บทที่ 20 - บริสุทธิ์เกินไป

เรื่องราวมันเลวร้ายยิ่งกว่าที่เทียนเฉิงกวงคาดคิดไว้ซะอีก

ไม่ใช่แค่ดูเอลการ์ดกันจนสลบ

แต่ถึงขั้นต้องหามส่งโรงพยาบาลเลยทีเดียว ...

ตอนแรกเทียนเฉิงกวงยังคิดว่าเป็นเพราะหลิวทำงานหนักติดต่อกันมาหลายวันจนร่างกายทรุดโทรม ตอนแรกเขากะจะเตือนอีกฝ่ายด้วยซ้ำว่าอย่าเพิ่งดูเอลเลย กลับไปพักผ่อนรักษาตัวให้ดีก่อนดีกว่า เขาหลงคิดไปว่าความเสียหายจากระบบภาพเสมือนจริงทำให้หลิวสลบไป แต่จากผลการตรวจของหมอประจำโรงเรียน มันไม่ได้เป็นแบบนั้น

ในเด็คของหลิวมีพลังแห่งความมืดประหลาดแฝงอยู่ พลังนี้สามารถทำอันตรายต่อร่างกายและสมองของมนุษย์ได้ ที่สภาพร่างกายของเขาย่ำแย่ขนาดนี้ ก็เป็นเพราะพลังมืดที่สิงสู่อยู่ในเด็คคอยสูบพลังชีวิตของเขามาตลอด

ต้องขอบคุณการถือกำเนิดของประตูมิติ โลกนี้จึงไม่ได้แปลกใจกับเรื่องภูตดูเอลหรือพลังภูตเลย เผลอ ๆ อาจจะเรียกได้ว่าคุ้นเคยกันดีด้วยซ้ำ ได้ยินมาว่าประเทศเพื่อนบ้านมหาอำนาจทางฝั่งตะวันออกถึงกับนำพลังภูตของมอนสเตอร์ขนาดยักษ์มาใช้ช่วยงานก่อสร้าง ทำให้พี่น้องชาวก่อสร้างทำงานกันสบายขึ้นเป็นกอง

สรุปก็คือ เพราะพัฒนาการของโลกใบนี้มันค่อนข้างจะแตกต่างไปสักหน่อย หมอในโลกนี้ โดยเฉพาะหมอผู้เชี่ยวชาญในดูเอลอาคาเดเมีย จึงคุ้นเคยกับเคสแบบนี้เป็นอย่างดี

"สรุปก็คือ เป็นเพราะผมเอามอนสเตอร์ของเขามาใช้เป็นวัตถุดิบฟิวชั่น หมัดนั้นก็เลยส่งผลสะท้อนกลับเป็นพลังความมืดมหาศาลอัดกระแทกใส่เขาสินะครับ?" เทียนเฉิงกวงฟังคำอธิบายของอาจารย์โครโนสแล้วพยักหน้ารับ ก่อนจะถามต่อ "แล้วเขาต้องสลบไปอีกนานแค่ไหนครับ? นานขนาดไหน? ผมต้องเป็นคนจ่ายค่ารักษาพยาบาลไหมครับ? ถ้าให้จ่ายผมไม่มีปัญญาหรอกนะครับ ... "

เขาไม่มีเงินจริง ๆ เจ้าของร่างคนก่อนเอาเงินเก็บทั้งหมดไปทุ่มซื้อการ์ดจนหมดตัวตั้งแต่ก่อนจะสอบเข้าดูเอลอาคาเดเมียแล้ว ทุกวันนี้เขาก็ต้องประทังชีวิตด้วยการแทะขนมปังแห้ง ๆ ไปวัน ๆ จะไปมีเงินจ่ายได้ยังไง

"ไม่มีเรื่องแบบนั้นหรอกน่า" อาจารย์โครโนสส่ายหน้า "เป็นเพราะเขาเลือกที่จะใส่การ์ดที่มีพลังมืดลงไปในเด็คเอง ตามกฎหมายของไคบะคอร์ปอเรชั่น เขาต้องรับผิดชอบตัวเองทั้งหมดอยู่แล้ว"

กฎหมายของไคบะคอร์ปอเรชั่น?

