GED : 9 พุ่งชน

GED : 9 พุ่งชน

ดวงตาสีโลหิตฉายความดุร้ายของอินทรีย์เมฆาเพลิงยักษ์ มันจ้องอีกฝ่ายซึ่งอยู่ตรงหน้าโดยไม่วางตา..

คงต้อบขอบคุณอินทรีย์ยักษ์ที่ทำให้เฟิงหวูได้พบชุนหลิงเหยียอีกครั้ง..

ชุนหลิงเหยียช่างรูปงามยิ่งนัก!

ดวงตาที่ดูเศร้าสร้อยและดูลึกลับ จมูกเป็นสัน ริมฝีปากบางและท่าทางที่ดูสง่างามทำให้ชุนหลิงเหยียดูสมบูรณ์แบบ ..ไม่มีสิ่งใดน่าหลงใหลเท่าบุรุษหนุ่มผู้นี้อีกแล้ว

ไม่ว่าใครก็ตามที่ได้พบชุนหลิงเหยีย ..สิ่งที่ทุกคนจับตามองก็คือดวงตาของเขา!

ดวงตาของเขาเฉียบคมดุจอินทรีย์ ไร้ความปราณี น่าเกรงขาม ดูเจ้ากี้เจ้าการและสูงส่ง ใครที่กล้าหาญพอจะมองหน้าเขายังต้องตัวสั่นและหลบสายตาไปในทันที

ชายหนุ่มรูปงามขมวดคิ้วและมองด้วยท่าทีไม่พอใจ เสื้อคลุมสีดยังคงปลิวไปตามลม..

ชุนหลิงเหยียยืนอยู่กลางอากาศและชูดาบขึ้นไปเหนือเวหา

พลังพุ่งออกมาจากดาบและตัดผ่าก้อนเมฆ ก่อนคลื่นพลังนั้นจะมุ่งไปทางทิศของอินทรีย์เมฆาเพลิงยักษ์!

หัวใจเฟิงหวูตกไปอยู่ที่ตาตุ่มเมื่อเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น!

ในตอนนี้นางไม่มีพลังวิญญาณอยู่เลย หากโดนพลังของชุนหลิงเหยียโจมตีแล้วล่ะก็..นางต้องตายแน่!

คนเป็นทั้งคนยังห้อยโต่งเต่งอยู่ในอุ้งเท้าอินทรีย์ยักษ์เช่นนี้..ชุนหลิงเหยีย เจ้ามองข้ามข้าไปได้อย่างไร?!

ทันใดนั้นเอง เข็มพลังน้ำแข็งของชุนหลิงเหยียก็ฝังลงไปที่จุดลมปราณทั่วร่างของอินทรีย์ยักษ์ เฟิงหวูตระหนักได้ในทันทีว่าชุนหลิงเหยียไม่แม้แต่จะสนใจนางเลยสักนิด..

สำหรับเขา..นางอาจจะเป็นเพียงคนแปลกหน้าเท่านั้น..

เขาคือคนไร้หัวใจที่อยู่ในร่างมนุษย์!

ปัง!

ชุนหลิงเหยียยกมือขึ้นแล้วตวัดดาบลง..ก่อนพลังวิญญาณอันทรงพลังจะเคลื่อนที่ออกจากดาบทลายนภาราวกับสายฟ้า

เฟิงหวูชะเง้อมอง..ชุนหลิงเหยียทำให้ส่วนล่างของอินทรีย์ยักษ์หายไปเกือบครึ่ง..

อินทรีย์เมฆาเพลิงยักษ์คำรามด้วยความโกรธจนเกิดคลื่นพลังเสียงดังก้องกำปะนาท

เพราะพลังเมื่อครู่ เฟิงหวูเองก็เกือบจะหายไปด้วยเช่นกัน..

รวมถึงแก้วหูของนางก็เกือบแตก!

อวัยวะภายในร่างกายของเฟิงหวูเองก็ผิดแปลกไป

โลหิตทะลักออกมาจากจมูกหูและปากของเฟิงหวู ก่อนจะกระเด็นไปทั่วอาภรณ์ของนางในตอนนั้นเองเฟิงหวูเริ่มคิดแล้วว่าตัวเองคงจะต้องตายจริง ๆ

ไม่ทันให้นางได้หายใจเข้าอินทรีย์ยักษ์ก็ถูกชุนหลิงเหยียโจมตีอีกครั้ง!

การต่อสู้ท่ามกลางเวหานั้นช่างรุนแรง ราวกับท้องฟ้านั้นจะแตกเป็นเสี่ยง ๆ เพราะแรงปะทะของทั้งคู่!

ทันใดนั้นร่างของเฟิงหวูร่วงลงจากอินทรีย์ยักษ์ เฟิงหวูในตอนนี้ไม่ต่างอะไรจากทรายที่ร่วงออกมาจากกระสอบเลยแม้แต่นิดเดียว..

ตึง! ตึง! ตึง!

เสียงกระแทกดังขึ้นแต่นั่นไม่ใช่เสียงระหว่างการต่อสู้ของชุนหลิงเหยียและนกยักษ์ ทว่าเป็นเสียงร่างของเฟิงหวูที่ตกลงบนใบหน้าของอินทรีย์ยักษ์

นางมั่นใจว่าได้ยินเสียงกระดูกตัวเองหัก..ไม่ว่าเมื่อไรก็ตาม..นางมักเผชิญกับความเจ็บปวดและความยากลำบากเช่นนี้เสมอ เฟิงหวูได้แต่คิดและอยากร้องไห้ยิ่งนัก

ไม่ใช่ร้องไห้เพราะความเจ็บปวด แต่ร้องไห้เพราะความเคราะห์ร้ายของตัวเอง..

และโชคชะตาของนางก็เหมือนจะยิ่งเลวร้ายมากขึ้นเรื่อย ๆ —

ชุนหลิงเหยียเก็บดาบเข้ากระบอกก่อนจะส่งสายตาเย็นชาออกมา

ตูม—

ชุนหลิงเหยียปล่อยหมัดที่เต็มไปด้วยพลังวิญญาณที่น่ากลัว!

พลังนั้นทำให้ปีกอันมหึมาของอินทรีย์เมฆาเพลิงยักษ์เกิดรอยแหว่งได้ในทันที

ผลกระทบจากพลังเมื่อครู่ส่งไปถึงตัวเฟิงหวู!

มือของนางเกิดรอยฟกช้ำเป็นทางยาวเพราะนางพยายามเกาะตัวอินทรีย์ยักษ์ไว้ จนมือของเฟิงหวูเจ็บแสบและอาบไปด้วยโลหิต

ในตอนนี้เฟิงหวูไม่มีแรงพอจะเกาะอีกต่อไปแล้ว..นางกำลังจะร่วงลงมา!

ฮึก..

เฟิงหวูได้แต่ร้องไห้ภายในใจ

เมื่อร่วงลงไปข้างล่างที่มองไม่เห็นผืนดิน ร่างของนางคงจะแตกกระจายออกเป็นพัน ๆ ชิ้น..!

แต่นางยังไม่อยากตาย!

ผลของการฝึกฝนที่เคยร่ำเรียน เฟิงหวูจึงยังมีสตินึกคิด!

ปัง!

ในตอนที่กำลังร่วงลงมือ นางยื่นมือไปคว้าขนนกเอาไว้!

จบตอน