บทที่ 22 - หยั่งเชิงและตอบโต้

"เมตามอร์โฟซิส (การกลายพันธุ์ฉับพลัน) สามารถเปิดใช้งานได้โดยนำมอนสเตอร์บนสนามของตัวเองหนึ่งตัวเป็นเครื่องสังเวย อัญเชิญพิเศษมอนสเตอร์ฟิวชั่นที่มีเลเวลเท่ากับมอนสเตอร์ตัวนั้นจากเอ็กซ์ตร้าเด็คหนึ่งตัว!"

"ฉันขอนำแกะสีฟ้าบนสนามเป็นเครื่องสังเวย" เทียนเฉิงกวงสังเวยรุ่นพี่เรียวอย่างไม่ลังเล ก่อนจะหงายการ์ดฟิวชั่นสีม่วงในเอ็กซ์ตร้าเด็คขึ้นมา "อัญเชิญพิเศษ มอนสเตอร์ฟิวชั่น เธาซันด์อายส์ แซคริไฟส์!"

ร่างของแกะสีฟ้าเกิดการปะทะกันอย่างรุนแรงภายใน ตามมาด้วยการบิดเบี้ยว ร่างกายเริ่มแตกสลายและค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นดวงตาทีละดวง ๆ ดูบิดเบี้ยวและน่าสะอิดสะเอียน

เธาซันด์อายส์ แซคริไฟส์ เลเวล 1 ธาตุมืด เผ่าจอมเวท พลังโจมตี 0 พลังป้องกัน 0

"มัมมาเมีย!"

"นะ นั่นมันตัวอะไรน่ะ?! เป็นมอนสเตอร์ที่น่าขยะแขยงชะมัด ... "

"นั่นมันเธาซันด์อายส์ แซคริไฟส์ มอนสเตอร์ในตำนาน การ์ดของคุณเปกาซัสนี่นา!"

"ว้าว ถึงกับเอาโทเคนมาเป็นวัตถุดิบในการอัญเชิญฟิวชั่นมอนสเตอร์ระดับนี้ได้เลยเหรอเนี่ย?"

ในชมรมฟิวชั่นมีคนจำมอนสเตอร์ตัวนี้ได้ทันที และรู้สึกว่าความกังวลก่อนหน้านี้มันเปล่าประโยชน์สิ้นดี

นี่มันมอนสเตอร์ระดับตำนานเลยนะเว้ย!

"ถึงกับเป็นเธาซันด์อายส์ แซคริไฟส์เชียวเหรอ?" มารุฟุจิ เรียวอดไม่ได้ที่จะก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว "ฉันจำได้ว่าเอฟเฟกต์ของมอนสเตอร์ตัวนี้คือ ... "

"ฉันขอใช้งานเอฟเฟกต์ของเธาซันด์อายส์ แซคริไฟส์ เทิร์นละครั้ง สามารถนำมอนสเตอร์บนสนามฝ่ายตรงข้าม 1 ตัวมาเป็นสวมใส่ให้กับตัวเอง และจะได้รับพลังโจมตีและพลังป้องกันเท่ากับมอนสเตอร์ตัวนั้น!"

ดวงตาของเธาซันด์อายส์ แซคริไฟส์เปล่งแสงสีม่วงสุดสยอง สาดส่องไปที่ไวลด์แมน เพียงครู่เดียว ไวลด์แมนก็ร้องเสียงหลง ร่างกายกลายเป็นเงาและถูกดูดกลืนเข้าไปในร่างของเธาซันด์อายส์ แซคริไฟส์!

เธาซันด์อายส์ แซคริไฟส์ พลังโจมตี 0 -> 1500

"แย่แล้ว!"

"แบบนี้ สนามของจูไดก็เปิดโล่งแล้วน่ะสิ!"

