ตอนที่ 19 ฉันจะดูแลพวกคุณเป็นอย่างดี

หลังจากที่รู้ว่าซูเจ๋อนอกใจพี่สาวของเขาไปคบกับเฉียวอันซิน ทำให้เฉียวเฉินเริ่มยอมรับในตัวพี่เขยของเขาได้ง่ายขึ้น และรู้สึกสบายใจมากกว่าเดิม

พี่เขยคนนี้ดูดีกว่าซูเจ๋อในหลาย ๆ ด้าน หากซูเจ๋อไม่เห็นค่าของพี่สาวเขา พี่สาวของเขาก็สมควรที่จะมีใครสักคนที่ดีกว่านี้ และแน่นอน ซูเจ๋อคงต้องเสียใจที่ทำแบบนั้นกับพี่สาวของเขาแน่

เฉียวเฉินหันไปมองเหมาเยซื่อด้วยความเคารพและเรียกเขาอย่างสุภาพว่า “พี่เขยครับ”

น้ำเสียงที่สุภาพและเชื่อมั่นของเฉียวเฉินทำให้เหมาเยซื่อรู้สึกพอใจอย่างเห็นได้ชัด เขาถอดนาฬิกาข้อมือออกและยื่นมันให้เฉียวเฉิน

“มันกระทันหันไปหน่อย ผมเลยไม่มีเวลาเตรียมของขวัญให้ เอานี่เป็นของรับขวัญก่อนก็แล้วกัน”

เฉียวเฉินเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง นั่นคือนาฬิกา Patek Philippe ราคากว่าสองล้านหยวน!

การให้ของมีค่าแบบนี้ได้อย่างง่ายดาย พี่เขยคนนี้ต้องร่ำรวยมหาศาลขนาดไหนกัน?

เฉียวเมียนเมียนเองก็ตกใจไม่แพ้กัน เธอรีบพูดแทรกขึ้น “เดี๋ยวก่อนค่ะ นาฬิกาเรือนนี้แพงเกินไป เฉินเฉินรับไว้ไม่ได้หรอกค่ะ”

เหมาเยซื่อยิ้มบาง ๆ และตอบกลับอย่างไม่ใส่ใจ “ได้สิครับ เพราะผมเป็นคนให้เอง” เขายัดนาฬิกาลงในมือเฉียวเฉินโดยไม่รอคำปฏิเสธ “ของที่ผมให้แล้ว จะไม่รับคืน คุณจะทำยังไงกับมันก็แล้วแต่เลย”

เฉียวเฉินมองนาฬิกาในมือด้วยความลังเล ใจหนึ่งก็ไม่กล้าปฏิเสธ แต่อีกใจก็รู้สึกว่าของขวัญชิ้นนี้มันหรูหราเกินไป

“พี่ครับ...” เฉียวเฉินหันไปมองพี่สาวเพื่อขอความเห็น

ทันใดนั้นเสียงโทรศัพท์ของเหมาเยซื่อดังขึ้น เขาหยิบมือถือขึ้นมามองและรับสาย เพียงไม่กี่นาทีเขาก็วางสายลง

“ผมต้องไปจัดการงานที่บริษัทก่อน” เขาบอกเฉียวเมียนเมียน “เย็นนี้เราค่อยไปทานข้าวด้วยกัน ผมจะให้รถมารับคุณ”

เขาหันไปพูดกับเฉียวเฉินอย่างจริงจัง “พักผ่อนและหายไว ๆ นะ ถ้ามีอะไรติดต่อผมได้ทุกเมื่อ ผมจะดูแลคุณทั้งสองคนเอง”

คำสัญญานี้ของเหมาเยซื่อดูเหมือนจะธรรมดา แต่แท้จริงแล้วมันมีความหมายลึกซึ้งกว่าที่พวกเขาจะเข้าใจ

เหมาเยซื่อจากไปแล้ว

เฉียวเฉินมองนาฬิกาที่อยู่ในมือด้วยความสงสัยและเอ่ยถามพี่สาว “พี่ครับ พี่เขยรวยขนาดไหนกันแน่?”

แม้แต่ซูเจ๋อก็ไม่สามารถให้ของขวัญมูลค่าสองล้านหยวนได้อย่างง่ายดายแบบนี้

เฉียวเมียนเมียนหัวเราะเบา ๆ “อืม เขารวยมากเลยล่ะ” เธอตอบเรียบ ๆ

เหมาเยซื่อมาจากตระกูลเหมา ตระกูลที่ทรงอำนาจและร่ำรวยที่สุดในเมืองหยุนเฉิง พวกเขาไม่เพียงแต่มีเงินทอง แต่ยังมีอิทธิพลในวงการธุรกิจที่ยากจะหาคู่แข่ง

เฉียวเฉินมองนาฬิกาในมือด้วยความลังเล “แล้วนาฬิกานี้...”

เฉียวเมียนเมียนยื่นมือออกไปรับ “เอามาให้พี่เถอะ มันแพงเกินไป พวกเรารับไว้ไม่ได้หรอก พี่จะหาทางคืนให้เขาเอง”

เฉียวเฉินพยักหน้าและส่งนาฬิกาให้พี่สาว

“พี่ครับ แล้วพี่ไปเจอกับพี่เขยได้ยังไง? พวกพี่รู้จักกันมานานแล้วเหรอ?” เฉียวเฉินถามด้วยความอยากรู้

เฉียวเมียนเมียนที่กำลังเตรียมผลไม้อยู่ชะงักไปเล็กน้อย เธอลังเลเล็กน้อยก่อนจะส่งจานผลไม้ให้เฉียวเฉิน

“เฉินเฉิน พี่กับเขาน่ะ...พวกเราแต่งงานกันแล้ว”

“หะ? แต่งงานแล้ว?”

“ใช่แล้ว”

“ตั้งแต่เมื่อไหร่?”

“วันนี้เอง พวกเราจดทะเบียนสมรสกันเสร็จ ก็มาพบเธอนี่แหละ”

เฉียวเฉินสำลักน้ำลายตัวเอง เขาตกใจจนพูดไม่ออก นี่มันช่างเป็นเรื่องเหลือเชื่อเกินกว่าที่เขาจะจินตนาการได้...