บทที่ 30 - โกดังร็อกสตาร์

บทที่ 30 - โกดังร็อกสตาร์

"เยส! สุดยอด!"

ทันทีที่โกดังที่ห้าถูกเปิดออก เสียงเชียร์ด้วยความตื่นเต้นก็ดังขึ้นจากคนหน้าประตู

จากนั้นทุกคนก็กรูกันเข้าไปที่หน้าประตู เตรียมจะดูให้เห็นกับตา

ไม่ต้องถามเลย นี่แหละเป้าหมายของหลายคนในวันนี้ โกดังร็อกสตาร์!

การแข่งขันที่ดุเดือดที่สุดมาถึงแล้ว! ใครจะเป็นผู้ชนะ เดี๋ยวได้รู้กัน!

เนื่องจากมีของดีตุนไว้ในกระเป๋าแล้ว ถึงเย่เทียนจะตื่นเต้นบ้าง แต่ก็ไม่เท่าคนอื่น ไม่ได้รีบร้อนเข้าไปดู

เขายืนรออยู่กับที่ รอให้ถึงคิวตัวเอง แล้วค่อยเข้าไปดูสภาพในโกดังอย่างละเอียด

โกดังร็อกสตาร์ห้องนี้คุ้มค่าที่จะลงทุนไหม มีความลับอะไรซ่อนอยู่หรือเปล่า แค่พริบตาเดียวเขาก็รู้แจ้งเห็นจริง ตัดสินใจได้แม่นยำที่สุด ไม่จำเป็นต้องไปเบียดเสียดกับใครตอนนี้

แต่เจสันระงับความอยากรู้อยากเห็นอันเปี่ยมล้นไว้ไม่อยู่ รีบเดินจ้ำเข้าไปดูสภาพในโกดัง

"สตีเวน ไม่เข้าไปดูหน่อยเหรอ? ไม่อยากรู้เหรอ?"

เบนนี่ยิ้มถาม เขาเองก็ยืนรออยู่เหมือนกัน

"อยากรู้สิครับ แต่ไม่ต้องรีบหรอก เดี๋ยวก็ถึงคิวผม โกดังนี้เป็นสมรภูมิของจระเข้ยักษ์อย่างพวกคุณ ผมขอดูความสนุกก็พอ! คงไม่มีโอกาสได้ร่วมประมูลหรอก!"

เย่เทียนยิ้มส่ายหัว

ปากพูดไปงั้น แต่แววตาเขากลับเป็นประกาย

ถ้าในโกดังมีของดีซ่อนอยู่ พี่ก็ไม่เกรงใจนะ! ถึงตอนนั้นใครจะเป็นจระเข้ยักษ์ก็ยังไม่แน่!

ระหว่างคุย วิลสันก็มายืนหน้าประตูโกดัง พูดเสียงดังด้วยความตื่นเต้นว่า

"โอเค! สุภาพบุรุษ เข้าชมได้ กฎกติการู้กันนะ คนละสิบวินาที เชิญครับ!"

สิ้นเสียง เขามายืนข้างประตู การเยี่ยมชมเริ่มต้นขึ้น

ทุกคนเริ่มเข้าแถวดู หลายคนเก็บอาการไม่อยู่ สีหน้ายิ้มแย้ม ถูไม้ถูมือ ทำท่าเหมือนของข้าใครอย่าแตะ

ส่วนพวกนักล่าสมบัติมืออาชีพ กลับไม่มีท่าทีตื่นเต้นเกินเหตุ ยังคงนิ่งสงบ

"โกดังนี้เจ๋งเป้ง! คุ้มค่าแก่การลงทุนสุดๆ! มีตู้เพลงโบราณสองตู้ แล้วก็แผ่นเสียงคลาสสิกอีกเพียบ เอฟเฟกต์กีตาร์อีกหลายตัว แล้วก็ของอื่นๆ

ที่เด็ดสุดคือชุดเครื่องเสียง Bose รุ่นท็อป สภาพ 80%! เสียดายอย่างเดียว ดูไม่ออกว่าโกดังนี้เคยเป็นของร็อกสตาร์คนไหน! ไม่งั้นคงตีราคาได้แม่นกว่านี้!"

