บทที่ 20 : คุณสมบัติค่า​สถานะ​อันแข็งแกร่งของซ่งเฉาหมิง!

บทที่ 20 : คุณสมบัติค่า​สถานะ​อันแข็งแกร่งของซ่งเฉาหมิง!

"ใช้เลย!" ซูไป๋ไม่ลังเลเลยสักนิด

แค่ 40 คะแนนการเอาชีวิตรอด เขาสามารถจ่ายได้อยู่เเล้ว

ในทางตรงกันข้าม นี่เป็นหน้าต่างค่าคุณสมบัติของยอดมนุษย์ระดับสี่ในอนาคต...มันมีความสำคัญในการอ้างอิงสำหรับเขา

จากนั้นคะแนนการรอดชีวิตก็ถูกหักออกไป 40 คะแนน

หน้าต่างสถานะที่มีสไตล์เดียวกันกับหน้าต่างค่าคุณสมบัติของเขาเอง ก็โผล่ออกมาในขอบเขตการมองเห็นของซูไป๋

…

[ชื่อ]​: ซ่งเฉาหมิง

[ระดับ]: ระดับ 4

[คุณสมบัติ]: ความแข็งแกร่ง 191, ความว่องไว 122, ร่างกาย 139, วิญญาณ 109

[พลังพิเศษ]: เปลวเพลิงโลหิต(พลังพิเศษ​ไฟ​ + พลังพิเศษ​เลือด)​ (ระดับสามขั้นสูงสุด)

[ทักษะ]: ผู้เชี่ยวชาญหอก (ระดับสี่ขั้นสูงสุด), วิชาดาบชั้นสูง (ระดับสามขั้นต้น)

[อุปกรณ์]: หอกแห่งบัลร็อก (คุณภาพหายากสีน้ำเงิน), กระบี่เหนียนโซ่ว (คุณภาพหายากสีเขียว)

…

เมื่อมองไปที่หน้าต่างค่าคุณสมบัติของซ่งเฉาหมิง ซูไป๋ก็ตกตะลึงเล็กน้อย

แม้ว่านี่จะเป็นคุณสมบัติที่ซ่งเฉาหมิงจะมี​ในอีกสามปีต่อมา….แต่ในอนาคต​เขาก็ถือว่าเป็นบัคตัวน้อยได้เลย!

กลไกในการกำหนดระดับของระบบคือคุณสมบัติค่าสถานะ​และทักษะคู่กัน

เกณฑ์การตัดสินระดับแรกคือ: คุณสมบัติค่าสถานะ​ทั้ง 4​ อย่างน้อยมีหนึ่งรายการเกิน 2 คะแนน และพลังพิเศษ​หรือทักษะระดับแรกอย่างน้อยหนึ่งรายการที่ได้รับการเรียนรู้แล้ว

เกณฑ์การตัดสินระดับที่สองคือ: คุณสมบัติค่า​สถานะ​ทั้ง 4​ อย่างน้อยมีหนึ่งรายการมีคะแนนเกิน 5 คะแนน และพลังพิเศษ​หรือทักษะอย่างน้อยหนึ่งรายการได้ไปถึงระดับสองแล้ว

เกณฑ์ในการกำหนดระดับที่สามคือ: คุณสมบัติค่า​สถานะ​ทั้ง 4​ อย่างน้อยมีหนึ่งรายการมีคะแนนเกิน 10 คะแนน และพลังพิเศษ​หรือทักษะอย่างน้อยหนึ่งรายการได้ไปถึงระดับสามแล้ว

เกณฑ์ในการพิจารณาระดับที่สี่คือ: คุณสมบัติค่า​สถานะ​ทั้ง 4​ อย่างน้อยมีหนึ่งรายการมีคะแนนเกิน 50 คะแนน และพลังพิเศษ​หรือทักษะอย่างน้อยหนึ่งรายการได้ไปถึงระดับสี่

เมื่อพิจารณาจากคุณสมบัติค่าสถานะ​ทั้ง 4​ เพียงอย่างเดียว…..ด้วยค่าคุณสมบัติสูงถึง 191 คะแนน ซ่งเฉาหมิงอยู่ไม่ไกลจากระดับที่ห้า!

