บทที่ 8 สัญญาฉบับแรกในชีวิต 4

บทที่ 8 สัญญาฉบับแรกในชีวิต 4

ประตูเดียวก็เกินพอ...

เกมการแข่งขันไม่ได้ดำเนินต่อไปจนจบ... ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงหลังจากประตูนั้น เยียร์โรก็สั่งยุติการซ้อม สำหรับเยียร์โรแล้ว เบนตอสได้พิชิตใจเขาและซานเชซอย่างสมบูรณ์แบบ

ทว่า... แม้แต่ในแมตช์กระชับมิตรที่เป็นเหมือนบททดสอบนี้ เบนตอสก็ใช่ว่าจะไร้ที่ติ ในความเป็นจริง ในสายตาของเยียร์โรและซานเชซ เขามีจุดบกพร่องเพียบ... เช่น ครองบอลกับตัวนานเกินไป... ลูกเล่นที่เท้าเยอะจนดูรุ่มร่าม หลายจังหวะดูแล้ว “เกินความจำเป็น” ในสายตาของทั้งคู่

และจุดบกพร่องใหญ่ที่สุดคือ... เขาไม่เข้าใจความได้เปรียบสูงสุดของตัวเองเลยสักนิด ตลอดเกือบสี่สิบนาทีในสนาม เจ้ายักษ์สูง 1.9 เมตรคนนี้โหม่งบอลชนะแบบได้น้ำได้เนื้อไม่ได้เลยสักครั้ง... ทุกครั้งที่เพื่อนโยนบอลโด่งมา เบนตอสจะไปไม่เป็น... ยิ่งจังหวะที่เพื่อนวางบอลยาวมาสวย ๆ เบนตอสกลับเลือกที่จะใช้ต้นขาพักบอลลงพื้นก่อนจะเล่นต่อซะงั้น

แต่ข้อบกพร่องพวกนี้กลับทำให้เยียร์โรและซานเชซยิ่งตื่นเต้น... เพราะมันหมายถึง “ศักยภาพในการพัฒนา” ที่มหาศาล ยิ่งไปกว่านั้น สำหรับนักเตะอายุ 16 ปี ข้อเสียพวกนี้ไม่ใช่เรื่องใหญ่... เมื่ออายุมากขึ้น สั่งสมประสบการณ์ และได้รับการฝึกสอนที่ถูกต้อง สิ่งเหล่านี้จะค่อย ๆ ถูกแก้ไข... สิ่งที่ทำให้พวกเขาเนื้อเต้นคือ พรสวรรค์ทางร่างกายระดับปีศาจ และการควบคุมบอลขั้นเทพที่หาตัวจับยาก ซึ่งฟางเจียเหว่ยแสดงออกมาให้เห็นในวัยเพียงเท่านี้

ฝั่งเบนตอสเองก็ตื่นเต้นไม่แพ้กัน... ความสับสนจากการทะลุมิติหายวับไปกับการเล่นไม่ถึงสี่สิบนาทีนี้ เขาหาทิศทางของตัวเองเจอแล้ว... ในชาติก่อน ด้วยข้อจำกัดทางร่างกายและสภาพแวดล้อม เขาต้องจบเส้นทางลูกหนังด้วยความซึมเศร้า แต่ตอนนี้ สวรรค์มอบโลกใบใหม่ให้เขา... แม้ชาตินี้คงไม่ได้สู้เพื่อฟุตบอลจีน แต่ความฝันบนผืนหญ้าของเขายังดำเนินต่อไปได้

ยิ่งไปกว่านั้น สิ่งที่ทำให้เขาดีใจสุด ๆ คือ... ถ้าตอนอยู่กัสติยา เขาปรับตัวเข้ากับร่างนี้ได้ด้วยตัวเองราว 70 เปอร์เซ็นต์... ตอนนี้ ผ่านแมตช์สั้น ๆ ไม่ถึงสี่สิบนาที เขาปรับจูนเข้ากับร่างนี้ได้เกิน 90 เปอร์เซ็นต์แล้ว!

“เบนตอส รู้สึกยังไงบ้าง?”

