บทที่ 14 นักผจญเพลิง 2

บทที่ 14 นักผจญเพลิง 2

ทว่า... ฆูลิโอและผู้ช่วยของเขาลืมไปสิ่งหนึ่ง... ในฐานะนักเตะ เฟร์นานโด เยียร์โร ไม่เคยสะกดคำว่า ‘ยอมแพ้’ เป็น... ไม่ว่าจะในสีเสื้อเรอัลมาดริด หรือในนามทีมชาติสเปน และเมื่อกลายมาเป็นกุนซือ คุณสมบัตินั้นยิ่งเด่นชัดขึ้นไปอีก

วินาทีนี้ หลายคนมีความคิดตรงกับฆูลิโอ... แม้กระทั่งแฟนบอลโอเบียโดส่วนน้อยบนอัฒจันทร์ก็คิดไม่ต่างกัน ต่อให้ไม่รู้วีรกรรมเก่าของเบนตอส แต่คงไม่มีใครเชื่อน้ำยาว่าเยียร์โรจะฝากความหวังไว้ที่เด็กอายุ 16...

แต่สิ่งที่พวกเขายังไม่รู้คือ... ความคิดนั้นจะถูกฉีกทิ้งจนไม่เหลือชิ้นดี ภายในเวลาไม่ถึง 5 นาทีหลังจากหมายเลข 19 ก้าวเท้าลงสนาม

“ไอ้หนู! จัดการพวกมันซะ!”

“ตาข้างไหนของพี่เห็นผมเป็น ‘หนู’ ฟะ?”

โฆเซลูที่กำลังเดินออกจากสนามสวมกอดเบนตอส... พับผ่าสิ เพราะไอ้แก่มิเกลแท้ ๆ ฉายา ‘ไอ้หนู’  กลายเป็นชื่อที่เพื่อนร่วมทีมเรียกเขาไปหมดแล้ว

หลังจากลงสนาม เบนตอสถ่ายทอดคำสั่งของเยียร์โรให้เพื่อนร่วมทีม แล้วรีบประจำตำแหน่ง... เป็นลูกทุ่มของโอเบียโด

จากการนั่งดูเกมข้างสนามมานาน เบนตอสรู้ชัดแจ้งว่าต้องทำอะไร... ทีมเป็นรองเรื่องจำนวนในแดนกลาง ทำให้ครองบอลสู้แรงบีบของคู่แข่งลำบาก ทว่า... คู่แข่งใช่ว่าจะไร้จุดอ่อน การได้ประตูนำครึ่งละลูกทำให้พวกนั้นฮึกเหิม แต่ชัดเจนว่าพวกนั้นประมาทโอเบียโดไปหน่อย จึงดันเกมรับในแดนกลางขึ้นมาสูงลิ่ว

นาทีที่ 67... นาทีที่ 4 ของเบนตอสในสนาม... เขาถอยลงต่ำมารับบอลที่แดนกลาง โฟลช์ กองกลางจ่ายยัดมาให้ มองลูกบอลที่กลิ้งเข้ามา เขาใช้ส้นเท้าขวาสะกิดบอลเบา ๆ แล้วพลิกตัวหลบตัวประกบทันที

พริบตานั้นเขาเร่งเครื่องสปีดหนีกองหลังจนหัวทิ่ม!

จังหวะนี้อยู่นอกเหนือความคาดหมายของคู่แข่งโดยสิ้นเชิง ทำให้การหลุดไปครั้งนี้กลายเป็นหายนะของแนวรับอัลกอร์กอน

เพราะคนที่ถูกสลัดหลุดคือกองหลังตัวกลางของอัลกอร์กอน! เป็นเพราะชนะง่ายเกินไปจนชะล่าใจ กองหลังรายนี้ทำพลาดมหันต์ที่ถูกเบนตอสดึงจังหวะล่อให้ออกมาจากแนวรับ พอเข้าพรวดก็โดนกระชากผ่านดื้อ ๆ... และหลังจากโดนผ่าน เขาก็ตรัสรู้ด้วยความสิ้นหวังว่า... วิ่งตามเบนตอสที่เลี้ยงบอลอยู่ไม่ทัน!

กุนซือทั้งสองฝั่งข้างสนามเห็นฉากนี้เต็มตา... สีหน้าของฆูลิโอเครียดเขม็งทันที เขาเพิ่งค้นพบว่าไอ้หนูผิวดำที่เขามองข้าม ดันมีความคล่องตัวและความเร็วที่ขัดแย้งกับรูปร่างอย่างสิ้นเชิง... ฆูลิโอที่เริ่มลนลานรีบพุ่งไปที่เส้นข้าง ตะโกนสั่งการในสนามเสียงดังลั่น

ส่วนเยียร์โรยังคงตีหน้านิ่ง... แต่ใครที่รู้จักเขาดีจะรู้ว่าตอนนี้เขาตื่นเต้นสุดขีด มือขวาของเยียร์โรกำแน่นโดยไม่รู้ตัว และถ้าสังเกตดี ๆ จะเห็นว่ามันสั่นระริกเล็กน้อย

สปีดต้นของเบนตอสทำเอาแฟนบอลทั้งสองฝั่งบนอัฒจันทร์ตาค้าง... นี่มันภาพที่ทำลายสามัญสำนึกชัด ๆ ใครจะไปจินตนาการว่าชายร่างยักษ์จะสปรินต์ได้เหมือนรถสปอร์ต?

เหมือนที่ซานเชซเคยบอก... นี่มันรถถังติดเครื่องบินเจ็ตชัด ๆ!