เทียนเฉิงกวงสังเกตเห็นว่า ในขณะที่ทุกคนกำลังลนลาน จูไดกลับไม่มีท่าทีตื่นตระหนกเลยสักนิด ในทางกลับกัน เขากลับยิ่งดูเร่าร้อนมากขึ้นไปอีก

การ์ดหมอบงั้นเหรอ?

แตกต่างจากเทียนเฉิงกวง ถึงแม้ในยุคของเทียนเฉิงกวง ภาพจำของฮีโร่สำหรับคนทั่วไปจะหมายถึง "การฟิวชั่น" แต่ในความเป็นจริง ในต้นฉบับ ฮีโร่ถือเป็นเด็คที่เน้นการใช้การ์ดเวทมนตร์และกับดักประสานงานร่วมกันซะมากกว่า กว่าจะเปลี่ยนมาเป็นเด็คที่เน้นการฟิวชั่นในยุคใหม่ ก็ต้องรอให้เนออสเปิดตัวนู่นแหละ

ดังนั้น ในตอนนี้นี้ จูไดจะหมอบการ์ดอะไรไว้ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกเลย

ก็ขนาดก่อนหน้านี้ หมอนั่นยังใช้ซาคุเรทสึ อาร์เมอร์เลยนี่นา!

"ฉันให้เธาซันด์อายส์ แซคริไฟส์ โจมตีโดยตรง!"

เทียนเฉิงกวงไม่ได้ลงมือทำอะไรต่อ แต่สั่งให้เธาซันด์อายส์ แซคริไฟส์โจมตีโดยตรงทันที

"ฉันขอเปิดใช้งานการ์ดกับดัก อะ ฮีโร่ อีเมิร์จส์ (ฮีโร่ปรากฏตัว)!"

เมื่อเห็นเทียนเฉิงกวงสั่งโจมตี จูไดก็เปิดการ์ดหมอบโดยไม่ลังเล "เมื่อมอนสเตอร์ของฝ่ายตรงข้ามประกาศโจมตี สามารถเปิดใช้งานได้ ฝ่ายตรงข้ามต้องสุ่มเลือกการ์ดในมือฉัน 1 ใบ หากการ์ดใบนั้นเป็นมอนสเตอร์ จะสามารถอัญเชิญพิเศษมอนสเตอร์ตัวนั้นได้!"

"โอ้! ที่แท้ก็การ์ดใบนี้นี่เอง ... ถ้าอย่างนั้นก็แสดงว่า การ์ดในมือนายตอนนี้?"

"ฮ่าฮ่า นายลองทายดูสิ!"

"งั้นขอเลือกใบตรงกลางก็แล้วกัน!"

จูไดมองไปที่การ์ดใบตรงกลาง มุมปากยกยิ้มขึ้น ก่อนจะหงายการ์ดใบนั้นด้วยความดีใจ "การ์ดใบตรงกลางของฉันคือ เอเลเมนทัลฮีโร่ สปาร์คแมน!"

เปรี๊ยะ——

ประกายสายฟ้าแลบแปลบปลาบ นักรบที่เต็มไปด้วยสายฟ้าทั่วร่างก็ปรากฏตัวขึ้นบนสนาม!

เอเลเมนทัลฮีโร่ สปาร์คแมน เลเวล 4 ธาตุแสง เผ่านักรบ พลังโจมตี 1600

"แบบนี้นี่เอง ... ถ้าอย่างนั้น แบทเทิลโรลแบ็ก (ยกเลิกการโจมตี) ฉันไม่ขอโจมตีแล้ว!" เมื่อเห็นอีกฝ่ายอัญเชิญมอนสเตอร์ที่มีพลังโจมตีสูงกว่าออกมา เทียนเฉิงกวงก็ไม่ได้มีท่าทีตื่นตระหนกแต่อย่างใด เขากลับหมอบการ์ดลงไปหนึ่งใบ

"จบเทิร์นแค่นี้แหละ"

เขาดูใจเย็นเป็นพิเศษ

"เป็นการปะทะกันที่ยอดเยี่ยมมาก"

