GED :  7 โชคร้าย ?

GED :  7 โชคร้าย ?

เมื่อมองไปด้านล่าง เฟิงหวูเห็นฉิวหลิงกำลังวิ่งตามเธอด้วยท่าทางกังวลและเรียกเธอเสียงดังลั่น

ด้วยความสูงเช่นนี้ เธอก็มองอะไรได้ไม่ชัดเจนเช่นกัน

ไม่ไกลจากถนนใหญ่..เสียงควบม้ากำลังดังเข้ามาใกล้เรื่อย ๆ

เธอเบิกตากว้าง เมื่อมองเห็นใครบางคนที่กำลังขี่ม้า..

ผู้นำทีมคือเฟิงอี้เหรินลูกชายคนโตของตระกูลเฟิง! ด้านหลังคือเฟิง หลิ๋ว น้องสาวร่วมสายเลือดของเขา และยังมีสมาชิกคนอื่น ๆ ของตระกูลเฟิงติดตามมาด้วย

เฟิง อี้เหรินและเฟิง หลิ๋ว! สองพี่น้องที่ไม่มีใครอยากยุ่งเกี่ยวด้วย คนพี่เป็นคนประเภทบ้าเลือดในขณะที่น้องสาวเป็นพวกหัวรั้นและใจโลเล

ในขณะเดียวกันมารดาของเธอเอาแต่ร้องไห้และน้องชายของเธอที่ยังไม่รู้เรื่อง เขาใสซื่อบริสุทธิ์เหมือนผ้าขาว หัวใจเฟิงหวูแทบหยุดเต้น..

จะเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา หากเจ้านกยักษ์นี้พาตัวเธอไป..

ตอนที่เธอถูกจับตัวมาพวกเขาจะเผชิญหน้ากับเฟิง อี้เหรินคนเจ้าเล่ห์กับคนไร้กฏเกณฑ์อย่างเฟิง หลิ๋ว ได้อย่างไร?!

ในขณะเดียวกัน ฝูงชนด้านล่างกำลังงุนงงกับสิ่งที่เห็น..ภาพของอินทรีย์ยักษ์ที่ลักพาตัวหญิงสาวหน้าตาธรรมดา ๆ ...

เช่นเดียวกับเฟิง ซุ่น…

เขาได้แต่อธิฐานเงียบ ๆ ให้กับหญิงสาวธรรมดาคนนั้น..

ช่างน่าแปลกจริงๆ..

เธอเป็นผู้หญิงคนแรกที่ร้องเตือนทุกคนเป็นคนแรกที่พยายามหนีแต่กลับเป็นคนที่อินทรีย์ยักษ์จับตัวไป..ช่างเป็นหญิงสาวที่โชคร้ายยิ่งนัก..

หากเขาเป็นเธอ..เขาคงร่ำไห้น้ำตาเป็นสายเลือดไปแล้ว

เมื่อมองฉิวหลิงที่กำลังจะหมดสติเพราะความกระวนกระวาย

เฟิง ซุ่นตบบ่าไหล่บาง ๆ ของเธอแล้วกล่าว " “แม่นาง ดูจากท่าทางของนายหญิงเจ้าแล้ว นางดูอ่อนแรงมาก นางช่างเคราะห์ร้ายและมีโอกาสรอดน้อยเสียเหลือเกิน ข้าเสียใจแทนท่านจริง ๆ แต่ไม่เป็นไร ถ้าท่านไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรต่อ ข้ายินดีจะอ้าแขนต้อนรับท่าน หากเพียงแทนจะยอมร่วมโต๊ะกับข้า”

"ไปให้พ้น!"ฉิวหลิงกระทืบเท้า "นายหญิงของข้านั้นดีที่สุดและนางไม่เคยพ่ายแพ้ให้สิ่งใด และนางจะกลับมาอย่างปลอดภัย!"

หญิงสาวคนอื่นๆได้แต่หวาดกลัวพร้อมมือทาบอก ทุกคนยังอยู่ในอาการตกใจในขณะเดียวกันก็รู้สึกดีใจที่ตนไม่ได้ถูกจับตัวไป

ในตอนนั้นเองชุนหลิงเหยียมองไปรอบ ๆ และไล่ตามอินทรีย์เมฆาเพลิงไป!

“ให้ตายสิ!องค์ชายกำลังไล่ตามเจ้านกยักษ์นั่นไป!”

"ข้ารู้สึกอิจฉาแม่นางหน้าตาบ้านๆผู้นั้นเสียจริง! ข้าอยากให้นกยักษ์จับข้าไปบ้าง! ดังนั้นข้าจะได้เห็นองค์ชายใกล้ ๆ ตัว!"

“ไม่ใช่แค่ได้ใกล้ชิดองค์ชาย แต่องค์ชายจะช่วยชีวิตนางด้วย ได้ช่วยหญิงโสดที่ต้องพบเจอกับความเจ็บปวด นั่นคงจะเป็นโอกาสที่ดีที่จะได้เสนอตัวให้องค์ชาย!”

“จริงด้วย ทำไมนกยักษ์ไม่จับข้าไปล่ะ? ทำไมถึงเป็นนางคนนั้น? ทำไมนางถึงวิ่งไปข้างหน้าล่ะ ? ไม่เช่นนั้นควรจะเป็นข้าที่ถูกจับไปสิ!”

"ข้ามั่นใจว่านางต้องตั้งใจทำเช่นนั้นแน่ นางสร้างสถานการณ์..นางตั้งใจทำทั้งหมด!"

ฉิวหลิงตัวสั่นด้วยความโกรธเคือง!

ผู้หญิงพวกนี้..นางผู้หญิงพวกนี้..ทุกคนอยากเสี่ยงตายเพื่อองค์ชายงั้นหรือ? จริงหรือเนี่ย?!

เฟิง ซุ่นใช้มือลูบจมูกหลังจากรู้จักกับชุนหลิงเหยียมานานหลายปี เขาเองก็น่าจะเคยชินกับแผนการไร้สาระของหญิงมากมาย…

“อย่าไปสนใจพวกนางเลย…” เฟิง ซุ่นมองไปทางฉิวหลิงอย่างเห็นอกเห็นใจ "ในตอนนี้นายหญิงของเจ้าแค่โชคร้ายสุด ๆ ก็เท่านั้น ข้าจะเข้าไปในป่าหิมะน้ำแข็งแล้วจะลองหาทางช่วยนาง.."

เขาหายไปจากตรงนั้นในทันทีที่พูดจบ

ในตอนนี้เฟิงหวูถูกห้อยอยู่ในกรงเล็บของอินทรีย์ยักษ์ราวกับเธอเป็นเพียงเนื้อแดดเดียวที่ตากทิ้งไว้

เธอรู้สึกสิ้นหวังยิ่งนัก…..

จบตอน