บทที่ 30 หากฟ้าไม่ส่งข้าฉู่เค่อเหลียนมาเกิด! สะใจโว้ย!
บทที่ 30 หากฟ้าไม่ส่งข้าฉู่เค่อเหลียนมาเกิด! สะใจโว้ย!
“หึหึ~ ยัยหนูเฉี่ยน วันนี้ฉันจะสอนบทเรียนชุดใหญ่ให้เธอเอง!”
“คราวนี้ฉันศึกษาท่าไม้ตายของนัคครามาอย่างดีแล้วย่ะ!”
ฉู่เค่อเหลียนเสยผมหน้าม้าอย่างเท่ๆ ใบหน้าสวยเฉี่ยวเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจและสุขุม
อืม... เริ่มมีราศีของ ‘ตัวแม่สายแอ็ค’ จับบ้างแล้ว
กู่ซินพยักหน้าหงึกหงัก ยัยหนูคนนี้แอ็คท่าได้เหมือนมือโปรจริงๆ
“เซนิกาเมะ ใช้ปืนฉีดน้ำ!”
ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนไม่แม้แต่จะชายตามองฉู่เค่อเหลียน เธอสั่งให้เซนิกาเมะเปิดฉากโจมตีก่อนทันที
“เซนิ~!”
แก้มของเซนิกาเมะพองลม ก่อนจะพ่นสายน้ำที่รวดเร็วและแม่นยำพุ่งตรงไปยังนัคครา
“หนอย! ลอบกัดอีกแล้วนะ!”
ฉู่เค่อเหลียนที่กำลังจะพล่ามต่อถึงกับของขึ้น
“นัคครา ยิงกระสุนโคลนสวนกลับไปเลย!”
นัคคราอ้าปากกว้าง ยิงก้อนโคลนออกไปปะทะกับสายน้ำกลางอากาศ
กระสุนโคลนและปืนฉีดน้ำพุ่งชนกันอย่างจัง เกิดการปะทะกันชั่วครู่ก่อนจะระเบิดออก
ฝุ่นควันจางๆ ฟุ้งกระจายไปทั่ว
“นี่น่ะเหรอท่าไม้ตายของโปเกมอน?” เฉินหยุนมองดูโปเกมอนทั้งสองด้วยแววตาที่เป็นประกายระยับ
นี่สินะการประลองโปเกมอน?
“การโจมตีระยะไกลไม่ได้ผลจริงๆ ด้วย”
แม้หัวใจจะเต้นตึกตักเพราะเป็นการสั่งการต่อสู้ครั้งแรก แต่สมองของไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนกลับแล่นเร็วและเยือกเย็นมาก
“เซนิกาเมะ อาศัยจังหวะฝุ่นควันนี้บุกเข้าไปประชิดตัวเลย” ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนคิดแผนออกอย่างรวดเร็ว
เซนิกาเมะร้องตอบรับเสียงต่ำ สองขาป้อมๆ รีบวิ่งตะบึงเข้าไปยังตำแหน่งของนัคคราในความทรงจำ
ฝุ่นควันที่ยังจางหายไม่หมด กลายเป็นม่านบังตาชั้นดี
แต่ที่น่าแปลกคือ คราวนี้ฉู่เค่อเหลียนกลับไม่ได้ออกคำสั่งใดๆ ให้นัคคราเลย
จนกระทั่ง...
“เจอตัวแล้ว!”
ฉู่เค่อเหลียนจ้องเขม็งไปที่กลุ่มควัน ทันใดนั้นเงาร่างตะคุ่มๆ ก็เริ่มชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ
มุมปากของฉู่เค่อเหลียนค่อยๆ ยกยิ้มขึ้นอย่างมีเลศนัย
“อ่อนหัด! เธอยังอ่อนหัดเกินไปนะยัยหนูเฉี่ยนของฉัน!”
“นัคครา ทำให้ตกใจ!”
ฉู่เค่อเหลียนฉีกยิ้มกว้างจนเห็นฟันขาวเรียงสวย
ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนขมวดคิ้วมุ่น
สิ้นเสียงคำสั่งของฉู่เค่อเหลียน เสียงกรีดร้องแหลมสูงจนแสบแก้วหูก็ดังขึ้นอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย
แม้แต่เฉินหยุนกับหลินเซิงที่ยืนดูอยู่ยังสะดุ้งโหยง ไม่ต้องพูดถึงไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนที่กำลังจดจ่ออยู่กับการต่อสู้
เสียงบ้าอะไรวะเนี่ย?
