บทที่ 36 หลังจบเกม

บทที่ 36 หลังจบเกม

เยียร์โรเริ่มรู้สึกเสียใจขึ้นมาตงิด ๆ... เขาน่าจะเปลี่ยนเบนตอสออกเร็วกว่านี้ ไม่น่าปล่อยให้อยู่ในสนามยั่วยุคู่แข่งต่อ... เขาไม่ได้ตำหนิเบนตอสเรื่องชกต่อย แต่โอเบียโดต่างหากที่จะเจ็บหนักที่สุดจากเหตุการณ์นี้

เขารู้ดีว่าสมาคมฟุตบอลสเปนต้องลงดาบย้อนหลังแน่นอน... กัสติยาไม่มีลุ้นเลื่อนชั้นอยู่แล้วจะโดนแบนกี่คนก็ช่าง แต่โอเบียโดที่กำลังลุ้นพื้นที่เพลย์ออฟ การขาดตัวหลักทีเดียว 3 คนในช่วงเวลาสำคัญ คือหายนะชัด ๆ

ท้ายที่สุด... เกมจบลงทันทีที่ครบ 90 นาที ผู้ตัดสินเป่านกหวีดหมดเวลาโดยไม่ทดเจ็บ

การแข่งขันยุติลงด้วยความเละเทะและวุ่นวาย

ในงานแถลงข่าวหลังเกม... กองทัพนักข่าวแห่กันมารอตั้งแต่หัววัน ปกติเกมเซกุนดาไม่ได้ดึงดูดความสนใจขนาดนี้ แต่แมตช์ที่มีประเด็นความแค้นเก่าแถมจบลงด้วยมวยหมู่ ย่อมกลายเป็นเป้าหมายอันโอชะของสื่อมวลชน

“คุณมาโลโน... นี่เป็นนัดแรกของคุณในฐานะเฮดโค้ชกัสติยา คุณมีความเห็นยังไงกับเหตุตะลุมบอนช่วงท้ายเกมครับ? และคุณคิดว่าใครควรรับผิดชอบ?”

ดิอาซที่ออกงานแถลงข่าวครั้งแรกในฐานะกุนซือใหญ่ โดนนักข่าวยิงคำถามใส่ทันที

ดิอาซตอบแบบแบ่งรับแบ่งสู้

“ทุกท่านครับ... ส่วนใหญ่พวกเขายังเด็กมาก บางครั้งอาจคุมอารมณ์ในสนามไม่อยู่ ผมเชื่อว่าเรื่องนี้อภัยกันได้... ดังนั้นผมไม่คิดว่าเราควรหาแพะรับบาป ถ้าจะหาคนรับผิดชอบ ผมในฐานะเฮดโค้ชขอรับไว้เอง... ขอให้ทุกคนให้เวลาเด็ก ๆ เหล่านี้หน่อยครับ”

เผชิญกับคำถามเดียวกัน... คำตอบของเยียร์โรกลับดุเดือดเผ็ดมันคนละเรื่อง

“แม้ผมไม่ได้โตมาจากกัสติยา แต่ชีวิตค้าแข้งส่วนใหญ่ผมอุทิศให้สโมสรที่ยิ่งใหญ่อย่างเรอัลมาดริด... ในแมตช์นี้ ผมคิดว่าเด็กพวกนั้นกำลัง ‘หยามเกียรติ’ ชื่อของเรอัลมาดริด! ผมเชื่อว่าทุกคนเห็นเหตุการณ์ชัดเจน... เบนตอสเพิ่งอายุ 16 พวกคุณเห็นพรสวรรค์ของเขาแล้ว แต่ดูสิ่งที่คู่แข่งทำกับเขาสิ?

ผมอาจจะเลือกเชื่อคุณมาโลโนก็ได้ว่าพวกเขายังเด็กและขาดสติ... แต่สิ่งหนึ่งที่ทุกคนไม่ควรลืมคือ... รากเหง้าของเรื่องทั้งหมดมาจากการฟาวล์ของออสการ์... ไม่สิ! คำว่า ‘ฟาวล์’ มันน้อยไป ผมว่า ‘อาชญากรรม’ น่าจะเหมาะกว่า... พวกเขาพยายามใช้วิธีสกปรกทำลายอัจฉริยะวัย 16 ปี... คุณมาโลโน ผมขอถามหน่อยเถอะ... เป็นเพราะพวกคุณเก็บรักษาเพชรเม็ดนี้ไว้ไม่ได้ คุณเลยต้องทำลายเขาทิ้งงั้นเหรอ?”

ประโยคทิ้งท้ายของเยียร์โรทำเอาห้องแถลงข่าวแทบแตก... นักข่าวแย่งกันยกมือถามเหมือนฉลามได้กลิ่นคาวเลือด... วาทะของเยียร์โรข้ามขอบเขตการแข่งขันไปสู่เรื่องศีลธรรมแล้ว

“เฟร์นานโด! คุณต้องรับผิดชอบคำพูดตัวเองนะ!”