ขณะเลี้ยงบอล เบนตอสไม่สนความคิดใครทั้งนั้น... เขาเยือกเย็นมาก รู้ดีว่าต้องทำอะไรต่อ ซาอูลวิ่งตัดแนวเฉียงมาจากกราบซ้าย... ราวกับซ้อมมานับครั้งไม่ถ้วน จังหวะที่ซาอูลวิ่งตัดหน้า บอลจากเท้าเบนตอสก็ไหลเข้าเท้าซาอูล ส่วนตัวเขาพุ่งทะยานเข้าเขตโทษอย่างดุดัน

จากนั้น... บอลจากเท้าซาอูลก็ถูกตบกลับมาให้เขาอีกครั้ง...ชิ่งหนึ่ง-สองทะลุกำแพงแบบคลาสสิก เรียบง่าย และตรงไปตรงมา

สิ่งที่เขาต้องทำต่อจากนี้ง่ายนิดเดียว... การขยับเท้าซ้ายหลอกจังหวะเดียว ไม่เพียงแต่หลอกกองหลังตัวสุดท้ายที่สไลด์เข้ามาจนเสียหลัก แต่ยังทำลายจังหวะการทรงตัวของผู้รักษาประตูจนเสียศูนย์... จากนั้นใช้ข้างเท้าด้านในเท้าขวา... “แปร” บอลเข้าไปนิ่ม ๆ

ผู้รักษาประตูอัลกอร์กอนที่เสียจังหวะไปแล้ว ทำได้แค่มองลูกบอลค่อย ๆ กลิ้งผ่านมือเข้าประตูไปอย่างหมดทางสู้

2–1!

บอลเข้าสู่ก้นตาข่าย... ผู้ตัดสินเป่านกหวีดชี้ไปที่วงกลมกลางสนาม... ประตูใสสะอาด!

นาทีที่ 69... เรอัล โอเบียโด ไล่มาเป็น 1–2 จากประตูของเบนตอส

หลังทำประตู เบนตอสพุ่งไปคว้าบอลจากก้นตาข่าย... ไม่มีท่าดีใจใด ๆ เขาวิ่งอุ้มบอลกลับไปที่จุดเขี่ยบอลทันที... การกระทำนี้บอกเพื่อนร่วมทีมชัดเจนว่า ‘เรายังมีโอกาส!’

เยียร์โรสะใจสุดขีดอยู่ข้างสนาม... ส่วนซานเชซดีใจยิ่งกว่าเด็กได้ของเล่น... จะโทษความตื่นเต้นของแกไม่ได้หรอก มีอะไรดีไปกว่าการเห็นศิษย์เอกลงมาปุ๊บก็แผลงฤทธิ์ปั๊บ?

ขณะที่ฆูลิโอฝั่งตรงข้ามแทบไม่เชื่อสายตา... เขาหันไปหาผู้ช่วย หวังว่าจะได้ยินคำปลอบใจว่า ‘ตาฝาด’... แต่อนิจจา สีหน้าผู้ช่วยก็เหวอไม่แพ้กัน ฆูลิโออยากจะตะโกนถามแมวมองสโมสรจริง ๆ ว่า... ‘นี่เหรอข้อมูลที่พวกแกหามา? ไอ้เบนตอสในสนามนี่ใช่คนเดียวกับในรายงานไหม? พวกแกเขียนรายงานตอนเมากาวรึไง?’

แฟนบอลโอเบียโดบนอัฒจันทร์ก็ขยี้ตาตัวเองไม่หยุด... พวกเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทีมมีนักเตะเทพขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่... พวกเขาเห็นกระบวนการทั้งหมดชัดเจน ตั้งแต่รับบอล พลิกหลบ สปีดหนี ชิ่งกับเพื่อน จนถึงจังหวะจบสกอร์ที่เยือกเย็นในเขตโทษ พวกเขาเป็นแฟนเดนตายที่ตามมาเชียร์เกมเยือน แต่ยังงงว่าไอ้เบอร์ 19 นี่มันใคร?

“ฉันคุ้น ๆ นะ... เมื่อไม่กี่เดือนก่อน เว็บสโมสรลงข่าวว่ามีเด็กใหม่ย้ายมา...จำชื่อไม่ได้ แต่จำได้ว่าอายุไม่ถึงยี่สิบ... ย้ายมาจากเรอัลมาดริด ทีมบี... รู้แค่นั้นแหละ”

ในที่สุดก็มีคนจำข่าวการย้ายทีมในเว็บสโมสรได้ลาง ๆ... แต่น่าเสียดายที่ไม่มีใครจำชื่อเขาได้

เกมดำเนินต่อ... ผู้ตัดสินเป่านกหวีดเริ่มเกม

ความจริงก่อนยิงลูกแรก เบนตอสยังตื่นเต้นอยู่หน่อย ๆ... ยังไงนี่ก็เป็นเวทียุโรปอาชีพครั้งแรกของเขา ชาติก่อนก็นั่งตูดด้านอยู่ข้างสนาม... แต่พอยิงได้ เขาค้นพบความจริงว่า ตัวเองเหนือกว่าคนในสนามตั้งเยอะ... ความตื่นเต้นพวกนั้นเลยหายวับไป

และนักเตะอัลกอร์กอน... หลังเริ่มเกมใหม่ พวกเขาก็ยิ่งรู้สึกชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ ว่า...

ไอ้เด็กใหม่ที่เพิ่งลงมานี่... มัน ‘ผิดปกติ’ เกินไปแล้ว!

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═