“คุณเฟร์นานโด... ผมรู้สึกยอดเยี่ยมมากครับ ขอบคุณมากจริง ๆ”

“ดีแล้ว... เบนตอส ไปที่ห้องทำงานฉันกัน ไปคุยเรื่องก้าวต่อไปของนาย... ฉันคิดว่าสิ่งที่นายต้องรีบแก้ด่วนที่สุดคือเรื่องภาษา มันสำคัญมากต่ออาชีพค้าแข้งของนาย”

“ผมเข้าใจครับ ขอบคุณครับ ผมจะตั้งใจเรียนภาษาสเปน”

เบนตอสเดินตามเยียร์โรไปที่ห้องทำงาน ส่วนซานเชซยังคงคุมทีมซ้อมต่อ... แต่ทว่า ไม่มีนักเตะโอเบียโดคนไหนมีอารมณ์ซ้อมต่อแล้ว โดยเฉพาะเอร์นานเดซกับกอร์ตูโญ สองเซ็นเตอร์แบ็กตัวจริงที่โดนเบนตอสปั่นหัวจนเสียผู้เสียคน... พวกเขาไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าคนตัวใหญ่ขนาดนั้น สลัดตัวประกบหลุดเหมือนนักเตะตัวจี๊ดได้ยังไง... เล่นเอาสงสัยในชีวิตตัวเองไปเลย

“เฮ้ ซาอูล... นี่เหรอเจ้าพ่อใบแดงที่นายพูดถึง? นายไปฟังข่าวลือมาจากไหนวะ?”

“นี่มัน... ฉัน... คือฉัน... เฮ้อ ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่ะ...”

ถ้าไม่ได้เห็นกับตา ซาอูลคงนึกว่าตัวเองฝันไป... หรือก่อนหน้านี้เขาเจอเบนตอสตัวปลอม? หรือไอ้หมอนี่มันมีฝาแฝด?

“ดูพุงฉันสิ... ไอ้หมอนั่นมันเหลี่ยมจัดชัด ๆ... มันจงใจใช้ปลายศอกกระแทกจุดเดิมซ้ำ ๆ ทุกครั้ง... ฉันรู้สึกเหมือนไส้จะขาดอยู่แล้วถ้ายังต้องเล่นต่อ”

เอร์นานเดซโอดครวญพลางเลิกเสื้อขึ้นโชว์รอยช้ำจ้ำใหญ่ที่หน้าท้องส่วนล่างให้ทุกคนดู

“ใช่... มันเล่นสกปรกชะมัด แถมเนื้อตัวยังแข็งโป๊ก ชนตรงไหนก็เจ็บไปหมด” กอร์ตูโญรีบผสมโรงด้วยความคับแค้นใจ

“เอาล่ะ ๆ... ซ้อมกันได้แล้ว... หมอนี่กำลังจะมาเป็นเพื่อนร่วมทีมเรา ลองคิดดูสิ นั่นไม่ใช่เรื่องดีรึไง?”

กัปตันทีม โกนาเรส ปรบมือเรียกสติและเอ่ยขึ้น

คำพูดของกัปตันทำให้นักเตะโอเบียโดทุกคนตาสว่าง... จริงด้วย! การมีสัตว์ประหลาดแบบนี้เป็นเพื่อนร่วมทีม ย่อมดีกว่าต้องไปเจอในฐานะคู่แข่งเป็นไหน ๆ... อย่างแย่ที่สุด ตอนซ้อมแข่งก็แค่ไม่ต้องไปประกบมันก็สิ้นเรื่อง... พอคิดได้แบบนี้ เอร์นานเดซก็รู้สึกว่าพุงหายเจ็บขึ้นมาทันที

“นั่งลงก่อนสิ เบนตอส”

เมื่อมาถึงห้องทำงาน เยียร์โรผายมือไปที่เก้าอี้หน้าโต๊ะ

“เบนตอส ฟอร์มของนายพิชิตใจทั้งฉันและมิเกล... นี่คือสัญญาของสโมสร นายลองอ่านดูก่อน หรือจะให้คริสเตียโนช่วยดูให้ก็ได้... แต่โอเบียโดเป็นสโมสรเล็ก เราคงเสนอเม็ดเงินก้อนโตให้ไม่ได้ แต่มีสิ่งหนึ่งที่ฉันรับประกันได้... ฉันจะทุ่มเทสอนนายอย่างเต็มที่”

