เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 40 กลุ่มแชตบ้านโปเกมอน

บทที่ 40 กลุ่มแชตบ้านโปเกมอน

บทที่ 40 กลุ่มแชตบ้านโปเกมอน


“โดยทั่วไปแล้วฟุชิกิดาเนะจะมีนิสัยที่อ่อนโยนมากครับ เหมาะอย่างยิ่งที่จะเป็นโปเกมอนเริ่มต้นสำหรับเทรนเนอร์มือใหม่”

“แถมศักยภาพของมันก็ดีเยี่ยม ในอนาคตสามารถวิวัฒนาการเป็น ‘ร่างเมก้า’ หรือ ‘ร่างเคียวไดแมกซ์’ ได้ด้วยนะครับ ถ้าจะปั้นเป็นตัวหลักของทีมก็ถือว่ายอดเยี่ยมมาก”

เมื่อเห็นว่าลูกค้าสาวท่านนี้ชอบฟุชิกิดาเนะมาก กู่ซินก็ยิ้มแก้มปริ รีบนำเสนอข้อดีของฟุชิกิดาเนะให้ฟังอีกรอบ

“ถ้าคุณลูกค้าอยากได้จริงๆ ผมมีส่วนลดพิเศษให้ด้วยนะครับ”

“เอาค่ะ! หนูเอาตัวนี้แหละ!”

หร่วนซินอี้ตอบกลับทันควันโดยไม่คิดหน้าคิดหลัง ทำเอาหร่วนโหย่วซิ่วที่ยืนอยู่ข้างๆ ถึงกับหน้ากระตุกยิกๆ

ถึงจะฟังไม่รู้เรื่องว่าอะไรคือร่างเมก้าหรือร่างเคียวไดแมกซ์ แต่สิ่งที่เธอจับใจความได้คือ ฟุชิกิดาเนะเป็นโปเกมอนที่เก่งมาก!

และที่สำคัญ รูปร่างหน้าตาและนิสัยของน้องก็ถูกจริตเธอสุดๆ!

“ในเมื่อตกลงตามนี้ ราคาก็อยู่ที่สองแสนครับ คุณลูกค้าจะรูดบัตรไหมครับ?”

กู่ซินยิ้มกว้าง เขาชอบลูกค้าที่คุยง่ายจ่ายคล่องแบบนี้ที่สุด!

“เจ้ คิดดีๆ นะ!”

พอได้ยินราคา หร่วนโหย่วซิ่วก็หนังตากระตุกอีกรอบ กัดฟันกระซิบเตือนพี่สาวข้างหูทีละคำ

เงินสองแสนน่ะพวกเขาจ่ายไหวอยู่แล้ว แต่ถ้าพ่อรู้ว่าหร่วนซินอี้เอาเงินตั้งสองแสนไปซื้อสัตว์เลี้ยงตัวเดียวล่ะก็...

หร่วนซินอี้ชะงักไปครู่หนึ่ง สีหน้าลังเลปรากฏขึ้นวูบหนึ่ง แต่พอหันไปสบตากับดวงตากลมโตบ้องแบ๊วของฟุชิกิดาเนะที่มองตาแป๋วมาที่เธอ เธอก็ตัดสินใจเด็ดขาด

“กลัวอะไรกันยะ ถ้ามีปัญหาเดี๋ยวฉันรับผิดชอบเอง!”

หร่วนซินอี้กัดฟันตอบ เธอชอบสัตว์ตัวเล็กน่ารักๆ อยู่แล้ว ยิ่งเป็นฟุชิกิดาเนะที่น่ารักขนาดนี้ เธอไม่ยอมปล่อยหลุดมือแน่!

หร่วนโหย่วซิ่วเห็นพี่สาวมุ่งมั่นขนาดนั้นก็ได้แต่ยักไหล่ แล้วหันไปมองฟุชิกิดาเนะด้วยความสนใจ

ในเมื่อเตือนแล้วไม่ฟัง ถ้าพี่สาวจะวิ่งชนกำแพงเอง ก็ช่วยไม่ได้นะ

“เถ้าแก่ รูดบัตรเลยค่ะ!”

