บทที่ 19 - ไม่ยึดติดกับวัตถุดิบฟิวชั่นของตัวเอง

แม้ว่าโปรฮิบิชันจะผนึกการลงสนามของ "นักดาบเปลวเพลิง" ไปแล้ว แต่ในฐานะ "ร่างพัฒนา" ของนักดาบเปลวเพลิง อัศวินแห่งเพลิงทมิฬสามารถลงสนามได้อย่างอิสระ

แน่นอนว่าโดยทั่วไปแล้ว หากไม่มีแบล็คเมจิกเชียนและนักดาบเปลวเพลิงมาฟิวชั่นกัน อัศวินแห่งเพลิงทมิฬก็ไม่สามารถลงสนามในโลกนี้ได้เช่นกัน

แต่การ์ดกับดักของเทียนเฉิงกวงกลับตบหน้าหลิวเข้าอย่างจัง

"การ์ดฟิวชั่นที่ใช้งานในสุสานได้ด้วยเหรอ สุดยอดไปเลย!"

"ไม่ ๆ ๆ แค่คำว่าสุดยอดคงเอาไม่อยู่แล้วมั้งแบบนี้"

"ใช้การ์ดในสุสานกับมอนสเตอร์บนสนามหนึ่งตัว ข้ามขั้นตอนการฟิวชั่นปกติเพื่ออัญเชิญมอนสเตอร์ฟิวชั่น ... แบบนี้มันจะเก่งเกินไปแล้ว!"

จูไดที่อยู่ข้าง ๆ ตอนแรกยังแอบกังวล แต่พอเห็นเทียนเฉิงกวงไม่เพียงแต่ไม่ได้รับความเสียหาย แถมยังจำกัดการเล่นของคู่ต่อสู้ได้ เขาก็รีบแปะมือฉลองกับมารุฟุจิ โช ทันที

"ชิ ... ฉันขอหมอบการ์ดหนึ่งใบ จบเทิร์น!"

หลิวปาดเหงื่อบนหน้าผากพลางกัดฟันกรอดจ้องมองเทียนเฉิงกวง

"เทิร์นของฉัน ดรอว์" เทียนเฉิงกวงจั่วการ์ดขึ้นมาหนึ่งใบ เขามองดูการ์ดในมือแล้วอุทาน "ว้าว" ออกมา

ดีล่ะ

ดูเหมือนว่าเขาจะทำการฟิวชั่นอีกแล้ว!

แม้สีหน้าของหลิวจะดูตึงเครียด แต่ในใจเขากลับคิดหาวิธีชนะไว้เรียบร้อยแล้ว!

การ์ดที่เขาหมอบไว้ก็คือ ... มิเรอร์ ฟอร์ซ!

ตั้งแต่ที่แพ้ให้กับเทียนเฉิงกวง ตั้งแต่ที่ตัวเองถูกไล่ออกจากชมรมฟิวชั่น ตั้งแต่ที่ถูกอาจารย์โครโนสตำหนิต่อหน้าผู้คน เขาก็เอาแต่คิดหาวิธีเอาชนะเทียนเฉิงกวงอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย!

ในมุมมองของเขา หอเหลืองก็คือหอเหลืองวันยังค่ำ หอไพลินสมควรที่จะได้เหยียบย่ำอยู่บนหัวหอเหลือง ต่อให้จะเป็นสมาชิกชมรมฟิวชั่นเหมือนกันก็ต้องเป็นแบบนั้น!

ดังนั้นเขาจึงไม่เคยคิดว่าตัวเองทำผิด คนที่ผิดคือเทียนเฉิงกวงที่กล้ามาต่อต้านเขาต่างหาก! เป็นเพราะไอ้หมอนี่ไม่เจียมตัว เป็นเพราะอาจารย์โครโนสไม่ยอมออกหน้าแทนเขา!

และหลังจากที่ได้รับความช่วยเหลือจากศาสตราจารย์อาคาบะ เลโอ ในที่สุดเขาก็มีโอกาสแก้แค้น!

เขาทำตามคำแนะนำของอาคาบะ เลโอ เดินทางไปยังต่างมิติและค้นพบการ์ดเจมไนท์มาได้สองสามใบ แต่นั่นมันก็แค่เรื่อง "รอง" สิ่งที่สำคัญจริง ๆ คือพลังแห่ง "ความมืด" อันไร้ขอบเขตที่ซ่อนอยู่ในมิตินั้นต่างหาก

เขาทำตามที่อาคาบะ เลโอสอน ย้อมเด็คของตัวเองด้วย "เงามืด" ขอเพียงแค่เขาเอาชนะเทียนเฉิงกวงได้ เขาก็จะสามารถทำลายความมั่นใจอันจองหองของเทียนเฉิงกวง หรือแม้กระทั่งกลืนกินมาเป็นพลังของตัวเองได้โดยตรง!

