บทที่ 21 - เปิดม่านศึกตัวแทน

วันต่อมา

เทียนเฉิงกวงรู้สึกหัวตื้อนิดหน่อย

เมื่อคืนเขาค้นคว้าดึกไปหน่อย เพื่อรับมือกับการดูเอลครั้งนี้ เขาได้ปรับเปลี่ยนโครงสร้างเด็คไปหลายรอบเพื่อเตรียมตัวให้พร้อม

พูดตามตรง ต่อให้แพ้ยูกิ จูได มันก็ไม่ใช่เรื่องน่าอายอะไร ก็แหม หมอนั่นเป็นถึงตัวเอกของต้นฉบับเลยนะ!

แต่ว่า ... เล่นการ์ดแล้วไม่คิดจะชนะ มันก็เท่ากับเล่นเสียเปล่า!

ต่อให้มีพลังเหนือธรรมชาติ พลังราชันย์อหังการ พลังแห่งความมืด หรือพลังวิเศษบ้าบออะไรก็ตาม เทียนเฉิงกวงก็ไม่คิดจะยอมอ่อนข้อให้หรอก!

ฉันมาเล่นการ์ด ก็เพื่อจะเอาชนะยังไงล่ะ!

"หาว~" ฝั่งตรงข้าม ยูกิ จูไดก็ดูง่วงซึมและหาวออกมาเช่นกัน

เมื่อคืน ไม่ใช่แค่มารุฟุจิ โช กับมาเอดะ ฮายาโตะ ที่ลากเขาไปศึกษาเด็ค แม้แต่เฟเธอร์แมนกับวิงก์คุริโบก็ยังมาวนเวียนชี้แนะเด็คของเขาอยู่ไม่ห่าง

พวกเขาทุกคนรู้ดีว่าเทียนเฉิงกวงไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่รับมือได้ง่าย ๆ ยิ่งทั้งสองคนเคยไปต่างมิติและดูเอลร่วมกันมาแล้ว ทำให้ต่างฝ่ายต่างก็พอจะเข้าใจความคิดของอีกฝ่ายอยู่บ้าง เมื่อถึงเวลาต้องมาดูเอลกันเอง ความยากก็ยิ่งเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ

การแก้ทาง การทำความเข้าใจ การคาดเดา และการคำนวณ ล้วนเป็นส่วนสำคัญของการดูเอล

หากดูเอลกับคนแปลกหน้าโดยไม่รู้สไตล์การเล่นของอีกฝ่าย ก็ทำได้แค่ใช้สัญชาตญาณและสมองคาดเดาหมากตาก่อไปของคู่ต่อสู้

แต่ถ้าดูเอลกับคนรู้จักหรือเพื่อน ต่อให้ไม่รู้ว่าบนมืออีกฝ่ายมีการ์ดอะไร ก็ยังพอจะเดากลยุทธ์ของคู่ต่อสู้ได้คร่าว ๆ

ยกตัวอย่างเช่น ถ้าเทียนเฉิงกวงต้องดูเอลกับไคบะ เซโตะ หลับตาก็ยังรู้เลยว่าในมือหมอนั่นต้องมีบลูอายส์สามใบกับฟิวชั่นหนึ่งใบแน่นอน ...

และสิ่งนี้แหละ จะทำให้ความยากของการดูเอลพุ่งสูงขึ้นปรี๊ด!

