- หน้าแรก
- เผยแพร่ให้ก้องโลก ฉันนี่แหละตัวพ่อแห่งโปเกมอนที่แท้จริง
- บทที่ 40 กลุ่มแชตบ้านโปเกมอน
บทที่ 40 กลุ่มแชตบ้านโปเกมอน
บทที่ 40 กลุ่มแชตบ้านโปเกมอน
“โดยทั่วไปแล้วฟุชิกิดาเนะจะมีนิสัยที่อ่อนโยนมากครับ เหมาะอย่างยิ่งที่จะเป็นโปเกมอนเริ่มต้นสำหรับเทรนเนอร์มือใหม่”
“แถมศักยภาพของมันก็ดีเยี่ยม ในอนาคตสามารถวิวัฒนาการเป็น ‘ร่างเมก้า’ หรือ ‘ร่างเคียวไดแมกซ์’ ได้ด้วยนะครับ ถ้าจะปั้นเป็นตัวหลักของทีมก็ถือว่ายอดเยี่ยมมาก”
เมื่อเห็นว่าลูกค้าสาวท่านนี้ชอบฟุชิกิดาเนะมาก กู่ซินก็ยิ้มแก้มปริ รีบนำเสนอข้อดีของฟุชิกิดาเนะให้ฟังอีกรอบ
“ถ้าคุณลูกค้าอยากได้จริงๆ ผมมีส่วนลดพิเศษให้ด้วยนะครับ”
“เอาค่ะ! หนูเอาตัวนี้แหละ!”
หร่วนซินอี้ตอบกลับทันควันโดยไม่คิดหน้าคิดหลัง ทำเอาหร่วนโหย่วซิ่วที่ยืนอยู่ข้างๆ ถึงกับหน้ากระตุกยิกๆ
ถึงจะฟังไม่รู้เรื่องว่าอะไรคือร่างเมก้าหรือร่างเคียวไดแมกซ์ แต่สิ่งที่เธอจับใจความได้คือ ฟุชิกิดาเนะเป็นโปเกมอนที่เก่งมาก!
และที่สำคัญ รูปร่างหน้าตาและนิสัยของน้องก็ถูกจริตเธอสุดๆ!
“ในเมื่อตกลงตามนี้ ราคาก็อยู่ที่สองแสนครับ คุณลูกค้าจะรูดบัตรไหมครับ?”
กู่ซินยิ้มกว้าง เขาชอบลูกค้าที่คุยง่ายจ่ายคล่องแบบนี้ที่สุด!
“เจ้ คิดดีๆ นะ!”
พอได้ยินราคา หร่วนโหย่วซิ่วก็หนังตากระตุกอีกรอบ กัดฟันกระซิบเตือนพี่สาวข้างหูทีละคำ
เงินสองแสนน่ะพวกเขาจ่ายไหวอยู่แล้ว แต่ถ้าพ่อรู้ว่าหร่วนซินอี้เอาเงินตั้งสองแสนไปซื้อสัตว์เลี้ยงตัวเดียวล่ะก็...
หร่วนซินอี้ชะงักไปครู่หนึ่ง สีหน้าลังเลปรากฏขึ้นวูบหนึ่ง แต่พอหันไปสบตากับดวงตากลมโตบ้องแบ๊วของฟุชิกิดาเนะที่มองตาแป๋วมาที่เธอ เธอก็ตัดสินใจเด็ดขาด
“กลัวอะไรกันยะ ถ้ามีปัญหาเดี๋ยวฉันรับผิดชอบเอง!”
หร่วนซินอี้กัดฟันตอบ เธอชอบสัตว์ตัวเล็กน่ารักๆ อยู่แล้ว ยิ่งเป็นฟุชิกิดาเนะที่น่ารักขนาดนี้ เธอไม่ยอมปล่อยหลุดมือแน่!
หร่วนโหย่วซิ่วเห็นพี่สาวมุ่งมั่นขนาดนั้นก็ได้แต่ยักไหล่ แล้วหันไปมองฟุชิกิดาเนะด้วยความสนใจ
ในเมื่อเตือนแล้วไม่ฟัง ถ้าพี่สาวจะวิ่งชนกำแพงเอง ก็ช่วยไม่ได้นะ
“เถ้าแก่ รูดบัตรเลยค่ะ!”
