บทที่ 32 คู่หูตัวตึงแห่งวงการโปเกมอน

“ทั้งฮินบาสและคอยคิงต่างก็จัดอยู่ในกลุ่มโปเกมอนปลาเหมือนกันครับ และพวกมันยังมีลักษณะพิเศษที่เหมือนกันอยู่อย่างหนึ่งด้วย”

“นั่นคือในร่างพื้นฐาน พวกมันอ่อนแอมาก... หรือจะพูดให้ถูกก็คือ ไม่ใช่แค่อ่อนแอธรรมดาๆ”

สายตาของกู่ซินจับจ้องไปยังภาพของฮินบาสที่มีรูปลักษณ์ไม่ชวนมองเอาเสียเลยบนสารานุกรมโปเกมอน

“แต่เถ้าแก่ครับ คุณเคยบอกไม่ใช่เหรอว่า ‘ในโลกนี้ไม่มีโปเกมอนที่อ่อนแอ มีแต่เทรนเนอร์ที่อ่อนแอ’ น่ะครับ?”

หลินเซิงเอ่ยถามขึ้นด้วยความสงสัย

กู่ซิน: “...”

ไอ้หมอนี่มันจงใจมากวนประสาทกันใช่ไหมเนี่ย? มีใครเขามาหักหน้ากันดื้อๆ แบบนี้บ้าง?

กู่ซินมองหลินเซิงด้วยสีหน้าแปลกประหลาด ประโยคนั้นมันก็แค่คำคมปลุกใจไหมล่ะคุณ!

เจตนาที่เขาพูดประโยคนั้นก็เพื่อไม่อยากให้พวกหลินเซิงเลือกโปเกมอนโดยดูแค่ความแข็งแกร่งเพียงอย่างเดียว

หลินเซิงคงไม่ได้เชื่อจริงๆ หรอกนะว่าไม่มีโปเกมอนที่อ่อนแออยู่เลย?

เฉินหยุนถึงกับหนังตากระตุก ปรายตามองหลินเซิงอย่างเอือมระอา ทำไมจู่ๆ อีคิวถึงได้ต่ำเตี้ยเรี่ยดินขนาดนี้กันนะ?

“ผมพูดอะไรผิดไปหรือเปล่าครับ...”

หลังจากถามจบ หลินเซิงถึงเพิ่งได้สติ เขาหัวเราะแห้งๆ ก่อนจะกล่าวขอโทษด้วยความเกรงใจ

“เปล่าครับ จริงๆ แล้วประโยคนั้นก็ไม่ได้ผิดหรอก เพียงแต่คอยคิงกับฮินบาสนั้นจัดเป็นกรณีพิเศษครับ”

“คอยคิงได้รับการขนานนามว่าเป็นโปเกมอนที่อ่อนแอและน่าสงสารที่สุด เพราะตลอดชั่วชีวิตของคอยคิงนั้น ไม่ว่าจะพยายามเลี้ยงดูฝึกฝนอย่างไร ความแข็งแกร่งของมันก็ยากที่จะพัฒนาขึ้นได้ครับ”

“แต่คอยคิงก็มีสัญชาตญาณการเอาตัวรอดที่เหนียวแน่นมาก ไม่ว่าจะเป็นน้ำเน่าเสียแค่ไหน คอยคิงก็สามารถอาศัยอยู่ได้”

“ส่วนฮินบาสกับคอยคิงก็เหมือนกันครับ ฮินบาสชอบอาศัยอยู่ก้นแม่น้ำที่มีพืชน้ำอุดมสมบูรณ์ แต่ถึงจะเป็นแม่น้ำที่สกปรกโสโครก ฮินบาสก็สามารถมีชีวิตรอดได้เช่นกัน”

คอยคิงนั้นคือโปเกมอนที่อ่อนแอจนถึงขีดสุดจริงๆ เพราะถ้าไม่วิวัฒนาการ ชั่วชีวิตของมันจะเรียนรู้ท่าไม้ตายได้เพียงแค่ 5 ท่าเท่านั้น!

ใช่แล้ว มีแค่ 5 ท่า ไม่มีแม้กระทั่งท่าทางพันธุกรรมด้วยซ้ำ!

แถมต่อให้ผ่านการฝึกฝน พลังกระโดดของคอยคิงอาจจะสูงขึ้นเรื่อยๆ ก็จริง แต่ความรุนแรงของท่าไม้ตายกลับมีขีดจำกัด นั่นเป็นเพราะเงื่อนไขทางร่างกายของตัวคอยคิงเอง

ฮินบาสเมื่อเทียบกับคอยคิงแล้วถือว่าดีกว่าหน่อย เพราะอย่างน้อยฮินบาสก็สามารถเรียนรู้ท่าไม้ตายได้มากกว่าคอยคิงเยอะ

