บทที่ 14 ค่าความประทับใจของมิสเตอร์ A ที่พุ่งทะยาน

"ในเมื่อยืนยันท่าทีของ 'พระผู้สร้างที่แท้จริง' ได้แล้ว ก็ไม่ต้องกังวลเรื่องการปะทะกับ 'ชุมนุมแสงเหนือ' ในอนาคต แต่จะประมาทไม่ได้เด็ดขาด เทพสุริยันบรรพกาลอาจจะเป็นคนดี แต่พระผู้สร้างที่แท้จริงนั้นบ้าคลั่งไปแล้ว ความหวังดีของคนบ้าน่ะนะ..."

โรลลินหัวเราะในลำคอพลางส่ายหน้า ก่อนจะครุ่นคิดถึงเรื่องถัดไป

"งั้นต่อไป กลับเบ็คแลนด์ก่อนแล้วกัน!"

พรุ่งนี้ยังคงเป็นวันที่ซิโอนัดหมายจะพาเขาไปแนะนำให้รู้จักกับงานชุมนุมผู้วิเศษ หากไม่มีอะไรผิดพลาด เขาน่าจะได้พบกับ 'มิสเตอร์ A' ที่งานนั้น

แม้ความหวังดีของคนบ้าจะเป็นสิ่งที่ต้องระวัง แต่ก็ใช่ว่าจะใช้ประโยชน์ไม่ได้เลย

อย่างน้อยความสามารถของ 'คนเลี้ยงแกะ' ก็มีประโยชน์มากทีเดียว

...

วันรุ่งขึ้น ณ เบ็คแลนด์

เมื่อโรลลินเดินทางมาถึงจุดนัดพบ เขาก็เห็นซิโอยืนรออยู่ก่อนแล้ว

"ขอโทษที ผมมาช้าไปหน่อย หวังว่าคงไม่ได้ปล่อยให้รอนานนะ" โรลลินเดินเข้าไปทักทายด้วยน้ำเสียงรู้สึกผิดเล็กน้อย พร้อมกับสังเกตเห็นสุภาพสตรีแปลกหน้าอีกคนยืนอยู่ข้างซิโอ

คนผู้นั้นสวมฮู้ดปิดบังใบหน้า ยืนพิงกำแพงด้วยท่าทางเกียจคร้าน ทำให้มองเห็นหน้าตาไม่ชัดเจน เห็นเพียงเส้นผมสีน้ำตาลรำไรภายใต้ฮู้ดนั้น

ในชั่วพริบตา โรลลินก็รู้ทันทีว่าสุภาพสตรีท่านนี้คือใคร... ฟอร์ส วอลล์ นักเขียนชื่อดังแห่งเบ็คแลนด์ ว่าที่ 'เดอะ เมจิเชี่ยน' แห่งชุมนุมทาโรต์ในอนาคต และเป็นผู้ที่ชนะได้ด้วยการนอนเฉยๆ คนแรกในเรื่องราชันย์เร้นลับ

หากจะมีสมาชิกชุมนุมทาโรต์คนไหนในอนาคตที่โรลลินอยากได้พลังมากที่สุด นอกจากเดอะฟูลแล้ว ก็คงเป็นฟอร์ส วอลล์นี่แหละ ไม่มีเหตุผลพิเศษอื่นใด พลังของ 'นักเดินทาง' นั้นสะดวกสบายและมีประโยชน์มากจริงๆ

ยิ่งไปกว่านั้น เพราะการมีอยู่ของมิสเตอร์ดอร์ ทำให้เส้นทางนี้หาผู้วิเศษอิสระได้ยากยิ่ง หากโรลลินต้องการครอบครองความสามารถที่เกี่ยวข้อง นอกจากจะซื้อสมบัติปิดผนึกประเภทเดินทางแล้ว ก็คงต้องพึ่งพาการยืมพลังจากฟอร์สเท่านั้น

จะให้ไปหวังพึ่งคนทรยศตระกูลอับราฮัมสองคนในชุมนุมแสงเหนือก็คงเป็นไปไม่ได้จริงไหม?

แต่ก็นะ ถ้ามีโอกาสจับมาทำสมบัติปิดผนึก ก็พอจะใช้งานได้อยู่...

