บทที่ 8 : อัพเกรดพลังพิเศษไม้เลื้อย

บทที่ 8 : อัพเกรดพลังพิเศษไม้เลื้อย

ณ​ ตอนนี้ซูไป๋กำลังตกตะลึงอย่างมาก

เเละนั่นมันไม่ใช่เพราะเสียงแจ้งเตือนจากระบบ แต่เป็นเพราะชายชราหัวโล้นตรงหน้าที่นอนกองอยู่บนพื้นต่างหาก

อีกฝ่ายเป็นถึงปรมาจารย์กังฟู​ไม่ใช่หรือ?

เเล้วทำไมการต่อยธรรมดาๆของเขาถึงทำไมอีกฝ่ายล้มลงได้หล่ะ?

เมื่อหายจากอาการตกใจ….ซูไป๋ก็รีบก้าวไปข้างหน้าเพื่อช่วยชายชราหัวล้าน

"เฮ้ ท่านผู้เฒ่า เป็นอะไรใหม?"

……

ทันใดนั้น​เองชายและหญิงหลายคนที่กำลังออกกำลังกายตอนเช้าก็ได้สังเกตุ​เห็นเหตุการณ์นี้…..พวกเขา​จึงรีบมารวมตัวกัน

"ผู้เฒ่าหม่า เกิดอะไรขึ้น? ทำไมคุณถึงไปนอนอยู่บนพื้นได้หล่ะ"

“ดูเหมือนว่าเขาจะถูกเจ้าหนุ่มคนนี้ต่อยเข้า  ตาแก่เลยไปเฝ้าพระอินทร์นะสิ”

“เจ้าหนุ่มเป็นอะไรน่ะหา….ทำไมถึงมาทุบตีคนอื่นเเบบนี้?”

“เฒ่าหม่า รู้สึกอย่างไรบ้าง…ไปโรงพยาบาลไหม?”

เสียงพูดคุยดังอื้ออึง,​ จนทำให้ซูไป๋สับสนเล็กน้อย….เเต่เขาก็ไม่สามารถโต้แย้งอะไรกับสถานการณ์​เช่นนี้​ได้

โชคดีที่สถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดก็ไม่ได้เกิดขึ้น

ชายชราหัวโล้นสามารถ​ยืนขึ้นโดยได้รับความช่วยเหลือจากซูไป๋และชายชราอีกคน

เขาถอนหายใจ ก่อนจะโบกไม้โบกมือแล้วพูดว่า

"อั๊วะสบายดี ไม่จำเป็นต้องไปโรงพยาบาลหรอก"

“อีกอย่าง, เด็กนั่นไม่ได้ตั้งใจจะตีฉัน”

“พวกอั๊วะก็แค่...ประลองกันเล็กน้อย​”

“สำหรับผู้ที่ฝึกฝนศิลปะการต่อสู้ เป็นเรื่องปกติที่จะมีรอยฟกช้ำบ้าง….ดังนั้นอย่าดุเจ้าหนุ่มนี่เลย”

หลังจากอธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นด้วยคำพูดไม่กี่คำ ชายชราหัวล้านก็หันไปหาซูไป๋แล้วพูดว่า

"เจ้าหนุ่ม,​ ดูเหมือนลื้อจะไม่จำเป็นที่จะต้องอยู่ที่นี่เเล้วนะ…ลื้อไปได้แล้ว"

หลังจาก​พูด​จบ, เฒ่าหม่าซึ่งถูกล้อมรอบด้วยชายและหญิงชราหลายคนก็เดินไปอีกฟากหนึ่งของจัตุรัส

“เฒ่าหม่าสบายดีแน่นะ? ไม่ต้องไปโรงพยาบาลจริงเหรอ?”

“ไม่จำเป็น! อั๊วะรู้สภาพร่างกายของตัวเองดีน่า….ไม่ต้องไปโรงพยาบาลหรอก”

"ลื้อนี่จริงๆ แก่ก็แก่แล้ว….ยังมาประลองอีก?”

“เห็นในเน็ตบอกว่าการชกมวยไม่เหมาะสำหรับคนหนุ่มสาว…อีกอย่าง​ ไอ้สารเลวนั่นอาจจะมาจากสำนักปั้นอี้ไท่ฉื่อก็ได้”

“ฮุนหยวนปั้นอี้ไท่ฉื่อต่างหากเล่า! อั๊วะแค่ประมาทเกินไป  อั๊วะแค่…ไม่ยอมหลบเฉยๆ”

"..."

"..."

…….