หร่วนซินอี้หยิบบัตรเครดิตออกมาจากกระเป๋า ยื่นให้กู่ซินอย่างมาดมั่น
“รับทราบครับ กรุณารอสักครู่”
กู่ซินส่งฟุชิกิดาเนะให้หร่วนซินอี้อุ้ม แล้วหันไปเรียกดีแอนซี
“งือออ~ เจ้าตัวเล็กของแม่”
หร่วนซินอี้รับฟุชิกิดาเนะมาอุ้มไว้อย่างทะนุถนอม เอาแก้มแนบถูไถกับแก้มของฟุชิกิดาเนะอย่างมีความสุข
“ดาเนะ~ ดาเนะดา~”
ฟุชิกิดาเนะส่งเสียงร้องตอบรับอย่างร่าเริง ดูเหมือนมันจะชอบสัมผัสของหร่วนซินอี้เหมือนกัน
“น่ารักจริงๆ นั่นแหละ แล้วไอ้ที่อยู่บนหลังนี่คือดอกตูมเหรอ?”
หร่วนโหย่วซิ่วอดใจไม่ไหว ยื่นมือไปบีบแก้มยุ้ยๆ ของฟุชิกิดาเนะเล่น ได้รับอิทธิพลจากพี่สาวมาเยอะ เขาเองก็ชอบสัตว์เหมือนกัน
และมันก็น่าทึ่งจริงๆ กบเหรอ? หรือคางคก?
โตมาแล้วน่ารักมุ้งมิ้งขนาดนี้ได้ยังไงก็ไม่รู้ แถมไอ้ดอกตูมบนหลังนี่มันคือยังไงกันแน่?
“แน่นอนสิยะ ต่อไปนี้น้องกบจ๋าจะเป็นลูกรักของฉันแล้ว”
หร่วนซินอี้ยิ้มร่า ชูฟุชิกิดาเนะขึ้นสูง ยิ่งดูก็ยิ่งชอบ ไม่สนแล้วโว้ย ต่อให้โดนพ่อตีก้นลาย เธอก็จะเลี้ยงฟุชิกิดาเนะ!
“สิ่งที่อยู่บนหลังฟุชิกิดาเนะ ถ้าจะเรียกให้ถูกคือเมล็ดพืชครับ ซึ่งเมล็ดนี้มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับการเติบโตของฟุชิกิดาเนะ”
กู่ซินเดินถือของแถมกลับมา พลางอธิบายด้วยรอยยิ้ม
“เมื่อฟุชิกิดาเนะเติบโตขึ้น เมล็ดบนหลังก็จะโตตามไปด้วย จนสุดท้ายก็จะบานสะพรั่งกลายเป็นดอกไม้ดอกใหญ่ครับ”
“ดังนั้นคุณลูกค้าต้องระวังหน่อยนะครับ การเรียกแมลงภู่ดูดเกสรก็เป็นหนึ่งใน ‘คุณสมบัติพิเศษ’ ของฟุชิกิดาเนะเหมือนกัน”
กู่ซินหยอกเย้าอย่างอารมณ์ดี ก็แหม ขายโปเกมอนได้อีกตัวแล้วนี่นา
“เจ๋งขนาดนั้นเลยเหรอ” หร่วนซินอี้อึ้งไปเล็กน้อย ก่อนจะจับฟุชิกิดาเนะพลิกตัวเพื่อดูเมล็ดบนหลังชัดๆ
พืชที่งอกอยู่บนตัวสิ่งมีชีวิต? แถมยังออกดอกได้ด้วย?