ดิอาซลุกพรวดขึ้นชี้หน้าด้วยความโกรธ หน้าตาเขาบิดเบี้ยวด้วยความไม่พอใจ

เสียงชัตเตอร์รัวกระหน่ำดังระงม... เห็นกุนซือสองคนที่เป็นศิษย์เก่ามาดริดเปิดศึกน้ำลายกันดุเดือด นักข่าวแทบจะภาวนาให้พวกเขากระโดดเตะกันตรงนั้นเลย

“แน่นอน ผมรับผิดชอบคำพูดตัวเองอยู่แล้ว... อีกอย่าง เกิดเรื่องแบบนี้ผมมีสิทธิ์สงสัยไม่ใช่เหรอ? ทุกคนก็เห็น... เหตุการณ์มันสมเหตุสมผลไหม? ตั้งแต่การเข้าสกัดระดับอาชญากรของออสการ์ ไปจนถึงการลอบกัดของเบอร์ 10... เจตนาเล่นงานเบนตอสชัดเจน! ยิ่งไปกว่านั้น ผมเชื่อว่าทุกคนรู้ดีว่าทำไมเบนตอสถึงออกจากกัสติยา... เขาเจออะไรมาบ้างที่นั่น? ทำไมอัจฉริยะแบบนี้ถึงถูกตราหน้าว่าเป็น ‘มะเร็งร้าย’? ...เรื่องพวกนี้มันไม่ผิดปกติไปหน่อยเหรอ?”

ฟังจบ... ดิอาซโกรธจนหน้าสั่น เดินออกจากห้องแถลงข่าวทันที... เขาไม่เข้าใจว่าเยียร์โรผีเข้าหรือไง ทำไมต้องจงใจเป่าเรื่องให้บานปลายขนาดนี้?

ความจริงคือ... เยียร์โร ‘ไม่มีทางเลือก’

ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไร ฝีมือการต่อสู้ของเบนตอสมันโหดเกินไป... สามคนที่นอนกองนั่นฝีมือเขาล้วน ๆ ขืนปล่อยให้เรื่องเงียบ ให้ดิอาซเคลียร์จบ ๆ ไป สมาคมฟุตบอลสเปนคงลงดาบเบนตอสหนักแน่ ถ้าเป็นแบบนั้นโปรแกรมที่เหลือของโอเบียโดจะวิกฤตทันที

เยียร์โรเลยต้องยอม ‘สาดโคลน’ ใส่ทีมเก่า ยอมทำเรื่องให้ยุ่งเหยิง เพื่อสร้างกระแสสังคมว่าการกระทำของเบนตอสคือ ‘การต่อต้านความอยุติธรรม’ หวังให้สมาคมลดหย่อนโทษให้เบาลง

ถ้าดิอาซรู้แผนของเยียร์โร เขาคงกระอักเลือดตายแน่

ไม่ว่าแผนของเยียร์โรจะสำเร็จไหม แต่นี่คือการเอาตัวรอดโดยเหยียบคนอื่นขึ้นไปชัด ๆ... ที่สำคัญ ไม่ว่าจะออกหน้าไหน ชื่อเสียงของกัสติยาป่นปี้แน่นอน... พอกระแสจุดติด นักข่าวจะพุ่งเป้าไปขุดคุ้ยกัสติยา แม้แต่โซลารีที่เพิ่งขึ้นชุดใหญ่ก็จะพลอยโดนหางเลขไปด้วย ถ้าจัดการไม่ดี อาจกระทบถึงทีมชุดใหญ่ได้เลย

คิดได้ดังนั้น... ดิอาซที่นั่งอยู่บนรถบัสทีมนั่งกุมขมับด้วยความเครียด... วินาทีนี้เขาอยากจะบีบคอ กอนซาเลซ (คนเปิดหมัดแรก) และ ออสการ์ (คนต้นเรื่อง) ให้ตายคามือ... ไอ้สองตัวนี้นี่แหละผู้กำกับบทละครหายนะฉากนี้

“ทำแบบนี้มันจะไม่ดูน่าเกลียดไปหน่อยเหรอ?”

หลังจากกลับมารวมพลกับทีม ซานเชซเอ่ยถามเยียร์โร

“ฉันไม่มีทางเลือก... ถ้าไม่พูดแบบนี้ เบนตอสโดนแบนยาวแน่... ถึงตอนนั้นไม่ใช่แค่เขา แต่ทีมจะพังไปด้วย... เฮ้อ ไอ้เด็กบ้าเอ๊ย ไม่รู้จักออมแรงบ้างเลย”

“นั่นน่ะยั้งมือสุด ๆ แล้วนะ... ถ้าเป็นเบนตอสคนเก่า พวกนั้นคงไม่ได้เดินออกจากสนามหรอก”

“ก็จริงของนาย”

ณ ที่ทำการสมาคมฟุตบอลสเปน... ผู้ตัดสินในเกมรายงานเหตุการณ์ทั้งหมดอย่างละเอียด สมาคมมองว่าเหตุตะลุมบอนครั้งนี้ร้ายแรงมาก จึงเรียกทีมงานผู้ตัดสินเข้าสอบสวนทันที

“เหตุการณ์ทั้งหมดก็เป็นแบบนี้ครับ... พูดอย่างยุติธรรม รากเหง้าคือการฟาวล์ที่ป่าเถื่อนนั่น แล้วการกระทำของเบอร์ 10 มาดริดก็ทำให้สถานการณ์บานปลายจนคุมไม่อยู่” อาลาเซนัส ผู้ตัดสินชี้แจง

“คุณจะบอกว่าความรับผิดชอบหลักอยู่ที่ผู้เล่นเบอร์ 10 และเบอร์ 17 ของมาดริดงั้นรึ?” รูบี อัลบาเรซ ประธานสมาคมฟุตบอลสเปนเอ่ยถาม

“ผมแค่เล่าตามข้อเท็จจริงครับ... การตัดสินความผิดไม่ใช่หน้าที่ผม... แต่ถ้าให้ผมถอดหัวโขนผู้ตัดสินออกแล้วพูดในฐานะคนคนหนึ่ง... ผมก็คิดแบบนั้นครับ”

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═