บทที่ 22 มีคนจ้องจะฉกตัว

บทที่ 22 มีคนจ้องจะฉกตัว

ท้ายที่สุด... ประตูนั้นช่วยให้ เรอัล โอเบียโด กำชัยชนะเหนือคู่แข่ง คว้า 3 แต้มเต็มออกจาก มินิ เอสตาดี ได้สำเร็จ

ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีข่าวดีสำหรับชาวโอเบียโด... 3 แต้มนี้ส่งให้ เรอัล โอเบียโด ทะยานขึ้นสู่อันดับ 5 ของตารางคะแนน ก้าวเข้าสู่โซนหัวตารางเป็นครั้งแรกของฤดูกาล... หากจบฤดูกาลด้วยอันดับนี้ โอเบียโดจะได้สิทธิ์ไปลุยรอบเพลย์ออฟ

แม้หนทางจะยังอีกยาวไกล เพราะนี่เพิ่งผ่านไปแค่ 9 นัดจากโปรแกรมมหาโหด 42 นัด... แต่อย่างน้อยมันก็จุดประกายความหวังให้ชาวเมืองโอเบียโดได้ชื่นใจ ที่สำคัญที่สุดคือ หลังจากฟอร์มบู่ในช่วงต้นซีซัน การคว้าชัยชนะ 3 นัดติดต่อกัน คือเครื่องพิสูจน์ชั้นดีว่ากราฟของทีมกำลังพุ่งขึ้นอย่างมั่นคง

ทว่า... ข่าวดีทั้งหมดนี้กลับไม่ได้ช่วยให้เยียร์โรอารมณ์ดีขึ้นเลยสักนิด

เพราะ เรอัล โอเบียโด ได้รับ “ข้อเสนอ” เข้ามา

เยียร์โรคาดไม่ถึงเลยว่า เพิ่งจบแมตช์กับ บาร์ซา บี ไปหมาด ๆ... วันรุ่งขึ้น บาร์เซโลนา ก็ยื่นข้อเสนอขอซื้อตัวเบนตอสทันที... เจ้าบุญทุ่มหวังจะพรากเบนตอสไปจากโอเบียโด ด้วยค่าตัว 7.5 ล้านยูโร

“เฟร์นานโด นายจะเอายังไง? บันเชสโทรมาถามเรื่องนี้โดยเฉพาะเลยนะ”

ซานเชซเอ่ยถามขณะนั่งอยู่ในห้องทำงานของเยียร์โร

“7.5 ล้าน? นี่มันดูถูกกันชัด ๆ... ฉันจะคุยกับบันเชสเอง ถ้าเขายืนกรานจะขายเบนตอสด้วยราคานี้ ฉันขอลาออกจากการเป็นผู้จัดการทีม... ความคิดแบบนี้มันมองการณ์ไกลตื้นเขินเกินไป... มิเกล นายเชื่อฉันไหม? ผ่านไปแค่ฤดูกาลเดียว ค่าตัวหมอนั่นจะมากกว่านี้อีกหลายเท่า...

ฉันรู้ว่าเรารั้งเบนตอสไว้ไม่ได้นานหรอก...โลกฟุตบอลสมัยใหม่ไม่เปิดช่องให้เราทำแบบนั้น และมันก็ไม่ดีต่อพัฒนาการของเด็กมันด้วย...แต่เบนตอสไม่ใช่คนที่จะมาพรากจากฉันไปได้ด้วยเงินแค่ 7.5 ล้านแน่ ๆ”

เยียร์โรไม่ได้โกรธที่มีคนอยากได้เบนตอส... เขารู้ดีว่าด้วยพรสวรรค์ระดับเบนตอส สโมสรเล็ก ๆ อย่างโอเบียโดไม่มีทางรั้งไว้ได้ตลอดไป แต่ที่เขาโกรธเพราะข้อเสนอของบาร์ซามันเหมือนการตบหน้าเขาฉาดใหญ่ต่างหาก

“งั้นต้องบอกเรื่องนี้กับเบนตอสไหม?”