“นี่คือโปเกบล็อกครับ เป็นอาหารที่มีสารอาหารครบถ้วนสำหรับโปเกมอน ลูกค้าที่ซื้อโปเกมอนทุกท่านจะได้รับแถมฟรีสองกล่องครับ”
“ส่วนเล่มนี้คือคู่มือเทรนเนอร์มือใหม่ ในนี้มีความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับโปเกมอน แนะนำให้อ่านอย่างละเอียดนะครับ”
“และนี่คือโปเกเด็กซ์หรือสารานุกรมโปเกมอน เพียงแค่หันเลนส์ไปที่โปเกมอนแล้วกดปุ่ม ก็จะแสดงข้อมูลพื้นฐานของตัวนั้นๆ ออกมา คุณลูกค้าสนใจรับไว้สักเครื่องไหมครับ?”
กู่ซินส่งโปเกบล็อกสองกล่องกับคู่มือเทรนเนอร์มือใหม่ให้หร่วนซินอี้ ซึ่งหร่วนโหย่วซิ่วเป็นคนรับไปถือไว้ จากนั้นกู่ซินก็ชูโปเกเด็กซ์ในมือขึ้น
หร่วนซินอี้มองโปเกเด็กซ์ด้วยความสนใจ
“ตัวอย่างเช่น หันไปที่ฟุชิกิดาเนะแบบนี้ แล้วกดปุ่ม”
<ติ๊ด~ ฟุชิกิดาเนะ ประเภทหญ้าและพิษ โปเกมอนเมล็ด คุณสมบัติพิเศษ: เขียวชอุ่ม ท่าไม้ตาย: ชน, ร้องคำราม, แส้เถาวัลย์ ในช่วงเวลาหนึ่งหลังจากเกิดมาแล้ว จะดูดกินสารอาหารที่สะสมไว้ในเมล็ดที่อยู่กลางหลังเพื่อเลี้ยงตัวให้เติบโต>
“สุดยอดไปเลย!”
หร่วนซินอี้มองโปเกเด็กซ์ด้วยความทึ่ง หร่วนโหย่วซิ่วเองก็ประหลาดใจมากเช่นกัน
“ด้วยเครื่องนี้ คุณสามารถบันทึกข้อมูลของฟุชิกิดาเนะลงไปได้ การสะสมข้อมูลลงในโปเกเด็กซ์ก็ถือเป็นความสำเร็จที่น่าภูมิใจอย่างหนึ่งของเทรนเนอร์นะครับ”
“เสียดายที่คุณลูกค้ามาช้าไปหน่อย ก่อนหน้านี้มีลูกค้าคนอื่นอยู่ด้วย ไม่อย่างนั้นคุณคงได้สแกนเก็บข้อมูลโปเกมอนของพวกเขาไปด้วยแล้ว แต่ก็ไม่เป็นไรครับโอกาสหน้ายังมี”
กู่ซินยิ้มกล่าว ใช่แล้ว พูดกันตามตรง การเติมเต็มข้อมูลในสารานุกรมที่ว่างเปล่าให้สมบูรณ์ เป็นอะไรที่ฟินสุดๆ ไปเลยสำหรับสายสะสม
“ฉันเอาค่ะ! เอาเครื่องหนึ่ง แล้วก็ขอโปเกบล็อกเพิ่มอีกสิบกล่องด้วยค่ะ!”
หร่วนซินอี้กะพริบตาปริบๆ ก่อนจะตอบตกลงโดยไม่ลังเล
“ขอบคุณที่อุดหนุนครับ”
กู่ซินคำนวณราคาให้หร่วนซินอี้เสร็จสรรพ ก็โค้งขอบคุณด้วยรอยยิ้ม
โดยพื้นฐานแล้ว คนที่สามารถซื้อโปเกมอนราคาหลักแสนได้ ย่อมไม่ขี้เหนียวกับเงินแค่ค่าโปเกเด็กซ์หรอก เพราะเจ้าเครื่องนี้มันน่าสนใจจริงๆ สำหรับพวกเขา
เหมือนกำลังเล่นเกมสะสมในชีวิตจริงยังไงยังงั้น
“ประเภท, คุณสมบัติพิเศษ, ท่าไม้ตาย...”
ทางด้านหร่วนโหย่วซิ่วกลับเปิดอ่านคู่มือเทรนเนอร์มือใหม่ด้วยความสนใจ ยิ่งอ่านก็ยิ่งรู้สึกแปลกใหม่
เพราะนี่ไม่ใช่เกม แต่เป็นสิ่งมีชีวิตที่มีตัวตนอยู่จริง!