และการ์ดกับดักใบนี้ ก็คือแผนการที่เขานั่งคิดนอนคิดมาหลายวัน!

การที่เทียนเฉิงกวงสามารถใช้เด็คฟิวชั่นล้วนในการดูเอลได้ ถือว่าเก่งกาจมากจริง ๆ แต่เป็นที่รู้กันดีว่า มอนสเตอร์ฟิวชั่นพวกนั้นไม่มีเอฟเฟกต์ทำลายการ์ด!

ไม่ว่าจะเป็นมอนสเตอร์ฟิวชั่นตัวไหน ขอแค่โจมตีเข้ามาล่ะก็ ...

"รุ่นพี่"

หืม?

เทียนเฉิงกวงพิจารณาการ์ดในมือ พลางหมุนการ์ดใบหนึ่งเล่นเบา ๆ สายตามองขึ้นไปบนฟ้าเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง "ความจริงหลังจากวันนั้น ฉันก็คิดทบทวนอยู่นาน บางทีก็แอบคิดนะว่าตอนนั้นตัวเองทำเกินไปหรือเปล่า"

"หึ มาถึงตอนนี้เพิ่งจะคิดได้ว่าต้องมาขอโทษฉันสินะ ... "

"ใช้เวลาคิดอยู่ครึ่งเดือน ในที่สุดฉันก็ได้ข้อสรุป ... " เทียนเฉิงกวงเลื่อนสายตากลับมาโฟกัสที่คู่ต่อสู้พร้อมกับเผยรอยยิ้ม "ฉันไม่ได้ทำอะไรผิด สิ่งที่ฉันทำไปน่ะมันถูกเผงเลยล่ะ"

"แก!"

"ฉันขอจ่ายไลฟ์พอยต์สองพันหน่วย เปิดใช้งานการ์ดเวทมนตร์ ... ลัลลาบาย ออฟ โอเบดิเอนซ์!"

"นี่ ... นี่มัน?"

เทียนเฉิงกวงลูบคางพลางทำท่าครุ่นคิด "อืม ตอนแรกกะจะเก็บไว้ใช้ตอนดูเอลกับจูไดนะเนี่ย เพราะยังไงฮีโร่ก็ถือเป็นวัตถุดิบฟิวชั่นคุณภาพสูงซะด้วย"

"เฮ้ย อากวง นายพูดอะไรของนายเนี่ย คิดจะมาแย่งฮีโร่ของฉันไปงั้นเหรอ!" จูไดที่อยู่ข้างล่างเวทีชูหมัดขึ้นประท้วงเทียนเฉิงกวง

"แบบ แบบนี้ก็เรียกว่า ... "

"เอาล่ะ นายหุบปากไปเลย ฉันรู้ว่านายกำลังจะพูดอะไร" เทียนเฉิงกวงขัดจังหวะเขา "แบบนี้ก็เรียกว่าฟิวชั่นงั้นเหรอ? ใจแคบไปหน่อยมั้งรุ่นพี่ ในการดูเอล ไม่เคยมีกฎข้อไหนบอกไว้สักหน่อยว่าต้องใช้แค่มอนสเตอร์ของตัวเองเป็นวัตถุดิบฟิวชั่นเท่านั้น!"

!!

"วันนี้นายมายืนอยู่ตรงนี้ พล่ามเรื่องไร้สาระแถมยังอ้างเรื่องแก้แค้นอะไรนั่น ซ้ำยังอุตส่าห์เตรียมการ์ดแก้ทางเด็คฉันมาโดยเฉพาะ ถ้าอย่างนั้น ฉันเดาไม่ผิดแน่ นายคงอยากจะเอาประโยคนั้นมาตอกหน้าฉันคืนสินะ? ประโยคที่ว่า ... 'ถ้าปกติไม่รู้จักเคารพและทะนุถนอมการ์ด การ์ดก็ไม่มีทางตอบสนองนายหรอก' เพราะงั้น นายต้องพกการ์ดใบนั้นมาด้วยแน่ ๆ! ฉันขอประกาศชื่อ ... แอนเชียนท์เกียร์ โกเลม!"

