ตอนที่ 177 บ้า!

​​​​​​​แม้ว่าเฉียวเฉินจะพูดไปแล้ว แต่เฉียวอันซินก็ยังไม่เชื่อ

เฉียวเมียนเมียนได้แต่งงานกับผู้ชายคนนั้นแล้ว

เป็นไปได้อย่างไร

ผู้ชายที่ดูดีแบบนี้จะเลือกคนอย่างเฉียวเมียนเมียนเป็นภรรยาได้อย่างไร?

เศรษฐีมีความเฉพาะเจาะจงมากเกี่ยวกับการหาคู่ชีวิตที่ดี

เธอสามารถอยู่กับซูเจ๋อได้เนื่องจากความสำเร็จในอาชีพการงานของเธอ แม้ว่าครอบครัวเฉียวจะไม่ร่ำรวยพอ แต่เธอก็มีรายได้ที่ดีด้วยตัวเอง

แต่เฉียวเมียนเมียนนั้น?

นอกจากหน้าตาดีแล้ว เธอเป็นเพียงผู้หญิงที่น่าสงสาร สิ่งที่เธอควรค่าที่สุดคือการเป็นเมียน้อยของใครสักคน เพื่อให้พวกเขาได้เล่นกับเธอ

เธอไม่ได้เป็นมากกว่าเมียน้อยสำหรับผู้ชายที่โดดเด่นคนนั้น!

ตอนนี้เธอกำลังได้รับการปรนเปรอ อีกไม่นานหรอก เธอจะถูกทิ้ง

“เธอกำลังพูดไร้สาระอะไร” เฉียวเฉินโกรธเมื่อได้ยินคำพูดของเธอ

“พี่สาวไม่ใช่คนแบบนั้น เฉียวอันซินอย่าคิดว่าทุกคนจะไร้ยางอายเหมือนเธอ”

“ออกไป ออกไปเดี๋ยวนี้”

“ถ้าเธอกล้าพูดถึงพี่สาวในทางไม่ดีให้ฉันได้ยินอีก อย่าโทษว่าฉันใจร้ายละกัน” เฉียวเฉินยกกำปั้นขึ้น

เฉียวอันซินรู้สึกเสียใจมาก

เธอไม่ได้คาดหวังว่าเฉียวเฉินจะเป็นคนปกป้องเฉียวเมียนเมียน

เธอกลืนความโกรธและแสร้งทำเป็นอ่อนโยนต่อไป

หลังจากหายใจเข้าลึก ๆ เธอก็พยายามโน้มน้าวเขาต่อไป

“เฉินเฉิน ฉันกำลังพูดความจริง พี่สาวน่ะเป็น...”

เปรี๊ยะ!

เฉียวเฉินหยิบแก้วจากตู้ข้างเตียงแล้วเหวี่ยงไปที่เธอ

“หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะ”

เฉียวอันซินเห็นแก้วกระเด็นมาทางเธอ ก่อนที่เธอจะพูดเสร็จ

เธอหลบเลี่ยงมันอย่างรวดเร็ว

กระจกตกลงบนพื้นและน้ำก็กระฉอกไปทั่ว

“เฉียวเฉิน ไอ้บ้านี่” ในที่สุดเฉียวอันซินก็โกรธจนปะทุขึ้น

“ยังไม่ไปอีกเหรอ” เฉียวเฉินคว้าแจกันขึ้น

“ไอ้บ้า!” เฉียวอันซินรีบไปประตู เพราะเธอเห็นว่าเขาอาจเล็งแจกันมาที่เธอ

เธอหยุดที่ประตูและพูดอย่างขุ่นเคือง

“เฉินเฉินทุกสิ่งที่ฉันพูดเป็นความจริง พี่สาวรู้ว่าเธอคงรับไม่ได้ หล่อนจึงโกหกเรื่องการแต่งงาน การผ่าตัดของนายมีค่าใช้จ่ายมหาศาล หล่อนไม่เต็มใจที่จะรับความช่วยเหลือจากฉันหรือจากซูเจ๋อ จริง ๆ แล้วหล่อนทำเพื่อเธอทั้งหมด แต่...”

เธอถอนหายใจอีกครั้ง

“นี่ไม่ใช่อะไรที่น่ามองหรอกนะ ฉันบอกแล้ว ว่าคำพูดของฉัน ขึ้นอยู่กับเธอว่าจะเชื่อไหม”

เฉียวอันซินออกจากวอร์ดไปแล้ว

.......

เฉียวเมียนเมียนตื่นขึ้นมาและพบว่าตัวเองอยู่ที่ไหนสักแห่งที่ไม่คุ้นเคย

เธอเดินออกจากห้องรับรองและเห็นเหมาเยซื่อนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานของเขา

แขนเสื้อของเขาถูกพับขึ้นมาที่ปลายแขน กระดุมสองเม็ดแรกของเสื้อเชิ้ตสีดำถูกปลดออก เผยให้เห็นหน้าอกของเขา

วิธีที่เขาก้มศีรษะต่ำทำให้คางของเขาน่าดึงดูดอย่างยิ่ง

สำนักงานเงียบ จนเธอสามารถได้ยินเสียงพลิกเอกสารเป็นครั้งคราว ขณะที่เขาดูเอกสาร

ผ้าม่านถูกดึงขึ้นไปครึ่งหนึ่ง แสงสาดเข้ามาบนพื้นสีขี้เถ้า พร้อมกับเงาของลวดลายบนผ้าม่าน

มีคนบอกว่าผู้ชายดูมีเสน่ห์มากที่สุด ก็ตอนที่เขากำลังจริงจังกับอะไรสักอย่าง

เฉียวเมียนเมียนปฏิเสธคำกล่าวนั้นได้ในขณะนี้

เหมาเยซื่อดูน่ารักมาก เมื่อเขาจดจ่ออยู่กับงานของเขา

แม้ว่าจะไม่พูด แม้จะไม่มีการแสดงออกใด ๆ ก็ตาม ความมีสง่าราศียังคงกระจายออกมาจากตัวเขา