอโทษด้วยจริง ๆ!"

หลังจากพูดจบลีออนก็หยิบตราเจ้าหน้าที่ของตัวเองออกมาโชว์ด้านหน้าและเริ่มแนะนำตัวกับลุค เคจว่า "ผมเป็นเจ้าหน้าที่จากกองงานยุทธวิธีจัดระเบียบกำลังพิเศษแห่งมาตุภูมิ เจ้าหน้าที่ลีออน ยินดีที่ได้รู้จักครับ"

เจ้าหน้าที่!

ด้วยตัวตนพิเศษของลีออนทำให้ลุค เคจที่มีอดีตอันดำมืดและความลับมากมายแทบอยากจะหนีออกไปจากตรงนี้ทันที

เขาพอรู้คร่าว ๆ ว่าตัวตนของลีออนทำเกี่ยวกับอะไร  . . .

ลุค เคจดึงฮู้ดขึ้นมาปิดบังใบหน้าพร้อมกับหันหลังกลับและพูดขึ้นมาด้วยความเย็นชาว่า "ฉันไม่สนหรอกว่านายจะเป็นเจ้าหน้าที่จากกองงานยุทธวิธีจัดระเบียบกำลังพิเศษแห่งมาตุภูมิ หรือ FBI  เพราะฉันไม่ได้สนใจมันอยู่แล้ว"

"สิ่งที่ฉันอยากรู้ในตอนนี้ก็คือ . . . ทำไมนายถึงตามฉันมา?!"

เมื่อเห็นความไม่แยแสของลุค เคจ ลีออนก็รีบโบกมือและอธิบายขึ้นมาอย่างรวดเร็วว่า "ผมคิดว่าคุณกำลังเข้าใจผิดแล้ว . . . ครั้งนี้ผมมาที่ลอสแองเจลิสเพราะเรื่องส่วนตัว ไม่ใช่เพราะคุณ"

"สำหรับเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อกี้ ผมสามารถบอกได้คำเดียวว่า ผมขอโทษจริง ๆ เพราะผมก็ไม่ได้ตั้งใจให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นเหมือนกัน . . . "

"ผมก็แค่อยากรู้อยากเห็นมากเกินไปหน่อย และสงสัยในความแข็งแกร่งของคุณ"

"ยกตัวอย่างเช่น ไม่ว่าคุณจะโดนผมโจมตีรุนแรงขนาดไหน คุณก็ยังไม่ได้รับบาด . . . "

ก่อนที่ลีออนจะพูดจบ ทันใดนั้นลุค เคจก็หันหลังกลับมาจ้องมองไปที่ลีออนและพูดขึ้นมาว่า "มันไม่ใช่ธุระของนาย!!"

ลีออนส่ายมือเล็กน้อยเพื่อบอกให้ลุค เคจใจเย็น และพูดขึ้นมาว่า "คุณจะต้องใจเย็น ๆ ก่อน ผมก็แค่อยากรู้เฉย ๆ ไม่ได้มีความจุดประสงค์อื่น"

คำขอโทษและคำอธิบายของลีออนทำให้ทัศนคติของลุค เคจอ่อนลงเล็กน้อย

ลุค เคจพยายามเตือนตัวเองในใจเพื่อไม่ให้เข้าไปพัวพันกับลีออนมากเกินไป และแสดงทัศนคติของเขาออกมาอย่างชัดเจนต่อหน้าลีออน "ฉันขอเตือนให้นายอยู่ห่างจากฉันเอาไว้ ถ้าหากนายยังเข้าใกล้ฉันอีก ครั้งต่อไปมันจะไม่มีการประนีประนอมอีกต่อไป!"

หลังจากเตือนลีออนเสร็จลุค เคจก็หันหลังเดินจากไปโดยไม่หันหลังกลับมามองอีก

ลีออนมองดูร่างของชายผิวดำที่ค่อย ๆ เดินหายไปในความมืดมิดและพึมพำกับตัวเองว่า "ดูเหมือนว่าเราจะได้พบกันอีกในเร็ว ๆ นี้ . . . "

"ลุค!"

