ตอนที่ 17 ต่อไปนี้ ให้คิดแต่เรื่องของผมเท่านั้น

เขาก้มศีรษะลงพร้อมขมวดคิ้วจ้องมองเธอ “มีอะไร?”

เฉียวเมียนเมียนเม้มริมฝีปากแน่นและนิ่งเงียบไปชั่วครู่ ราวกับกำลังตัดสินใจ ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเชิงปรึกษา

“เรายังไม่เปิดเผยเรื่องการแต่งงานได้ไหมคะ?”

ทันทีที่คำพูดนี้หลุดออกจากปากเธอ บรรยากาศก็เริ่มตึงเครียดจนรู้สึกอึดอัด เฉียวเมียนเมียนกลืนน้ำลายโดยไม่กล้าเงยหน้ามองเขา

“เฉินเฉิน เขายังไม่รู้ว่าฉันเลิกกับแฟนเก่าแล้ว ถ้าบอกว่าฉันแต่งงานกับคุณ เขาคงจะตกใจ…”

ความจริงแล้ว นี่เป็นเพียงส่วนหนึ่งของเหตุผล อีกด้านหนึ่ง เธอรู้ดีว่าการแต่งงานกับเหมาเยซื่ออาจไม่ยั่งยืน ในที่สุดเขาก็อาจเบื่อหน่ายและขอหย่ากับเธอ และเธอก็ไม่สนใจว่าคนอื่นจะมองเรื่องนี้อย่างไร แต่สำหรับเฉียวเฉิน...น้องชายที่เธอรักที่สุด เธอไม่อยากให้เขาต้องรู้สึกเสียใจ

เธอเป็นคนซื่อตรงและไม่เก่งในการซ่อนความรู้สึก ทำให้เหมาเยซื่อเดาได้ทันทีว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่

ใบหน้าหล่อเหลาของเขาเริ่มมืดมน พร้อมกับรัศมีความเย็นที่แผ่กระจายออกมา “คุณอยากให้การแต่งงานของเราเป็นความลับงั้นเหรอ?”

เขาคือเหมาเยซื่อนะ! ผู้หญิงคนอื่น ๆ ต่างยินดีประกาศความสัมพันธ์กับเขาให้โลกรู้ แต่ผู้หญิงคนนี้กลับอยากปิดบัง...หรือเธอยังรักแฟนเก่าของเธออยู่?

ความคิดนี้ทำให้เหมาเยซื่อดูเคร่งขรึมและสายตาก็เย็นชาขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

“คือฉัน...” เฉียวเมียนเมียนอ้ำอึ้งเมื่อสบตาเขาที่แสดงความผิดหวังจนเธอไม่สามารถพูดต่อได้

“เฉียวเมียนเมียน” นิ้วเรียวของเหมาเยซื่อยกขึ้นจับที่กรามของเธอ เขาจ้องมองเธอด้วยสายตาเย็นชาและเสียงที่เปล่งออกมานั้นเต็มไปด้วยความเฉียบคม

“คุณเป็นผู้หญิงของผม จากนี้ไปคุณควรคิดถึงแต่ผมเท่านั้น ผมไม่คิดจะหย่ากับคุณหรอก อย่างน้อย ๆ ก็ไม่ใช่ตอนนี้”

เขากระชับนิ้วที่จับกรามของเธอแน่นขึ้นเล็กน้อย พูดเสียงเย็นชาและเต็มไปด้วยอำนาจ “คุณต้องไม่ทำแบบนี้อีก เข้าใจไหม?”

สายตาของเขาดูเหมือนนักล่าที่กำลังจ้องเหยื่อ เหยื่อที่เป็นของเขาเพียงผู้เดียว และไม่มีใครอื่นที่จะเข้ามายุ่งเกี่ยวได้

เฉียวเมียนเมียนรู้สึกถึงความกดดันที่ก่อตัวขึ้นในใจเป็นครั้งแรก หัวใจของเธอเต้นแรงด้วยความหวาดกลัว

นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นด้านที่ก้าวร้าวและเต็มไปด้วยอำนาจของชายคนนี้ ด้านที่พร้อมจะควบคุมทุกอย่างของเขาอย่างไร้ทางปฏิเสธ

พวกเขาเดินไปยังห้องวอร์ด

แม้ว่าเฉียวเมียนเมียนยังมีท่าทีลังเล แต่เหมาเยซื่อก็ยกมือขึ้นผลักประตูเข้าไปก่อนที่จะพาเธอเดินเข้าไปในห้อง

เฉียวเฉินนอนอยู่บนเตียงอ่านหนังสือ เมื่อได้ยินเสียงเปิดประตู เขาก็เงยหน้าขึ้นมอง และทันใดนั้นก็เบิกตากว้างเมื่อเห็นพี่สาวของเขาเดินเคียงคู่มากับชายหนุ่มรูปหล่อ อีกทั้งมือของชายคนนั้นยังโอบเอวพี่สาวของเขาไว้อย่างสนิทสนม หนังสือที่เขาถืออยู่หลุดจากมือและร่วงลงบนพื้น

เขาอ้าปากค้าง ก่อนจะเอ่ยอย่างตะกุกตะกัก “พี่ครับ...”

เฉียวเฉินเติบโตมาพร้อมกับการเห็นความสัมพันธ์ของเฉียวเมียนเมียนและซูเจ๋อ เขาคิดมาตลอดว่าพี่สาวของเขาจะแต่งงานกับซูเจ๋อในวันหนึ่ง และเขาเองก็รักซูเจ๋อเหมือนพี่ชายอีกคน

แต่ภาพที่เขาเห็นตอนนี้...มันไม่ใช่สิ่งที่เขาคาดคิดเลยแม้แต่น้อย

“พี่ครับ เขา...เขาเป็นใคร?”

เฉียวเมียนเมียนยังลังเลว่าจะอธิบายเรื่องนี้อย่างไรดี ในขณะที่เธอพยายามหาคำตอบ เหมาเยซื่อก็พาเธอเดินตรงไปที่เตียงของเฉียวเฉิน

เหมาเยซื่อพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่หนักแน่น “ฉันเป็นพี่เขยของคุณ”