บทที่ 5 สัญญาฉบับแรกในชีวิต

บทที่ 5 สัญญาฉบับแรกในชีวิต

“คริสเตียโน เบนตอสคืออัจฉริยะ... ฉันตั้งความหวังกับเขาไว้สูงมาก”

อัจฉริยะ? อัจฉริยะเรื่องหาเรื่องใส่ตัวสิไม่ว่า... คริสเตียโนถึงกับสงสัยว่าหูฝาดไปรึเปล่า คนเดียวที่เคยเรียกน้องชายเขาว่าอัจฉริยะคือ ซีดาน ตอนที่เจ้าตัวเพิ่งมาถึง กัสติยา ใหม่ ๆ... แต่หลังจากนั้น ก็ไม่มีใครมองว่าหมอนี่เป็นอัจฉริยะอีกเลย

“จริง ๆ นะ นายควรเชื่อฉัน คริสเตียโน”

“ตกลงครับคุณเฟร์นานโด... ผมไม่รู้ว่าคุณเห็นอะไรในตัวเขา แต่ผมก็อยากฟังว่าคุณจะจัดการกับเขายังไง”

จริง ๆ แล้วคริสเตียโนแอบดีใจอยู่ลึก ๆ เขารู้จักคนอย่างเยียร์โรดี การที่เยียร์โรสนใจน้องชายเขา แสดงว่าเบนตอสต้องมีดีอะไรสักอย่าง และการที่เขาลงทุนมาคุยด้วยตัวเอง ก็แสดงถึงความจริงใจของเยียร์โร

“ฉันจะให้เขาขึ้นชุดใหญ่... แน่นอนว่าช่วงแรกเวลาลงสนามคงจำกัดมาก แต่ฉันจะให้โอกาสตามผลงานการซ้อม... คริสเตียโน ฉันเชื่อว่าเขาจะกลายเป็นกองหน้าที่น่าเกรงขามที่สุดบนดาวดวงนี้... เชื่อฉันเถอะ ความสำเร็จของเบนตอสในอนาคตจะไม่ด้อยไปกว่านายแน่นอน”

คริสเตียโนคาดไม่ถึงเลยว่าเยียร์โรจะคาดหวังกับน้องชายตัวแสบของเขาไว้สูงขนาดนี้

“ผมเชื่อคุณครับคุณเฟร์นานโด... แต่คุณน่าจะรู้เรื่องวีรกรรมของเขาที่กัสติยา ผมต้องเตือนคุณไว้ก่อน”

“ฮ่าฮ่าฮ่า ฉันรู้เรื่องนั้นดี... ฉันคุยกับเบนตอสแล้ว เขาบอกว่าจะระวังตัว... คริสเตียโน เขายังเป็นแค่เด็กนะ”

บ้าเอ๊ย เด็กเนี่ยนะ? บ้านไหนมีเด็กตัวควายขนาดนี้? นี่มันเด็กเหรอ? ทารกยักษ์ชัด ๆ?

แม้แต่เบนตอสที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ยังอึ้งกับการเลือกใช้คำของเยียร์โร

“เบนตอส นายว่าไง? เต็มใจจะไปโอเบียโดไหม?”

แม้จะถูกโน้มน้าวแล้ว แต่คริสเตียโนก็ยังถามความเห็นของเบนตอส

“คริสเตียโน ผมอยากอยู่ที่นั่น... ผมอยากลองดู”

“ตกลงครับคุณเฟร์นานโด งั้นผมฝากเบนตอสด้วย... ผมเชื่อว่าแม่ต้องดีใจมากแน่ ๆ ที่ได้ยินข่าวนี้... เบนตอส อย่าลืมโทรบอกแม่ด้วยล่ะ”

“ครับพี่”

หลังจากแยกกับคริสเตียโน เยียร์โรก็ไม่รั้งรอ หรือแม้แต่จะไปบอกลาซีดาน... เขาพาเบนตอสออกจากมาดริดมุ่งหน้ากลับสู่ โอเบียโด เมืองในแคว้นอัสตูเรียสของสเปน... โอเบียโดเคยเป็นเมืองหลวงของราชอาณาจักรอัสตูเรียส และปัจจุบันเป็นเมืองหลวงของจังหวัดอัสตูเรียส

ในฐานะหนึ่งในสัญลักษณ์ของเมือง... สโมสรฟุตบอลเรอัล โอเบียโด เคยเป็นสัญลักษณ์ของฟุตบอลสเปนเช่นกัน น่าเสียดายที่หลังยุครุ่งเรือง ทีมก็ตกต่ำลงอย่างสมบูรณ์... ถึงกระนั้น ในฐานะตัวแทนของแคว้นอัสตูเรียส พวกเขายังคงได้รับการสนับสนุนจากแฟนบอลทั่วทั้งภูมิภาค

โดยเฉพาะปีนี้ หลังจากสโมสรเลื่อนชั้นขึ้นสู่ดิวิชันสอง ประธานสโมสร บันเชส ได้ประกาศแต่งตั้งตำนานเรอัลมาดริดและทีมชาติสเปนอย่าง เฟร์นานโด เยียร์โร เป็นผู้จัดการทีม... แฟนบอลโอเบียโดต่างเปี่ยมด้วยความหวังสำหรับฤดูกาลใหม่ที่กำลังจะมาถึง

ทว่า... นั่นเป็นเพียงความหวังของแฟนบอล ในสายตาคนวงใน รวมถึงนักวิจารณ์ฟุตบอลและนักข่าว โอเบียโดในฤดูกาลนี้ไม่ได้ดูดีนัก... อายุเฉลี่ยนักเตะโอเบียโดสูงที่สุดในบรรดา 22 ทีมใน เซกุนดา ดิบิซิออน โดยแตะที่ 30.2 ปี ขณะที่มูลค่าทีมรวมอยู่ในเกณฑ์กลางค่อนไปทางต่ำ