"ถึงพลังโจมตีจะไม่ได้สูงเวอร์วังเหมือนการดูเอลก่อนหน้านี้ แต่ทุก ๆ จังหวะต่างก็ผ่านการคิดมาอย่างรอบคอบ และไม่ว่าจะเป็นจูไดหรือเทียนเฉิง ทั้งคู่ต่างก็ไม่ตกใจกับการเล่นของอีกฝ่ายเลยสักนิด!" มิซาวะ ไดอิจิที่อยู่ด้านล่างมองออกทะลุปรุโปร่ง เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วเอ่ยชื่นชม "พวกเขาทั้งสองคนเตรียมรับมือกับสถานการณ์ต่าง ๆ ไว้ล่วงหน้าหมดแล้ว ไม่ว่ารูปเกมจะออกมาแบบไหน ก็เตรียมแผนรองรับไว้หมด! แบบนี้ ไม่ว่าคู่ต่อสู้จะเล่นไพ่ใบไหน พวกเขาก็สามารถสร้างสถานการณ์ที่ได้เปรียบให้กับตัวเองได้เสมอ ... "

เขาตระหนักได้ว่า ตัวเขาที่เอาแต่ใส่การ์ดแก้ทางมาอย่างเดียว อาจจะสู้สองคนที่อยู่บนเวทีไม่ได้จริง ๆ

"เทิร์นของฉัน!"

หลังจากจูไดจั่วการ์ด เฟเธอร์แมนก็ออกมายืนชี้นิ้วสั่งสอนอยู่ข้าง ๆ อีกครั้ง "จูได ถ้าเทิร์นนี้จัดการเธาซันด์อายส์ แซคริไฟส์ไม่ได้ล่ะก็ เทิร์นหน้ามันก็จะกลืนมอนสเตอร์ไปอีกตัวนะ! ต้องหาทางจัดการมันให้ได้ในเทิร์นนี้แหละ!"

"อ่า ฉันเข้าใจแล้วน่า!" จูไดไม่ลังเล เขาหยิบการ์ดที่เพิ่งจั่วได้ออกมาใช้ทันที "ฉันขอเปิดใช้งานการ์ดเวทมนตร์ พ็อต ออฟ กรีด (ไหแห่งความโลภ)!"

เชี่ย——

การ์ดแบนตลอดกาล!

เทียนเฉิงกวงเห็นจูไดใช้การ์ดใบนี้ ก็บอกได้คำเดียวเลยว่าอิจฉาตาร้อนสุด ๆ

เจ้าของร่างคนก่อน เอ็งอุตส่าห์ซื้อการ์ดมาตั้งเยอะแยะ ทำไมไม่รู้จักซื้อไหแห่งความโลภมาสักใบวะ!?

"และต่อเนื่องกันเลย ... ฉันขอเปิดการ์ดหมอบ ฟิวชั่น!"

"ที่แท้ก็หมอบการ์ดเวทมนตร์เอาไว้เพื่อให้ อะ ฮีโร่ อีเมิร์จส์ ทำงานได้ผลนี่เอง!"

"ฉันขอนำสปาร์คแมนบนสนาม และเคลย์แมนในมือมาฟิวชั่นกัน!"

"อัญเชิญฟิวชั่น ธันเดอร์ ไจแอนท์!"

เปรี๊ยะ ๆ ดินเหนียวพวยพุ่งขึ้นจากพื้นดินและหลอมรวมเข้ากับสายฟ้าอย่างไม่หยุดหย่อน เพียงไม่นาน นักรบร่างยักษ์ที่มีสายฟ้าแลบแปลบปลาบไปทั่วร่างก็ปรากฏตัวขึ้น

เอเลเมนทัลฮีโร่ ธันเดอร์ ไจแอนท์ เลเวล 6 ธาตุแสง เผ่านักรบ พลังโจมตี 2400

"เอฟเฟกต์ของธันเดอร์ ไจแอนท์ ทิ้งการ์ดในมือหนึ่งใบ สามารถทำลายมอนสเตอร์บนสนามที่มีพลังโจมตีตั้งต้นน้อยกว่ามันได้ 1 ตัว และเป้าหมายที่ฉันจะทำลาย ก็คือเธาซันด์อายส์ แซคริไฟส์ แน่นอน!"

