บทที่ 23 เผชิญหน้า

บทที่ 23 เผชิญหน้า

“แล้วคุณคิดจะทำยังไง?” บัลเบร์เดเอ่ยถามหลังจากไตร่ตรองอยู่ครู่ใหญ่

“ก่อนหน้านี้ผมยื่นข้อเสนอไปแล้ว แต่โดนปฏิเสธ... เอร์เนสโต คุณน่าจะชัดเจนแล้วว่านี่คืออัจฉริยะระดับไหน... ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด ความสำเร็จของเด็กคนนี้ในอนาคตจะก้าวข้ามแม้กระทั่ง เลโอ ด้วยซ้ำ... เขาคือการดำรงอยู่ที่ไม่มีใครเหมือน ผมหวังว่าจะดึงอัจฉริยะแบบนี้มาบาร์ซาก่อนที่ชาวโลกจะค้นพบ... เขาจะช่วยให้บาร์ซาคงศักยภาพการแข่งขันที่แข็งแกร่งได้ในอนาคต และตอนนี้ก็เป็นช่วงเวลาที่ง่ายที่สุดที่จะดึงเขามา... ขืนปล่อยให้เขาเฉิดฉายจนเข้าตาชาวบ้าน ตอนนั้นคงยากจะแย่งตัวมาแล้ว”

“คุณมีข้อมูลละเอียดของเขาไหม?”

“เบนตอส โรนัลโด ชาวโปรตุเกส... เป็นลูกพี่ลูกน้องของ คริสเตียโน โรนัลโด... ก่อนหน้านี้เข้ากัสติยาได้เพราะเส้น ซีอาร์เซเว่น... ซัมเมอร์นี้เฟร์นานโดเพิ่งพาเขาไปโอเบียโด... อายุ 16 ปีครับ”

“คุณบอกว่าเมื่อก่อนเขาอยู่กัสติยาเหรอ?”

“ใช่ครับ”

“เป็นไปไม่ได้... ด้วยฝีมือของซานติอาโกกับมาโลโน พวกเขาไม่มีทางปล่อยเด็กแบบนี้หลุดมือ... หรือเขาไปโอเบียโดด้วยสัญญายืมตัว?”

“ไม่ใช่ครับ... สัญญากับโอเบียโด 3 ปี ค่าฉีกสัญญา 30 ล้าน... เรื่องที่คุณสงสัย ผมก็แปลกใจเหมือนกัน... เท่าที่รู้ เขาอยู่กัสติยามาอย่างน้อยครึ่งปี ผมก็ไม่เข้าใจว่าทำไมไม่มีใครดูออก”

“แล้วคุณวางแผนจะทำยังไงต่อ?”

“ข้อเสนอแรก 7.5 ล้านของผมถูกเฟร์นานโดปัดตกไป... คุณก็รู้ว่านั่นคือเพดานอำนาจผมแล้ว ผมเลยหวังจะยื่นข้อเสนออีกรอบในนามทีมชุดใหญ่... นอกจากนี้เราติดต่อเอเจนต์ของเขาได้... ผมเช็กมาแล้ว เอเจนต์เขาคือ จอร์จ เมนเดส... ผมเชื่อว่าถ้าเราติดต่อจอร์จ ให้เอเจนต์ระดับเขารู้มูลค่าที่แท้จริงของนักเตะ เขาคงไม่ยอมปล่อยให้เด็กในสังกัดจมปลักอยู่กับสโมสรอย่างโอเบียโดแน่... แถมเจ้าของทีมโอเบียโดก็คงไม่ปฏิเสธไมตรีที่เราหยิบยื่นให้”

“โอเค... เดี๋ยวผมจัดการให้... ผมต้องยอมรับเลยว่าคุณตาถึงจริง ๆ นักเตะแบบนี้คุ้มค่าที่เราจะให้ความสนใจ”

และก็เป็นไปตามคาด... ข้อเสนอที่สองจากบาร์ซาทำเอาเยียร์โรปวดขมับ เพราะคราวนี้ยื่นมาในนาม “สโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา” และตัวเลขก็น่าดึงดูดใจสุด ๆ... 10 ล้านยูโร!