“เดี๋ยวฉันคุยกับเขาเอง”

“เฮ้อ... ฉันล่ะทำใจลำบากจริง ๆ ถ้าเบนตอสอยู่โอเบียโดตลอดไปได้ก็คงดี”

“มิเกล... มันไม่สมจริงหรอก และฉันไม่คิดว่าการให้เขาจมปลักอยู่ที่นี่จะเป็นผลดีต่อโอเบียโดด้วย... นายต้องเข้าใจนะว่า เพราะมีกรณีแบบนี้เกิดขึ้น สโมสรเราถึงจะพัฒนาและดึงดูดเด็กเก่ง ๆ เข้ามาได้อีก... สำหรับสโมสรเล็ก ๆ อย่างเรา นี่คือวิถีทางที่ถูกต้องในการเติบโต”

“ฉันเข้าใจตรรกะพวกนั้นน่า... ก็แค่บ่นตามประสาคนแก่เฉย ๆ”

หลังจากซานเชซออกจากห้อง... เยียร์โรก็ต่อสายหา บันเชส เจ้าของทีม... ทางโทรศัพท์ เยียร์โรชี้แจงชัดเจนว่าการขายให้บาร์ซาตอนนี้ไม่ใช่ผลดี การปล่อยเบนตอสในเวลานี้คือการขาดทุนย่อยยับของโอเบียโด...

ท้ายที่สุด เยียร์โรก็กล่อมบันเชสได้สำเร็จ โดยรับปากว่าถ้ามีโอกาสที่ดีกว่านี้ในอนาคต เขาจะไม่ขวางทางเบนตอส... จริง ๆ แล้วเยียร์โรเข้าใจดีว่าทำไมบันเชสถึงตื่นเต้น

ไม่ใช่ว่าเจ้าของทีมไม่รักทีม หรือเห็นแก่เงิน... แต่โอเบียโดไม่ได้รับข้อเสนอระดับนี้มานานมากแล้ว 7.5 ล้านยูโรอาจเป็นเศษเงินสำหรับทีมยักษ์ใหญ่ แต่สำหรับโอเบียโด มันคือเงินมหาศาล... ลองเทียบดูสิ ซาอูล ดาวซัลโวของทีม ย้ายมาด้วยค่าตัวแค่ 1.2 ล้านยูโรเมื่อหลายปีก่อน ซึ่งนั่นก็ถือว่าแพงแล้วในระดับเซกุนดา แถมค่าเหนื่อยปัจจุบันของซาอูลที่ 380,000 ยูโรต่อปี ก็ถือเป็นเพดานสูงสุดของสโมสรแล้ว

“บอสเรียกผมเหรอครับ?” เบนตอสเดินเข้ามาในห้องทำงาน

“ใช่ เบนตอส... วันนี้สโมสรได้รับข้อเสนอซื้อตัวนาย ฉันคุยกับมิเกลแล้ว เราไม่อยากปิดบังนาย... แน่นอนว่าเราปฏิเสธไปแล้ว... บาร์เซโลนา ยื่นข้อเสนอ 7.5 ล้านยูโรเพื่อแลกตัวนาย”

“บาร์ซา? ทีมชุดใหญ่เหรอครับ?”

“ฝันไปเถอะ... ฉันเดาว่าฟอร์มเมื่อวานของนายคงไปเตะตาฆีราร์ดเข้า เขาเลยอยากดึงนายไปอยู่ ลา มาเซีย”

“อ้าว... งั้นผมจะไปเพื่ออะไรล่ะครับ? ย้ายจากโอเบียโดไปลา มาเซีย เพื่อเล่นในเซกุนดาเหมือนเดิมเนี่ยนะ?”

