บทที่ 33 พื้นดวงสมพงษ์กับธาจุน้ำ?
บทที่ 33 พื้นดวงสมพงษ์กับธาจุน้ำ?
“ถึงหน้าตาจะดูแปลกประหลาดไปหน่อย แต่ถ้าสามารถเลี้ยงเจ้าปลาตัวนี้ให้กลายเป็น... มิโลคารอสได้จริงๆ ใช่ไหมครับ?”
“ผมคิดว่านั่นต้องเป็นความรู้สึกแห่งความสำเร็จที่ยากจะบรรยายแน่นอน”
เฉินหยุนกล่าวด้วยความรู้สึกซาบซึ้งใจ ก็เพราะตอนนี้ฮินบาสนั้นอัปลักษณ์ แต่ยามเมื่อมันได้ผลัดเปลี่ยนและยกระดับตัวเองขึ้น ความงดงามนั้นถึงจะยิ่งสั่นสะเทือนจิตใจผู้คนไม่ใช่หรือ?
แต่สิ่งที่ปฏิเสธไม่ได้เลยก็คือ ในระหว่างกระบวนการนั้น ต้องคอยดูแลเอาใจใส่ฮินบาสหน้าตาแบบนี้อย่างพิถีพิถันตลอดเวลา
อืม... ก็คงจะรู้สึกปวดใจอยู่หน่อยๆ เหมือนกันนะ
“เถ้าแก่ ฮินบาสตัวนี้ฉันเอาค่ะ แต่ตอนนี้มันไม่มีความสามารถในการต่อสู้เลยเหรอคะ?”
ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนเงยหน้าขึ้นมองกู่ซิน ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยถามเพื่อความแน่ใจ
“ใช่ครับ ฮินบาสแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะใช้ในการประลองโปเกมอน ไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่มันต้องการสภาพแวดล้อมในการต่อสู้ ต่อให้ฝืนสู้จริงๆ พลังต่อสู้ของมันก็อ่อนแอมากๆ ครับ”
กู่ซินพยายามใช้คำพูดที่ถนอมน้ำใจที่สุดในการอธิบายความสามารถของฮินบาสในช่วงเวลานี้
ฮินบาสเป็นโปเกมอนประเภทน้ำมาตรฐาน รูปลักษณ์ภายนอกก็คือปลาตัวหนึ่ง แถมยังบินไม่ได้อีกต่างหาก
หากมันต้องการต่อสู้ก็จำเป็นต้องใช้สนามประเภทน้ำ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงพลังต่อสู้ที่แทบจะดีกว่าคอยคิงแค่นิดเดียวเท่านั้น
พูดง่ายๆ ก็คือ ฮินบาสในตอนนี้มันก็แค่ ‘พวกกาก’ ดีๆ นี่เอง
“งั้นฉันขอสุ่มอีกตัวแล้วกันค่ะ”
ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนขมวดคิ้วเรียวสวยมุ่น การสุ่มได้ฮินบาสถือเป็นอุบัติเหตุ เป้าหมายแรกเริ่มของเธอคือต้องการหากำลังหลักที่สามารถต่อสู้ได้ในตอนนี้มาเสริมทีมต่างหาก
“ไม่มีปัญหาอยู่แล้วครับ!”
กู่ซินเลิกคิ้วขึ้น ใบหน้าเปื้อนยิ้มรีบยื่นสารานุกรมโปเกมอนให้ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนทันที
ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนอยากสุ่มเพิ่ม เขาก็ยิ่งกว่าเต็มใจเสียอีก!