แม้สำหรับเยียร์โรที่มาจากยุค กาลาคติกอส เงิน 10 ล้านอาจดูจิ๊บจ๊อย... แต่เขารู้ดีว่าตัวเลขนี้มันหอมหวานแค่ไหนสำหรับ บันเชส เจ้าของทีมโอเบียโด

ไม่ทันขาดคำ... ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงหลังจากได้รับข้อเสนอ สายตรงจากบันเชสก็โทรเข้ามาที่ห้องทำงานของเขา

“เฟร์นานโด ผมเอง”

“ผมทราบครับ... คุณบันเชส มีอะไรรึเปล่าครับ?”

“ผมว่าคุณน่าจะเห็นข้อเสนอจากบาร์ซาแล้วนะเฟร์นานโด... ผมคิดว่าคุณควรพิจารณาความจริงใจของอีกฝ่ายให้ดี... ผมสัญญาเลยว่าถ้าคุณตกลง ผมยินดีแบ่งครึ่งหนึ่งของ 10 ล้านนี้ให้ทีมเอาไปเสริมทัพ”

“บอสครับ เอาอย่างนี้ไหม... ถ้าอีกฝ่ายยอมจ่าย 30 ล้าน ผมจะตกลง... เงิน 10 ล้านนี่ผมไม่เห็นความจริงใจเลยสักนิด... จริง ๆ แล้ว ถ้าบอสยอมรอสักปี อย่าว่าแต่ 10 ล้านเลย ต่อให้ต่ำกว่า 30 ล้าน ก็ไม่มีใครพรากเบนตอสไปจากที่นี่ได้... ทีนี้ก็ขึ้นอยู่กับบอสแล้วว่าจะเลือกทางไหน”

คำพูดของเยียร์โรทำเอาบันเชสตกใจจนเหวอ... ไอ้เด็กที่เพิ่งเริ่มเล่นบอลอาชีพไม่ถึงสองเดือน สถิติลงสนามรวมกันยังไม่ถึงหนึ่งนัดเต็ม ๆ กลับถูกเยียร์โรโก่งค่าตัวไปถึง 30 ล้าน... บันเชสรู้สึกว่าขืนเขาเอาคำพูดนี้ไปบอกคนของบาร์ซา พวกนั้นคงมองเขาเป็นไอ้โง่แน่

“เฟร์นานโด... นี่มันไม่เกินไปหน่อยเหรอ...”

“บอสครับ คนของบาร์ซาไม่ใช่คนโง่นะครับ... เราเพิ่งแข่งกับเขาแค่นัดเดียว เบนตอสลงเล่นไม่ถึงยี่สิบนาทีด้วยซ้ำ ทำไมพวกเขายอมทุ่ม 10 ล้านซื้อเบนตอสล่ะครับ? บอสดูไม่ออกเหรอว่านี่แสดงถึงมูลค่าในอนาคตของเบนตอส?... ผมพูดได้เลยว่า ถ้าบอสให้เวลาผมหนึ่งปี... 30 ล้านที่ผมพูดเมื่อกี้จะเป็นแค่ตัวเลขประเมินขั้นต่ำด้วยซ้ำ”

เยียร์โรรู้ดีว่าการจะกล่อมบันเชสด้วยอุดมการณ์และความรู้สึกมันก็เหมือนสีซอให้ควายฟัง... จะโน้มน้าวนักธุรกิจพันธุ์แท้อย่างเขา ต้องคุยด้วย “ผลกำไร” เท่านั้น

อาจเพราะถูก “วิมานในอากาศ” ที่เยียร์โรวาดไว้โน้มน้าวใจ บันเชสจึงยอมถอย

“ก็ได้เฟร์นานโด... ผมเป็นคนเชิญคุณมา และผมเชื่อใจคุณเต็มร้อย... เรื่องนี้ผมจะไม่ยุ่งแล้ว มอบอำนาจให้คุณจัดการเต็มที่... อ้อ อีกอย่าง ช่วงนี้ผลงานทีมดีมากนะ”