ขนาดคนยังตกใจ เซนิกาเมะเองก็ขวัญหนีดีฝ่อ แถมเพราะโดนขู่ให้ตกใจกะทันหันขณะกำลังวิ่ง ขาของเจ้าเต่าน้อยจึงพันกันจนหน้าทิ่มดินดังพลั่ก
“เซนิกาเมะ! ระวัง!”
ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนตกใจหน้าตื่น รีบตะโกนเตือนเซนิกาเมะ เพราะตอนนี้นัคครากำลังตะเกียกตะกายพุ่งเข้ามาหาด้วยความเร็วสูง!
แต่ไม่ทันแล้ว!
นัคคราที่มีออร่าสีม่วงหม่นห่อหุ้มส่วนหัว พุ่งเข้าชนหัวล้านๆ ของเซนิกาเมะอย่างจัง จนเจ้าเต่าน้อยร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด
ท่าทำให้ตกใจของประเภทผี!
และด้วยคุณสมบัติพิเศษ ‘ก้ามทรงพลัง’ ทำให้อานุภาพของท่าทำให้ตกใจเพิ่มขึ้นอีก 30% ส่งผลให้ท่าที่ปกติพลังทำลายไม่สูงนัก กลับสร้างความเสียหายให้เซนิกาเมะได้อย่างรุนแรง
“อย่าปล่อยให้หลุดมือ! นัคครา ยิงกระสุนโคลนซ้ำไปเลย!” ฉู่เค่อเหลียนสั่งการต่อเนื่องอย่างไม่ปรานี
“เซนิกาเมะ! รีบหดตัวเข้ากระดองเร็ว!”
ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนร้อนรน รีบตะโกนสั่งเซนิกาเมะ
ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว~
ก้อนโคลนถูกยิงออกจากปากใหญ่ยักษ์ของนัคครา แต่มีเพียงสองลูกเท่านั้นที่เข้าเป้า เพราะเซนิกาเมะกัดฟันข่มความเจ็บปวด รีบหดหัวและแขนขาทั้งหมดเข้าไปในกระดองได้ทันท่วงที
กระสุนโคลนทั้งหมดกระแทกเข้ากับกระดองของเซนิกาเมะ แต่เห็นได้ชัดเลยว่า แค่โจมตีใส่กระดองแข็งๆ มันแทบไม่ระคายผิว!
“แบบนี้ก็ได้เหรอ?”
ฉู่เค่อเหลียนที่คิดว่าชัยชนะอยู่ในกำมือแล้วถึงกับตาโต บ้าเอ๊ย!
“สวยงาม!”
หลินเซิงที่ยืนดูอยู่ตาเป็นประกาย ปฏิกิริยานี้ยอดเยี่ยมมาก ถ้าเมื่อกี้โดนกระสุนโคลนเข้าไปเต็มๆ เซนิกาเมะคงตกเป็นรองอย่างหนักแน่
“จริงครับ คุณไป๋มีไหวพริบดีมาก นี่เป็นการสั่งการครั้งแรกของเธอแท้ๆ แต่กลับแก้ปัญหาเฉพาะหน้าได้เก่งมาก”
“คุณฉู่เองก็เหมือนกัน เทียบกับเมื่อวานแล้ว วันนี้เธอวางแผนการต่อสู้มาชัดเจนมาก การต่อสู้วันนี้ค่อยดูเป็นผู้เป็นคนขึ้นมาหน่อย”
กู่ซินเอ่ยปากชมไม่ขาดปาก พร้อมกับมองฉู่เค่อเหลียนด้วยความแปลกใจเล็กน้อย
ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ศึกระหว่างสองสาวนักศึกษาวันนี้ ดูดีมีราคากว่าไก่กาตีกันเมื่อวานเยอะเลย
“เก่งขึ้นจริงๆ ครับ แต่ถ้าเจอกับโรคอนของผม รับรองว่ายังไงผมก็ชนะ!”
หลินเซิงพยักหน้าเห็นด้วย แต่หลังจากขยับแว่นเก๊กหล่อ เขาก็อดไม่ได้ที่จะเสริมความมั่นใจให้ตัวเอง
แต่ในวินาทีถัดมา เหตุการณ์ในสนามกลับทำให้คนดูทั้งสามต้องชะงัก
กระสุนโคลนระดมยิงใส่กระดองเซนิกาเมะไม่ยั้ง จนกระทั่งเกิดเสียงระเบิดดังปัง กระดองเต่าทั้งอันก็กระเด็นลอยละลิ่วออกไป
แต่จุดตายมันอยู่ตรงนี้แหละ!