กฎหมายบ้าบออะไรเนี่ย โลกนี้นี่มันชักจะหลุดโลกไปกันใหญ่แล้ว

สรุปก็คือ หลิวทำตัวเอง ต่อให้โชคดีก็คงต้องนอนเป็นผักไปอีกเป็นปีครึ่งปี ไม่มีทางมาหาเรื่องเทียนเฉิงกวงได้อีกแล้ว

แต่พอเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น การดูเอลของวันนี้ก็คงต้องยกเลิกไปโดยปริยาย

แน่นอนว่าเทียนเฉิงกวงยินดีเป็นอย่างยิ่ง เขามีโอกาส "ปั๊ม" พลังงานได้แค่วันละครั้ง การดูเอลกับหลิวถึงแม้จะได้พลังงานมาค่อนข้างเยอะเพราะพลังมืดแปลก ๆ นั่น แต่ก็คงสู้ตอนดูเอลกับจูไดไม่ได้หรอก เก็บโควตาไว้ดูเอลพรุ่งนี้ก็น่าจะดีเหมือนกัน

"เทียนเฉิงคุง ครูดีใจมากเลยนะที่เธอใช้เด็คแอนเชียนท์เกียร์มาได้ไกลขนาดนี้" หลังจากคุยเรื่องธุระเสร็จ อาจารย์โครโนสก็หันกลับมาขยับเข้าไปใกล้เทียนเฉิงกวงแล้วกระซิบ "เมื่อกี้ ท่านอาจารย์ใหญ่ยังเอ่ยปากชมครูเลยนะที่เธออัญเชิญแอนเชียนท์เกียร์ อัลติเมท โกเลมออกมาได้ยอดเยี่ยมขนาดนั้น เธอทำได้ดีมากนาโนเนะ ครูจะใช้สิทธิ์ของครูบวกคะแนนความประพฤติให้เธอเป็นพิเศษเลย!"

"ว้าว ขอบคุณมากครับอาจารย์!" พอได้ยินว่าจะได้บวกคะแนน เทียนเฉิงกวงก็หูผึ่งทันที "ถ้าท่านอาจารย์ใหญ่ถาม ผมจะบอกว่าทั้งหมดเป็นเพราะการสั่งสอนของอาจารย์ครับ!"

"มัมมาเมีย ดี ดีมาก ดีที่สุด!" อาจารย์โครโนสได้ยินคำตอบของเทียนเฉิงกวง ใบหน้าก็หดเกร็งยิ้มแฉ่งราวกับไหแห่งความโลภ พลางพยักหน้าหงึก ๆ ด้วยความดีใจ

ก่อนหน้านี้อาจารย์ใหญ่เพิ่งจะบ่นกลาย ๆ ว่าคุณภาพนักเรียนหอไพลินปีนี้ตกต่ำลง เขาคิดแล้วคิดอีกก็หาข้อแก้ตัวไม่ได้ แต่พอเขาเปลี่ยนมุมมอง ... อ๊ะ ดูนักเรียนเทียนเฉิงกวงคนนี้สิ ถึงจะเป็นเด็กชมรมฟิวชั่น แต่การ์ดเอซของเขา ครูเป็นคนให้เองเลยนะจะบอกให้!

เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเทียนเฉิงกวงไปเอาการ์ดอัลติเมท โกเลมมาจากไหน และเขาก็ไม่กล้าละลาบละล้วงเรื่องส่วนตัวของนักเรียนด้วย แต่คนทั้งโรงเรียนก็รู้กันหมดว่านี่คือการ์ดเอซประจำตัวของอาจารย์โครโนส ดังนั้นอาจารย์ใหญ่ก็เลยหลงคิดไปว่าเทียนเฉิงกวงเป็นลูกศิษย์ก้นกุฏิของเขา

เขาไปเคยสอนเทียนเฉิงกวงตั้งแต่เมื่อไหร่กันล่ะ คนที่สอนน่าจะเป็นตาแก่ไดโทคุจินั่นมากกว่ามั้ง ... แต่เขาก็สวมรอยรับความดีความชอบไปหน้าตาเฉย

ช่วยไม่ได้ ก็คนมันบ้าหน้านี่นา

แต่เขาก็ไม่นึกเลยว่า เทียนเฉิงกวงจะเป็นเด็กหัวอ่อนพูดง่ายขนาดนี้!