สายฟ้าฟาดฟันลงมา ฮีโร่เป็นฝ่ายกำราบเทพมารได้สำเร็จ!

"เอ๊ะ? ทำไมถึงไม่ใช้ธันเดอร์ ไจแอนท์โจมตีเลยล่ะ?" บนอัฒจันทร์ มารุฟุจิ โช ตั้งคำถามที่ดูโง่เขลาออกมา

"เธาซันด์อายส์ แซคริไฟส์ มีเอฟเฟกต์ที่สามารถส่งมอนสเตอร์ที่สวมใส่อยู่ไปรับเคราะห์แทนเพื่อป้องกันไม่ให้ตัวเองถูกทำลายจากการต่อสู้ได้ไงล่ะ" มาเอดะ ฮายาโตะคุ้นเคยกับเอฟเฟกต์ของการ์ดใบนี้เป็นอย่างดี จึงช่วยอธิบายให้โชฟัง

"ถ้าอย่างนั้นก็สามารถใช้มอนสเตอร์สองตัวโจมตีเพื่อทำลายเธาซันด์อายส์ แซคริไฟส์ได้ไม่ใช่เหรอ? แบบนั้นน่าจะสร้างความเสียหายได้มากกว่านะ"

"บางที ... ในมุมมองของจูได การปล่อยให้เทียนเฉิงกวงมี 'วัตถุดิบ' เหลืออยู่บนสนาม อาจจะอันตรายยิ่งกว่าการทำดาเมจไม่ได้ก็ได้มั้ง?" มาเอดะ ฮายาโตะพูดต่อ "อีกอย่าง ฉันจำได้ว่าถ้าเธาซันด์อายส์ แซคริไฟส์อยู่บนสนาม มอนสเตอร์ตัวอื่นจะไม่สามารถโจมตีได้นะ เพราะงั้น นี่แหละคือทางเลือกที่ดีที่สุดแล้ว"

"อ๋อ ... อย่างนี้นี่เอง ... "

หลังจากที่ธันเดอร์ ไจแอนท์ปล่อยสายฟ้าช็อตแกะตายไปหนึ่งตัว จูไดก็ยังไม่จบเทิร์น "ฉันขอเปิดใช้งานการ์ดเวทมนตร์ต่อเนื่อง มิราจ ออฟ ไนต์แมร์ (ภาพลวงตาแห่งฝันร้าย)! จากนั้นขอหมอบการ์ดอีกหนึ่งใบ จบเทิร์น!"

เทียนเฉิงกวงหรี่ตามองการ์ดเวทมนตร์ต่อเนื่องบนสนาม พลางถอนหายใจด้วยความอิจฉา

การ์ดเวทมนตร์จั่วการ์ดระดับแบนลิสต์โผล่มาอีกใบแล้ว อิจฉาชะมัดเลยโว้ย

เจ้าของร่างคนก่อน แทนที่จะซื้อการ์ดกรองเด็คเก่ง ๆ ดันไปชอบซื้อแต่วัตถุดิบที่ใช้ยาก ๆ มาซะได้ รับมือยากจริง ๆ แฮะ ...