“จริงสิครับคุณลูกค้า สนใจให้ผมดึงเข้ากลุ่มไหมครับ?”
กู่ซินนึกขึ้นได้ จึงเอ่ยถามหร่วนซินอี้ที่กำลังเตรียมจะป้อนอาหารให้ฟุชิกิดาเนะ
“กลุ่มเหรอคะ?” หร่วนซินอี้ชะงัก
“ใช่ครับ เป็นกลุ่มแชตที่ลูกค้าที่ซื้อโปเกมอนจากทางร้านตั้งขึ้นมาเอง ถ้ามีข้อสงสัยอะไร คุณลูกค้าสามารถสอบถามในกลุ่มหรือพูดคุยแลกเปลี่ยนข้อมูลกันได้ตลอดเวลาครับ”
“และที่สำคัญ การเติบโตของโปเกมอนขาดการต่อสู้ไม่ได้ คุณสามารถนัดแนะกับเทรนเนอร์คนอื่นในกลุ่มเพื่อประลองฝีมือกันได้ด้วย”
กู่ซินอธิบายอย่างใจเย็น
ความจริงกลุ่มนี้เพิ่งสร้างเมื่อตอนเที่ยงนี้เอง โดยไอเดียของสาวไฮโซอย่างไป๋เฉี่ยนเฉี่ยน แล้วกู่ซินก็โดนโยนตำแหน่งหัวหน้ากลุ่มมาให้
เขาก็เห็นด้วยว่าการมีกลุ่มคอมมูนิตี้สำหรับลูกค้าโปเกมอนเป็นเรื่องดี ก็เลยลากเฉินหยุนกับหลินเซิงเข้ามาด้วย
อืม... ตอนนี้ทั้งกลุ่มมีสมาชิกแค่ 5 คนถ้วน รวมกู่ซินด้วยนะ...
“เอาสิคะ! เถ้าแก่ แอด WeChat ฉันมาเลย”
ดวงตาของหร่วนซินอี้เป็นประกาย เทรนเนอร์คนอื่นๆ ที่มีโปเกมอนงั้นเหรอ? ใช่คนที่มีการต่อสู้กันในคลิปวิดีโอหรือเปล่านะ?
“เรียบร้อยครับ ผมดึงเข้ากลุ่มแล้วนะ” กู่ซินกดเพิ่มเพื่อนหร่วนซินอี้
หัวหน้ากลุ่ม ‘เถ้าแก่กู่’ เชิญ ‘นกน้อยน่าทะนุถนอม’ เข้ากลุ่ม
หร่วนซินอี้เหลือบมองจำนวนสมาชิกในกลุ่ม โอ้โห... มีกันอยู่แค่ 6 คนถ้วน
สวยแต่เด็กยันโต: ‘ว้าว~ ในที่สุดก็มีเด็กใหม่มาแล้ว! ยินดีด้วยนะเถ้าแก่ ขายออกไปอีกหนึ่ง’
สวยแต่เด็กยันโต: ‘เด็กใหม่ส่งอั่งเปามาซะดีๆ!’
คุณหนูคือดาวมหาลัย: ‘ยินดีต้อนรับจ้า~ ดูจากชื่อน่าจะเป็นสาวน้อยสินะ เปิดกล้องโชว์หน้าหน่อยเร็ว!’
เจ้าจิ้งจอกดันเป็นตัวผู้ซะงั้น: ‘ยินดีต้อนรับ~ โชว์รูปโปเกมอนหน่อยครับ!’
โยกิราสไม่ใช่จอมตะกละ: ‘ยินดีต้อนรับครับเด็กใหม่ ว่างๆ มาซัดกันสักตามั้ย... เดี๋ยว! ไอ้ลูกชาย โยกิราสมันแทะโต๊ะทำงานตัวใหม่ผมอีกแล้ว! ผมจะบ้าตาย!’
หร่วนซินอี้มองข้อความที่เด้งขึ้นมา แล้วกะพริบตาปริบๆ
อืม... ดูเหมือนทุกคนจะเป็นกันเองดีนะ