"ระวังตัวด้วยนะจูได ในตัวคนที่ชื่อฮิคาริคนนี้ มีพลังมหาศาลที่ไม่อาจหยั่งรู้ซ่อนอยู่ เขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่จะจัดการได้ง่าย ๆ นายต้องทุ่มเทสุดกำลังนะ!" หลังจากที่ยูกิ จูไดและเทียนเฉิงกวงทักทายกันเสร็จ ขณะที่หมอประจำโรงเรียนสองคนกำลังใช้เครื่องมือตรวจสอบเด็คของทั้งสองว่ามีอะไรผิดปกติหรือไม่ ภาพเงาของเฟเธอร์แมนก็ปรากฏขึ้นข้างกายจูได

"คุริคุริ!" ในขณะเดียวกัน ภาพเงาของคุริโบมีปีกก็ลอยมาคลอเคลียข้างแก้มของจูไดเพื่อคอยให้กำลังใจ

จูไดคุ้นเคยกับการสื่อสารกับภูตมานานแล้ว พอได้ยินคำพูดของพาร์ทเนอร์ทั้งสอง เขาก็หัวเราะออกมาอย่างเร่าร้อนแล้วตอบกลับไป "ใช่แล้วล่ะ เพราะแบบนี้ไง มันถึงได้น่าสนุกสุด ๆ ไปเลย!"

ในขณะเดียวกัน เทียนเฉิงกวงก็กำลังตรวจสอบเด็คของตัวเองอยู่

หลังจากตรวจสอบอย่างละเอียดไปสองรอบ เทียนเฉิงกวงถึงได้วางใจ

"คนคนนั้นคือใครกัน?" ในขณะที่ทั้งสองกำลังรับการตรวจและตรวจสอบเด็คของตัวเองอยู่ บนชั้นสองของสนามประลอง ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งและหน้าตาหล่อเหลาเอ่ยถามขึ้นเบา ๆ

เขาคือความภาคภูมิใจของดูเอลอาคาเดเมีย ราชาไร้มงกุฎแห่งหอโอเบลิสก์บลู อันดับหนึ่งของชั้นปีที่สาม และเป็นดูเอลลิสต์ที่แข็งแกร่งที่สุดในโรงเรียน ผู้ได้รับฉายาว่า "ไกเซอร์" ... มารุฟุจิ เรียว!

ข้างกายเขา เด็กสาวผมบลอนด์ทองได้ยินคำถามนั้น เธอกุมมือไว้ที่ระเบียงทางเดินแล้วขมวดคิ้วเล็กน้อย

"เขาคือเทียนเฉิงกวง นักเรียนปีหนึ่งหอราเยลโลว์ ได้ยินมาว่าเป็นเพื่อนของจูได ตอนที่จูไดไปต่างมิติครั้งก่อน ก็เป็นคนเรียกเขาไปนี่แหละ ... " น้ำเสียงของเธอแฝงความน้อยใจและตัดพ้ออยู่ลึก ๆ ราวกับว่าการที่จูไดไม่เรียกเธอไปด้วย ทำให้เธอรู้สึกไม่สบอารมณ์อย่างมาก

ชื่อของเธอคือ เทนโจอิน อาสึกะ เนื่องจากพี่ชายของเธอเป็นเพื่อนสนิทกับมารุฟุจิ เรียว เธอจึงมักจะออกตามหาพี่ชายที่หายตัวไปร่วมกับมารุฟุจิ เรียวอยู่บ่อยครั้ง ทั้งสองคนจึงถือว่าสนิทสนมกันพอสมควร

ไม่ว่าจะมองจากหน้าตาหรือรูปร่าง เธอคือสาวงามตัวจริงเสียงจริง เรียวขาขาวเนียนยาวสลวยของเธอมักจะดึงดูดสายตาของนักเรียนชายรอบข้างได้เสมอ ก่อนหน้านี้ถึงขั้นมีประธานชมรมเทนนิสมาสารภาพรักกับเธอต่อหน้าฝูงชนด้วยซ้ำ ...

