บทที่ 23 - เจอพวกเดียวกันแล้ว

บทที่ 23 - เจอพวกเดียวกันแล้ว

ท่ามกลางเสียงอุทาน เย่เทียนวางกล่องไม้ลินเดนลงบนโต๊ะด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะเอื้อมมือไปเปิดมันออกแล้วผายมือเชิญชวน

"สุภาพบุรุษทั้งหลาย เชิญทัศนา! ชุดเครื่องเงินสั่งทำพิเศษเกรดพรีเมียมจากฝรั่งเศสในศตวรรษที่สิบเก้า"

พูดจบเขาก็ถอยหลังออกมาสองก้าว ห่างจากโต๊ะพอสมควร

ไม่ถอยไม่ได้ เบนนี่ตัวใหญ่คับห้อง คนเดียวก็กินพื้นที่หน้าโต๊ะไปสองในสามแล้ว! เย่เทียนไม่อยากสัมผัสประสบการณ์เบียดเสียดกับก้อนเนื้อยักษ์อีกเป็นครั้งที่สอง!

อีกสามคนที่เหลือตาลุกวาว รีบขยับเข้าไปมุงดูที่โต๊ะ เริ่มชื่นชมชุดเครื่องเงินโบราณชุดนี้

วินาทีต่อมา เสียงตื่นเต้นของแกร์รี่ก็ดังขึ้น

"โอ้โห! นี่มันชุดมีดส้อมช้อนครบเซ็ตสั่งทำพิเศษ ไม่มีหายไปเลยสักชิ้น! สมบูรณ์แบบ!"

เข้าสู่ขั้นตอนการตรวจสอบ แกร์รี่และเบนนี่เริ่มหยิบเครื่องเงินแต่ละชิ้นขึ้นมาดูอย่างละเอียดลออทุกซอกทุกมุม

เจสันถอยฉากออกมา ยืนตาลุกวาวอยู่ข้างเย่เทียน มือไม้ถูไปมาด้วยความตื่นเต้น เหมือนกำลังวอร์มข้อมือเตรียมตัวนับแบงก์!

การตรวจสอบเครื่องเงินนั้นง่ายและรวดเร็ว หลักฐานทุกอย่างอยู่บนพื้นผิว ไม่ต้องใช้เครื่องมือซับซ้อนอะไร

ห้านาทีผ่านไป การตรวจสอบเสร็จสิ้น ถึงเวลาเจรจาซื้อขาย

"สตีเวน ชุดเครื่องเงินโบราณนี้ยอดเยี่ยมมาก ครบถ้วนสมบูรณ์ ยืนยันได้ว่าเป็นฝีมือของ 'ฌอง-บาปติสต์ ฟุคส์' จริงๆ ผมชอบมากและอยากจะซื้อมันไว้ มาคุยราคากันเถอะ คุณอยากขายเท่าไหร่?"

แกร์รี่เริ่มสอบถามราคา ดวงตาของเขาฉายแววตื่นเต้นอย่างปิดไม่มิด

การเจรจาเริ่มต้นขึ้น!

เย่เทียนเองก็ตื่นเต้นไม่แพ้กัน จะได้โกยเงินดอลลาร์เข้ากระเป๋า จะไม่ให้ตื่นเต้นได้ยังไง?

"แกร์รี่ คุณเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านเครื่องเงินโบราณ ให้คุณเปิดราคามาก่อนดีกว่า ผมเชื่อว่ามันจะเป็นราคาที่สมเหตุสมผลและสะท้อนมูลค่าที่แท้จริงของชุดเครื่องเงินนี้"

เย่เทียนยิ้มพร้อมโยนหินถามทาง เตรียมตั้งรับแล้วรอสวนกลับ

"ตกลง! งั้นผมจะเปิดราคาที่ 10,000 ดอลลาร์ ราคานี้โอเคไหม? ถ้าตกลง ผมจ่ายเงินให้ตอนนี้เลย จะเป็นเงินสดหรือเช็คก็ได้"

ดูแกร์รี่ผู้มาดนุ่มนวลและเป็นผู้ดีสิ พอถึงเวลาเขี้ยวก็งอกออกมาทันที เปิดราคากดกันชนิดที่เย่เทียนแทบหงายหลัง!