"ดูเหมือนว่าปกติครูจะละเลยนักเรียนหออื่นไปหน่อย หออื่นก็มีนักเรียนหัวกะทิอยู่เหมือนกันนี่นา" ช่วงหลายวันมานี้เขาเอาแต่ทบทวนถึงความล้มเหลวในสายอาชีพครู บางทีนักเรียนหอแดงกับหอเหลืองอาจจะไม่ได้หมดหวังซะทีเดียว เพียงแต่เขาไม่เคยให้ความสนใจก็เท่านั้นเอง

อาจารย์โครโนสประกาศว่าจะจัดการแข่งขันรอบคัดเลือกชิงสิทธิ์รอบสุดท้ายในวันพรุ่งนี้ กลุ่มนักเรียนที่มานั่งชมต่างโห่ร้องและวิพากษ์วิจารณ์กันอย่างออกรสว่าใครมีสิทธิ์เป็นผู้ชนะมากกว่ากัน

บางคนก็มองว่าพลังโจมตีของแอนเชียนท์เกียร์ อัลติเมท โกเลม นั้นไร้เทียมทาน แต่บางคนก็มองว่าพลังโจมตีก็เป็นแค่ปัจจัยหนึ่ง เกรท ทอร์นาโดสามารถหั่นพลังโจมตีของอัลติเมท โกเลมลงครึ่งหนึ่งได้ แอนเชียนท์เกียร์อาจจะแพ้เด็คฮีโร่ก็ได้

เสียงแตกออกเป็นสองฝั่ง ไม่มีใครยอมใคร

"ยินดีด้วยนะเทียนเฉิง ดูเหมือนนายจะไปได้ไกลกว่าฉันซะอีก" หลังจากเทียนเฉิงกวงเดินลงมาจากเวที มิซาวะ ไดอิจิก็เป็นคนแรกที่เข้ามาแสดงความยินดี

"เอ่อ ฟลุคมากกว่ามั้ง อีกฝ่ายยังมีเทิร์นเหลืออยู่ ถ้าเกิดจั่วได้การ์ดเทพ ๆ ขึ้นมา ฉันก็อาจจะไม่ชนะก็ได้"

"ฮ่าฮ่า ถ่อมตัวเกินไปมันจะน่าหมั่นไส้เอานะ!" มิซาวะ ไดอิจิหัวเราะร่วน

เทียนเฉิงกวงกวาดสายตามองไปรอบ ๆ

"แล้วจูไดล่ะ?"

"พอรู้ว่านายเข้ารอบ หมอนั่นกับโชแล้วก็ฮายาโตะก็รีบพุ่งพรวดออกไปเลย บอกว่าจะไปจัดเด็คใหม่น่ะ"

เทียนเฉิงกวงพยักหน้ารับ

การดูเอลไม่ได้มีแค่การแก้ปัญหาเฉพาะหน้า การปรับแต่งเด็คก่อนเริ่มการแข่งขันก็เป็นสิ่งสำคัญเช่นกัน

"อ๊ะ พูดถึงเรื่องจัดเด็ค ฉันมีการ์ดสองสามใบให้ยืมนะ นายสนใจไหมล่ะ ... " มิซาวะ ไดอิจิใช้นิ้วเกาแก้มแก้เขิน ถึงเขาจะแพ้จูไดไปแล้ว แต่เขาก็อยากจะมีส่วนร่วมสักหน่อยก็ยังดี เผื่อการ์ดของเขาจะช่วยโค่นจูไดได้ แบบนั้นก็ฟังดูเข้าทีเหมือนกัน