“เถ้าแก่ ช่วยเก็บอาการหน่อยเถอะค่ะ หน้าบานเป็นจานดาวเทียมแล้วนั่น”
ฉู่เค่อเหลียนมองกู่ซินด้วยสายตาเหยียดหยาม พอได้ยินว่ายัยหนูเฉี่ยนจะสุ่มเพิ่ม เถ้าแก่ก็ยิ้มจนแก้มแทบปริ
“คุณลูกค้าก็หยวนๆ ให้หน่อยเถอะครับ ไม่เห็นเหรอครับว่าธุรกิจของผมมันทำยากขนาดไหน”
“ไม่มั้งครับ เห็นๆ อยู่ว่าคลิปวิดีโอของเถ้าแก่ดังมากในโลกออนไลน์ไม่ใช่เหรอครับ” หลินเซิงเอ่ยแย้งด้วยความสงสัย
แม้ว่ากู่ซินจะเพิ่งลงคลิปไปแค่สองตัว แต่ยอดวิวและความนิยมของทั้งสองคลิปนั้นสูงลิบลิ่วเลยทีเดียว
“ใครจะรู้ล่ะครับ บางทีอาจเป็นเพราะไม่อยากเดินทางไกลมาถึงเมืองเซี่ยงไฮ้เพื่อดูร้านสัตว์เลี้ยงร้านเดียว หรือไม่ก็อาจจะยังสงสัยในความสมจริงของคลิปวิดีโอก็ได้”
กู่ซินยักไหล่อย่างจนปัญญา นี่ก็เป็นจุดที่เขาเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน
ชัดเจนว่าคลิปของเขากระแสดีมาก แต่คนที่ยอมเดินทางมาดูที่ร้านด้วยตัวเองจริงๆ กลับมีไม่มากนัก
ช่วงสองวันนี้ลูกค้าในร้านเริ่มเยอะขึ้นกว่าช่วงก่อนบ้างแล้ว แต่ราคาของโปเกมอนก็ยังทำให้หลายคนถอดใจเดินหนีไป
ยิ่งถ้าเป็นคลิปในโลกออนไลน์ คนจำนวนมากคงยังคิดว่าเป็นแค่ CG ที่ทำขึ้นมา เพราะสุนัขจิ้งจอกที่พ่นไฟได้กับกิ้งก่าผิวแดงที่สู้กันดุเดือด ใครมันจะไปเชื่อ?
ต่อให้มีผู้เชี่ยวชาญมาคอมเมนต์ยืนยันด้วยเกียรติของบรรพบุรุษ คนดูก็คงคิดว่าเป็นหน้าม้าอยู่ดี
“และต่อให้มีคนสนใจจริงๆ ก็คงไม่รีบมาดูเร็วขนาดนี้หรอกครับ”
กู่ซินส่ายหน้า สรุปแล้วคลิปเพิ่งจะลงไปได้แค่สองวัน คลิปการต่อสู้ยิ่งเพิ่งลงเมื่อคืนนี้เอง ผ่านไปแค่วันเดียวผลลัพธ์มันจะเห็นผลทันตาเห็นได้ยังไง
“ตอนนี้ชื่อเสียงร้านของเถ้าแก่ยังไม่กระจายออกไปในวงกว้าง พอกลับไปแล้วเดี๋ยวผมจะช่วยโปรโมตในแวดวงของผมให้อีกแรงครับ”
เฉินหยุนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยกับกู่ซิน
ยังไงซะเขาก็เสียเงินไปตั้งหกสิบล้านเพื่อซื้อโยกิราส ยิ่งถ้าร้านนี้เติบโตขึ้นจริงๆ และสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าโปเกมอนเป็นที่แพร่หลาย ชื่อเสียงของโยกิราสก็จะยิ่งโด่งดังไกลไม่ใช่เหรอ?
คุณชายเฉินผู้ครอบครองโยกิราส โปเกมอนระดับกึ่งเทพ!
เรื่องแบบนี้แน่นอนว่าต้องป่าวประกาศให้รู้กันทั่วสิ!
“งั้นก็ขอบคุณคุณเฉินมากนะครับ” กู่ซินกล่าวขอบคุณ
ถ้ามีลูกค้าเต็มใจช่วยโปรโมตให้ฟรีๆ นี่ก็เป็นเรื่องดีที่สุดแล้ว
“พวกนั้นหลอกฉันงั้นเหรอเนี่ย?”
