ตอนที่ 528 ต้องฝึกไว้นะ
ตอนที่ 528 ต้องฝึกไว้นะ
โดยปกติแล้วผู้ชายคนนี้เป็นคนที่เย็นชา
สำหรับเขาแล้วมีคำว่า ‘ไม่สามารถเข้าถึงได้’ เขียนอยู่บนใบหน้าของเขา
เขาเป็นดั่งนักเลงหัวไม้คนหนึ่ง ก่อนที่จะมาพบกับเธอ
และตอนนี้ เขาก็ทำอะไรได้อย่างหน้าตาย ต่อหน้าเธอได้เช่นกัน
ถ้าเธอบอกคนอื่นว่าเหมาเยซื่อคนนี้เป็นนักเลงหัวไม้ ก็คงไม่มีใครเชื่อเธอหรอก
“จริงจังเหรอ?” เหมาเยซื่อหัวเราะเบา ๆ “ปกติผมก็เป็นคนที่จริงจังมากอยู่แล้วนี่ แต่พอได้เจอคุณ ก็ไม่ได้จริงจังอะไร ผมต้องทำยังไงล่ะ”
ไม่มีการตอบสนองใด ๆ
“ที่รัก คุณอยากให้ผมจริงจังมากว่านี้เหรอ แต่คงเป็นไปได้ภายใต้สถานการณ์เดียวเท่านั้น”
“สถานการณ์ยังไงคะ?” เฉียวเมียนเมียนอดไม่ได้ที่จะถาม แม้ว่าเธอจะรู้ว่าเธออาจไม่ชอบคำตอบของเขาก็ตาม
เหมาเยซื่อยิ้มและอุ้มเธอขึ้นมา เขานั่งบนโซฟาและวางร่างของเธอไว้กับตักของเขา
เฉียวเมียนเมียนเหมือนเด็กที่นั่งบนตักและอยู่ภายใต้การเคลื่อนไหวที่น่ารักของเขา
ชายคนนั้นจูบเธอและพูดเสียงแหบว่า
“ถ้าได้ทำอย่างเต็มที่ แล้ววันหนึ่งผมจะแสดงให้คุณเห็นว่าผมจริงจังแค่ไหน”
เฉียวเมียนเมียนพูดไม่ออก
วันนี้เขา...ยังไม่เต็มที่อีกเหรอ?
เหมาเยซื่อจุ๊บลงบนริมฝีปากของเธออีกครั้ง และดูเหมือนจะอ่านใจของเธอได้
“คุณคิดว่าสามีของคุณจะพอใจเพียงแค่สองรอบเหรอ? วันนี้ผมจะปล่อยคุณไป เพราะผมรู้ว่าคุณไม่ค่อนสบาย”
“ถ้า ผมได้ทำเพียงพอจริง ๆ ...ผมสงสัยว่าร่างเล็ก ๆ ของคุณจะรับได้ไหม ที่รัก คุณต้องฝึกฝนตัวเองหน่อย ไม่อย่างนั้นต่อไปในอนาคต คุณจะรับผมได้อย่างไรกัน?”
เจียงหลัวลี่พูดถูก
ร่างกายของเธออ่อนแอ บอบบางและไม่สามารถทนได้มากนัก
เพียงครั้งหรือสองครั้งก็ทำให้เธออ่อนแรง
เธอขาดการฝึกฝนในเรื่องนี้
เขาต้องฝึกเธอให้มากขึ้นในอนาคต
เฉียวเมียนเมียนหน้าแดง
ผู้ชายคนนี้ไม่เหนื่อยบ้างเลยหรือไง?
เขาแข็งแกร่งดีเกินไปแล้ว
เธอปวดร้าวไปทั่วทั้งตัว แต่ดูเหมือนเขาจะสบายดี
เขายังคงกระปรี้กระเปร่า
เขาสามารถ..แกล้งเธอได้ต่ออีก!
“เหมาเยซื่อ คุณไม่ได้คิดจริงจังเกี่ยวกับเรื่องนี้ใช่ไหม” เฉียวเมียนเมียนจ้องมองเขา ใบหน้าแดงระเรื่อ
“คุณต้องไม่แตะต้องฉันอีกในสองสามวันข้างหน้านะ”
เธอรู้สึกกลัว
ชายคนนี้เป็นเหมือนสัตว์ร้ายที่ไม่มีการควบคุมตนเองเลยในบางครั้ง
เขาดูเหมือนอยากจะกลืนกินเธอทั้งตัว
หูของเธอแดงไปด้วย เมื่อเธอฟังที่เขาพูด
เหมาเยซื่อคนในปัจจุบันแตกต่างจากเหมาเยซื่อที่เธอรู้จักโดยทั่วไป เหมือนเป็นคนละคนกัน
ไม่ว่าในกรณีใด เธอก็กลัวเขาจริง ๆ หลังจากได้สัมผัสกับเขาโดยตรง
“เอาล่ะ ผมจะไม่แตะต้องคุณ” เหมาเยซื่อเอื้อมมือไปขยุ้มผมของเธอ
เขาจะยอมเห็นด้วยกับสิ่งที่เธอขอก็แล้วกัน
ไม่ว่าเขาจะทำได้จริงหรือไม่...ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง
ในหน้าที่การงานเขาเป็นคนที่น่าเชื่อถือ และไว้วางใจได้เสมอ
เขาทำทุกอย่างที่เขาบอกว่าจะทำ
แต่สำหรับผู้หญิงของเขาเองนั้น...
เขาไม่จำเป็นต้องลำบากฝืนตัวเองเลยสักนิด