แล้วเขาก็ยิ้มรอคำตอบจากเย่เทียน ทำตัวเป็นสุภาพบุรุษเสียเต็มประดา!

โอเคกะผีน่ะสิ! ทำไมไม่ปล้นเอาเลยล่ะ? หน้าเลือดชิบเป๋ง!

เย่เทียนด่ากราดในใจ แต่สีหน้ายังคงนิ่งสนิท เขาเพียงแค่ยิ้มมองแกร์รี่ แล้วส่ายหัวอย่างหนักแน่น ปฏิเสธข้อเสนอนั้น!

ได้ยินราคานี้ ไขมันบนหน้าเบนนี่ถึงกับกระเพื่อม เห็นได้ชัดว่าเขาเองก็ตกใจกับความโหดของแกร์รี่เหมือนกัน

ส่วนเจสันอ้าปากค้าง ตะลึงงันไปแล้ว จากนั้นสายตาที่มองแกร์รี่ก็เปลี่ยนเป็นเคียดแค้น ราวกับมองโจรที่กำลังล้วงเงินออกจากกระเป๋าตัวเอง

เห็นเย่เทียนปฏิเสธราคาแสนถูก แกร์รี่ไม่มีท่าทีสะทกสะท้าน ยังคงยิ้มและเสนอราคาต่อ

"ดูเหมือนคุณจะไม่พอใจราคานี้ งั้น 15,000 ดอลลาร์ ถึงจะเป็นของเก่าแต่มันก็คือช้อนส้อม ราคานี้ถือว่ายุติธรรมมากแล้วนะ"

ปล่อยให้หมอนี่เปิดราคาฝ่ายเดียวไม่ได้แล้ว ไอ้หมอนี่มันพ่อค้าหน้าเลือดตัวจริง!

เย่เทียนคิดคำนวณในหัว แล้วตัดสินใจเป็นฝ่ายรุกทันที

"ราคานี้ต่ำเกินไป! ผมรับไม่ได้หรอก! พูดกันตรงๆ เลยนะ ผมทำการบ้านมาดี ผมรู้มูลค่าของชุดเครื่องเงินนี้ 120,000 ดอลลาร์ ราคานี้สมเหตุสมผลกว่าเยอะ!"

กล้ามเนื้อบนใบหน้าแกร์รี่กระตุกวูบ เขาเริ่มตกใจแล้ว!

เบนนี่ก็เช่นกัน จากนั้นแววตาเขาก็เปลี่ยนเป็นสนุกสนาน เหมือนรอดูละครฉากเด็ด จิ้งจอกเฒ่าเจอจิ้งจอกหนุ่ม! น่าสนุกแฮะ!

อ้าปากค้าง เจสันทำหน้าเดิมอีกแล้ว แต่คราวนี้ตกใจเพราะเย่เทียน!

หลังจากหายช็อก แกร์รี่รีบเสนอราคาใหม่ทันที สีหน้าเริ่มแสดงอาการเจ็บปวดเหมือนโดนกรีดเนื้อ

"โอเค! ดูเหมือนคุณจะเตรียมตัวมาดีมาก 50,000 ดอลลาร์ นี่คือราคาสูงสุดที่ผมให้ได้! ผมมีเงินแค่นี้แหละ!"

หลอกเด็กอมมือเถอะ! แค่นาฬิกาปาเต็ก ฟิลิปป์รุ่นเก๋าบนข้อมือคุณเรือนเดียว ก็ปาเข้าไปหลายหมื่นดอลลาร์แล้ว!