เพราะเกณฑ์สำหรับระดับที่ห้าคือคุณสมบัติค่าสถานะ​ทั้ง 4​ อย่างน้อยหนึ่งรายการมีเกิน 200 คะแนน! และฝึกฝนพลังพิเศษ​หรือทักษะจนถึงระดับห้าอย่างน้อยหนึ่งรายการ!

ในเวลาเดียวกัน

จากแผงคุณสมบัติของซ่งเฉาหมิง….ซูไป๋ก็ได้เรียนรู้ข้อมูลมาหลายอย่าง

ประการแรก ซ่งเฉาหมิงในอีกสามปีต่อมาจะกลายเป็นนักสู้ระยะประชิดที่แข็งแกร่ง

ประการที่สอง ในยุคหลังจากการวันสิ้นโลก….สิ่งของพิเศษจะเกิดขึ้นมาบนโลกใบนี้

ไม่ว่าจะเป็นการปรากฏ​ตัวของซอมบี้, สัตว์ต่างดาว, หรือสิ่งที่สร้างขึ้นโดยผู้รอดชีวิตที่เชี่ยวชาญพลังต่างๆ

กล่าวอีกอย่างคือ, วันสิ้นโลกในอนาคต จะมีไอเทมพิเศษมากมาย ยกตัวอย่าง​เช่น หอกแห่งบัลร็อกและกระบี่เหนียนโซ่ว

ไอเทมพิเศษไม่ได้มีเฉพาะซูไป๋คนเดียว​เท่านั้น

ประการที่สาม และเป็นสิ่งที่ซูไป๋สนใจมากที่สุดก็คือ….พลังพิเศษ​สามารถหลอมรวมได้!

พลังพิเศษ​ที่แตกต่างกันสองอย่าง….สามารถ​รวมกันผ่านเงื่อนไขบางอย่างจะกลายเป็นพลังพิเศษ​ที่ทรงพลังมากยิ่งขึ้น...

อีกนัยน์หนึ่ง

แม้ว่าพลังไม้เลื้อยที่เขาครอบครองจะเป็นพลังพิเศษ​ที่ธรรมดาเเละระดับต่ำสุด…..แต่มันก็อาจจะสามารถ​หลอมรวมเป็นพลังพิเศษ​อันทรงพลังได้ในอนาคต!

แค่อาจจะ….นะ​

……

ยอดมนุษย์​ขั้นสูงสุดของระดับที่สี่!

สมกับที่เป็นหนึ่งในผู้สร้างฐานที่มั่นของผู้รอดชีวิตที่ใหญ่ที่สุดในเมืองหลินเจียงในอนาคต!

ดวงตาของซูไป๋มีประกายไฟลุกโชนเล็กน้อย

ตอนนี้, ซ่งเฉาหมิงกำลังตรวจสอบสิ่งที่เรียกว่าอาการบาดเจ็บของเซียวหวงเหมาและคนอื่นๆอย่างหงุดหงิดเล็กน้อย:

"หวงเหมา, นายคิดว่าฉันหลอกง่ายรึไงฮะ? นี่เรียกว่าบาดเจ็บงั้นเหรอ"

“ซี่โครงหัก?”

“หัวแตก?”

“นายอยากให้ฉันพานายไปโรงพยาบาลเพื่อประเมินระดับความพิการของนายด้วยไหมฮะ”

เซียวหวงเหมามึนงงเล็กน้อย, เขาเริ่มแตะตัวเองที่นั่นที่นี่ ทั้งยังแอบลองหยิกตัวเองเบาอีกด้วย

เห็นชัดๆว่าก่อนหน้า​นี้เขาถูกทำร้ายร่างกายจนรู้สึกเหมือนกระดูกทั้งหมดในร่างกายของเขาหัก, แต่ตอนนี้มันกลับไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้ยังไง?

พวกอันธพาลอีกสองคนก็แปลกใจเช่นกัน

มันเจ็บนะ…มันเจ็บจริงจริง

แถมยังน่ากลัว น่ากลัวมากๆเลยด้วย

แต่ทำไม…เหมือนว่าพวกเขาจะดูสบายดีในตอนนี้?