ความคิดของโรลลินล่องลอยไปครู่หนึ่ง ก่อนจะได้ยินซิโอแนะนำฟอร์สที่อยู่ข้างกายสั้นๆ ทว่าอาจเป็นเพราะยังไม่ไว้ใจเขามากพอ ซิโอจึงไม่ได้บอกชื่อจริงของเธอ แต่ใช้รหัสว่า "คุณหมอ" แทน

หลังแนะนำฟอร์สจบ ซิโอก็ยื่นฮู้ดให้โรลลินทันทีและสวมให้ตัวเองด้วย จากนั้นเธอก็กดเสียงต่ำลงและกล่าวว่า "ตามมา พอไปถึงที่นั่นแล้วอย่าพูดจาซี้ซั้ว..." เธอกำชับอีกสองสามประโยค ก่อนจะนำทางโรลลินและฟอร์สขึ้นรถม้าที่เตรียมไว้แถวนั้น

ประมาณไม่กี่นาทีต่อมา รถม้าก็มาถึงจุดหมาย ทั้งสามทยอยลงจากรถและมาหยุดอยู่หน้าประตูไม้ที่ดูธรรมดาบานหนึ่ง ซิโอเดินนำไปเคาะประตูเป็นจังหวะสัญญาณ ก่อนที่ประตูจะถูกเปิดออกจากด้านใน

สายตาของโรลลินกวาดมองเข้าไปในห้องที่ไม่ใหญ่นักทันที ภายในมีคนนั่งอยู่ก่อนแล้วจำนวนหนึ่ง ส่วนใหญ่สวมฮู้ดหรือหน้ากากปิดบังตัวตนเหมือนพวกเขา แต่บางคนไม่ว่าจะเป็นเพราะใจกล้าหรือด้อยประสบการณ์ กลับเปิดเผยใบหน้าอย่างชัดเจน

และท่ามกลางคนเหล่านั้น ผู้ที่สะดุดตาที่สุดย่อมหนีไม่พ้นคนที่นั่งอยู่บนโซฟาเดี่ยวกลางห้อง บุคคลนั้นถูกปกคลุมด้วยฮู้ดมิดชิด นั่งอยู่อย่างเงียบสงบและเยือกเย็น คอยสังเกตการณ์ทุกคนที่อยู่ในห้องอย่างเงียบเชียบ แผ่กลิ่นอายของการมองลงมาจากเบื้องสูง

"นั่นคือมิสเตอร์ A ผู้วิเศษที่แข็งแกร่งมาก อย่างน้อยก็ลำดับกลาง ฉันสงสัยว่าเขาอาจจะเป็นลำดับ 6 ด้วยซ้ำ เขาเป็นผู้จัดงานชุมนุมนี้" ซิโอกระซิบแนะนำ สีหน้าของเธอเคร่งขรึมเล็กน้อย

ในจังหวะนั้นเอง มิสเตอร์ A ที่นั่งเงียบมาตลอดจู่ๆ ก็เอียงคอเล็กน้อย ราวกับกำลังสดับฟังเสียงบางอย่าง

วินาทีถัดมา มิสเตอร์ A ที่ดูเหมือนจะฟังจบแล้วก็เงยหน้าขึ้นมองมาทางโรลลินทันที

"นั่นเป็นผู้วิเศษที่แข็งแกร่งมากจริงๆ" โรลลินเอ่ยออกมาโดยสีหน้าไม่เปลี่ยน สบตามิสเตอร์ A อย่างสงบนิ่ง เขาสัมผัสได้ถึงความคลั่งไคล้ที่แฝงอยู่ในดวงตาคู่นั้น ชัดเจนว่ามิสเตอร์ A น่าจะได้รับเทวโองการจากพระผู้สร้างที่แท้จริงแล้วเช่นกัน

ไม่เพียงเท่านั้น โรลลินยังยืนยันได้อีกเรื่องหนึ่ง... ในชั่วพริบตาที่สบตากัน ค่าความประทับใจที่มิสเตอร์ A มีต่อเขาพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ถึงขั้นที่โรลลินสามารถยืมความสามารถทั้งหมดของ 'บิชอปกุหลาบ' ลำดับ 6 ได้โดยตรง

อย่าคิดว่านี่ดูเหมือนจะสูงกว่าลำดับ 7 ของอาซิกเพียงแค่ขั้นเดียว กุญแจสำคัญอยู่ที่ว่ามิสเตอร์ A ในจุดพีคคือลำดับไหน และอาซิกในจุดพีคคือลำดับไหน อาซิกนั้นขอแค่เป็นเพื่อนธรรมดาก็ยืมพลังระดับลำดับ 7 ได้แล้ว แต่ฝ่ายแรกต้องเป็นเพื่อนสนิทฝ่ายเดียวเป็นอย่างน้อยถึงจะยืมพลังลำดับ 6 ได้ หากจะให้มากกว่านั้นต้องถึงขั้นเพื่อนตาย

อ่า นี่มัน!

