บทที่ 14 จิ้งจอกของคุณตัวนี้เป็นตัวผู้ครับ
บทที่ 14 จิ้งจอกของคุณตัวนี้เป็นตัวผู้ครับ
“ฮึ ใครจะไปรู้ล่ะคะว่าจริงหรือเปล่า ในเน็ตก็หาข้อมูลพวกเซนิกาเมะไม่เจอเลยสักนิด”
ฉู่เค่อเหลียนเบ้ปาก แต่เธอก็แค่บ่นไปอย่างนั้นเอง
เอาเข้าจริง สิ่งที่อยากรู้เธอก็รู้เกือบหมดแล้วล่ะ
“เถ้าแก่คะ การประลองโปเกมอนนี่รับประกันความปลอดภัยของโปเกมอนได้จริงๆ เหรอคะ?”
ฉู่เค่อเหลียนกะพริบตาใสแจ๋ว ถามย้ำกับกู่ซินอีกครั้ง
“ยัยฉู่ เธอคงไม่ได้อยากให้ฮิโตคาเงะไปตีกับใครจริงๆ หรอกนะ?”
ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนชะงัก ถามเพื่อนด้วยความตกใจ
“ฉันก็แค่ถามดูเฉยๆ นี่นา อีกอย่างถ้าเรื่องความปลอดภัยไม่มีปัญหา มันก็ไม่เห็นจะเป็นไรเลยไม่ใช่เหรอ?”
น้ำเสียงของฉู่เค่อเหลียนดูไม่ค่อยมั่นใจนัก เพราะการประลองโปเกมอนยังเป็นเรื่องไกลตัวสำหรับพวกเธอมาก
แต่บอกตามตรงว่าเธออยากรู้จริงๆ โดยพื้นฐานแล้วเธอเป็นผู้หญิงที่ไม่ยอมแพ้ใคร แถมยังสนใจในเรื่องลึกลับอย่างการต่อสู้ของโปเกมอนด้วย
“เรื่องความปลอดภัยไม่ต้องห่วงครับ โปเกมอนมีกลไกการป้องกันตัวเองตามธรรมชาติอยู่แล้ว”
กู่ซินเริ่มอธิบาย
“ร่างกายของโปเกมอนมีความพิเศษมากครับ ตราบใดที่พละกำลังยังไม่ถึงขีดจำกัด ต่อให้โดนโจมตีหนักแค่ไหน อย่างมากก็แค่เข้าสู่สถานะ ‘หมดสภาพการต่อสู้’ เท่านั้น”
“และสถานะหมดสภาพการต่อสู้นี้ ก็เป็นเกณฑ์ในการตัดสินแพ้ชนะด้วยครับ ตราบใดที่โปเกมอนหมดสภาพไปแล้วและไม่ถูกโจมตีซ้ำอย่างรุนแรง ชีวิตของพวกมันก็จะปลอดภัยหายห่วง”
แน่นอนว่านี่เป็นแค่ในทางทฤษฎี ในความเป็นจริงหากผ่านการต่อสู้มายาวนานโดยไม่ได้รับการตรวจเช็กและรักษาอย่างละเอียด โปเกมอนก็อาจมีอาการบาดเจ็บสะสมได้
แต่เรื่องพวกนี้ป้องกันได้ครับ ขึ้นอยู่กับว่าเทรนเนอร์จะใส่ใจดูแลได้ดีแค่ไหน
“อีกเรื่องที่ผมต้องขอย้ำก็คือ การประลองโปเกมอนเป็นการกระชับมิตรครับ เหมือนกับการแข่งขันกีฬา เราไม่อนุญาตให้มีการโจมตีคู่ต่อสู้ด้วยเจตนาร้ายเด็ดขาด”
กู่ซินพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง แม้เขาอยากจะโปรโมตการประลองโปเกมอนแค่ไหน แต่เขาก็ไม่อยากเห็นการทำร้ายโปเกมอนเกิดขึ้น
“ถ้าเป็นการแข่งขันที่ดีเพื่อชัยชนะจริงๆ ก็พอรับได้อยู่นะคะ”
ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนคิดตามแล้วรู้สึกว่ายอมรับได้มากขึ้น
แต่ว่า...
ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนเหลือบมองเซนิกาเมะ อืม... เจ้าเต่าพ่นน้ำหน้าตาทึ่มๆ แบบนี้เนี่ยนะจะไปชนะชาวบ้านเขาได้?
จะใช้ปืนฉีดน้ำอันจิ๋วนั่น? หรือจะให้กระโจนเข้าไปกัด?
พอนึกภาพเซนิกาเมะปีนขึ้นไปงับหัวฮิโตคาเงะ ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนก็ขนลุกซู่ ภาพมันจะสยองขวัญเกินไปแล้ว!
“จิ้งจอกน้อยของผมเป็นนางฟ้านะครับ ไม่มีทางให้ไปสู้รบปรบมือกับใครหรอก”
หลินเซิงกอดโรคอนแน่นขึ้นอีกนิด แม้จะสนใจเรื่องการประลอง แต่เขาก็ทำใจไม่ได้ที่จะให้เจ้าตัวเล็กแสนน่ารักต้องไปเจ็บตัว เกิดเป็นแผลขึ้นมาเขาคงปวดใจแย่
ได้ยินแบบนั้นกู่ซินก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะมองหลินเซิงด้วยสีหน้าแปลกๆ
“เอ่อ... คุณลูกค้าครับ โรคอนตัวนี้เป็นตัวผู้นะครับ”
กู่ซินเตือนด้วยความหวังดี ลูกค้าคนนี้คงไม่ได้คิดอะไรแปลกๆ กับโรคอนใช่ไหม? คนเราไม่ควร... อย่างน้อยก็ไม่น่าจะเป็นแบบนั้นนะ!