แต่ในแง่ของความรุนแรงของท่าไม้ตายนั้น แทบไม่ได้ต่างอะไรกับคอยคิงเลย ทั้งสองตัวนี้จัดว่าเป็น ‘คู่หูตัวตึง’ แห่งวงการโปเกมอนอย่างแท้จริง

ในโปเกเด็กซ์ คอยคิงถูกระบุว่าเป็น ‘โปเกมอนที่อ่อนแอและน่าสงสารที่สุดในโลก’ ส่วนฮินบาสถูกระบุว่าเป็น ‘โปเกมอนที่อัปลักษณ์ที่สุดในโลก’

ปลาสองชนิดนี้ต่างก็จัดอยู่ในประเภทโปเกมอนปลาเหมือนกัน

“ถ้าอย่างนั้น หลังจากฮินบาสวิวัฒนาการแล้ว มันจะแข็งแกร่งขึ้นมากเลยเหรอคะ?” ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

“ใช่ครับ ฮินบาสนั้นไม่ว่าคุณจะพยายามเลี้ยงดูฟูมฟักมันมากแค่ไหน แม้มันจะอยากตอบแทนความคาดหวังของเทรนเนอร์ แต่ก็ทำได้แค่ใจรักแต่กำลังไม่ไหวครับ”

“แต่ความพยายามทั้งหมดนั้นไม่มีคำว่าสูญเปล่าครับ หลังจากวิวัฒนาการ สิ่งที่สั่งสมมาทั้งหมดจะถูกยกระดับขึ้นในตัวของ ‘มิโลคารอส’”

“ฮินบาสอาจถูกมองว่าเป็นโปเกมอนที่น่าเกลียดที่สุดในโลก แต่ร่างวิวัฒนาการของมันอย่างมิโลคารอส กลับเคยถูกยกย่องให้เป็นโปเกมอนที่งดงามที่สุดในโลกมาแล้วครับ”

กู่ซินตอบกลับด้วยรอยยิ้ม ใช่แล้ว มิโลคารอสเคยถูกจัดอันดับให้เป็นที่หนึ่งในด้านความงามระดับโลกจริงๆ

ทว่าหลังจากที่ดีแอนซีปรากฏตัวขึ้นในภูมิภาคคาลอส ตำแหน่งโปเกมอนที่งดงามที่สุดในโลกก็ได้เปลี่ยนมือไปเป็นของดีแอนซีแทน

เมื่อได้ยินดังนั้น พวกฉู่เค่อเหลียนต่างก็ตกตะลึง

“จากอัปลักษณ์ที่สุดในโลก วิวัฒนาการแล้วกลายเป็นงดงามที่สุดในโลกงั้นเหรอ? น่าสนใจจริงๆ” เฉินหยุนเลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจ

“อย่างที่ผมเคยบอกไปครับ ในโลกนี้ไม่มีโปเกมอนที่อ่อนแอ ขอแค่ยินดีที่จะทุ่มเท สักวันหนึ่งโปเกมอนจะตอบแทนความคาดหวังของคุณอย่างแน่นอน”

ประโยคนี้โดยเนื้อแท้แล้วก็ยังคงเป็นคำคมปลุกใจอยู่ดี...

กู่ซินมองไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนที่เริ่มมีทีท่าสนใจ เพราะคอยคิงคือโปเกมอนที่มีจำนวนประชากรมากที่สุดในโลกโปเกมอน!

ไม่ว่าจะแม่น้ำ ทะเลสาบ ท้องทะเล หรือแม้แต่คูคลองร่องน้ำ ก็สามารถพบคอยคิงได้ทุกที่ ส่วนฮินบาสนั้นแม้จะไม่ได้มีเกลื่อนกลาดเท่าคอยคิง

แต่ในโปเกเด็กซ์ฉบับไดมอนด์ก็ระบุไว้อย่างชัดเจนว่า จริงๆ แล้วจำนวนของฮินบาสนั้นมีเยอะมาก!

ใช่แล้ว เยอะมากจริงๆ!

เกียราดอสตามธรรมชาติอาจจะดูเหมือนมีไม่น้อยในโลกโปเกมอน

แต่เมื่อเทียบจำนวนของเกียราดอสตามธรรมชาติกับประชากรคอยคิงทั้งหมดแล้ว ต้องบอกว่ามีน้อยจนน่าใจหาย

ยิ่งมิโลคารอสไม่ต้องพูดถึงเลย การจะใช้คำว่าสัตว์หายากมาบรรยายมิโลคารอสก็ยังถือว่าไม่เกินจริง การจะพบมิโลคารอสตามธรรมชาตินั้นยากแสนยาก

อย่างไรก็ตาม ฮินบาสที่ระบบจัดหามาให้ ย่อมมีพรสวรรค์และศักยภาพระดับท็อป และมีโอกาสวิวัฒนาการเป็นมิโลคารอสได้อย่างแน่นอน ขึ้นอยู่กับการเลี้ยงดูของไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนเอง

“โปเกมอนที่เคยได้ชื่อว่างดงามที่สุดในโลก...” ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนใจเต้นตึกตักขึ้นมาทันที

ในเมื่อคำพูดนี้ออกมาจากปากเถ้าแก่ ก็น่าจะเป็นเรื่องจริง

“เถ้าแก่คะ ฉันขอรับฮินบาสตัวนี้ค่ะ” ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนตัดสินใจเด็ดขาด

เธออยากรู้เหลือเกินว่าร่างวิวัฒนาการของเจ้าฮินบาสอย่างมิโลคารอสจะมีหน้าตาเป็นยังไง แค่ชื่อ ‘มิโลคารอส’ ก็รู้สึกได้ถึงความงดงามแล้ว!

