ตอนที่ 18 ล้อกันเล่นรึเปล่าครับพี่?

เฉียวเมียนเมียนนิ่งเงียบไปชั่วขณะ หล่อนไม่อาจจินตนาการได้เลยว่าเฉียวเฉินจะมีปฏิกิริยาอย่างไรกับสิ่งที่เพิ่งได้ยิน

“อะ...อะไรนะครับ?” เฉียวเฉินอุทานออกมาด้วยความตกใจ “คุณบอกว่าคุณเป็นพี่เขยของผมเหรอ?”

เขามองไปที่เฉียวเมียนเมียนด้วยสายตาของเด็กน้อยที่หลงทางอย่างสับสน “พี่ครับ เกิดอะไรขึ้น? พี่เขยน่าจะเป็นพี่ซูเจ๋อไม่ใช่เหรอ? แล้วนี่มันเรื่องอะไร?”

ทันทีที่ได้ยินชื่อของซูเจ๋อ เหมาเยซื่อขมวดคิ้วเล็กน้อย ใบหน้าแสดงออกถึงความเคร่งขรึมและบ่งบอกถึงความไม่พอใจเฉพาะตัว จนเฉียวเฉินรีบขดตัวอย่างกลัวเกรง

เฉียวเมียนเมียนเห็นท่าทีหวาดกลัวของน้องชาย เธอรีบหันไปจ้องเหมาเยซื่อด้วยแววตาที่ตำหนิเขา

“ทำไมคุณต้องทำให้เขากลัวด้วย? เขาป่วยอยู่นะ!”

เมื่อได้ยินเธอเอ่ยปากปกป้องน้องชาย เหมาเยซื่อกลับหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงขบขัน “เขาคงเป็นเด็กขี้อายใช่ไหม?”

เฉียวเมียนเมียนโต้กลับทันที “คุณต่างหากที่น่ากลัวเกินไป!” ด้วยสัญชาตญาณที่ต้องการปกป้องน้องชาย เธอจึงกล้าหาญขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว ท่าทางที่เธอแสดงออกในตอนนี้เต็มไปด้วยความมั่นใจและความรักที่มีต่อน้องชาย

“เฉินเฉินไม่ใช่คนขี้อายหรอก” เธอกล่าวอย่างหนักแน่น

เฉียวเฉินซึ่งนั่งอยู่บนเตียงคนป่วย ยังคงตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น เขามองหน้าพี่สาวของเขา จากนั้นก็หันไปมองเหมาเยซื่ออีกครั้ง มันยากเหลือเกินที่เขาจะยอมรับความจริงที่เกิดขึ้นตรงหน้า

“พี่ครับ เขา...เขาเป็นพี่เขยของผมจริง ๆ ใช่ไหมครับ?”

เฉียวเมียนเมียนรู้สึกถึงความตื่นเต้นและความสงสัยที่อัดแน่นอยู่ในคำถามของเฉียวเฉิน เธอหยุดคิดสักครู่ก่อนจะพยักหน้า “ใช่แล้วจ้ะ”

เฉียวเฉินนิ่งอึ้งกับคำตอบนั้น เขาเอ่ยถามต่ออย่างรวดเร็ว “แล้วพี่กับพี่ซู...?”

เหมาเยซื่อหันมาจ้องเฉียวเฉินด้วยสายตาเคร่งขรึมอีกครั้ง เฉียวเฉินกลืนคำพูดของเขาลงไป ไม่กล้าพูดต่อ

เฉียวเมียนเมียนถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจะตอบอย่างสงบ “ฉันกับเขาเลิกกันแล้ว”

เฉียวเฉินผงะไปครู่หนึ่ง ก่อนจะถามต่อด้วยความไม่เข้าใจ “ทำไมล่ะครับ?”

เขาหันไปมองเหมาเยซื่ออย่างสงสัย และในใจเริ่มประติดประต่อเหตุผลที่อาจจะเป็นไปได้ ความคิดนั้นทำให้เขารู้สึกอึดอัดใจขึ้นมา

เหมาเยซื่อดูแตกต่างจากซูเจ๋อมาก ทั้งในเรื่องความหล่อเหลาและการแผ่รัศมีความมีอำนาจที่น่าจับตา แต่การเปรียบเทียบนี้ก็ดูไม่ยุติธรรมต่อซูเจ๋อ

แต่เมื่อมองให้ชัดเจน เหมาเยซื่อเป็นบุคคลที่โดดเด่นดั่งเจ้าชายผู้สูงศักดิ์ ในขณะที่ซูเจ๋อเป็นเพียงชายธรรมดา ความแตกต่างนี้ชัดเจนเกินกว่าที่เฉียวเฉินจะมองข้ามไปได้ เขาเริ่มสงสัยว่าพี่สาวของเขาจะทรยศต่อซูเจ๋อ และความคิดนี้ทำให้เขารู้สึกขัดแย้งและอึดอัดใจ

แต่ก่อนที่เฉียวเฉินจะคิดไกลกว่านี้ เฉียวเมียนเมียนก็พูดขึ้นด้วยเสียงเรียบ ๆ “เขานอกใจ...เขาคบกับเฉียวอันซิน”

คำพูดนี้ทำให้เฉียวเฉินนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเบิกตากว้างด้วยความตกใจและโกรธ “เขานอกใจพี่งั้นเหรอ! แล้วตอนนี้เขาอยู่กับเฉียวอันซินจริง ๆ ใช่ไหม? พวกเขาทำแบบนี้กับพี่ได้ยังไง...”

เฉียวเมียนเมียนไม่ได้แสดงท่าทีเจ็บปวดอะไร “ไม่ว่าจะยังไง ตอนนี้ทุกอย่างจบลงแล้ว”

เหมาเยซื่อเข้ามาใกล้เธอมากขึ้น วางมือลงบนไหล่ของเธอเบา ๆ พร้อมพูดเสียงหนักแน่น “ใช่แล้ว พี่สาวของคุณกับเขาเลิกกันแล้ว ตอนนี้ฉันคือคนที่เกี่ยวข้องกับเธอ”

เฉียวเมียนเมียนยืนนิ่งเงียบ ไม่ตอบอะไร

เฉียวเฉินก็นิ่งเงียบไปเช่นกัน แต่ในใจของเขากลับเต็มไปด้วยความรู้สึกสับสน