กระดองของเซนิกาเมะดันตกลงพื้นในสภาพหงายท้อง!
“ถุยๆ! เซนิ? เซนิเซนิ!!”
เมื่อตกลงสู่พื้น เซนิกาเมะก็ยื่นตัวออกมาจากกระดอง พ่นโคลนออกจากปากสองสามที นี่คือเศษโคลนส่วนน้อยที่เล็ดลอดเข้ามาในกระดองเมื่อครู่
แต่พริบตาต่อมา เซนิกาเมะก็เริ่มรู้ตัวว่ามีความผิดปกติ เจ้าเต่าน้อยหันซ้ายหันขวาด้วยความตื่นตระหนก
แขนขาสั้นป้อมพยายามตะเกียกตะกายกลางอากาศเพื่อจะพลิกตัวกลับมา แต่ทำยังไงก็พลิกไม่ขึ้น!
ภาพนี้ดูตลกขบขันสิ้นดี แต่สำหรับใครบางคน นี่มันหายนะชัดๆ!
ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนหน้าซีดเผือดไปแล้ว!
ฉู่เค่อเหลียนเองก็ตะลึงงัน แต่ครู่ต่อมา รอยยิ้มกว้างขวางก็ค่อยๆ ปรากฏบนใบหน้าสวย
“ฮ่าฮ่าฮ่า~ ยัยหนูเฉี่ยน ฟ้าดินเป็นใจช่วยฉันชัดๆ!”
“นัคครา ใช้สาดทรายฝังเจ้าเต่าพ่นน้ำนั่นซะ!”
ฉู่เค่อเหลียนหัวเราะร่าอย่างบ้าคลั่ง ตะโกนสั่งนัคครา
กระสุนโคลนกับท่าทำให้ตกใจคงใช้ไม่ได้ เพราะแรงกระแทกอาจจะช่วยให้เซนิกาเมะพลิกตัวกลับมาได้ แต่ถ้าใช้ท่าสาดทรายล่ะก็!
นัคคราร้องรับคำสั่ง หันหลังกลับแล้วใช้ขาหลังตะกุยดินในสนามอย่างบ้าคลั่ง ทรายและฝุ่นดินปลิวว่อนถมใส่เซนิกาเมะ
“เซนิกาเมะ! รีบพลิกตัวสิ!”
ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนทำอะไรไม่ถูก เธอไม่เคยคิดเลยว่าเจ้าเต่าน้อยจะมาตกม้าตายเอาตอนสำคัญแบบนี้
“เซนิเซนิ...”
เซนิกาเมะพยายามสุดชีวิต แต่สุดท้ายก็ได้แต่ ‘เต้นระบำแขก’ กลางอากาศด้วยความสิ้นหวัง
หนูทำไม่ได้จริงๆ จ้ะแม่จ๋า!
เวลาผ่านไปทีละน้อย นัคครายังคงขยันสาดทรายใส่อย่างต่อเนื่อง ไม่นานนัก ร่างของเซนิกาเมะกว่าครึ่งก็ถูกฝังกลบอยู่ใต้กองดิน โดยไม่มีโอกาสได้ตอบโต้เลยแม้แต่นิดเดียว
“สกปรกที่สุด! ยัยฉู่! ทำไมเธอหน้าด้านแบบนี้!”
ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนโกรธจนหน้าแดงก่ำ อัดอั้นตันใจจนแทบอกแตกตาย!
“โลกสวยไปแล้วยัยหนูเฉี่ยน นี่เขาเรียกว่ากลยุทธ์ย่ะ! ผลลัพธ์มันถูกกำหนดไว้ตั้งแต่เริ่มแล้ว”
“หากฟ้าไม่ส่งข้าฉู่เค่อเหลียนมาเกิด เส้นทางแห่งเทรนเนอร์คงมืดมนดุจราตรียาวนาน~”
ฉู่เค่อเหลียนไม่แยแส สะบัดผมหน้าม้าอย่างเท่ๆ อีกครั้ง เชิดหน้าขึ้นฟ้าอย่างผู้ชนะ
ความรู้สึกของการชนะคู่แข่งเนี่ย มันสะใจโว้ย!
เฉินหยุน: “......”
กู่ซิน: “(o—o)”
ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนหน้าแดงยิ่งกว่าเดิม คราวนี้โกรธจัดจนควันออกหู!
แม่งเอ๊ย! ขี้เก๊กขนาดนี้ทำไมไม่บินขึ้นฟ้าไปเลยล่ะยะ?