สีหน้าของหลินเซิงแข็งค้างไปทันที
“ตัว... ผู้?”
เขาก้มมองโรคอนที่กำลังหาวหวอดๆ น่ารักขนาดนี้ แต่ดันมี... งั้นเหรอ?
อ้าว...
งั้นต่อไปก็กลายเป็นปีศาจจิ้งจอกเก้าหางหนุ่มรูปงามน่ะสิ?
“งื๊อ?”
โรคอนไม่รู้เรื่องรู้ราวว่าเทรนเนอร์กำลังใจสลาย มันกะพริบตาโตมองหลินเซิงอย่างงุนงง พร้อมส่งเสียงร้องเบาๆ
“อุ๊บ~”
ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนกับฉู่เค่อเหลียนหลุดขำออกมาทันที
“เอาเถอะน่า~ เถ้าแก่คะ ทำยังไงให้ฮิโตคาเงะโตไวๆ คะ?”
เห็นหลินเซิงกำลังช็อก ฉู่เค่อเหลียนเลยเปลี่ยนเรื่องถามกู่ซิน
“ให้ทำกิจกรรมเยอะๆ ครับ ใส่ใจเรื่องอาหารการกิน แล้วก็ฝึกฝนอย่างเหมาะสม”
กู่ซินยิ้มตอบ การเลี้ยงดูโปเกมอนมีรายละเอียดเยอะพอสมควร
“อืม... การฝึกเหรอคะ”
ฉู่เค่อเหลียนมองฮิโตคาเงะอย่างครุ่นคิด จะฝึกยังไงดีล่ะ? ออกกำลังกายเหรอ?
“หรือจะประลองบ่อยๆ ก็ได้ครับ การต่อสู้จะช่วยให้ทั้งคุณและโปเกมอนได้รับประสบการณ์และบทเรียนมากขึ้น” กู่ซินแนะนำ
ในแง่หนึ่ง การต่อสู้คือวิธีพัฒนาตนเองที่ดีที่สุด!
“ประลองเหรอ...”
ดวงตาของฉู่เค่อเหลียนเป็นประกายขึ้นมาทันที เธอหันขวับไปหาเพื่อนซี้ ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยน
ใช่แล้ว! อยากรู้ว่าการประลองเป็นยังไง ก็ลองกับยัยเฉี่ยนดูสิ แถมเธอกำลังอยากลองของอยู่พอดี!
“เอ่อ คือฉัน...”
ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนเข้าใจสายตาเพื่อนดี แต่เธอยังลังเลและทำใจไม่ได้
“ผมเอาด้วยครับพี่สาว! ให้ผมเป็นคู่ต่อสู้ของคุณเอง!”
จู่ๆ เสียงของหลินเซิงก็ดังแทรกขึ้นมา
ทั้งสามคนหันไปมองหลินเซิงด้วยสายตาแปลกๆ อีกรอบ
อ้าว ก็เมื่อนาทีที่แล้วไอ้เด็กนี่เพิ่งบอกเองไม่ใช่เหรอว่าจะไม่ยอมให้โรคอนนางฟ้าน้อยไปสู้รบกับใครเด็ดขาด?
“เรื่องเล่นเกมผมระดับโปรนะครับ! โรคอนของผมต้องทำได้แน่นอน!”
หลินเซิงทำหน้ามุ่งมั่น
ในเมื่อเป็นตัวผู้ ก็ไม่ต้องห่วงสวยแล้ว เขาจะปั้นให้เป็นจิ้งจอกที่เท่และเก่งที่สุดให้ได้!
เดือดแล้วโว้ย!
“ได้สิ งั้นก็จัดมาเลย ฮิโตคาเงะของฉันไม่มีทางแพ้จิ้งจอกหรอก”
ดูเหมือนจะได้รับอิทธิพลจากความฮึกเหิมของหลินเซิง ฉู่เค่อเหลียนเองก็คึกคักขึ้นมาทันที
จะบ้าเหรอ ฮิโตคาเงะของเธอเป็นมังกรเชียวนะ! จะไปแพ้จิ้งจอกหางงอกได้ยังไง?
อืม... ฉู่เค่อเหลียนลืมความจริงไปสนิทเลยว่าตอนนี้ฮิโตคาเงะยังเป็นแค่กิ้งก่าแดงอยู่
“ในเมื่อลูกค้าทั้งสองท่านสนใจ งั้นผมจะจัดเตรียมสถานที่ให้เองครับ”
เห็นลูกค้ากระตือรือร้น กู่ซินก็ดีใจจนเก็บอาการไม่อยู่
นี่มันการประลองโปเกมอนครั้งแรกของโลกนี้เลยนะ!
ช่วงเวลาที่น่าจดจำสุดๆ!
เดี๋ยวต้องให้ดีแอนซีตั้งกล้องถ่ายวิดีโอไว้เอาไปลงโฆษณาใน Bilibili สักหน่อย
เรานี่มันอัจฉริยะจริงๆ!