หลังจากรออยู่ครู่หนึ่งเพื่อยืนยันว่าชายชราหัวล้านไม่เป็นไรจริงๆ ซูไป๋ก็เดินไปที่ด้านนอกของชุมชน, ในขณะเดียวกัน​ก็ไตร่ตรองข้อความแจ้งเตือนของระบบที่เพิ่งดังขึ้น

ชายชราหัวโล้นนั้นเป็นซอมบี้ระดับสามซึ่งเป็นซอมบี้ชั้นยอด

ตามกฎที่อนุมานไว้ก่อนหน้านี้ คะแนนการเอาชีวิต​รอด​พื้นฐานของซอมบี้ระดับสามคือ 30 คะแนน….หากคุณขับไล่มันคุณจะได้รับคะเเนนสองเท่า

เเต่การเขาที่ล้มชายชราด้วยหมัดเดียว, ระบบกลับเเจ้งว่าเขาได้ทำ​ [กาารปราบปราม] ซอมบี้ชั้นสูงระดับสาม และได้รับคะแนนการรอดชีวิตถึง 90 คะแนน

กล่าวอีกนัยหนึ่ง [การทำให้หวาดกลัว] คือคะเเนนพื้นฐาน [การขับไล่] คือคะเเนนสองเท่า และ​ [การปราบปราม] คือคะเเนนสามเท่า

แค่เขาไม่รู้ว่าขั้นตอนต่อไปจะเป็นอะไรหลังจาก [การปราบปราม]

อาจจะเป็น [การสังหาร] หรือเปล่านะ?

ซูไป๋ครุ่นคิดอย่างเงียบๆ ในขณะที่​เดินไปยังร้านสะดวกซื้อในจัตุรัสชุมชน เพื่อซื้ออาหารปรุงสุกและแฮม……จากนั้นเขาก็เดินไปที่แม่น้ำ

[โฮสต์รวบรวมเนื้อปรุงสุกและแฮมที่ไม่เน่าเสียในวันสิ้นโลก,​ ซึ่งมันตรงตามความต้องการในแต่ละวัน….ได้รับคะแนนการเอาชีวิตรอด 5 คะแนน]​

หลังจากผ่านไปหนึ่งวัน….ระบบคงจะรีเฟรชสถานะของสุนัขเท็ดดี้และฝูงสุนัขจรจัดเรียบร้อย​เเล้ว

เเค่เขาไม่รู้ว่าพวกมันยังอยู่แถวริมแม่น้ำหรือเปล่า

ไม่กี่นาทีต่อมา….ซู่ไป๋ก็เดินมาถึงแม่น้ำแล้ว

เขามองไปรอบๆ เขากลับก็ไม่พบสุนัขจรจัดสักตัว

เเต่เมื่อตรวจดูจุดที่เขาให้อาหารเมื่อวาน เนื้อปรุงสุกและแฮมถูกกินไปหมดแล้ว……นี่แสดงว่าฝูงสุนัขจรจัดยังคงเร่ร่อนอยู่ในบริเวณนี้

หลังจากวางเนื้อและแฮมที่เพิ่งซื้อมาใหม่ไปยังจุดต่างๆ ซูไป๋ก็เดินไปตามแม่น้ำเพื่อค้นหาสุนัขจรจัด

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

เมื่อซูไป๋เดินมาถึงใต้สะพาน ในที่สุดเขาก็หาฝูงสุนัขจรจัดได้สำเร็จ

เเต่ภาพตรงหน้าทำให้เขาถึงกับต้องประหลาดใจ…..เนื่องจากจำนวนสุนัขจรจัดไม่ได้ลดลง  ซ้ำยังมีมากกว่าเมื่อวานตั้งสองตัวด้วย!

[คำเตือน: คุณกำลังเผชิญหน้ากับฝูงสุนัขซอมบี้ใต้สะพาน ซึ่งมันประกอบด้วยสัตว์ดุร้ายระดับสาม สุนัขปีศาจเปลวเพลิง, สุนัขซอมบี้ระดับสอง​ 2 ตัว, และสุนัขซอมบี้ระดับหนึ่ง 4 ตัว........หากคุณดึงดูดความสนใจของฝูงสุนัขซอมบี้ คุณจะถูกพวกมันฉีกเป็นชิ้นๆอย่างแน่นอน, ดังนั้น​กรุณาหลบหนีโดยเร็วที่สุด!]​

หลังจากเดินอ้อมไปอีกด้านของสะพานอย่างเงียบๆ…..ซูไป๋ก็ค่อยๆเดินเข้ามาที่ด้านล่างสะพาน

จนกระทั่งเขาอยู่ห่างจากฝูงสุนัขจรจัดเพียงยี่สิบหรือสามสิบเมตร ซูไป๋ก็เร่งฝีเท้าและรีบตรงดิ่งเข้าไปหาฝูงสุนัขจรจัดทั้งหกตัว

"แฮร่!"