……

อีกด้าน

ซูไป๋ที่กำลังจ้องมองด้วยสายตาเย็นชา…..ทันใดนั้น​เขาก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มเยาะเมื่อเห็นฉากนี้

เพราะนี่ยังคงเป็นยุคแห่งสันติภาพและการเคารพกฏหมาย เขาจึงไม่มีเจตนาที่จะสร้างความเดือดร้อนให้ตัวเอง

เพื่อเอาชนะอันธพาลทั้งสามคนนี้ เขาจึงใช้กำลังของตนอย่างชาญฉลาด

แค่ทำให้พวกเขารู้สึกเจ็บปวด! เจ็บชนิดที่ว่าฝังลึกเข้าไปในกระดูกเลย!

แต่ถ้าไปถึงโรงพยาบาลเพื่อประเมินอาการบาดเจ็บ, มันก็จะไม่พบอะไร!

หลังจากต่อว่าพวกอันธพาลทั้งสามอีกครั้ง….ความสนใจของซ่งเฉาหมิงก็กลับมาที่หยานหยานและซูไป๋:

"คุณสองคน ฉันพอรู้คร่าวๆเเล้วว่าเกิดอะไรขึ้น….แล้วเเบบนี้พวกคุณจะเอายังไงต่อ"

หยานหยานไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่มองไปที่ซูไป๋

ซูไป๋ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า

"ตราบใดที่พวกเขาสัญญาว่าจะไม่ก่อกวนพี่หยานหยานในอนาคต ผมก็อยากให้เรื่องจบลงที่ตรงนี้”

“แต่อย่างไร​ก็​ตาม, พวกเขาทำให้พี่หยานหยานกลัวแบบนี้ มันไม่มากเกินไปใช่ไหมที่จะชดเชยบางอย่าง…. เช่นค่าทำขวัญ​?”

ซูไป๋เข้าใจความหมายคำพูดของซ่งเฉาหมิง

พวกอันธพาลตัวน้อยทั้งสามคนนี้ติดตามหยานหยานจากระยะไกล ไม่ว่าพวกเขาจะไล่ตามเธอหนักแค่ไหน……แต่ตำรวจ​ก็ไม่สามารถทำอะไรกับอันธพาลตัวน้อยทั้งสามนี้ได้จริงๆ

เข้าคุกปกติก็แค่ไม่กี่วัน...

แต่เมื่อดูความคุ้นเคยของซ่งเฉาหมิงกับพวกอันธพาลทั้งสามแล้ว ซูไป๋​ก็รู้ว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรกของพวกเขาอย่างแน่นอน

การเข้าคุกตามปกติไม่ได้ช่วยแก้ปัญหาอะไรได้เลย!

อีกอย่างหนึ่ง

ถ้าจับพวกเขาเข้าสังเต...มันจะไม่เสียเวลาหลายวันในการเพิ่มคะแนนของเขา​หรอกเหรอ?

“ในกรณีนี้ฉันจะไม่ลงบันทึกประจำวัน” ซ่งเฉาหมิงตบไหล่ ซูไป๋แล้วจ้องมองที่เซียวหวงเหมา

"พวกเเกสามคนนคิดอย่างไร"

“เรา...ไม่มีข้อโต้แย้งครับ!”

ภายใต้สายตาที่จับตามองของคุณตำรวจซ่งเฉาหมิง และซูไป๋ที่เป็นผู้ต้องสงสัยว่าเป็นบอสที่กำลังปลอมตัวมา

เหล่าอันธพาลทั้งสามจึงไม่กล้ามีความคิดเห็นอื่นใดและรีบให้สัญญา

"พวกเราสาบานว่าเราจะไม่มีวันล่วงเกินผู้หญิงคนนี้อีกอย่างแน่นอนครับ!"

“ไม่ว่าผู้หญิงคนนี้จะไปที่ใหน….ต่อไปนี้เราจะอยู่ห่างจากเธอสามกิโลเมตร​เสมอ!”

……

สุดท้าย​

พวกอันธพาลทั้งสามก็ควักเงินออกมาจากกระเป๋า….. ซึ่ง​มันมีอยู่น้อยกว่าหนึ่งร้อย, มอบให้ซูไป๋เพื่อเป็นค่าทำขวัญของหยานหยาน

แล้วจากนั้นพวกเขาก็ออกจากสถานีตำรวจด้วยความสิ้นหวัง

เเละปัญหานี้ของหยานหยานก็ได้รับการแก้ไขเป็นเรียบร้อย

………………