เจสันกลับมายืนที่เดิม รีบสาธยายสิ่งที่เห็นอย่างตื่นเต้น

ฟังคำบรรยาย ตาของเบนนี่ก็ลุกวาว เห็นได้ชัดว่าใจสั่นแล้ว

เย่เทียนฟังแล้วก็คันไม้คันมือเหมือนกัน ของดีเพียบเลยนี่หว่า!

ของอย่างอื่นไม่เห็นยังไม่รู้ แต่ชุดเครื่องเสียง Bose รุ่นท็อปราคาเท่าไหร่ เขารู้ดี

นั่นมันของที่เคยอยากได้ใจจะขาด แต่ตัดใจซื้อไม่ลงสักที! เหตุผลมีข้อเดียว แพงชิบหาย!

มิน่าล่ะทุกคนถึงได้ตื่นเต้นกันขนาดนั้น! ยั่วยวนใจจริงๆ!

การเยี่ยมชมดำเนินไปอย่างรวดเร็ว เผลอแป๊บเดียวก็ถึงคิวเย่เทียน เขาเริ่มสำรวจของข้างใน

นี่เป็นห้องขนาดสิบตารางเมตร มองเข้าไปจะเห็นตู้เพลงสองตู้วางชิดผนังด้านข้าง ตรงกลางคือชุดเครื่องเสียง Bose รุ่นท็อปที่ใครเห็นเป็นต้องเหลียวมอง

อีกด้านมีชั้นวางชิดผนัง บนชั้นมีแผ่นเสียงวางเรียงรายหลายร้อยแผ่น ส่วนใหญ่เป็นแผ่นเก่าตั้งแต่ยุค 40 ถึง 70 ถือว่าเป็นของเก่าได้เลย

บนพื้นมีเอฟเฟกต์กีตาร์วางระเกะระกะอยู่สี่ตัว สภาพกึ่งเก่ากึ่งใหม่ ยี่ห้อท็อปๆ ทั้งนั้น มูลค่าไม่เบา!

หลังชุดเครื่องเสียงยังมีของอีก แต่โดนผ้าใบคลุมปิดมิดชิด มองไม่เห็นว่าเป็นอะไร

อย่างที่เจสันบอก ดูจากของพวกนี้บอกไม่ได้เลยว่าเจ้าของโกดังเป็นใคร

วินาทีที่ยืนหน้าประตู แสงสีขาวในตาเย่เทียนก็สว่างวาบ นอกจากตู้เพลงสองตู้และแผ่นเสียงเก่าพวกนั้น ใต้ผ้าใบก็มีแสงขาวส่องออกมาเหมือนกัน

ตรงนี้มีของดีซ่อนอยู่ ต้องเอามาให้ได้!

เขายังไม่ใช้ตาทิพย์ทันที แต่ประเมินมูลค่าของที่เห็นด้วยตาเปล่าก่อน เพื่อคาดเดาเพดานราคาของคนอื่น

แค่สองสามวินาที เขาก็มั่นใจ ของที่เห็นอยู่นี้ มูลค่าน่าจะราวๆ 35,000 ดอลลาร์ ยั่วยวนใจมาก

แน่นอนว่าการประเมินราคานี้อยู่บนสมมติฐานว่าของทุกชิ้นใช้งานได้ปกติ ถ้ามีตำหนิ ราคาก็ต้องหักลดลงไป โดยเฉพาะชุดเครื่องเสียง ถ้าพังขึ้นมา มูลค่าคงรูดมหาราช

ทีนี้ได้เวลาตาทิพย์แล้ว ใต้ผ้าใบมีของดีอะไร? ของในโกดังมีตำหนิไหม นี่แหละคือข้อมูลตัดสินใจที่สำคัญที่สุด!

เพ่งสมาธิ ตาทิพย์ทำงานทันที!

เซอร์ไพรส์บังเกิด!

ใต้ผ้าใบมีกีตาร์สองตัว ตัวหนึ่งเป็นกีตาร์สองคอ อีกตัวเป็นกีตาร์โปร่ง บรรจุอยู่ในเคสกีตาร์สุดหรู วางอยู่บนขาตั้งแบบเอน

นอกจากนี้ยังมีหูฟังครอบหู Bose ของใหม่แกะกล่องอีกสี่อัน เป็นรุ่นมอนิเตอร์ระดับไฮเอนด์! ใช้ในห้องอัดเสียง ราคาแพงระยับแน่นอน!