หร่วนซินอี้หยิบบัตรเครดิตออกมาจากกระเป๋า ยื่นให้กู่ซินอย่างมาดมั่น

“รับทราบครับ กรุณารอสักครู่”

กู่ซินส่งฟุชิกิดาเนะให้หร่วนซินอี้อุ้ม แล้วหันไปเรียกดีแอนซี

“งือออ~ เจ้าตัวเล็กของแม่”

หร่วนซินอี้รับฟุชิกิดาเนะมาอุ้มไว้อย่างทะนุถนอม เอาแก้มแนบถูไถกับแก้มของฟุชิกิดาเนะอย่างมีความสุข

“ดาเนะ~ ดาเนะดา~”

ฟุชิกิดาเนะส่งเสียงร้องตอบรับอย่างร่าเริง ดูเหมือนมันจะชอบสัมผัสของหร่วนซินอี้เหมือนกัน

“น่ารักจริงๆ นั่นแหละ แล้วไอ้ที่อยู่บนหลังนี่คือดอกตูมเหรอ?”

หร่วนโหย่วซิ่วอดใจไม่ไหว ยื่นมือไปบีบแก้มยุ้ยๆ ของฟุชิกิดาเนะเล่น ได้รับอิทธิพลจากพี่สาวมาเยอะ เขาเองก็ชอบสัตว์เหมือนกัน

และมันก็น่าทึ่งจริงๆ กบเหรอ? หรือคางคก?

โตมาแล้วน่ารักมุ้งมิ้งขนาดนี้ได้ยังไงก็ไม่รู้ แถมไอ้ดอกตูมบนหลังนี่มันคือยังไงกันแน่?

“แน่นอนสิยะ ต่อไปนี้น้องกบจ๋าจะเป็นลูกรักของฉันแล้ว”

หร่วนซินอี้ยิ้มร่า ชูฟุชิกิดาเนะขึ้นสูง ยิ่งดูก็ยิ่งชอบ ไม่สนแล้วโว้ย ต่อให้โดนพ่อตีก้นลาย เธอก็จะเลี้ยงฟุชิกิดาเนะ!

“สิ่งที่อยู่บนหลังฟุชิกิดาเนะ ถ้าจะเรียกให้ถูกคือเมล็ดพืชครับ ซึ่งเมล็ดนี้มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับการเติบโตของฟุชิกิดาเนะ”

กู่ซินเดินถือของแถมกลับมา พลางอธิบายด้วยรอยยิ้ม

“เมื่อฟุชิกิดาเนะเติบโตขึ้น เมล็ดบนหลังก็จะโตตามไปด้วย จนสุดท้ายก็จะบานสะพรั่งกลายเป็นดอกไม้ดอกใหญ่ครับ”

“ดังนั้นคุณลูกค้าต้องระวังหน่อยนะครับ การเรียกแมลงภู่ดูดเกสรก็เป็นหนึ่งใน ‘คุณสมบัติพิเศษ’ ของฟุชิกิดาเนะเหมือนกัน”

กู่ซินหยอกเย้าอย่างอารมณ์ดี ก็แหม ขายโปเกมอนได้อีกตัวแล้วนี่นา

“เจ๋งขนาดนั้นเลยเหรอ” หร่วนซินอี้อึ้งไปเล็กน้อย ก่อนจะจับฟุชิกิดาเนะพลิกตัวเพื่อดูเมล็ดบนหลังชัดๆ

พืชที่งอกอยู่บนตัวสิ่งมีชีวิต? แถมยังออกดอกได้ด้วย?

“นี่คือโปเกบล็อกครับ เป็นอาหารที่มีสารอาหารครบถ้วนสำหรับโปเกมอน ลูกค้าที่ซื้อโปเกมอนทุกท่านจะได้รับแถมฟรีสองกล่องครับ”

“ส่วนเล่มนี้คือคู่มือเทรนเนอร์มือใหม่ ในนี้มีความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับโปเกมอน แนะนำให้อ่านอย่างละเอียดนะครับ”

“และนี่คือโปเกเด็กซ์หรือสารานุกรมโปเกมอน เพียงแค่หันเลนส์ไปที่โปเกมอนแล้วกดปุ่ม ก็จะแสดงข้อมูลพื้นฐานของตัวนั้นๆ ออกมา คุณลูกค้าสนใจรับไว้สักเครื่องไหมครับ?”