“โฮ่ง!”

“โฮ่ง โฮ่ง!”

“เอ๋ง——”

ฝูงสุนัขทั้งหมดล้วนตกใจ, กรีดร้องและวิ่งหนีไปในทิศทางตรงข้ามกับที่ซูไป่พุ่งออกมา

จุดประสงค์ของซูไป๋ในการอ้อมเข้ามาใกล้สะพานจากอีกด้านหนึ่ง นั่นก็เพื่อให้สุนัขเหล่านี้สามารถหลบหนีไปใกล้เขตชุมชนของเขาให้มากขึ้น

เพื่อที่เขาจะได้คะแนนเพิ่มขึ้นอีกต่อไปในภายหลัง

[โฮสต์แสดงพลังอันยิ่งใหญ่และทำให้ฝูงสุนัขซอมบี้หวาดกลัวด้วยความแข็งแกร่งที่ไม่ธรรมดา……ได้รับคะแนนการเอาชีวิตรอดคือ +90]​

ยอดเยี่ยม​มาก…..ได้คะแนนเพิ่มอีกแล้ว

หลังจากดูคะแนนการเอาชีวิตรอดของเขาที่เพิ่มขึ้นถึง 197 คะแนน….ซูไป๋ก็พอใจอย่างมาก

ผ่านไปเพียงหนึ่งชั่วโมงนับตั้งแต่ที่เขาออกมาข้างนอก คะเเนนที่เขาได้รับก็เกือบจะมากกว่าที่เขาจะได้รับจากเมื่อวานนี้เเล้ว

หลังจาก​นั้น, ซูไป๋ก็เดินข้ามถนน, ข้ามย่านการค้า, และเยี่ยมชมตลาดผัก

จนกระทั่งเที่ยง….ซูไป๋ก็กลับบ้าน​ ทำอาหารกลางวันให้ตัวเองหลังจากเก็บคะเเน​นการเอาตัวรอด​มาครึ่งวัน

[โฮสต์กินอาหารที่มีคุณค่าทางโภชนาการ…..ได้รับคะแนนการเอาชีวิตรอด +10]​

จากนั้น….เขาก็นอนลงบนโซฟา

เปิดแผงค่าคุณสมบัติของเขาอีกครั้ง

[คะแนนการเอาชีวิตอยู่รอด]: 243 คะแนน

ผลจากการเก็บเกี่ยวในเช้านี้มากกว่า​ช่วงบ่ายของเมื่อวานไปเรียบร้อย​แล้ว​

เมื่อดูคะแนนเอาชีวิต​รอดที่มากขึ้น​อีกครั้ง…..ซูไป๋ก็รู้สึกอยากจะซื้ออะไรบางอย่าง​เพิ่ม

"หรือเราควร……จ่ายอีกสักหน่อย?”

ในที่สุด, ซูไป๋ก็ไม่สามารถอดกลั้นได้…..เขาจึงเปิดห้างสรรพสินค้าอย่างเเละทำการซื้อ, เมล็ดพันธุ์แห่งพลัง

ณ​ ขณะนี้​ ​เขาเหลือคะแนนการเอาชีวิตรอด 143 คะแนน​

เเละหลังจากครุ่นคิด​อีกเล็กน้อย, เขาก็อดไม่ได้ที่ใช้คะแนนการเอาชีวิต​รอด 3 คะแนนเพื่อซื้ออิฐทองอีกสามชิ้นจากห้างสรรพสินค้า

“ไม่…..เราจ่ายไม่ได้อีกแล้ว”

“ถ้าจ่ายมากกว่านี้…..ก็จะไม่มีเงินสำหรับสุ่มลอตเตอรีแล้วนะ”

เพื่อต่อต้านความอยากช๊อปปิ้ง​….ซูไป๋จึงปิดห้างสรรพสินค้า

จากนั้นเขาก็นำเมล็ดพันธุ์แห่งพลังออกมาแล้วบดขยี้มัน

[ไม้เลื้อย: พลังพิเศษ​ระดับ​หนึ่งขั้นกลาง…..แปลงร่างเป็นเถาวัลย์ที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าเหล็กเนื้อดี เถาวัลย์มีความหนา 0.5 เซนติเมตร และยาว 20 เมตร ใช้พลังงานจิต 0.1 ต่อวินาที]​

เมล็ดพันธุ์แห่งพลังทั้งสองเมล็ดได้ซ้อนทับกัน

ตอนนี้, พลังพิเศษ​ของไม้เลื้อยได้รับการอัปเกรดเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

……………