เมื่อได้ยินดังนั้น ฉู่เค่อเหลียนก็กะพริบตาปริบๆ หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดูโพสต์ในโซเชียลของตัวเองเมื่อวาน ใบหน้าสวยเก๋ยับย่นลงทันที
พูดตามตรง เพื่อนของเธอมีเยอะมาก แต่ที่เป็นเพื่อนแท้จริงๆ ก็มีแค่เพื่อนสมัยเด็กอย่างไป๋เฉี่ยนเฉี่ยน เมื่อวานพอกลับถึงบ้านเธอก็โพสต์ลงโซเชียลทันที
เธอแนะนำร้านบ้านโปเกมอน แถมยังลงคลิปสั้นๆ ของฮิโตคาเงะกับนัคคราด้วย คนกดไลก์และคอมเมนต์มีเยอะมาก หลายคนก็บอกว่าอยากมาดู
แต่จนถึงตอนนี้ กลับไม่มีใครโผล่มาเลยสักคน?
“เถ้าแก่ ช่วยดูตัวนี้หน่อยค่ะ”
ในตอนนั้นเอง ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนก็ยื่นสารานุกรมกลับมา เธอสุ่มเสร็จเรียบร้อยแล้ว
“โอ้~ ทัททูสินะครับ”
กู่ซินรับสารานุกรมมาดู แล้วก็จำโปเกมอนตัวนี้ได้ทันที
“ดูน่ารักจังเลยแฮะ มุ้งมิ้งสุดๆ”
ฉู่เค่อเหลียนชะโงกหน้าเข้ามาดูด้วย พอเห็นม้าน้ำตัวน้อยสีฟ้าในรูปก็รู้สึกสนใจขึ้นมาทันที
“นี่ก็เป็นโปเกมอนประเภทน้ำเหมือนกันครับ แถมศักยภาพยังดีมากด้วย ร่างวิวัฒนาการร่างสุดท้ายมีประเภทมังกรด้วยนะครับ”
กู่ซินนึกข้อมูลอยู่ครู่หนึ่งแล้วยิ้มบอกไป๋เฉี่ยนเฉี่ยน
ร่างวิวัฒนาการร่างสุดท้ายของทัททูคือคิงดรา ซึ่งมีประเภทน้ำและมังกร พลังความแข็งแกร่งถือว่ายอดเยี่ยมมาก
“ประเภทมังกรเหรอคะ?” ดวงตาคู่สวยของไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนเป็นประกายวูบวาบ
“งั้นฉันเอาตัวนี้แหละค่ะ!”
เถ้าแก่เคยบอกไว้ว่า โปเกมอนที่มีประเภทมังกรนั้นหายากมาก และประเภทมังกรก็เป็นประเภทที่แข็งแกร่งสุดๆ!
แถมเจ้าม้าน้ำตัวน้อยนี้รูปร่างหน้าตาก็น่ารักถูกจริตเธอมากๆ ไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธเลย!
“รอสักครู่นะครับ” กู่ซินพยักหน้าแล้วเดินเข้าไปในห้องเก็บของ
ไม่นานนัก กู่ซินก็หิ้วถังน้ำใบเล็กกลับออกมาอีกครั้ง
“เถ้าแก่ ทัททูคงไม่ต้องการสภาพแวดล้อมเฉพาะเจาะจงเหมือนกันใช่ไหมคะ?”
เห็นแบบนั้นไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนก็ชะงักไป ตายจริง เธอเกือบลืมไปเลยว่าม้าน้ำก็ขาดน้ำไม่ได้เหมือนกันนี่นา!