กู่ซินส่งโปเกบล็อกสองกล่องกับคู่มือเทรนเนอร์มือใหม่ให้หร่วนซินอี้ ซึ่งหร่วนโหย่วซิ่วเป็นคนรับไปถือไว้ จากนั้นกู่ซินก็ชูโปเกเด็กซ์ในมือขึ้น

หร่วนซินอี้มองโปเกเด็กซ์ด้วยความสนใจ

“ตัวอย่างเช่น หันไปที่ฟุชิกิดาเนะแบบนี้ แล้วกดปุ่ม”

<ติ๊ด~ ฟุชิกิดาเนะ ประเภทหญ้าและพิษ โปเกมอนเมล็ด คุณสมบัติพิเศษ: เขียวชอุ่ม ท่าไม้ตาย: ชน, ร้องคำราม, แส้เถาวัลย์ ในช่วงเวลาหนึ่งหลังจากเกิดมาแล้ว จะดูดกินสารอาหารที่สะสมไว้ในเมล็ดที่อยู่กลางหลังเพื่อเลี้ยงตัวให้เติบโต>

“สุดยอดไปเลย!”

หร่วนซินอี้มองโปเกเด็กซ์ด้วยความทึ่ง หร่วนโหย่วซิ่วเองก็ประหลาดใจมากเช่นกัน

“ด้วยเครื่องนี้ คุณสามารถบันทึกข้อมูลของฟุชิกิดาเนะลงไปได้ การสะสมข้อมูลลงในโปเกเด็กซ์ก็ถือเป็นความสำเร็จที่น่าภูมิใจอย่างหนึ่งของเทรนเนอร์นะครับ”

“เสียดายที่คุณลูกค้ามาช้าไปหน่อย ก่อนหน้านี้มีลูกค้าคนอื่นอยู่ด้วย ไม่อย่างนั้นคุณคงได้สแกนเก็บข้อมูลโปเกมอนของพวกเขาไปด้วยแล้ว แต่ก็ไม่เป็นไรครับโอกาสหน้ายังมี”

กู่ซินยิ้มกล่าว ใช่แล้ว พูดกันตามตรง การเติมเต็มข้อมูลในสารานุกรมที่ว่างเปล่าให้สมบูรณ์ เป็นอะไรที่ฟินสุดๆ ไปเลยสำหรับสายสะสม

“ฉันเอาค่ะ! เอาเครื่องหนึ่ง แล้วก็ขอโปเกบล็อกเพิ่มอีกสิบกล่องด้วยค่ะ!”

หร่วนซินอี้กะพริบตาปริบๆ ก่อนจะตอบตกลงโดยไม่ลังเล

“ขอบคุณที่อุดหนุนครับ”

กู่ซินคำนวณราคาให้หร่วนซินอี้เสร็จสรรพ ก็โค้งขอบคุณด้วยรอยยิ้ม

โดยพื้นฐานแล้ว คนที่สามารถซื้อโปเกมอนราคาหลักแสนได้ ย่อมไม่ขี้เหนียวกับเงินแค่ค่าโปเกเด็กซ์หรอก เพราะเจ้าเครื่องนี้มันน่าสนใจจริงๆ สำหรับพวกเขา

เหมือนกำลังเล่นเกมสะสมในชีวิตจริงยังไงยังงั้น

“ประเภท, คุณสมบัติพิเศษ, ท่าไม้ตาย...”

ทางด้านหร่วนโหย่วซิ่วกลับเปิดอ่านคู่มือเทรนเนอร์มือใหม่ด้วยความสนใจ ยิ่งอ่านก็ยิ่งรู้สึกแปลกใหม่

เพราะนี่ไม่ใช่เกม แต่เป็นสิ่งมีชีวิตที่มีตัวตนอยู่จริง!

“จริงสิครับคุณลูกค้า สนใจให้ผมดึงเข้ากลุ่มไหมครับ?”