แต่ไม่รู้ทำไม พวกผู้ชายที่สนิทกับเธออย่างจูไดหรือไกเซอร์ กลับไม่สนใจหน้าตาหรือรูปร่างของเธอเลยสักนิด สิ่งที่พวกเขาสนใจมีแค่เรื่องที่ว่าการดูเอลของเธอเป็นยังไงมากกว่า

"พาร์ทเนอร์ที่ไปต่างมิติกับจูไดงั้นเหรอ?" สีหน้าของมารุฟุจิ เรียวหม่นหมองลงทันที "ตอนนั้น ... ฉันกับฟุบุกิ ก็เป็นพาร์ทเนอร์ที่ไปสำรวจต่างมิติด้วยกันเหมือนกัน ... "

เขานึกถึงเรื่องราวในอดีต

"พี่คะ ... " พอได้ยินชื่อพี่ชาย อาสึกะก็มีสีหน้าเศร้าสลด

"ไม่เป็นไรหรอก สักวันหนึ่งพวกเราต้องหาเขาเจอแน่" มารุฟุจิ เรียวส่ายหน้า "ตอนนี้ เรามาดูการดูเอลกันก่อนดีกว่า พาร์ทเนอร์ที่จูไดเลือกงั้นเหรอ? คงจะนำการดูเอลที่ยอดเยี่ยมมาให้พวกเราได้ดูแน่ ๆ"

"ทั้งสองฝ่ายเตรียมตัวเสร็จสิ้น!" บนสนามประลอง อาจารย์โครโนสชูมือขึ้นแล้วตะโกนลั่น "ครูขอประกาศเริ่ม การแข่งขันรอบคัดเลือกชิงสิทธิ์ตัวแทน ณ บัดนี้!"

"ดูเอล!" "ดูเอล!"

ยูกิ จูได LP: 4000

เทียนเฉิงกวง LP: 4000

"โอ้โห!!!" ผู้ชมที่มุงดูอยู่ต่างส่งเสียงเชียร์ดังกระหึ่ม

"พยายามเข้านะจูได! ระวังการฟิวชั่นของเทียนเฉิงด้วยล่ะ!"

"เทียนเฉิง สร้างชื่อเสียงให้ชมรมฟิวชั่นของเราด้วยนะ!"

บนอัฒจันทร์ทั้งสองฝั่ง ผู้ชมที่สวมเสื้อคนละสีนั่งแยกฝั่งกันอย่างชัดเจน ฝั่งหนึ่งคือนักเรียนหอแดง เหลือง และไพลิน ส่วนอีกฝั่งคือนักเรียนในชุดเครื่องแบบสีม่วงล้วน ถึงแม้จำนวนนักเรียนชุดม่วงจะน้อยกว่านักเรียนปกติมาก แต่เสียงเชียร์ของพวกเขากลับดังกระหึ่มไม่แพ้กันเลย!

พวกเขาล้วนเป็นคนที่เคยพูดคุยกับเทียนเฉิงกวงมาบ้าง ถึงจะไม่ได้สนิทชิดเชื้อระดับเพื่อนตาย แต่ก็ถือว่าเป็นสมาชิกชมรมที่มีความสัมพันธ์อันดีต่อกัน ในวันนี้พวกเขาละทิ้งสถานะของแต่ละหอพักและมานั่งรวมตัวกัน โดยเหลือเพียงสถานะเดียว นั่นก็คือ ... สมาชิกชมรมฟิวชั่น และต่างก็ส่งเสียงเชียร์เทียนเฉิงกวงผู้เป็น "ตัวแทนของชมรมฟิวชั่น" อย่างกระตือรือร้น

ท่ามกลางกลุ่มนักเรียนเสื้อม่วง มีเพียงมิซาวะ ไดอิจิคนเดียวที่ฝืนทนแรงกดดันมานั่งอยู่ฝั่งนี้ เขาปาดเหงื่อเย็นเยียบที่เกาะบนหน้าผากพลางส่งเสียงเชียร์เทียนเฉิงกวง

"แปลกจัง ทำไมสายตาของพวกฝั่งตรงข้ามที่มองมาถึงทำเหมือนกับว่าฉันเป็นคนทรยศเลยล่ะ?" เขารู้สึกงุนงง นั่งคิดอยู่นานกว่าจะดึงสติกลับมาได้ "ช่างเถอะ ไม่สนแล้ว! พยายามเข้านะเทียนเฉิง คว้าชัยชนะกลับมาให้พวกเราให้ได้!"

