บทที่ 9 เอเจนต์

บทที่ 9 เอเจนต์

อย่างไรก็ตาม... เมนเดสไม่รู้เรื่องนั้นเลย เขามาโอเบียโดครั้งนี้เพียงเพราะเห็นแก่หน้าคริสเตียโน แต่ตอนนี้เขาเริ่มรู้สึกว่าตัวเองไม่รู้จักเบนตอสคนนี้ซะแล้ว... เมื่อก่อนเขาไม่ชอบหน้าเบนตอสเอามาก ๆ เพราะสมัยคริสเตียโนอยู่มาดริด เบนตอสขยันหาเรื่องปวดหัวมาให้เขาเป็นประจำ เขาเคยแนะนำคริสเตียโนหลายครั้งให้ส่งเบนตอสกลับโปรตุเกส... ไม่จำเป็นต้องเล่นฟุตบอลหรอก เขาไม่เคยเชื่อว่าเบนตอสจะรุ่งในทางนี้

แต่พอมาที่โอเบียโด... บรรยากาศมันชวนพิศวง เยียร์โรทำท่าเหมือนมองเบนตอสเป็นอัจฉริยะล้ำเลิศซะอย่างนั้น

สุดท้าย... หลังจากพิจารณาสักพัก เยียร์โรก็ตกลงเซ็นสัญญา 3 ปีตามที่เบนตอสเสนอ แต่มีข้อแม้เพิ่มเติมในสัญญาคือ เรอัล โอเบียโด มีสิทธิ์ปฏิเสธข้อเสนอแรกหากข้อเสนอเท่ากัน และสิ่งที่ทำให้เมนเดสตกใจยิ่งกว่าคือ... ค่าฉีกสัญญาที่สูงถึง 30 ล้านยูโร!

“เบนตอส นายยังไม่มีเอเจนต์ใช่ไหม?”

หลังจากเซ็นสัญญาเสร็จ เมนเดสลุกขึ้นจะกลับ แต่พอเดินไปถึงประตูก็หันกลับมาถามดื้อ ๆ

“ไม่มีครับ”

“ถ้างั้น... นายยินดีจะให้ฉันเป็นเอเจนต์ให้ไหม?”

“จริงเหรอครับ? คุณจอร์จ... คุณเต็มใจเป็นเอเจนต์ให้ผมจริง ๆ เหรอ?”

เบนตอสรู้สึกเหมือนถูกรางวัลที่หนึ่ง... จากความทรงจำร่างเดิม ซูเปอร์เอเจนต์แห่งวงการฟุตบอลยุโรปคนนี้ไม่ชอบขี้หน้าเขาเลยสักนิด การที่จู่ ๆ อีกฝ่ายเสนอตัวมาดูแลนักเตะลีกรองอย่างเขา มันเหมือนเรื่องเพ้อฝันชัด ๆ

ความจริงเบนตอสไม่รู้หรอกว่าเมนเดสแค่ “นึกครึ้ม” ขึ้นมา... หลัก ๆ คือท่าทีของเยียร์โรที่มีต่อเบนตอสมันแปลกประหลาดเกินไป... ต่อให้เยียร์โรไม่เคยคุมทีมมาก่อน แต่ด้วยความที่เป็นคนวงในของเรอัลมาดริด ไม่มีทางที่เขาจะไม่รู้วีรกรรมของเบนตอส... ยิ่งรู้แล้วยังปฏิบัติกับเบนตอสแบบนี้ มันยิ่งผิดปกติ

เมนเดสไม่ได้เดิมพันกับดาวรุ่งมานานมากแล้ว... ข้อเสนอนี้มันเกิดจากแรงกระตุ้นวูบหนึ่งที่ทำให้เขานึกถึงสมัยหนุ่ม ๆ