แล้วพอลองมาคิดดูดีๆ ทำไมช่วงนี้เธอถึงมีวาสนากับโปเกมอนประเภทน้ำจังนะ? สุ่มได้ประเภทน้ำติดกันสามตัวรวดเลย
“ไม่หรอกครับ แม้ว่าทัททูจะชอบอาศัยอยู่ในน้ำมากกว่า แต่มันก็สามารถต่อสู้บนบกได้ครับ เพียงแต่จะไม่คล่องตัวเท่าตอนอยู่ในน้ำเท่านั้นเอง”
กู่ซินส่ายหน้าตอบ ยกเว้นพวกที่มีร่างกายเป็นปลาจ๋าๆ อย่างคอยคิงหรือฮินบาสแล้ว
โปเกมอนประเภทน้ำส่วนใหญ่จริงๆ แล้วก็สามารถต่อสู้บนบกได้ เพียงแต่จะไม่พลิ้วไหวลื่นไหลเท่าในสนามประเภทน้ำก็เท่านั้น
ทัททูเองก็เช่นกัน มันสามารถกระโดดดึ๋งๆ เคลื่อนที่บนบกได้ แต่ถ้าอยู่ในน้ำ ความคล่องตัวของทัททูย่อมสูงกว่าแน่นอน
“ค่อยยังชั่วหน่อย” ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนถอนหายใจอย่างโล่งอก
<ติ๊ด~ ทัททู ประเภทน้ำ โปเกมอนมังกร ท่าไม้ตาย: ปืนฉีดน้ำ, จ้องตา, ควันอำพราง, ลำแสงออโรรา ใช้หางที่ม้วนงอเหมือนลานนาฬิกาในการทรงตัว ว่ากันว่าบางครั้งมันจะพ่นหมึกออกจากผิวน้ำอย่างรุนแรงเพื่อยิงแมลงที่บินอยู่ให้ร่วงลงมา>
ฉู่เค่อเหลียนใช้โปเกเด็กซ์ส่องไปที่ทัททูที่กำลังยื่นหัวออกมาจากถังน้ำด้วยความอยากรู้อยากเห็น เจ้าตัวเล็กนี่ดูเหมือนจะไม่กลัวคนแปลกหน้าเลย
“ทัททู ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะจ๊ะ”
ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนชอบเจ้าม้าน้ำหน้าตามุ้งมิ้งตัวนี้มาก เซนิกาเมะเองก็ขยับเข้ามาใกล้ถังน้ำ ทักทายเพื่อนใหม่อย่างร่าเริง
ทัททูหยีตาลง ส่งเสียงทักทายไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนอย่างดีใจ
“เป็นเด็กที่ร่าเริงจังเลยนะครับ” กู่ซินเห็นภาพนั้นก็หัวเราะเบาๆ
“เอาล่ะครับคุณไป๋ ฮินบาสหนึ่งแสน ทัททูสองแสน ทั้งหมดสามแสนครับ”
แม้ว่าร่างวิวัฒนาการของฮินบาสอย่างมิโลคารอสจะหายากและล้ำค่ามาก แต่ตัวฮินบาสเองนั้นหาได้ทั่วไปจริงๆ ราคาหนึ่งแสนจึงถือเป็นราคามาตรฐานที่ไม่มีส่วนลด
ส่วนทัททู ก็ต้องบอกว่าธรรมดาๆ ไม่ได้หายากแต่ก็ไม่ได้หาง่ายจนเกลื่อนกลาด ดังนั้นราคาจึงอยู่ที่สองแสนตามปกติ
“รูดบัตรเลยค่ะ!”
ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนหยิบบัตรเครดิตออกมาจากกระเป๋าโดยไม่กะพริบตา แค่สามแสนเอง เศษเงิน!
อืม... เมื่อเทียบกับปฏิกิริยาตอนซื้อเซนิกาเมะครั้งแรก การเปลี่ยนแปลงของไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนถือว่าชัดเจนมาก
ตอนนี้เธอรู้สึกว่าตัวเองได้กำไรเห็นๆ
ก็แหม ได้โปเกมอนตั้งสองตัว ในราคาแค่สามแสนเองนี่นา