"อึก!!" หลิวตกใจจนต้องก้าวถอยหลัง

ลัลลาบาย ออฟ โอเบดิเอนซ์ ประกาศชื่อการ์ด 1 ใบ อีกฝ่ายต้องตรวจสอบเด็คของตัวเอง หากมีการ์ดมอนสเตอร์ที่ถูกประกาศชื่ออยู่ จะต้องเลือกว่าจะนำการ์ดใบนั้นขึ้นมือผู้เล่นที่เปิดใช้งานการ์ดใบนี้ หรือจะอัญเชิญพิเศษลงบนสนามของผู้เล่นที่เปิดใช้งานการ์ดใบนี้โดยเพิกเฉยต่อเงื่อนไขการอัญเชิญ

"เป็นการ์ดประเภทเดียวกับโปรฮิบิชันเลยนี่นา?"

"แบบนี้เรียกว่าอะไรนะ หนามยอกต้องเอาหนามบ่งเหรอ?"

"ฉันว่าเขาทำถูกแล้วล่ะ"

ผู้ชมด้านล่างเวทีเริ่มพูดคุยกันอย่างออกรส

"รีบหาดูสิรุ่นพี่ ต้องมีอยู่แล้วใช่ไหมล่ะ?" เทียนเฉิงกวงเร่ง

"ชิ" หลิวค้นดูในเด็คก่อนจะหยิบการ์ดออกมาหนึ่งใบแล้วปาใส่เทียนเฉิงกวงอย่างหัวเสีย เทียนเฉิงกวงรับไว้พลางหัวเราะในลำคอ "ไม่อยากให้ฉันอัญเชิญพิเศษสินะ ถ้าอย่างนั้นก็หมายความว่า ... "

"ช่างเถอะ ฉันขอใช้งานการ์ดเวทมนตร์ เรดี้ ฟิวชั่น จ่ายไลฟ์พอยต์หนึ่งพันหน่วย อัญเชิญพิเศษมอนสเตอร์ฟิวชั่นที่ไม่มีเอฟเฟกต์เลเวล 6 หรือต่ำกว่าจากเอ็กซ์ตร้าเด็คหนึ่งตัว อัญเชิญพิเศษ แบรคิโอเรเดียส!"

"จากนั้น ฉันขอใช้อัศวินแห่งเพลิงทมิฬและแบรคิโอเรเดียสบนสนามเป็นเครื่องสังเวย อัญเชิญแอดวานซ์ แอนเชียนท์เกียร์ โกเลม!"

อัศวินแห่งเพลิงทมิฬยักไหล่ ร่างกายกลายเป็นแสงสีทองสลายไป การที่เขาได้ลงสนามในขณะที่นักดาบเปลวเพลิงโดนแบน แค่นี้เขาก็ดีใจมากแล้ว การยอมหลีกทางให้พี่บิ๊กแอนเชียนท์เกียร์ก็ไม่ใช่เรื่องเสียหายอะไร

ครืน ครืน หุ่นยนต์ยักษ์ที่ประกอบขึ้นจากเหล็กกล้าและฟันเฟืองค่อย ๆ ยืนขึ้น มันหันคอมองไปทางหลิว ดวงตาเปล่งประกายแสงสีแดงฉาน

แอนเชียนท์เกียร์ โกเลม เลเวล 8 ธาตุดิน เผ่าเครื่องจักร พลังโจมตี 3000!

"เอ่อ ทำไมมันดูแปลก ๆ แฮะ?" เทียนเฉิงกวงมองดูแอนเชียนท์เกียร์ โกเลมที่ดูคล้ำ ๆ ข้างตัวแล้วเผลอหลุดปากถามออกมา

"แอนเชียนท์เกียร์ โกเลมนี่นา!"

"ถึงกับยอมอัญเชิญแอดวานซ์เลยเหรอ? ไหนเทียนเฉิงบอกว่าใช้เด็คฟิวชั่นล้วนไง?"

"อย่าเพิ่งด่วนสรุปสิ การฟิวชั่นของเทียนเฉิงกวงมันก้าวล้ำเหนือจินตนาการของฉันไปตั้งนานแล้ว เผลอ ๆ เดี๋ยวอาจจะมีไม้เด็ดตามมาอีกก็ได้!"

"ชะ ใช่แล้ว เทียนเฉิงกวง ทำแบบนี้แกก็ฟิวชั่นต่อไม่ได้แล้วสินะ?" หลิวยังคงดิ้นรนเฮือกสุดท้าย

"อ่อนหัด อ่อนหัดเกินไปแล้ว" เทียนเฉิงกวงส่ายหน้า "ก็เพราะความไม่เข้าใจในการฟิวชั่น ความคิดโง่ ๆ เกี่ยวกับการฟิวชั่น และความเคียดแค้นอย่างหลับหูหลับตาที่นายมีต่อฉันนี่แหละ ที่ทำให้นายมีสภาพน่าสมเพชแบบนี้ใช่ไหมล่ะ? ไม่รู้หรอกนะว่าช่วงนี้ไปเจออะไรมา แต่ก็ช่างเถอะ มันธุระกงการอะไรของฉันด้วยล่ะ"

"แก!"