เบนตอสที่ตื่นเต้นในตอนแรก ห่อเหี่ยวลงทันที

“ไม่งั้นนายคิดว่าเป็นทีมชุดใหญ่บาร์ซา จะดึงนายไปเล่นลาลิการึไง?” เยียร์โรขำกับปฏิกิริยาของเบนตอส

“โอเคครับ... ผมคงคิดมากไปเอง”

“สรุปว่านายก็ปฏิเสธเหมือนกันสินะ?”

“แน่นอนครับบอส ผมไม่ได้บ้านะ... อีกอย่างผมไม่ใช่พวกนักเตะที่พอได้ยินชื่อ ‘บาร์ซา’ แล้วสติหลุดสักหน่อย... ถ้าต้องเล่นเซกุนดาเหมือนกัน ผมจะย้ายไปลา มาเซีย หาพระแสงอะไร?”

“ดี... งั้นก็จบเรื่อง นายกลับไปพักได้”

เยียร์โรกับเบนตอสจัดการเรื่องการ “ฉกตัว” ที่ไม่คาดฝันนี้ผ่านบทสนทนาสบาย ๆ... อย่างที่เยียร์โรคาดไว้ ฆีราร์ดประทับใจในตัวเบนตอสจริง ๆ แต่ไม่ใช่แค่ความสนใจผิวเผิน... ความต้องการที่จะดึงเบนตอสเข้าสู่ ลา มาเซีย ของเขานั้นแรงกล้ามาก

หลังจากได้รับคำปฏิเสธจากเยียร์โร... ฆีราร์ดไม่ได้ถอดใจ เขานำวิดีโอแมตช์เมื่อวานบุกไปถึงห้องทำงานของ เอร์เนสโต บัลเบร์เด ผู้จัดการทีมชุดใหญ่ของบาร์เซโลนาทันที

“ฆีราร์ด? ลมอะไรหอบนายมาเนี่ย? มีอะไรรึเปล่า?”

“ครับเอร์เนสโต... นี่คือวิดีโอแมตช์เมื่อวาน คุณลองดูลองก่อนครับ”

“ทำไม? ได้ข่าวว่าเมื่อวานทีมแพ้นี่นา... มีปัญหาอะไรเหรอ?”

“ดูเถอะครับ”

ก่อนมา ฆีราร์ดกอวิดีโอไปที่ช่วงเวลาที่เบนตอสถูกเปลี่ยนตัวลงสนามเรียบร้อยแล้ว... บัลเบร์เดรับแท็บเล็ตมาด้วยความสงสัย

ความจริงนับตั้งแต่มาคุมบาร์ซา... บัลเบร์เดเคยไปเยี่ยมลา มาเซียแค่ตอนรับตำแหน่งใหม่ ๆ หลังจากนั้นเขาก็แทบไม่ยุ่งเกี่ยวกับที่นั่นเลย... แต่ในฐานะเฮดโค้ช เขามีหน้าที่ต้องดูแลภาพรวม ดังนั้นแม้จะแปลกใจที่ฆีราร์ดบุกมาหา แต่เขาก็ไม่ได้แสดงสีหน้าไม่พอใจ

ทว่า... ไม่นานเขาก็รู้เหตุผลที่ฆีราร์ดมาหา

สายตาของเขาถูกตรึงไว้กับร่างของนักเตะคนหนึ่งในวิดีโอ... โดยเฉพาะจังหวะที่เบนตอสฉีกตัวเองไปเล่นริมเส้น และกระบวนการแอสซิสต์ให้ซาอูลทำประตู... บัลเบร์เดถึงกับเผลอลุกขึ้นยืนโดยไม่รู้ตัว

วิดีโอจบลง... บัลเบร์เดกดเล่นใหม่อีกรอบ ราวกับไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง

หลังจากดูรอบที่สองจบลงนั่นแหละ... บัลเบร์เดถึงค่อย ๆ วางแท็บเล็ตลง คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันจนเป็นปม

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═