"ว้าว ... ร้อนแรงกันจังเลยนะ" จูไดถึงกับสะดุ้งเมื่อเห็นกลุ่มนักเรียนที่อยู่ฝั่งตรงข้าม "อากวง นายป็อปปูลาร์สุด ๆ ไปเลยแฮะ"

"ฮ่าฮ่า แน่นอนอยู่แล้ว ฉันคือดูเอลลิสต์สายฟิวชั่นที่บริสุทธิ์ผุดผ่องที่สุดเลยนะ!" เทียนเฉิงกวงหัวเราะร่วน รู้สึกว่าความพยายามไปนั่งดูเอลที่ชมรมฟิวชั่นตลอดช่วงที่ผ่านมาไม่สูญเปล่าเลยจริง ๆ

ลองถามคนทั้งชมรมฟิวชั่นดูสิ มีใครบ้างที่จะคลั่งไคล้การฟิวชั่นไปมากกว่าเขาอีก!?

"ถ้าอย่างนั้น เทิร์นแรกฉันขอรับไปก่อนก็แล้วกัน" เทียนเฉิงกวงไม่เกรงใจจูไดเลยสักนิด

ในเมื่อชิงเล่นก่อนได้ ใครมันจะไปยอมโยนเหรียญเสี่ยงทายกันล่ะ!

"เทิร์นของฉัน ดรอว์!" เขากวาดสายตามองการ์ดในมือ

ซวยชะมัด ไม่มีทั้งอินสแตนท์ ฟิวชั่น ไม่มีทั้งเรดี้ ฟิวชั่น แถมยังจั่วไม่ได้อาณาเขตดาบเพลิงอีกต่างหาก!

แต่ว่า ในมือก็ยังมีการ์ดใบอื่นที่ใช้งานได้อยู่ แถมยังมีประโยชน์มากด้วย

"หมอบการ์ดหนึ่งใบ จบเทิร์น!" เทียนเฉิงกวงหมอบการ์ดลงบนสนามแล้วประกาศจบเทิร์นของตัวเองทันที

"หมอบการ์ดแค่ใบเดียวเองเหรอ?"

"เป็นเทิร์นที่ดูธรรมดาจัง"

"รู้สึกเหมือนจะเสียเปรียบฟรี ๆ เลยแฮะ"

"แถมคู่ต่อสู้ยังเป็นยูกิ จูไดด้วยนะ จะโดนวันเทิร์นคิลเอาหรือเปล่าเนี่ย!"

เหล่านักเรียนชมรมฟิวชั่นเริ่มแสดงความกังวล

ส่วนนักเรียนอีกฝั่งก็ไม่ได้ดีใจกับเรื่องนี้เลยสักนิด

"ระวังตัวด้วยนะจูได สังเกตการ์ดหมอบของเขาให้ดี ต้องเป็นกับดักแน่ ๆ!"

"ใช่แล้วล่ะจูได อาจจะเป็นระบำดาบเปลวเพลิงก็ได้นะ!" ฮายาโตะตะโกนเสริม

จูไดจั่วการ์ดขึ้นมา เขากวาดสายตามองสนามอย่างไม่รีบร้อน

"ถ้าอย่างนั้น ฉันขออัญเชิญปกติ เอเลเมนทัลฮีโร่ ไวลด์แมน!"

เอเลเมนทัลฮีโร่ ไวลด์แมน เลเวล 4 ธาตุดิน เผ่านักรบ พลังโจมตี 1500

"อ๊ะ ไวลด์แมนจะไม่ได้รับผลกระทบจากการ์ดกับดัก!" มาเอดะ ฮายาโตะที่มีเป้าหมายอยากเป็นนักออกแบบการ์ดจำมันได้ทันที "เอาเลยจูได ใช้การ์ดใบนี้หยั่งเชิงดูเลย!"