. . . . . .

หลังจากกลับมาถึงโรงแรมลีออนก็หยิบโทรศัพท์แบล็คเบอร์รี่ใหม่เอี่ยมที่เพิ่งซื้อออกมาจากกระเป๋าเสื้อ และกดเบอร์โทรออกอย่างรวดเร็ว หลังจากไม่นานโทรศัพท์ก็เชื่อมต่อกับอีกปลายสาย

"สวัสดี?" มีเสียงของหญิงสาวที่แปลกใจเล็กน้อยดังขึ้นมาจากอีกด้านหนึ่งของโทรศัพท์

ลีออนรีบพูดตรงเข้าประเด็นทันทีว่า "มาเรีย ผมต้องการให้คุณช่วยตรวจสอบใครบางคนให้หน่อย"

"ห๊ะ?!" ถึงแม้ว่าเธอจะสับสนเล็กน้อยที่จู่ ๆ ลีออนก็ติดต่อมาขอความช่วยเหลือจากเธออย่างกะทันหัน อย่างไรก็ตามฮิลล์ก็เก็บความสงสัยของเธอเอาไว้ในใจก่อนและถามขึ้นมาว่า "ชื่อ?"

"ลุค เคจ . . . ไม่สิ! ตอนนี้น่าจะเป็น คาร์ล ลูคัส!"

"คาร์ล ลูคัส . . . มีข้อมูลอะไรเพิ่มอีกไหม?"

ลีออนพยายามนึกถึงรูปร่างหน้าตาของลุค เคจและอธิบายเพิ่มเติมให้กับฮิลล์ที่อยู่อีกด้านหนึ่งของโทรศัพท์ว่า "เขาเป็นชายผิวดำ และน่าจะเป็นตำรวจ"

"ชายผิวดำ ตำรวจ . . . "

ฮิลล์เดินมาที่คอมพิวเตอร์ของเธอพร้อมกับพึมพำข้อมูลที่ลีออนให้มาเบา ๆ ก่อนที่จะใช้นิ้วเรียวยาวของเธอกดแป้นพิมพ์อย่างรวดเร็ว

ภายใต้หน่วยข่าวกรองของ SHIELD ที่มีอยู่ทั่วโลกทำให้ใช้เวลาเพียงแค่สามสิบวินาทีเท่านั้นก่อนที่หน้าจอคอมพิวเตอร์จะแสดงไฟล์ของบุคคลที่เกี่ยวข้องทั้งหมดของ "คาร์ล ลูคัส"

หลังจากผ่านไปไม่นานเสียงเย็นชาของฮิลล์ก็ดังขึ้นมาในหูของลีออนอีกครั้งว่า "เจอแล้ว"

"คาร์ล ลูคัส เจ้าหน้าที่สายตรวจประจำกรมตำรวจสาขา แอตแลนตา ถูกส่งไปยังเรือนจำในข้อหาฆาตกรรมและลักลอบขนยาเสพติด เมื่อสองปีก่อนเขาหลบหนีออกจากเรือนจำด้วยการปลอมแปลงว่าเสียชีวิตจากอุบัติทางการแพทย์และหายตัวไปตั้งแต่ตอนนั้น . . . "

ลีออนฟังข้อมูลจากฮิลล์อย่างเงียบ ๆ และจำข้อมูลพวกนี้เอาไว้ในส่วนลึกของสมอง

"คุณให้ฉันหาข้อมูลเขาแสดงว่ามีอะไรเกิดขึ้นอย่างนั้นหรอ?"

เมื่อได้ยินคำถามของฮิลล์ลีออนที่นั่งอยู่บนเตียงมุมปากก็ยกยิ้มขึ้นมาเล็กน้อยและแสดงให้เห็นถึงความมุ่งมั่นบนใบหน้าของเขา "ไม่มีอะไรหรอก พอดีผมเพิ่งเจอคนที่น่าสนใจมากคนหนึ่ง . . . "

โปรดติดตามตอนต่อไป …