สิ่งที่เปล่งแสงขาวคือกีตาร์โปร่ง เป็นกีตาร์แบรนด์ดัง ผลิตในยุค 40 มีรัศมีหลายชั้น มูลค่าทางศิลปะไม่ธรรมดา เป็นของเก่าระดับพรีเมียมในหมวดกีตาร์

ส่วนกีตาร์สองคออายุไม่มาก ไม่ใช่ของเก่า แต่มูลค่าทางศิลปะสูงมาก รัศมีหลายชั้นยืนยันได้

เห็นกีตาร์สองตัวนี้ เย่เทียนใจเต้นรัวเร็วขึ้นมาทันที!

ไม่ใช่เพราะกีตาร์โปร่งโบราณนั่น และก็ไม่ใช่เพราะเขาคลั่งไคล้กีตาร์สองตัวนี้เป็นพิเศษ

แต่เพราะกีตาร์สองคอนั่นมันหน้าตาคุ้นมาก! นี่มันกีตาร์สองคอสั่งทำพิเศษ มีชื่อเสียงพอตัวในวงการเพลงร็อกอเมริกา

มือกีตาร์ที่ใช้เจ้าตัวนี้ เย่เทียนชอบมาก ถึงขั้นเคยเป็นแฟนคลับวงของพวกเขาเลย เขาเลยจำกีตาร์ตัวนี้ได้แม่น

ข่มความตื่นเต้นไว้ เขารีบสแกนตัวกีตาร์ และก็เจอเซอร์ไพรส์อีก เขาเจอข้อมูลของนักดนตรีบนตัวกีตาร์

ยืนยันถูกต้อง! กีตาร์ตัวนี้แหละที่เขาคิด!

สุดยอด!

เย่เทียนตื่นเต้นจนแทบจะชูกำปั้นฉลอง!

มูลค่าของกีตาร์ตัวนี้สูงมาก แพงกว่าของทุกชิ้นในโกดังรวมกันซะอีก

ประมูล! ต้องเอาโกดังนี้มาให้ได้ ต่อให้ต้องใช้เงินสดที่เหลือทั้งหมดก็ตาม!

จากนั้นเขาก็รีบสแกนชุดเครื่องเสียง ตู้เพลง และเอฟเฟกต์กีตาร์บนพื้น นอกจากฝุ่นจับนิดหน่อย ก็ไม่เห็นความเสียหายอะไร น่าจะใช้งานได้ปกติ

ไม่ถึงสิบวินาที เย่เทียนก็รู้ไส้รู้พุงโกดังนี้หมด รู้ดีกว่าใครหน้าไหนทั้งนั้น ความมุ่งมั่นที่จะครอบครองก็แรงกล้ากว่าใครด้วย!

ดูเสร็จ เขาเดินเลี่ยงออกมา ยืนคุยกับพวกเจสันรอเวลาประมูล

"สตีเวน นายจะร่วมประมูลห้องนี้ไหม? มูลค่าสูงเอาเรื่องนะ!"

เจสันถามอย่างตื่นเต้น ถึงไอ้หนุ่มนี่จะไม่มีปัญญาประมูล แต่ไฟแห่งความอยากรู้อยากเห็นกลับลุกโชน คึกคักสุดๆ

"เดี๋ยวดูสถานการณ์ก่อน บอกตามตรง ผมสนใจมาก! เผลอๆ อาจจะร่วมแจมด้วย!"

เย่เทียนยิ้ม ตอบแบบกั๊กๆ

ได้ยินแบบนั้น เบนนี่หันขวับมามอง แววตากังวลวูบหนึ่ง

ไอ้หนุ่มนี่จะเอาจริงดิ? ข่าวร้ายชัดๆ! ถ้าบ้าเลือดเหมือนเมื่อกี้ งานเข้าแน่!