"เทิร์นของฉัน ดรอว์"

"ในจังหวะนี้ เอฟเฟกต์ของมิราจ ออฟ ไนต์แมร์ทำงาน ฉันสามารถจั่วการ์ดจนกว่าจะครบ 4 ใบในมือ และต่อเนื่องกันเลย ฉันขอเปิดการ์ดหมอบ การ์ดเวทมนตร์ความเร็วสูง อีเมอร์เจนซี โปรวิชันส์ (เสบียงฉุกเฉิน) ส่งการ์ดเวทมนตร์หรือกับดักบนสนามของฉัน 1 ใบลงสุสาน เพื่อฟื้นฟูไลฟ์พอยต์เท่ากับจำนวนการ์ดที่ถูกส่งลงสุสานคูณ 1000 หน่วย!"

จูได LP: 4000 -> 5000

"เป็นการจั่วการ์ดที่สวยงามมาก! ชดเชยการ์ดในมือที่เสียไปเพราะการฟิวชั่น แถมยังช่วยฟื้นฟูไลฟ์พอยต์ได้อีก สมกับเป็นจูไดจริง ๆ!"

บนอัฒจันทร์ผู้ชม อาจารย์ไดโทคุจิที่กำลังอุ้มแมวและลูบขนมันอยู่ก็แสดงสีหน้าลำบากใจ "โธ่เอ๊ย ไม่ว่าจะเป็นจูไดหรือฮิคาริ ฉันก็อยากจะเชียร์ทั้งคู่เลยเมี๊ยว เลือกยากจังเลยแฮะ ... สรุปว่าให้จูไดชนะดี หรือว่าให้เทียนเฉิงชนะดีนะ?"

"พยายามเข้านะเทียนเฉิง!" "สั่งสอนไอ้เด็กหอแดงคนนั้นให้รู้ซึ้งถึงความน่ากลัวของการฟิวชั่นหน่อย!"

"อย่ายอมแพ้นะ!"

ด้านล่างเวที ยังมีนักเรียนอีกหลายคนที่คอยส่งเสียงเชียร์เทียนเฉิงกวง

ก็แหม เมื่อกี้นี้มอนสเตอร์ฟิวชั่นของเขาเพิ่งจะโดนทำลายไปหมาด ๆ เลยนี่นา!

เพียงแต่ เทียนเฉิงกวงกลับไม่รู้สึกกังวลเลยสักนิด เขากลับหัวเราะร่วนพลางเหลือบมองการ์ดที่เพิ่งจั่วขึ้นมา ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองจูได "จูได นายใช้ประโยชน์จากการ์ดกับดัก เวทมนตร์ และเอฟเฟกต์มอนสเตอร์ จนสามารถทำลายเธาซันด์อายส์ แซคริไฟส์ของฉันได้สำเร็จก็จริง แต่ถ้าทำแบบนั้น ... บนสนามของนายตอนนี้ ก็เหลือแค่มอนสเตอร์ที่มีพลังโจมตี 2400 แค่ตัวเดียวแล้วนะ"

จูไดได้ยินดังนั้น ก็ถึงกับกลืนน้ำลายดังเอื้อก

ถูกต้อง ถึงแม้พลังโจมตี 2400 สำหรับคนอื่นจะถือว่าสูงมากแล้วก็ตาม แต่เขารู้ดีว่า แค่มีธันเดอร์ ไจแอนท์ตัวเดียว ไม่มีทางหยุดการโจมตีได้แน่!

"ถ้าอย่างนั้น ฉันขอเปิดใช้งานการ์ดเวทมนตร์ต่อเนื่อง อาณาเขตดาบเพลิง!"

มาจนได้!

อาณาเขตดาบเพลิง!

เมื่อเห็นการ์ดใบนี้ เฟเธอร์แมนก็หันไปพูดกับยูกิ จูไดด้วยน้ำเสียงจริงจัง:

"การดูเอลที่แท้จริง เพิ่งจะเริ่มขึ้นต่างหากล่ะจูได!"

"อ่า ฉันเข้าใจแล้ว" จูไดตอบรับด้วยความกระตือรือร้น "ชักจะน่าตื่นเต้นขึ้นเรื่อย ๆ แล้วสิ!"

[จบแล้ว]