"เอ่อ ไม่ล่ะ ช่างเถอะ"

มิซาวะ ไดอิจิเป็นคนที่ "รวย" มาก ความรวยในที่นี้ไม่ได้หมายถึงฐานะทางบ้าน แต่หมายถึงจำนวนการ์ดที่เขามี

ในต้นฉบับเขามีเด็คครบทั้งหกธาตุ ดิน น้ำ ลม ไฟ แสง มืด และนอกจากหกเด็คนี้แล้ว เขายังมี "เด็คที่เจ็ด" ซ่อนไว้อีก เรียกได้ว่าเป็นมหาเศรษฐีการ์ดตัวจริงเสียงจริง ถ้าเทียบกับเจ้าของร่างคนก่อนที่ทุ่มเงินเก็บทั้งชีวิตเพื่อจัดเด็คมาแค่เด็คเดียว มิซาวะถือว่ารวยล้นฟ้าเลยล่ะ

สำหรับเทียนเฉิงกวงที่ขาดแคลนมอนสเตอร์เลเวลต่ำ และแม้แต่แอนเชียนท์เกียร์ โกเลมก็ยังต้องไปฉกมาจากคู่ต่อสู้ มิซาวะ ไดอิจิถือเป็นผู้สนับสนุนชั้นยอดเลยทีเดียว ...

แต่เทียนเฉิงกวงกลัวว่าถ้าเกิดดูเอลไปแล้วซูเปอร์โพลิเมอไรเซชันเผลอฟิวชั่นการ์ดของมิซาวะไป ถึงเวลาจะเอาไปคืนก็คงมองหน้ากันไม่ติดเปล่า ๆ

พอคิดถึงเรื่องนี้ เทียนเฉิงกวงก็แอบปวดหัวขึ้นมา

เพราะ ... ในเด็คของเขาตอนนี้ไม่มี "แอนเชียนท์เกียร์ โกเลม" แล้วน่ะสิ การ์ดแอนเชียนท์เกียร์ โกเลมใบนั้นถูกฟิวชั่นกลายเป็น "แอนเชียนท์เกียร์ อัลติเมท โกเลม" ไปแบบถาวรแล้ว พรุ่งนี้ถ้าต้องดูเอลกับจูได ขืนใช้ลัลลาบาย ออฟ โอเบดิเอนซ์ไป ก็คงเสกแอนเชียนท์เกียร์ โกเลมออกมาจากเด็คของจูไดไม่ได้หรอกใช่ไหมล่ะ?

แต่ก็โชคดี

เรื่องพวกนี้ถือเป็นแค่เรื่องขี้ปะติ๋ว

"จะว่าไปแล้ว มิซาวะ นายเห็นศาสตราจารย์อาคาบะไหมว่าหายไปไหนแล้ว?" เทียนเฉิงกวงถามด้วยความสงสัย

"อ๋อ ตอนที่นายฟิวชั่นอัลติเมท โกเลมออกมา เขาก็ลุกออกไปเลย ดูท่าทางจะยุ่งมากนะ" มิซาวะ ไดอิจิเองก็รู้สึกแปลกใจจนคิ้วขมวด เขาเป็นคนฉลาดที่สังเกตเห็นรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ได้เสมอ "พูดตรง ๆ นะ มันแปลกมาก นายเป็นตัวแทนชมรมฟิวชั่นไม่ใช่เหรอ? แต่ทำไมเขาดูไม่ค่อยจะดีใจเลยล่ะ?"

ไอ้แก่โล้นนั่นมันมีแผนชั่วอะไรซ่อนอยู่กันแน่?

เทียนเฉิงกวงขมวดคิ้ว

ไอ้หัวโล้นนั่นทำไมต้องยืมมือหลิวมาเล่นงานเขาด้วย?

เขาพยายามนึกทบทวนพฤติกรรมของตัวเองตอนอยู่ชมรมฟิวชั่น พยายามหาพฤติกรรมที่ขัดกับธรรมเนียมของชมรม แต่คิดยังไงก็คิดไม่ออก

เขานี่แหละคือผู้ศรัทธาในลัทธิฟิวชั่นที่บริสุทธิ์ผุดผ่องที่สุดแล้ว!