ผมไม่ใช่เด็กแว้นข้างถนนบรูคลินที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่นะโว้ย ผมเคยทำงานวอลล์สตรีท ถึงจะไม่บ้าของแบรนด์เนม แต่ก็เคยเห็นและรู้จักมาหมดแล้ว อย่ามาหลอกกันให้ยาก! ฝันไปเถอะ!

ถึงราคาครั้งนี้จะดูมีความจริงใจขึ้นบ้าง แต่ก็ยังห่างจากเป้าหมายอีกเยอะ!

ในใจด่าไฟแลบ แต่ปากเย่เทียนยังคงยิ้มพร้อมยื่นข้อเสนอใหม่

"100,000 ดอลลาร์ ผมถอยให้เยอะแล้วนะ ผมรู้ดีว่าชุดเครื่องเงินนี้มีค่าแค่ไหน"

"60,000 ดอลลาร์ ผมเป็นพ่อค้าของเก่า ต้องทำกำไร ราคานี้จริงใจสุดๆ แล้ว"

อยู่ๆ ก็เพิ่มมาอีกหมื่นดอลลาร์ แกร์รี่ไม่ได้มีท่าทีเขินอายหรือแปลกใจเลยสักนิด!

"ผมยินดีแบ่งกำไรให้ครับ 80,000 ดอลลาร์ ถ้ารับราคานี้ไม่ได้ ดีลนี้ก็คงต้องล้มเลิก ผมจะไปหาคนซื้อเจ้าอื่น หรือไม่ก็ส่งเข้าประมูลซะเลย!"

เย่เทียนยื่นคำขาด สีหน้าและน้ำเสียงหนักแน่นจนแทบจะไม่มีช่องว่างให้ต่อรอง ราคานี้สูงกว่าเป้าในใจเขาตั้งหมื่นนึงแน่ะ

ตอนนี้เขามีเงินในกระเป๋า ไม่ต้องร้อนรน มีเงินนอนในแบงก์ตั้งสองแสนเจ็ด จะขายชุดเครื่องเงินนี้ออกช้าหน่อยก็ไม่เห็นจะเป็นไร ไม่มีผลกระทบอะไรกับชีวิตเลย

ถ้าคุยราคาไม่ลงตัว เดินออกจากร้านก็ส่งเข้าประมูลแม่งเลย เผลอๆ ได้ราคาดีกว่านี้อีก!

แกร์รี่เริ่มใช้ความคิด เขาไม่อยากพลาดชุดเครื่องเงินชุดนี้! ของแบบนี้ใช่ว่าจะเจอกันง่ายๆ!

เย่เทียนไม่รีบร้อน นั่งยิ้มรอให้แกร์รี่ตัดสินใจ

ส่วนเจสันตอนนี้กระวนกระวายจนแทบเป็นบ้า กลัวลาภปากจะหลุดลอยไป เงินตั้งหลายพันดอลลาร์เชียวนะ! ใครจะไม่เสียดาย?

ครู่ต่อมา แกร์รี่ก็ตัดสินใจได้ เขาลุกขึ้นยิ้มแล้วยื่นมือออกมา

"สตีเวน คุณมันปีศาจนักต่อรองจริงๆ 80,000 ดอลลาร์ ตกลง!"

"ตกลง! ขอบคุณสำหรับความใจป้ำครับแกร์รี่ คุณคือสุภาพบุรุษตัวจริง"

เย่เทียนลุกขึ้นจับมือปิดการขาย พร้อมหยอดคำหวานไปหนึ่งดอก

"เยส! เยี่ยมไปเลย!"

เจสันตะโกนลั่นร้าน

เงินสี่พันดอลลาร์หล่นทับหัว จะไม่ให้บ้าคลั่งได้ยังไง?