นี่คือวิถีของผู้ศรัทธาที่คลั่งไคล้สินะ?

โรลลินกระพริบตา ก่อนจะส่งรอยยิ้มอ่อนโยนให้มิสเตอร์ A แล้วละสายตามองไปยังกระดานดำกลางห้อง พลางถามด้วยความสนใจว่า "ตรงนั้นคือที่สำหรับลงประกาศซื้อขายเหรอ?"

หลังจากแนะนำมิสเตอร์ A ให้โรลลินรู้จัก ซิโอที่ถูกกระดานดำดึงดูดความสนใจไปย่อมไม่ทันสังเกตเห็นการโต้ตอบสั้นๆ ระหว่างโรลลินกับมิสเตอร์ A ขณะที่เธอกำลังกวาดตามองหาสิ่งที่ต้องการบนกระดาน เธอก็พูดเสียงเบาว่า

"ใช่ ความต้องการของสมาชิกในงานชุมนุมสามารถเขียนลงบนกระดานดำโดยไม่ต้องระบุชื่อ ไม่ว่าจะต้องการซื้อหรือขายอะไร คุณเองก็เป็นผู้วิเศษ น่าจะเข้าใจดีว่าสมาชิกหลายคนไม่ต้องการเปิดเผยข้อมูลส่วนตัว"

"เข้าใจแล้ว" โรลลินพยักหน้า สายตากวาดมองกระดานดำอย่างรวดเร็ว เขาเห็นรายชื่อวัสดุวิญญาณทั่วไปหลายรายการ รวมถึงชื่อสูตรยาหรือหนังสือความรู้ทางไสยเวทบางเล่มที่ประกาศขาย

"คุณต้องการอะไรเหรอ?" ฟอร์สที่อยู่ข้างๆ อ่านข้อความบนกระดานจนครบแล้ว หลังจากยืนยันว่าไม่มีใครขายสูตรยา 'นักเล่นกล' เธอก็ถอนหายใจด้วยความผิดหวังแล้วเอ่ยถามขึ้นลอยๆ

"ผมอยากซื้อวัสดุวิญญาณสำหรับฝึกพิธีกรรมเวทมนตร์น่ะ" โรลลินตอบอย่างไม่ปิดบัง นี่เป็นหนึ่งในเหตุผลที่เขามางานชุมนุมนี้จริงๆ

ด้วยสถานะตัวตนของ "หลัวหลิน โซโลยา" โรลลินไม่ได้ขาดแคลนความรู้พื้นฐานทางไสยเวท และค่าจิตวิญญาณที่สูงลิ่วก็เพียงพอที่จะรองรับการเรียนรู้และใช้คาถาพิธีกรรมจำนวนมาก แต่ทฤษฎีกับปฏิบัติย่อมแตกต่างกัน และโรลลินก็ไม่ได้เชี่ยวชาญด้านพิธีกรรมเวทมนตร์ในโลกนี้มากนัก จึงจำเป็นต้องใช้เวลาฝึกฝน

โรลลินรู้ดีว่า แม้ทักษะ "เงาแห่งกาลเวลา" จะช่วยให้เขายืมพลังคนอื่นได้อย่างง่ายดาย แต่พลังภายนอกก็ยังคงเป็นพลังภายนอก โรลลินตระหนักถึงจุดอ่อนของทักษะ "เงาแห่งกาลเวลา" มาโดยตลอด ทักษะนี้พึ่งพาค่าความประทับใจของผู้อื่นมากเกินไป หากวันใดโรลลินแตกหักกับพวกขาใหญ่จนไม่มีใครให้ยืมพลัง เขาก็คงถึงคราวอวสาน

และไอ้สิ่งที่เรียกว่าค่าความประทับใจเนี่ย ในแง่หนึ่งมันก็เชื่อถือได้ แต่ในอีกแง่หนึ่งมันก็เชื่อถือไม่ได้จริงๆ อีกอย่าง การจะทำให้ค่าความประทับใจเต็มเปี่ยมไม่ใช่เรื่องง่าย

ยกตัวอย่างเช่นมิสเตอร์ A ค่าความประทับใจที่มีต่อโรลลินพุ่งทะยานได้เพราะเทวโองการของพระผู้สร้างที่แท้จริง และแน่นอนว่า มันก็สามารถดิ่งลงเหวเหลือศูนย์ได้เพราะเทวโองการของพระผู้สร้างที่แท้จริงเช่นกัน