ตัดภาพมาอีกฝั่ง อาคาบะ เลโอได้เดินกลับมาถึงตึกของชมรมฟิวชั่นแล้ว

"ยอดเยี่ยมไปเลยครับศาสตราจารย์ เทียนเฉิงกวงโชว์ฟอร์มได้สุดยอดมาก!"

"รอบนี้ชมรมฟิวชั่นของเรามีโอกาสได้เป็นตัวแทนโรงเรียนไปแข่งกับเด็กของนอร์ธอาคาเดเมียแน่ ๆ!"

"แถมยังมีพิกัดมิติปริศนาอีกต่างหาก แค่ได้ยินก็รู้สึกเลือดสูบฉีดแล้ว!"

อาคาบะ เลโอนั่งเอนหลังพิงเก้าอี้หมุน ใบหน้าไร้อารมณ์ เขาตอบกลับไปสั้น ๆ ว่า "อืม" เพื่อเป็นการปัดรำคาญ

"ศาสตราจารย์ พรุ่งนี้พวกเราจะไปดูการแข่งขันอีกไหมครับ?" ตัวแทนจากหอเหลืองถามขึ้น เทียนเฉิงกวงเป็นนักเรียนใหม่ของหอพวกเขา เขาจึงรู้สึกภูมิใจจนหน้าบาน

อาคาบะ เลโอปรายตามองเขา แววตานั้นแฝงไปด้วยจิตสังหารบางอย่าง ทำเอาอีกฝ่ายตกใจจนไม่กล้าปริปากพูดอะไรอีก

อาคาบะ เลโอเอนหลังพิงเก้าอี้เบา ๆ สายตาเย็นชาทอดมองออกไปนอกหน้าต่างกระจกบานใหญ่ ทะลุผ่านกระจกมองตรงไปยังสนามประลองแห่งนั้น ราวกับว่ากำลังจับจ้องมองไปยังเทียนเฉิงกวง

เขาไม่ใช่คนที่ไร้เป้าหมายหรือใช้ชีวิตไปวัน ๆ การก่อตั้งชมรมฟิวชั่น การก้าวขึ้นมาเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาชมรม และการชักจูงนักเรียนให้กลายเป็นพวกคลั่งไคล้และสุดโต่ง ล้วนเป็นไปเพื่อบรรลุเป้าหมายในใจของเขาเพียงเท่านั้น

สิ่งที่เขาต้องการ คือกองทหารที่รับฟังคำสั่งเพื่อบรรลุเป้าหมายของเขาอย่างเด็ดขาด มีลำดับขั้นชัดเจน และรู้เพียงแค่การเชื่อฟังคำสั่ง!

เขาชี้นกเป็นนก ชี้ไม้เป็นไม้!

ไม่ใช่นักเรียนที่ศรัทธาใน "การฟิวชั่น" อย่างแท้จริงและบริสุทธิ์ใจอย่างหมอนั่น!

แอนเชียนท์เกียร์ อัลติเมท โกเลม ... นี่ไม่ใช่การ์ดที่นักเรียนธรรมดา ๆ จะไปหามาได้หรอกนะ!

หรือว่าไอ้แก่โครโนสนั่นจะระแคะระคายเรื่องอะไรเข้าแล้ว?

สมกับเป็นดูเอลลิสต์ระดับตำนาน ประมาทไม่ได้จริง ๆ

ครั้งนี้จะยอมปล่อยให้แกชนะไปก่อนก็แล้วกัน ไว้รอให้การแข่งขันกระชับมิตรจบลงเมื่อไหร่ ...

ปัง!

เขากำหมัดทุบลงบนโต๊ะเต็มแรงจนเกิดเสียงดังสนั่น ห้องทั้งห้องสั่นสะเทือนไปชั่วขณะ ทำเอาทุกคนรอบตัวตกใจกลัวจนหน้าซีดเผือดไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง!

[จบแล้ว]