“แน่นอน... คริสเตียโนเป็นนักเตะของฉัน และในเมื่อนายก้าวเข้าสู่เส้นทางอาชีพแล้ว ฉันก็หวังจะช่วยนาย... ตอนนี้เซ็นสัญญาแล้ว ก็อยู่ที่สเปนตั้งใจฝึกซ้อมนะ... แต่เบนตอส ฉันยังหวังให้นายคุมอารมณ์หน่อย และหาทางเรียนภาษาสเปนซะ... เรื่องพวกนี้จะช่วยให้นายปรับตัวเข้ากับทีมได้มาก”

“ผมเข้าใจครับคุณจอร์จ ผมจะพยายามครับ”

“ดี... เดี๋ยวกลับไปฉันจะส่งสัญญาเอเจนต์ไปให้ นายลองอ่านดู ถ้าไม่มีปัญหาก็เซ็นแล้วส่งกลับมา... มีอะไรก็โทรหาฉัน นายมีเบอร์ฉันอยู่แล้ว”

“ครับ ขอบคุณครับคุณจอร์จ”

“เป็นไงล่ะ? หมอนั่นถึงกับเสนอตัวเป็นเอเจนต์ให้นายเลยนะ?”

“ครับ ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเขาถึงพูดขึ้นมา”

“เอาเถอะพ่อหนุ่ม อย่าไปคิดมาก... หน้าที่เดียวของนายตอนนี้คือเตะบอลให้ดี... นั่นคือพื้นฐานของทุกสิ่ง”

หลังจากเมนเดสกลับไป เยียร์โรเดินออกมาจากห้องทำงาน ตบไหล่เบนตอสแล้วเอ่ยขึ้น

“รับทราบครับคุณเฟร์นานโด”

“ฉันชอบให้คนเรียกว่า ‘บอส’ มากกว่า... สู้ต่อไปนะไอ้หนุ่ม! ฉันเชื่อว่าสักวันนายจะเก่งกว่าคริสเตียโน แต่เงื่อนไขคือนายต้องซ้อมอย่างจริงจัง... แล้วก็ต้องคุมอารมณ์ให้ได้ วันนี้ทำได้ดีมาก... ฉันให้มิเกลหาที่พักใกล้ ๆ ให้แล้ว วันนี้พอแค่นี้ ไปจัดการธุระส่วนตัวซะ พรุ่งนี้เริ่มซ้อมจริงจัง”

“ครับบอส”

เบนตอสย้ายเข้าอพาร์ตเมนต์เล็ก ๆ ที่ซานเชซหาให้ ส่วนเมนเดสพอกลับไปถึงคริสเตียโน ก็ส่งสัญญาเอเจนต์เข้าอีเมลเบนตอสทันที

“พระเจ้าช่วย จอร์จ... นายจะเป็นเอเจนต์ให้เบนตอสจริง ๆ เหรอ?”

คริสเตียโนเห็นเมนเดสส่งสัญญาให้น้องชายตัวเอง ถึงกับตะโกนด้วยความตกใจ

“เกิดอะไรขึ้นเนี่ย? นายไม่ชอบเขามาตลอดไม่ใช่เหรอ? จอร์จ... นายปิดบังอะไรฉันอยู่รึเปล่า?”

“โอเค ๆ... จริง ๆ ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้น แต่พอไปเห็นหนนี้... ท่าทีของเฟร์นานโดที่มีต่อเบนตอสมัน ‘ผิดปกติ’... จริง ๆ นะ มันผิดปกติมาก ฉันเลยอาจจะทำไปเพราะอยากรู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่”

“ผิดปกติยังไง? พอพูดถึงเรื่องนี้ ฉันก็นึกได้... ตอนเฟร์นานโดมาหาฉัน เขาก็ดูรีบร้อนมาก”

เมนเดสเล่าทุกอย่างที่เห็นและได้ยินที่โอเบียโดให้คริสเตียโนฟัง

“คริสเตียโน นายก็รู้... เป็นไปไม่ได้ที่เฟร์นานโดจะไม่รู้เรื่องที่เบนตอสเคยทำ ถึงเขาไม่รู้ โค้ชกับนักเตะคนอื่นในโอเบียโดจะไม่รู้เชียวเหรอ? พวกนั้นอยู่ลีกเดียวกับมาดริดทีมบีนะ... แต่เฟร์นานโดกลับทำแบบนั้น และคนอื่นก็ไม่ขัด... นายไม่คิดว่ามันแปลกเหรอ?”