"การฟิวชั่นน่ะมันไม่ได้เรียบง่ายขนาดนั้นหรอกนะรุ่นพี่ อย่าคิดนะว่าแค่มีการ์ดฟิวชั่นอยู่ในมือ แล้วอัญเชิญมอนสเตอร์ฟิวชั่นออกมาได้สักตัว จะมีหน้ามายืนเทียบชั้นกับฉันได้! นายไม่เคยสื่อสารทางใจกับมอนสเตอร์ ความเข้าใจเรื่องการฟิวชั่นของนายก็ตื้นเขิน พ่ายแพ้แล้วก็ไม่รู้จักหลาบจำ ไม่ว่าจะพลิกแพลงเกมรุกหรือเกมรับก็ทำไม่ได้เรื่องสักอย่าง แล้วยังมีหน้ามาคุยเรื่องฟิวชั่นกับฉันอีกเหรอ!? ตอนนี้ฉันจะเบิกเนตรให้แกได้เห็นเอง พลังแห่งการฟิวชั่นน่ะ!"

"เปิดใช้งานการ์ดเวทมนตร์ แอนเชียนท์เกียร์ ฟิวชั่น!"

"แอนเชียนท์เกียร์ ฟิวชั่น!?"

"นั่นมันการ์ดอะไรน่ะ!"

"ไม่เคยได้ยินชื่อการ์ดใบนั้นมาก่อนเลย!"

"มัมมาเมีย!" แม้แต่อาจารย์โครโนสก็ยังทนไม่ไหว ต้องวิ่งมาเกาะขอบเวทีแล้วชะโงกหน้าออกไปดู แอนเชียนท์เกียร์ ฟิวชั่นอะไรกัน เขาไม่เห็นจะรู้จักเลย!

"ก็ตรงตามชื่อเลย แอนเชียนท์เกียร์ ฟิวชั่น คือการ์ดฟิวชั่นเฉพาะสำหรับซีรีส์แอนเชียนท์เกียร์!" เทียนเฉิงกวงเริ่มอธิบาย "สามารถนำมอนสเตอร์บนสนามหรือบนมือไปเป็นวัตถุดิบฟิวชั่น เพื่ออัญเชิญฟิวชั่นมอนสเตอร์ฟิวชั่นที่มีชื่อ 'แอนเชียนท์เกียร์' ได้ ... แต่ว่า ในกรณีที่มี แอนเชียนท์เกียร์ โกเลม หงายหน้าอยู่บนสนามและใช้มันเป็นวัตถุดิบฟิวชั่น การ์ดใบนี้จะสามารถนำการ์ดมอนสเตอร์จากในเด็คมาใช้เป็นวัตถุดิบฟิวชั่นได้ด้วย!"

"จากเด็คเนี่ยนะ!?"

"เอามอนสเตอร์!?"

"มาฟิวชั่น!!!???"

ผู้ชมทั้งหมดร้องลั่นด้วยความตกตะลึง ก็รู้อยู่หรอกนะว่านายชอบการฟิวชั่น แต่แบบนี้มันไม่โกงไปหน่อยเหรอ!?

"ลุยกันเลย!" เทียนเฉิงกวงชูมือขวาชี้ขึ้นฟ้า "ฉันขอนำ แอนเชียนท์เกียร์ โกเลม บนสนาม รวมกับ แอนเชียนท์เกียร์ บีสต์ และ แอนเชียนท์เกียร์ ไนท์ จากในเด็คมาเป็นวัตถุดิบฟิวชั่น เพื่อทำการอัญเชิญฟิวชั่น!"

เหล็กกล้าและฟันเฟืองจำนวนนับไม่ถ้วนพวยพุ่งออกมาจากเด็ค ลอยขึ้นไปบนท้องฟ้าและพุ่งเข้าหาแอนเชียนท์เกียร์ โกเลม เพื่อประกอบร่างให้มันกลายเป็นเครื่องจักรที่สมบูรณ์แบบ!

เขาตบมือประกบกันดังฉาดตรงหน้าแล้วตะโกนลั่น "สุนัขล่าเนื้อผู้ดุร้าย อัศวินเหล็กกล้า บัดนี้จงแปรเปลี่ยนเป็นส่วนหนึ่งของร่างกาย หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับโกเลมโบราณ เพื่อก่อกำเนิดเป็นสุดยอดจักรกลแห่งการทำลายล้าง! อัญเชิญฟิวชั่น แอนเชียนท์เกียร์ อัลติเมท โกเลม!"

