GED :  8 ไม่เป็นดังหวัง

GED :  8 ไม่เป็นดังหวัง

ร่างกายอันใหญ่มหึมาของอินทรีย์เมฆาเพลิงบินทะยานอยู่ท่ามกลางเวหาด้วยความเร็วโดยปีกที่ใหญ่ยิ่งกว่าก้อนเมฆ..

ในความสูงเช่นนี้ อุณหภูมิช่างเย็นลงโดยสิ้นเชิงพร้อมทั้งลมหนาวที่พัดผ่านตัวเธอก็เปรียบเสมือนแส่ ที่ทำให้เธอเจ็บปวดจนน้ำตาไหล..

อย่างไรก็ตาม ..เธอเคยต่อสู้มาก่อนดังนั้นยิ่งเจอความอันตรายมากเท่าไรก็ยิ่งทำให้เฟิงหวูแข็งแกร่งมากยิ่งขึ้น

เธอเริ่มตั้งสติและมองไปรอบ ๆ

เพื่อจะหาทางเอาตัวรอดในสถานการณ์เช่นนี้ นี่เป็นสัญชาตญาณของนักสู้เช่นเธอ!

ทันใดนั้นสังเกตเห็นบางอย่าง!

เธอมองเห็นกิ่งไม้ที่ยืนออกมาจากหน้าผาที่อินทรีย์ยักษ์กำลังจะบินผ่าน!

เธอคำนวณทุกอย่างภายในหัว ก่อนจะประเมินความเร็วของลมและอินทรีย์ยักษ์ รวมถึงระยะห่างที่จะไปที่หน้าผาและความแข็งแรงของกิ่งใหม่..

เฟิงหวูได้ข้อสรุปทั้งหมดแล้ว!

เธอต้องทำได้แน่!

เธอต้องรอดชีวิต!

500 เมตร..

100 เมตร..

50 เมตร.. เตรียมตัว!

เฟิงหวูเหยียดยิ้ม เธอแทบทนรอไม่ไหวที่จะกระโดดลงไป!

มันเข้ามาใกล้เรื่อยๆ..เรื่อย ๆ

อีก 30 เมตรสุดท้าย.. 20 เมตร...

ในตอนที่เฟิงหวูกำลังปลดตัวและกระโดดไปทางผาเพื่อกลิ้งไปหากิ่งไม้..

ซู่วววว!

มีบางอย่างเกิดขึ้นก่อนที่เฟิงหวูจะได้ทำตามแผน!

ปัง!

พลังพุ่งออกมาจากดาบที่อยู่ด้านหลังของเธอ!

เพราะพลังแช่แข็งนั้นทำให้เฟิงหวูยังคงติดอยู่ในกรงเล็บของนกยักษ์

ระยะทางอีกไม่ถึง 50 เมตรเท่านั้น..ด้วยรูปร่างและทักษะของเธอ เธอมั่นใจมากว่าจะไปถึงกิ่งไม้อย่างปลอดภัย

แต่ตอนนี้เธอทำเช่นนั้นไม่ได้แล้ว!เธอไม่สามารถขยับตัวได้อย่างสิ้นเชิง พลังเมื่อครู่ทำให้มือของเธอติดแน่นอยู่กับกรงเล็บของอินทรีย์ยักษ์ราวกับติดกาวไว้!

เฟิงหวูรู้สึกสิ้นหวังอีกครั้ง!

โอกาสเช่นนั้นคงไม่เกิดขึ้นอีกแน่..

เธอคงไม่มีโอกาสได้เข้าใกล้ผืนดินอย่างเช่นเมื่อครู่..และนั่นคือโอกาสสุดท้ายของเธอ..

เธอคิดก่อนจะใช้พลังที่เหลืออยู่พยายามปลดปล่อยมือจากกรงเล็บของอินทรีย์ยักษ์

แต่ก็ไร้ประโยชน์..เฟิงหวูเงยหน้าขึ้นและพยายามใช้หัวทุบน้ำแข็งที่ยึดมือเธอติดกับกรงเล็บของอินทรีย์ยักษ์

ตุบ! ตุบ! ตุบ!

อินทรีย์เมฆาเพลิงมองลงมาอย่างสงสัยในขณะที่เฟิงหวูยังใช้ศีรษะกระแทกกับน้ำแข็งอยู่เช่นนั้น "เจ้าทำอะไรนะ?"

เฟิงหวูมองกลับและตอบ " ข้าจะฆ่าตัวตาย..เป็นไง เจ้าพอใจรึยัง?"

แน่นอนว่าเธอไม่มีทางบอกแผนการหนีให้อินทรีย์ยักษ์รู้ ไม่เช่นนั้นเธอคงไม่เหลืออะไรอีก..

"ฮึ เจ้าไม่เห็นจะต้องทำอะไรยุ่งยากเช่นนั้นเลย"อินทรีย์ยักษ์ตอบ

สายตาของอินทรีย์ยักษ์ทำให้เฟิงหวูขนลุกขนพอง "เจ้าจะทำอะไร?!"

"ข้ากำลังหิว.." มันตอบในขณะที่น้ำลายไหล..

เฟิงหวูถอนหายใจ "...อ๋อ เจ้าพาข้ามาเป็นอาหารงั้นเหรอ?"

อินทรีย์เมฆาเพลิงเบิกตากว้างก่อนจะตอบ "นั่นเป็นความคิดที่ดีนี่นา!"

ในตอนนั้นเฟิงหวูรู้สึกได้ว่าแผ่นน้ำแข็งเริ่มบางลง

ช่างเป็นเรื่องน่ายินดียิ่งนัก!

เธอจะได้เป็นอิสระ!

เฟิงหวูตะโกนออกมาราวกับได้รับชัยชนะ.." แต่อาหารของเจ้าไม่มีอยู่หรอก!"

เธอปล่อยมือจากกรงเล็บแล้วปล่อยตัวให้ร่วงลงไป

สถานการณ์ในตอนนี้ช่างขับขัน..

อินทรีย์เมฆาเพลิงก็ไม่ยอมให้เกิดเรื่องแบบนั้นเช่นกัน..

"ไม่นะ!"เฟิงหวูรู้สึกพ่ายแพ้ขึ้นมาทันที

ในที่สุดมือของเธอก็หลุดออกมาจากน้ำแข็ง ทว่าอินทรีย์เมฆาเพลิงเองก็เคลื่อนร่างมโหฬารของมันตามตัวเธอไป..

และเธอเสียโอกาสสุดท้ายที่จะหนีแล้ว!!

จบตอน