ไม่นานทุกคนก็ดูเสร็จ การประมูลกำลังจะเริ่ม

วิลสันกลับมายืนหน้าประตูโกดัง ตะโกนเสียงดังด้วยความตื่นเต้น

"โอเค! สุภาพบุรุษ ทุกคนดูโกดังกันแล้ว การประมูลเริ่ม ณ บัดนี้ ด้วยสภาพของโกดังนี้ 2,000 ดอลลาร์เป็นราคาเริ่มต้นที่สมเหตุสมผลมาก 2,000 ดอลลาร์ มีใครรับไหม?"

"ว้าว!"

สิ้นเสียงวิลสัน เสียงฮือฮาดังกระหึ่ม

แม้จะประเมินราคาไว้สูง แต่ราคาเริ่มต้นนี้ก็ทำเอาหลายคนตกใจ ถึงขั้นรับไม่ได้!

เริ่มที่ 2,000 ดอลลาร์ ถ้าไม่มีเงินสดติดตัวมาสัก 10,000 ดอลลาร์ โกดังนี้ก็เลิกฝันไปได้เลย!

ในที่นี้จะมีสักกี่คนที่มีเงินสดติดตัวมาหมื่นเหรียญ หลายคนเผลอๆ เงินในบัญชียังมีไม่ถึงด้วยซ้ำ!

คนอเมริกันชินกับการใช้เงินในอนาคต เป็นหนี้จนเป็นนิสัย คนที่มีนิสัยออมเงินมีไม่เยอะ แม้แต่ชนชั้นกลางก็เถอะ เงินสดแทบไม่มี

ชัดเจนว่าราคาเริ่มต้นนี้ดับฝันคนไปเพียบ ตัดใจกันเป็นแถว ถึงได้มีปฏิกิริยากันขนาดนั้น

แต่คนที่เตรียมตัวมาดีก็มีไม่น้อย หลายคนมาเพื่อโกดังนี้โดยเฉพาะ ตอนนี้ของวางอยู่ตรงหน้าแล้ว จะรออะไรล่ะ! มีคนตะโกนรับราคาแทบจะทันที

"2,000 ดอลลาร์"

วิลสันชี้มือไปที่คนนั้นทันที ตะโกนรัวเร็ว

"โอเค! สุภาพบุรุษท่านนี้รับที่ 2,000 ดอลลาร์ ตอนนี้ 2,500 ดอลลาร์ 2,500 มีใครให้ไหม? 2,500..."

"ทางนี้ วิลสัน!"

การ์เซียยกมือร่วมวง สีหน้าตื่นเต้น แววตาฉายแววโลภ!

ได้ยินเสียงการ์เซีย เย่เทียนขี้เกียจแม้แต่จะหันไปมอง เงินแค่ไม่กี่พันดอลลาร์ของพวกมัน โยนลงมาในศึกนี้คงไม่เกิดแม้แต่แรงกระเพื่อม!

วิลสันชี้มือ แล้วตะโกนราคาต่อ

"คาวบอยเม็กซิกันรับที่ 2,500 ดอลลาร์ 3,000 ดอลลาร์ 3,000 มีใครรับไหม?..."

"เยส!"

มีคนรับราคาอีก

ราคาพุ่งขึ้นอย่างรวดเร็ว การแข่งขันดุเดือดขึ้นเรื่อยๆ เพียงแค่สี่ห้ารอบ ราคาก็ทะลุ 8,000 ดอลลาร์

พวกการ์เซียผู้ต้อยต่ำจำต้องถอนตัวด้วยความสิ้นหวัง ผู้ประมูลอีกหลายคนก็สภาพเดียวกัน ราคานี้มันทะลุก้นกระเป๋าพวกเขาแล้ว

เย่เทียนยังไม่ขานราคา เขารู้ดีว่าต่ำกว่าหมื่นเหรียญก็แค่น้ำลายบูด การแข่งขันที่แท้จริงเริ่มที่ 10,000 ดอลลาร์ต่างหาก

ผ่านไปอีกสองรอบ ราคาถูกดันไปที่ 12,000 ดอลลาร์

เจ้ามืดไวท์ลงมือแล้ว ใช้กำลังภายในกวาดล้างคู่แข่งอีกครั้ง

ผู้ประมูลหายไปอีกหลายราย เหลือแค่ห้าหกคน ล้วนเป็นนักล่าสมบัติมืออาชีพ และร้านมือสองจากแมนฮัตตันไม่กี่เจ้า

(จบแล้ว)