หลังจากวางสาย เยียร์โรสัมผัสได้ถึงความไร้ทางสู้ของการเป็นกุนซือสโมสรเล็กเป็นครั้งแรก... แต่แล้วเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นอีกครั้ง

“สวัสดีเฟร์นานโด ผมจอร์จเอง”

ได้ยินเสียงปลายสาย เยียร์โรคิ้วขมวดโดยสัญชาตญาณ... นี่คือบุคคลประเภท “ถ้าไม่มีธุระไม่มาหา”

“คุณจอร์จ... มีอะไรรึเปล่าครับ?”

“ไม่มีอะไรมากหรอกครับ... ผมแค่จะโทรมาถามไถ่เรื่องเบนตอสช่วงนี้หน่อย”

“เบนตอส... ช่วงนี้เขาสบายดีครับ ได้ลงเป็นตัวสำรองบ้าง ฟอร์มก็โอเค พัฒนาการดีเยี่ยม”

“อ๋อ งั้นเหรอครับ? งั้นผมก็โล่งอก... คุณก็รู้ว่าคริสเตียโนเป็นห่วงเขามาก ผมเลยโทรมาถามดู... อีกอย่าง วันนี้ผมได้รับสายจาก อเลมานี เขาถามถึงสถานการณ์ของเบนตอสเหมือนกัน”

“เอาล่ะคุณจอร์จ... เราไม่ต้องมาเล่นลิ้นอ้อมค้อมกันหรอกครับ... บอกมาเถอะ คุณต้องการอะไร?”

“ผมไม่ต้องการอะไรหรอกครับเฟร์นานโด... ในฐานะเอเจนต์ของเบนตอส นักเตะในความดูแลได้รับความสนใจจากทีมใหญ่อย่างบาร์เซโลนา ผมก็ควรถามไถ่ไม่ใช่เหรอครับ?”

“โอเค ผมยอมรับว่าบาร์ซายื่นข้อเสนอมาจริง แต่ผมปฏิเสธไปแล้ว และผมถามความเห็นเบนตอสแล้ว เขาก็ตกลงที่จะอยู่ต่อ”

“เป็นทางเลือกที่ฉลาดมากครับ... ทั้งผมและคริสเตียโนสนับสนุนให้เบนตอสอยู่โอเบียโดต่อ... แต่ว่าคุณเฟร์นานโด... ผมคิดว่านักเตะที่มีมูลค่าถึง 10 ล้านยูโรในสายตาบาร์ซา ควรจะมีรายได้ที่สมเหตุสมผลหน่อย คุณว่าไหมครับ?”

“แล้วคุณคิดว่าเท่าไหร่ถึงจะสมเหตุสมผล?”

“ผมคิดว่า... อย่างน้อย 1 ล้านยูโร น่าจะสมเหตุสมผลที่สุดครับ”

“จอร์จ! เป็นไปไม่ได้! นี่มันขูดรีดกันชัด ๆ... คุณรู้ไหมว่าเพดานค่าเหนื่อยสูงสุดของโอเบียโดเท่าไหร่? แค่ 480,000 เองนะ! เบนตอสเพิ่ง 16 แถมยังเป็นแค่ตัวสำรอง คุณจะให้นักเตะแบบนี้รับค่าเหนื่อยมากกว่าเพดานสูงสุดทีมถึงสามเท่า... เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!”

ได้ยินตัวเลขที่เมนเดสบอก เยียร์โรเลือดขึ้นหน้าทันที... เขารู้สึกว่าถ้าเมนเดสมายืนอยู่ตรงหน้าตอนนี้ เขาคงปาโทรศัพท์ใส่หน้ามันไปแล้ว... เยียร์รอกำโทรศัพท์แน่นจนเส้นเลือดปูดโปนที่หลังมือ... ความโกรธของเขาพุ่งทะลุปรอท จนรู้สึกว่าไอ้เมนเดสนี่น่ารังเกียจกว่าพวกบาร์ซาเป็นไหน ๆ

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═