“ขอบคุณครับคุณเฟร์นานโด... ผมขอให้คริสเตียโนมาช่วยดูได้ไหมครับ? คือผมอ่านไอ้นี่ไม่รู้เรื่อง”

มองดูสัญญาสเปนตรงหน้า เบนตอสอ่านออกแค่นิดเดียว ส่วนใหญ่ไม่เข้าใจเลย... เขาจึงบอกเยียร์โรไปตามตรงด้วยความเก้อเขิน

“ได้สิ ไม่มีปัญหา... จริง ๆ ฉันแนะนำให้นายหาเอเจนต์ส่วนตัวสักคนนะ”

ท้ายที่สุด คริสเตียโน โรนัลโด ไม่สามารถมาได้ด้วยตัวเอง เพราะเขากำลังจะย้ายออกจากมาดริดและมีเรื่องต้องจัดการมากมาย... ดังนั้น คนที่มาโอเบียโดจึงเป็นเอเจนต์คู่ใจของคริสเตียโน... จอร์จ เมนเดส

“ไง เบนตอส”

“สวัสดีครับคุณจอร์จ ขอบคุณที่มานะครับ”

“จอร์จ นายมาทำไม? แล้วคริสเตียโนล่ะ?”

“เรื่องแบบนี้งานถนัดผมครับ... เฟร์นานโด คุณแน่ใจนะว่านี่คือสัญญาที่คุณเสนอให้?”

หลังจากเมนเดสอ่านจบ เยียร์โรก็เดินเข้ามาพอดี... เมนเดสมองสัญญาในมือด้วยสีหน้าประหลาดใจพลางเอ่ยถาม

“แน่นอน พวกเราจริงใจมาก”

เมนเดสย่อมคุ้นเคยกับลูกพี่ลูกน้องของคริสเตียโนเป็นอย่างดี... แต่จากสัญญาที่เรอัล โอเบียโด ยื่นมา เขาสัมผัสได้ถึงความจริงใจของสโมสรจริง ๆ... เขาแค่ไม่เข้าใจว่า “ทำไม”... เยียร์โรเป็นนักเตะระดับตำนาน แม้เมนเดสจะไม่แน่ใจเรื่องฝีมือการคุมทีม แต่เขาเชื่อว่าสายตาในการมองคนของเยียร์โรไม่มีทางพลาด... เขาแค่นึกไม่ออกจริง ๆ ว่าเบนตอสมีดีอะไรถึงทำให้เยียร์โรประทับใจได้ขนาดนี้

ในสายตามืออาชีพอย่างเมนเดส... สัญญานี้ถือว่าจริงใจมากสำหรับนักเตะเยาวชน สัญญา 5 ปี ค่าเหนื่อย 300,000 ยูโรต่อปี... แม้เมนเดสจะยังไม่ได้เช็กตัวเลขละเอียด แต่เขาเชื่อว่านี่น่าจะเป็นเพดานค่าเหนื่อยที่สูงลิ่วสำหรับสโมสรเล็ก ๆ อย่างเรอัล โอเบียโด

จากนั้นเมนเดสก็อธิบายรายละเอียดสัญญาให้เบนตอสฟังทีละข้อเป็นภาษาโปรตุเกส... เขาคิดว่าส่วนอื่นโอเคหมด แต่พอได้ยินเรื่องระยะเวลา 5 ปี คิ้วเขาก็ขมวดเข้าหากัน

“เบนตอส นายลองพิจารณาดูนะ แต่ฉันว่าสัญญานี้ค่อนข้างดีทีเดียว”

“ขอบคุณครับคุณจอร์จ คุณเฟร์นานโด... ผมว่าข้ออื่นโอเคหมดครับ แต่ผมไม่เอา 5 ปี... ผมขอแค่ 3 ปีครับ”

เมื่อได้ยินคำพูดของเบนตอส เยียร์โรกลับไม่รู้สึกแปลกใจเลย... พูดตามตรง ในสายตาเยียร์โร อัจฉริยะอย่างเบนตอสจะมีพัฒนาการก้าวกระโดดแทบทุกเดือน... บางทีอาจไม่ถึง 3 ปีด้วยซ้ำ เบนตอสคงตกเป็นเป้าหมายของทีมยักษ์ใหญ่มากมาย ดังนั้นเขาจึงเข้าใจดีว่าทำไมเบนตอสถึงขอแค่ 3 ปี

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═