"อื้ม!" จูไดพยักหน้าอย่างเด็ดเดี่ยว "ให้ไวลด์แมนโจมตีโดยตรง!"

"เดี๋ยวก่อน!" เทียนเฉิงกวงเปิดการ์ดหมอบอย่างรวดเร็ว "การ์ดเวทมนตร์ความเร็วสูง สเคปโกต (แพะรับบาป)!"

"จากเอฟเฟกต์ของการ์ดใบนี้ ฉันสามารถอัญเชิญพิเศษ โทเคนแกะ เลเวล 1 ที่มีพลังโจมตีและพลังป้องกันเป็น 0 ลงบนสนามของตัวเองได้ 4 ตัว!"

วินาทีต่อมา ภาพโฮโลแกรมของแกะสี่ตัวสีเหลือง ฟ้า ชมพู และส้ม ที่ดูราวกับแกะสี่ตัวจากวงบจจิเดอะร็อก ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเทียนเฉิงกวง

" ... การต่อสู้ดำเนินต่อไป ทำลายโทเคนแกะหนึ่งตัว!" ไวลด์แมนหมุนตัวตวัดดาบฟันแกะสีชมพูขาดกระจุยไปหนึ่งตัว

"เอ๊ะ? ทำไมถึงเป็นสเคปโกตล่ะ?"

"ไม่จริงน่า หรือว่าเทียนเฉิงจะจั่วได้มือเน่า?"

"แกะสี่ตัวนั่นไม่ได้เอามาเพื่อถ่วงเวลาหรอกใช่ไหม?"

สมาชิกชมรมฟิวชั่นที่ไม่ได้เห็นการฟิวชั่น แต่กลับได้เห็นสเคปโกตแทน เริ่มรู้สึกกังวลขึ้นมา

"เยี่ยมไปเลยจูได ดูเหมือนมือของเทียนเฉิงกวงจะเน่าซะแล้ว!"

"ลูกพี่ ลุยตีตลบหลังไปเลย!"

กลุ่มเพื่อนสนิทของจูไดต่างพากันส่งเสียงโห่ร้องยินดี

"แปลกแฮะ ดูจากท่าทางของเทียนเฉิงกวงแล้ว ไม่เหมือนคนที่มือเน่าเลยสักนิด?" มารุฟุจิ เรียวขมวดคิ้วด้วยความสงสัย "แถม ... จูไดเองก็ดูเครียด ๆ ด้วย?"

"จูได! ระวังตัวด้วย!" ในขณะที่ทุกคนยังไม่รู้ตัว เฟเธอร์แมนก็ปรากฏตัวขึ้นข้าง ๆ จูไดและตะโกนเตือนด้วยความร้อนรน "นั่นมันมอนสเตอร์เลเวล 1 นะ!"

"อ่า ฉันรู้แล้วน่า!" จูไดเองก็มีสีหน้าเคร่งเครียด ไม่มีท่าทีดีใจเลยสักนิด "ถ้าอย่างนั้น ... ฉันขอหมอบการ์ดสองใบ จบเทิร์น!"

"หึ ... เทิร์นของฉัน ดรอว์!" เทียนเฉิงกวงจั่วการ์ดขึ้นมาเก็บไว้ในมือ ก่อนจะดึงการ์ดใบซ้ายสุดในมือออกมา "ถ้าอย่างนั้น ฉันขอเปิดใช้งาน เมตามอร์โฟซิส (การกลายพันธุ์ฉับพลัน)!"

"แย่แล้ว! กะแล้วเชียว!" เฟเธอร์แมนร้องเสียงหลง

นั่นมัน เธาซันด์อายส์ แซคริไฟส์ นี่นา!

[จบแล้ว]