หลังจากนั้นก็ง่ายแล้ว แกร์รี่เขียนเช็คแปดหมื่นดอลลาร์ แล้วหิ้วชุดเครื่องเงินกลับไปทันที

พอจบการซื้อขาย เขาไม่อยู่ต่อแม้แต่วินาทีเดียว รีบเอาของไปให้ช่างทำความสะอาดเพื่อคืนสภาพเดิมโดยด่วน

พอแกร์รี่กลับไป เย่เทียนก็หยิบสมุดเช็คที่เพิ่งเบิกมาจากธนาคาร เขียนเช็คออกมาสองใบ

เห็นการกระทำนี้ เบนนี่กับเจสันก็แปลกใจนิดหน่อย

ไอ้หนุ่มนี่รวยนี่หว่า! ไม่ใช่ไส้แห้งอย่างที่คิด ดูท่าทางนอกจากปืนโบราณแล้ว คงได้ของดีอย่างอื่นมาอีกเพียบ กำไรอื้อซ่าแน่ๆ!

"เบนนี่ นี่ส่วนแบ่งของคุณ 8,000 ดอลลาร์ เอาไปขึ้นเงินได้เลย"

เย่เทียนยิ้มพลางยื่นเช็คที่เขียนเสร็จแล้วให้

"ขอบใจมากสตีเวน ขอพระเจ้าอวยพรคุณตลอดไป!"

เบนนี่ยื่นมือมารับเช็ค ยิ้มตาหยีจนมองไม่เห็นลูกตา!

จากนั้นเย่เทียนก็เขียนอีกใบ ยื่นให้เจสันที่ตื่นเต้นจนแทบคลั่ง

"เจสัน นี่ส่วนแบ่ง 4,000 ดอลลาร์ ขอบใจมากที่ช่วยนะ"

"ว้าว! สุดยอด! ฉันรักดอลลาร์! แต่ฉันรักนายมากกว่า สตีเวน นายมันใจปล้ำที่สุด!"

รับเช็คไป เจสันก็พุ่งเข้ามากอดเย่เทียนแน่น

เย่เทียนทำท่าตกใจเว่อร์ รีบผลักเจสันออกไป

"เพื่อน! ฉันรักแต่สาวสวยโว้ย ไม่สนผู้ชาย! ถ้าความรักของนายหมายถึงอย่างอื่นล่ะก็ ถอยไปไกลๆ เลย ยิ่งไกลยิ่งดี!"

เจสันชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหน้าแดงแล้วด่ากลับขำๆ ว่า

"ฟัค! ฉันก็รักสาวสวยเหมือนกันโว้ย โดยเฉพาะพวกหุ่นเอ็กซ์ๆ! ไม่สนผู้ชายเหมือนกันนั่นแหละ!"

"ฮ่าๆๆ"

เสียงหัวเราะอย่างมีความสุขดังลั่นห้องรับรอง

...

เก็บเช็คเรียบร้อย ทุกคนก็กลับออกมาที่หน้าร้าน

เจสันรีบวิ่งแจ้นไปธนาคารเพื่อขึ้นเงิน ส่วนเย่เทียนยืนคุยสัพเพเหระกับเบนนี่

"สตีเวน ได้ข่าวว่าคุณสนใจวงการประมูลโกดังเหรอ?"

ได้ยินเบนนี่ถาม เย่เทียนไม่ปิดบัง พยักหน้ารับ

"ใช่ครับ จุดเปลี่ยนของผมเริ่มจากการประมูลโกดังนี่แหละ และผมก็ค้นพบว่าตัวเองมีพรสวรรค์ด้านของเก่าอยู่บ้าง เลยอยากลองลุยสายนี้ดูสักตั้ง"

"สายตาคุณเฉียบคมมาก ผลงานที่ผ่านมาพิสูจน์ได้ดี ผมเชื่อมือคุณนะ คุณต้องรุ่งในวงการนี้แน่!"

"ขอบคุณที่เชียร์ครับ ผมยังเป็นมือใหม่ซิงๆ มีอะไรต้องเรียนรู้อีกเยอะ วันหน้าอาจต้องมารบกวนขอความรู้จากคุณ หวังว่าคุณจะช่วยชี้แนะนะครับ!"