หุ่นยนต์ยักษ์สี่ขาที่มีแขนขนาดมหึมาและแข็งแกร่งดุจเหล็กกล้ายืนตระหง่านครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของลานประลอง นักเรียนนับไม่ถ้วนแหงนหน้ามองขึ้นไปบนฟ้า แต่ก็ยังมองไม่เห็นแม้แต่ส่วนยอดสุดของหุ่นยนต์ยักษ์ตัวนี้!

แอนเชียนท์เกียร์ อัลติเมท โกเลม เลเวล 10 ธาตุดิน เผ่าเครื่องจักร พลังโจมตี 4400!

"มัมมาเมีย ถึงกับเป็นอัลติเมท โกเลมเชียวรึ ... " แน่นอนว่าอาจารย์โครโนสย่อมรู้จักการ์ดใบนี้เป็นอย่างดี แต่ ... นักเรียนธรรมดา ๆ จะไปเอาการ์ดใบนี้มาจากไหนกันล่ะ?

"จะ ใหญ่ ใหญ่โตมโหฬารมาก ... " มารุฟุจิ โช ร้องตะโกนด้วยความตกใจกลัวเมื่อมองไปที่มอนสเตอร์ตัวนั้น

"พลังโจมตีสูงปรี๊ดเลย!" มาเอดะ ฮายาโตะกลืนน้ำลายดังเอื้อก "จูได ต้องระวังมอนสเตอร์ตัวนี้ให้ดีเลยนะ!"

ส่วนยูกิ จูไดกลับร้องตะโกนด้วยความตื่นเต้น "เท่สุดยอดไปเลย การฟิวชั่นเนี่ย!"

"มอนสเตอร์ตัวนี้คือร่างฟิวชั่นของแอนเชียนท์เกียร์ โกเลม จึงสืบทอดเอฟเฟกต์ของมันมาด้วย ในกรณีที่มันโจมตี ฝ่ายตรงข้ามจะไม่สามารถใช้งานการ์ดเวทมนตร์หรือกับดักได้จนกว่าจะสิ้นสุดสเตปความเสียหาย"

"อัลติเมท โกเลม โจมตีใส่เจมไนท์ โทแพซ ... "

"ดะ เดี๋ยวก่อน ... " หลิวมองดูหุ่นยนต์ยักษ์ตัวนั้นแล้วก้าวถอยหลังด้วยความหวาดกลัวสุดขีด

เขาสังเกตเห็นแล้วว่า บนร่างของหุ่นยนต์ยักษ์ตัวนั้น ก็มีกลิ่นอายสีดำทะมึนสุดสยองพันรอบตัวอยู่เช่นกัน สงสัยคงเป็นเพราะวัตถุดิบฟิวชั่นที่ใช้ คือการ์ดของเขาเอง!

ขะ เขายังจำได้ดี อาคาบะ เลโอเคยบอกเขาไว้ว่า ยิ่งพลังโจมตีสูงเท่าไหร่ ความเสียหายทางกายภาพที่จะได้รับก็ยิ่งรุนแรงมากขึ้นเท่านั้น!

"อัลติเมท พาวน์ชิ่ง!" เทียนเฉิงกวงตะโกนลั่น

แอนเชียนท์เกียร์ อัลติเมท โกเลม ที่มีพลังโจมตีถึง 4400 โจมตีลงมาเต็มแรงขนาดนี้ ร่างกายของเขามีหวัง ...

"มะ ไม่ ไม่นะ ม่ายยยยยยย ... "

ตูม! หมัดยักษ์ฟาดลงมาเต็มแรง เทียนเฉิงกวงยังกะจะเล่นต่ออยู่เลย จู่ ๆ เขาก็เอียงคอด้วยความงุนงง อ้าว ภาพโฮโลแกรมหายไปไหนแล้วเนี่ย?

อาจารย์โครโนสรีบใช้สองมือค้ำยันกระโดดขึ้นไปบนสนามประลอง วิ่งตรงไปหาหลิวแล้วเช็คลมหายใจ เขาลองปั๊มหัวใจดูสองสามทีก่อนจะส่ายหน้า แล้วหันกลับมาตะโกนลั่น "นักเรียนหลิวหมดสติ ผู้ชนะ เทียนเฉิงกวง!"

"รีบไปตามหมอประจำโรงเรียนมาเร็วเข้า!"

เทียนเฉิงกวงถึงกับยืนอึ้งไปเลย

ดูเอลการ์ดกันจนสลบเหมือดไปเลยเนี่ยนะ?

[จบแล้ว]