กู่ซินนึกขึ้นได้ จึงเอ่ยถามหร่วนซินอี้ที่กำลังเตรียมจะป้อนอาหารให้ฟุชิกิดาเนะ

“กลุ่มเหรอคะ?” หร่วนซินอี้ชะงัก

“ใช่ครับ เป็นกลุ่มแชตที่ลูกค้าที่ซื้อโปเกมอนจากทางร้านตั้งขึ้นมาเอง ถ้ามีข้อสงสัยอะไร คุณลูกค้าสามารถสอบถามในกลุ่มหรือพูดคุยแลกเปลี่ยนข้อมูลกันได้ตลอดเวลาครับ”

“และที่สำคัญ การเติบโตของโปเกมอนขาดการต่อสู้ไม่ได้ คุณสามารถนัดแนะกับเทรนเนอร์คนอื่นในกลุ่มเพื่อประลองฝีมือกันได้ด้วย”

กู่ซินอธิบายอย่างใจเย็น

ความจริงกลุ่มนี้เพิ่งสร้างเมื่อตอนเที่ยงนี้เอง โดยไอเดียของสาวไฮโซอย่างไป๋เฉี่ยนเฉี่ยน แล้วกู่ซินก็โดนโยนตำแหน่งหัวหน้ากลุ่มมาให้

เขาก็เห็นด้วยว่าการมีกลุ่มคอมมูนิตี้สำหรับลูกค้าโปเกมอนเป็นเรื่องดี ก็เลยลากเฉินหยุนกับหลินเซิงเข้ามาด้วย

อืม... ตอนนี้ทั้งกลุ่มมีสมาชิกแค่ 5 คนถ้วน รวมกู่ซินด้วยนะ...

“เอาสิคะ! เถ้าแก่ แอด WeChat ฉันมาเลย”

ดวงตาของหร่วนซินอี้เป็นประกาย เทรนเนอร์คนอื่นๆ ที่มีโปเกมอนงั้นเหรอ? ใช่คนที่มีการต่อสู้กันในคลิปวิดีโอหรือเปล่านะ?

“เรียบร้อยครับ ผมดึงเข้ากลุ่มแล้วนะ” กู่ซินกดเพิ่มเพื่อนหร่วนซินอี้

หัวหน้ากลุ่ม ‘เถ้าแก่กู่’ เชิญ ‘นกน้อยน่าทะนุถนอม’ เข้ากลุ่ม

หร่วนซินอี้เหลือบมองจำนวนสมาชิกในกลุ่ม โอ้โห... มีกันอยู่แค่ 6 คนถ้วน

สวยแต่เด็กยันโต: ‘ว้าว~ ในที่สุดก็มีเด็กใหม่มาแล้ว! ยินดีด้วยนะเถ้าแก่ ขายออกไปอีกหนึ่ง’

สวยแต่เด็กยันโต: ‘เด็กใหม่ส่งอั่งเปามาซะดีๆ!’

คุณหนูคือดาวมหาลัย: ‘ยินดีต้อนรับจ้า~ ดูจากชื่อน่าจะเป็นสาวน้อยสินะ เปิดกล้องโชว์หน้าหน่อยเร็ว!’

เจ้าจิ้งจอกดันเป็นตัวผู้ซะงั้น: ‘ยินดีต้อนรับ~ โชว์รูปโปเกมอนหน่อยครับ!’

โยกิราสไม่ใช่จอมตะกละ: ‘ยินดีต้อนรับครับเด็กใหม่ ว่างๆ มาซัดกันสักตามั้ย... เดี๋ยว! ไอ้ลูกชาย โยกิราสมันแทะโต๊ะทำงานตัวใหม่ผมอีกแล้ว! ผมจะบ้าตาย!’

หร่วนซินอี้มองข้อความที่เด้งขึ้นมา แล้วกะพริบตาปริบๆ

อืม... ดูเหมือนทุกคนจะเป็นกันเองดีนะ

จบบทที่ บทที่ 40 กลุ่มแชตบ้านโปเกมอน

คัดลอกลิงก์แล้ว