เบนนี่พยักหน้าเห็นด้วย

"ใช่ คุณต้องเรียนรู้อีกเยอะ ถ้ามีปัญหาอะไรมาถามได้เลย อันไหนรู้ผมบอกหมดไม่มีกั๊ก"

"ขอบคุณครับเบนนี่"

"ในเมื่อจะเข้าวงการนี้ ผมแนะนำให้ไปสมัครสมาชิกสมาคมการประมูลโกดังเก็บของไว้ดีกว่า จะได้แชร์ข้อมูลข่าวสารกับทางสมาคมได้

ที่นั่นไม่ได้มีแค่ข้อมูลการประมูล แต่ยังได้แลกเปลี่ยนประสบการณ์กับนักล่าสมบัติคนอื่นๆ ซึ่งช่วยเรื่องการปล่อยของได้มาก ร้านมือสองและร้านของเก่าหลายร้านก็เป็นสมาชิกที่นั่น"

ได้ยินคำแนะนำของเบนนี่ เย่เทียนหูผึ่งทันที รีบถามกลับว่า

"สมัครสมาชิกต้องใช้อะไรบ้างครับ? ต้องมีคนแนะนำไหม? แล้วสมาคมอยู่ที่ไหน? บ่ายนี้ว่างพอดี ผมจะไปสมัครเลย"

เบนนี่ยิ้มแล้วตอบว่า

"ไม่มีเงื่อนไขอะไรเลย! พกเงินดอลลาร์ไปก็สมัครได้แล้ว ถ้าอยากได้ระดับ VIP เพื่อเข้าถึงข้อมูลเจาะลึก ก็ต้องดูผลงานการขุดสมบัติและเงินที่จ่าย

ระดับ VIP นี่คุ้มค่ามากนะ บอกเลยว่าคุ้มกับค่าสมาชิกที่เสียไป แต่ละเขตจะมีสำนักงานของสมาคมตั้งอยู่ ส่วนใหญ่จะอยู่ในบริษัทโกดังเก็บของ

สำนักงานเขตแมนฮัตตันอยู่ที่ โกดังสมิธโซเนียน ไม่ไกลจากที่นี่ เดี๋ยวให้เจสันพาไปก็ได้ ด้วยผลงานของคุณ สมัคร VIP ได้สบายๆ"

"เยี่ยมไปเลย เดี๋ยวผมจะไปสมัคร"

เย่เทียนตื่นเต้นสุดขีด รู้สึกเหมือนเจอพวกเดียวกันแล้ว! เจอองค์กรสักที!

"สตีเวน พ่อหนุ่มดวงเฮง วันหลังถ้ามีของมือสองดีๆ ก็เอามาปล่อยที่นี่ได้ ผมให้ราคาดีแน่นอน

ถ้าผมรับไม่ไหว ผมจะหาช่องทางอื่นให้ แต่แน่นอนว่าต้องมีค่านายหน้า เหมือนครั้งนี้แหละ 10% โอเคไหม?"

สุดท้ายก็เผยธาตุแท้ออกมา เจ้าอ้วนนี้มันพวกไม่เห็นน้ำไม่ยอมวิดเรือจริงๆ!

แต่ข้อเสนอดีๆ แบบนี้ เย่เทียนไม่ปฏิเสธอยู่แล้ว ช่วยลดภาระไปได้เยอะ

"ยินดีเลยครับ! ผมต้องการแบบนั้นอยู่แล้ว!"

"งั้นดีลตามนี้ ขอฉันเกาะกระแสความเฮงของนายทำเงินหน่อยละกัน!"

เบนนี่ยื่นมืออูมๆ มาจับกับเย่เทียน เป็นอันตกลง

คุยกันยังไม่ทันจบ เจสันก็วิ่งกลับมาถึงร้าน

ตอนนี้หน้าเขาบานจนหุบไม่ลงแล้ว!

(จบแล้ว)