ตอนที่ 178 ฉากที่ทำเป็นไม่เห็น
ตอนที่ 178 ฉากที่ทำเป็นไม่เห็น
มันยากที่จะเชื่อมโยงเขาที่เธอเห็นตอนนี้กับผู้ชายที่มักจะหลงใหลเมื่ออยู่ใกล้เธอ
ดูเหมือนทั้งสองบุคลิกนั้นจะไม่ได้เป็นคนคนเดียวกัน
ไม่อยากรบกวนเขา เธอจึงค่อย ๆ เขย่งเท้าเดินออกไปให้เงียบที่สุด แต่ในขณะที่เธอก้าว ชายคนนั้นก็เงยหน้าขึ้นมองเธอ
เขาถามอย่างอ่อนโยนว่า “ที่รัก หลับสบายไหม?”
เฉียวเมียนเมียนพูดไม่ออก
เธอกัดริมฝีปากและหันมาหาเขาเล็กน้อย “ฉันรบกวนคุณหรือเปล่าคะ?”
“ไม่นี่”
เหมาเยซื่อวางปากกาหมึกซึมที่อยู่ในมือลง และกระดิกนิ้วเรียกเธอให้เข้าไปหา
เฉียวเมียนเมียนเดินเข้าไปหาเขา
เขาก็เอื้อมมือดึงเธอเข้ามา ใช้แขนที่แข็งแกร่งของเขาโอบรอบเอวของเธอ
แล้วเลื่อนเธอขึ้นไปบนตักของเขาอย่างง่ายดาย
เขากระซิบข้างหูของเธอ ลมหายใจที่อบอุ่นทุกครั้งที่เขาอยู่ใกล้ ส่งความเสียวซ่านไปตามกระดูกสันหลังของเธอ
“คุณสำคัญกว่างานของม”
เฉียวเมียนเมียนหน้าแดงทันที
ใบหน้าของเธอแดงเล็กน้อย
เมื่อครู่เขาดูไม่น่าเข้าใกล้และไม่ไยดี แต่ความรู้สึกของเขาเปลี่ยนไปทันที
ตอนนี้เขากำลังทำให้หัวใจของเธอสูบฉีดอย่างรวดเร็ว
“ทะ-ทำไม คุณไม่พาฉันไปส่งที่มหาวิทยาลัยล่ะคะ”
เฉียวเมียนเมียนพยายามเอียงศีรษะของเธอออกไปจากเขา เพราะลมหายใจอุ่น ๆ ของเขาช่างจั๊กจี้เหลือเกิน
ชายคนนั้นหัวเราะเบา ๆ
“คุณหลับระหว่างทางบนรถ ผมทนไม่ได้ที่จะปลุกคุณ เพราะดูเหมือนคุณจะหลับสนิทมาก ผมเลยพาคุณมาที่นี่แทน”
เฉียวเมียนเมียนได้บอกกับเจียงหลัวลี่แล้วว่าเธอ อาจจะไม่ย้อนกลับไปเรียนในช่วงบ่าย
ดังนั้นจึงไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร
“...คุณปล่อยฉันก่อนค่ะ” หัวใจของเฉียวเมียนเมียนเต้นรัวอย่างรวดเร็ว จนอึดอัด
....เธอเริ่มกลัว
นี่เป็นความรู้สึกแปลกใหม่ สำหรับเอ มันทำให้เธอหงุดหงิด
เธอไม่เคยรู้สึกแบบนี้เมื่ออยู่กับซูเจ๋อ
บางทีอาจเป็นเพราะเธอรู้จักซูเจ๋อมานานเกินไป ในขณะที่เธอแทบไม่รู้จักผู้ชายคนนี้เลย
ดังนั้นเธอจึงไม่คุ้นเคยกับความใกล้ชิดระดับนี้
“ไม่ปล่อย” ชายคนนั้นหัวเราะเบา ๆ อีกครั้ง และลูบผมของเธอ
เมื่อความอ่อนโยนเต็มเปี่ยมอยู่ในแววตาเขา
“ที่รัก ผมชอบกอดคุณแบบนี้ คุณไม่ชอบเหรอ”
เฉียวเมียนเมียนพูดไม่ออก
“หืม? คุณชอบให้ฮับบี้กอดคุณแบบนี้ไหม?”
เมื่อเธอยังคงไม่ตอบกลับ ชายคนนี้ก็ยกคางของเธอขึ้น และมองเธออย่างลึกซึ้ง
“ตอบผมสิ”
ใบหน้าของเฉียวเมียนเมียนร้อนผ่าว
“เหมาเยซื่อคะ ฉัน...”
.....................
จากนั้นก็ได้ยินเสียงใครบางคนเคาะประตู
เสียงดังขึ้นจากด้านหลังประตู
“ประธานเหมาครับ มีเอกสารที่ต้องการให้คุณพิจารณาเป็นการส่วนตัวครับ”
เฉียวเมียนเมียนผลักเหมาเยซื่อออกทันที
ชายคนนั้นเกร็งแขนจับเธอไว้ราวกับรู้ว่าเธอกำลังจะทำอย่างนั้นอยู่แล้ว
“อย่าขยับ”
เฉียวเมียนเมียนตัวแข็งทื่อขึ้น
เหมาเยซื่อยิ้มเมื่อเห็นท่าทางเขินอายของเธอและพูดกับคนข้างนอกว่า
“เข้ามา”
................
เว่ยเจิ้งเปิดประตู และได้รับการต้อนรับด้วยฉากที่ไม่สมควรจะเห็นเข้า
ประธานเหมากำลังกอดกับคุณผู้หญิงที่โต๊ะทำงาน เขามีเอกสารอยู่ในมือข้างหนึ่ง ขณะที่มืออีกข้างโอบรอบเอวของเธอ