“ค่าฉีกสัญญา 30 ล้านยูโร? แถมขอสิทธิ์ปฏิเสธข้อเสนอแรก?... หรือว่าน้องชายฉันเป็นอัจฉริยะจริง ๆ? แต่ทำไมตอนอยู่กัสติยาไม่มีใครดูออกเลยล่ะ?”

“นั่นแหละประเด็น... ฉันเลยขอเสี่ยงดูหน่อย ฉันไม่ได้วู่วามแบบนี้มาหลายปีแล้ว... อีกอย่าง ต่อให้ฉันมองผิด ก็ไม่ได้เสียหายอะไรมาก”

“อืม... หวังว่านายจะคิดถูกนะ แม่เป็นห่วงหมอนั่นตลอด... เจ้าเด็กบ้านั่น ไม่รู้โทรกลับบ้านรึยัง”

ขณะที่คริสเตียโนกับเมนเดสคุยเรื่องเบนตอส... เบนตอสก็ได้รับสายจากแม่ของคริสเตียโน

เห็นเบอร์โชว์บนหน้าจอ เขาถึงกับปวดหัวจี๊ด แต่ไม่กล้ารับไม่ได้... ความทรงจำบอกว่าขืนไม่รับ โทรศัพท์จะดังไม่หยุด และคริสเตียโนจะโดนลูกหลงไปด้วย ซึ่งจุดจบของเขาคงไม่สวยแน่

สายนี้โทรมาจาก โดโลเรส อเวโร แม่ของคริสเตียโน... ในความทรงจำร่างเดิม แทบไม่มีเรื่องราวเกี่ยวกับแม่แท้ ๆ ของตัวเองเลย เขาโตมาในบ้านคริสเตียโน... แถมโดโลเรสยังให้เขาเรียกว่า ‘แม่’ (Me) มาตลอด

“เจ้าเด็กบ้า! ทำไมรับสายช้าขนาดนี้?”

ทันทีที่กดรับ เสียงดังลั่นก็ทะลุเข้ามา

“เอ่อ... แม่ครับ ผมกำลังจัดห้องอยู่ครับ”

“โอ้พระเจ้า... เบนตอส นายหัดจัดห้องเป็นแล้วเหรอ? วิเศษไปเลย!”

บ้าเอ๊ย แค่นี้ต้องชมด้วยเหรอ? พี่ชาย... เมื่อก่อนนายซกมกขนาดไหนเนี่ย แค่จัดห้องถึงกับได้รับคำชม?

“ว่าแต่... แม่ได้ยินจากคริสเตียโนว่านายยังอยู่สเปนเหรอ? ทำไมนายไม่ไปกับพี่เขา? อยู่ที่นั่นใครจะดูแลนาย? กลับมาโปรตุเกสดีกว่าไหมลูก?”

“แม่ครับ ผมโตแล้วนะ... จริง ๆ มีทีมในสเปนชวนผมไปเล่น สัญญาเซ็นเรียบร้อยแล้วครับ”

“จริงเหรอ? โอ้พระเจ้า... นึกไม่ถึงเลย... นายไม่ได้โดนหลอกใช่ไหม?”

“ไม่ครับ... คุณจอร์จมาช่วยดูสัญญาให้ครับ”

“จริงเหรอ? งั้นแม่ก็โล่งอก... แม่ก็นึกว่าถ้าไม่ไหว นายจะกลับมาโปรตุเกส... อุตส่าห์ทำลูกชิ้นปลาคอดของโปรดนายไว้ตั้งเยอะ”

“เดี๋ยวว่าง ๆ ผมกลับไปหานะครับแม่... แค่นี้ก่อนนะครับ ผมต้องจัดห้องต่อ”

“จ้ะ งั้นแม่รอตอนนายว่างนะ... บายจ้ะลูกรัก”

“บายครับแม่”

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═