กู่ซินไม่ได้แปลกใจเท่าไหร่ เขาตอบรับคำหนึ่งก่อนจะเดินเข้าไปในห้องเก็บของ

ไม่นานนัก กู่ซินก็เดินหิ้วถังน้ำใบเล็กกลับออกมา

ช่วยไม่ได้นี่นะ ก็ฮินบาสเป็นปลานี่นา...

“อี๋~ ดูไม่จืดจริงๆ ด้วยแฮะ”

ฉู่เค่อเหลียนรีบชะโงกหน้าเข้าไปดูเป็นคนแรก เมื่อมองเห็นฮินบาสที่นอนสงบนิ่งอยู่ในน้ำ เธอก็อดบ่นในใจไม่ได้

รูปร่างหน้าตาเหมือนในสารานุกรมเปี๊ยบ หรือจะบอกว่าตัวจริงดูซอมซ่อกว่าในรูปที่จินตนาการไว้เสียอีก

<ติ๊ด~ ฮินบาส ประเภทน้ำ โปเกมอนปลา คุณสมบัติพิเศษ: ลื่นไหล ท่าไม้ตาย: ดิ้น , ลมหายใจมังกร โปเกมอนที่น่าเกลียดที่สุด มีชื่อเสียงด้านรูปลักษณ์ที่ดูซอมซ่อ ถึงแม้จะมีจำนวนมาก แต่พวกมันก็มักจะรวมกลุ่มกันอาศัยอยู่>

เสียงสังเคราะห์อิเล็กทรอนิกส์จากโปเกเด็กซ์ของฉู่เค่อเหลียนค่อยๆ บรรยายข้อมูลของฮินบาสออกมา

พวกเฉินหยุนต่างก็หยิบโปเกเด็กซ์ขึ้นมาบันทึกข้อมูลของฮินบาสเงียบๆ

“ได้รับสืบทอดท่าไม้ตายประเภทมังกรมาด้วยนะครับเนี่ย คุณไป๋ต้องเลี้ยงดูให้ดีๆ นะครับ” กู่ซินเอ่ยกับไป๋เฉี่ยนเฉี่ยน

“ในเมื่อตัดสินใจจับมาแล้ว ฉันจะดูแลมันอย่างดีแน่นอนค่ะ”

ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนพยักหน้า จากนั้นก็เดินไปที่หน้าถังน้ำ กะพริบตากลมโตมองดูฮินบาสในน้ำ

“จากนี้ไปฉันคือเทรนเนอร์ของเธอนะฮินบาส พวกเรามาพยายามไปด้วยกันเถอะ”

ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนจ้องมองฮินบาสอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนจะเผยรอยยิ้มออกมา แล้วพูดกับฮินบาสด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

บุ๋ง~

ฟองน้ำลูกหนึ่งลอยขึ้นมาจากก้นถัง หัวของฮินบาสโผล่พ้นน้ำขึ้นมา ดวงตาที่เหม่อลอยไร้ชีวิตชีวาจ้องมองไป๋เฉี่ยนเฉี่ยน

“ฉันจะทำให้เธอวิวัฒนาการให้เร็วที่สุดเลย สัญญาจ้ะ”

ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนลังเลเล็กน้อย ก่อนจะยื่นมือไปลูบหัวฮินบาสเบาๆ พร้อมให้คำมั่นสัญญาเสียงนุ่ม

เมื่อสัมผัสได้ถึงการแตะต้องบนร่างกาย ฮินบาสก็ชะงักไปนิดหนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ มุดหัวกลับลงไปในน้ำเงียบๆ เหมือนอยากจะซ่อนตัว

แต่สังเกตได้ชัดเจนว่า แม้จะอยู่ในน้ำ สายตาของฮินบาสก็ยังคงจับจ้องอยู่ที่ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยน

“ดูเหมือนมันจะเขินนะครับ ดูท่าจะเป็นฮินบาสที่ขี้อายซะด้วย”

กู่ซินหันไปยิ้มบอกไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนที่กำลังทำหน้างง

เมื่อได้ฟังคำอธิบายของกู่ซิน มุมปากของไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนก็ยกขึ้นเล็กน้อย ถึงหน้าตาจะดูซอมซ่อไปหน่อย แต่ก็มีความน่ารักอยู่เหมือนกันนะเนี่ย