ตามกฎการเลื่อนชั้นตกชั้นของ เซกุนดา ดิบิซิออน... 22 ทีมจะแข่งแบบพบกันหมดเหย้าเยือน หมายความว่าหนึ่งทีมต้องเตะถึง 42 นัดต่อฤดูกาล... ท้ายที่สุด สองอันดับแรกจะได้เลื่อนชั้นสู่ ลาลิกา อัตโนมัติ ส่วนอันดับ 3 ถึง 6 ต้องมาเพลย์ออฟแย่งตั๋วใบสุดท้าย... และ 4 ทีมที่มีคะแนนน้อยที่สุดจะตกชั้นสู่ เซกุนดา ดิบิซิออน บี ทันที

ยังไม่นับว่าโอเบียโดต้องลงแข่งบอลถ้วยด้วย... แค่เกมลีกยาวเหยียด 42 นัดก็น่าหนักใจสำหรับเยียร์โรแล้ว นี่คือเหตุผลที่เขาหวังจะหานักเตะสายเลือดใหม่เข้ามาเสริมทีม

“เบนตอส นายต้องทดสอบร่างกายก่อน แล้วเราค่อยมาคุยเรื่องสัญญา”

“ได้ครับบอส”

เยียร์โรพาเบนตอสเข้ามาในสนามซ้อมของโอเบียโด... พูดตามตรง แม้สิ่งอำนวยความสะดวกจะดูเก่าไปบ้าง แต่การได้เห็นอุปกรณ์ครบครันขนาดนี้ในสโมสรดิวิชันสอง ทำให้เขาเชื่อคำพูดของเยียร์โรที่ว่าสโมสรนี้เคยมีประวัติศาสตร์อันยิ่งใหญ่

“เฟร์นานโด กลับมาแล้วเหรอ? นี่เหรออัจฉริยะที่นายพูดถึงในโทรศัพท์? แน่ใจนะว่าอายุแค่ 16?”

จังหวะนั้น ชายชราวัยราว 60 ปีเดินเข้ามา... เขาดูสนิทสนมกับเยียร์โรมาก เบนตอสสังเกตว่าทันทีที่ใครรู้เรื่องอายุ สายตาของพวกเขามักจะฉายแววกังขาเสมอ

“เบนตอส นี่คือ มิเกล ซานเชซ ผู้ช่วยของฉันและเป็นเฮดโค้ชอคาเดมีของเราด้วย”

“สวัสดีครับคุณมิเกล ผมชื่อ เบนตอส โรนัลโด ครับ”

“โอ้ พ่อหนุ่มนี่มารยาทดีจัง... ดูไม่เหมือนสไตล์นายเลยนะ”

“หือ?”

หมายความว่าไง ‘สไตล์ผม’? ดูท่าชื่อเสีย(ง)จะดังมาไกลถึงเซกุนดาเลยแฮะ

“เอาเถอะพ่อหนุ่ม ล้อเล่นน่า... เรียกฉันว่า ลุงมิเกล ก็ได้”

“ครับลุงมิเกล สวัสดีครับ ยินดีที่ได้รู้จักครับ”

“เฟร์นานโด ฉันชักจะถูกชะตากับเจ้าหนูนี่แล้วสิ”

“ฉันเชื่อว่านายจะยิ่งชอบเขาขึ้นไปอีก... มิเกล พาอัจฉริยะของเราไปทดสอบร่างกายหน่อย เอาให้ละเอียดที่สุดเลยนะ”

“ไม่มีปัญหา... ไปกันเถอะพ่อหนุ่ม ให้ฉันทำความรู้จักนายให้ถ่องแท้หน่อย”

ซานเชซพาเขาตรงไปยังสนามซ้อมข้าง ๆ ส่วนเยียร์โรกลับไปที่ห้องทำงานเพื่อเริ่มศึกษารายชื่อนักเตะและแทคติกสำหรับฤดูกาลใหม่

ราวหนึ่งชั่วโมงต่อมา...

ปัง!

เสียงประตูห้องทำงานถูกผลักเปิดอย่างแรง กระชากเยียร์โรที่กำลังจมอยู่ในความคิดให้สะดุ้งตื่น... เมื่อเงยหน้าขึ้นก็เห็นว่าเป็นซานเชซ

“เฮ้ มิเกล นี่ห้องทำงานฉันนะรู้ไหม?”

“เฟร์นานโด เรื่องนั้นช่างหัวมันก่อน... ที่สำคัญที่สุดตอนนี้คือ นายไปขุดเจ้าเบนตอสมาจากไหน? ฉันจะบอกให้นะ ไอ้เด็กนี่มันอัจฉริยะระยำเลย... โอ้ ไม่สิ ‘อัจฉริยะ’ ยังน้อยไป มันไม่ยุติธรรมกับเขาเลย... หมอนี่มันอัจฉริยะในหมู่อัจฉริยะชัด ๆ... จริง ๆ นะเฟร์นานโด ฉันยังสงสัยว่าตัวเองฝันไปรึเปล่า... จริง ๆ นะเฟร์นานโด นาย...”

“เฮ้ ๆ ๆ มิเกล... โอเค ๆ พอได้แล้ว... การทดสอบร่างกายเบนตอสเสร็จแล้วใช่ไหม? เอาผลรายงานมาให้ฉันดูดีกว่าน่า”

เห็นซานเชซเริ่มพูดจาไม่รู้เรื่อง เยียร์โรจึงรีบขัดจังหวะและยื่นมือไปรับรายงานจากมือของซานเชซ

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═