บทที่ 4 ขุดเจอสมบัติ

บทที่ 4 ขุดเจอสมบัติ

เบนตอสเล่นฟุตบอลตามลำพังอย่างมีความสุข... ราวกับเด็กน้อยที่เพิ่งได้ของเล่นชิ้นใหม่ เขาเลี้ยงบอลติดเท้าด้วยความตื่นเต้นไม่หยุดหย่อน

จังหวะนั้น เยียร์โรเดินตรงเข้ามาหาเขาโดยไม่รู้ตัว

“นายก็เป็นนักเตะของกัสติยาด้วยเหรอ?”

เบนตอสที่กำลังคึกจัดได้ยินเสียงเรียกจึงหยุดชะงัก... เพิ่งสังเกตเห็นว่ามีคนเดินเข้ามาหา ทว่าอีกฝ่ายพูดภาษาสเปน... แม้เขาจะฟังออกแต่ก็พูดไม่ได้ ตั้งแต่มาสเปน เบนตอสไม่เคยเรียนรู้ภาษาสเปนได้ดีเลย ซึ่งนั่นเป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้เขาเข้ากับทีมได้ยาก

ยิ่งไปกว่านั้น เบนตอสรู้สึกว่าชายตรงหน้าดูคุ้นตาพิกล... หลังจากขมวดคิ้วครุ่นคิดครู่หนึ่ง ในที่สุดเขาก็นึกออกว่าเป็นใคร... ด้วยความตื่นเต้น เขาจึงโพล่งภาษาโปรตุเกสออกมา

“คุณคือ เฟร์นานโด เยียร์โร! ผมเป็นนักเตะกัสติยาครับ ดีใจมากที่ได้เจอคุณ... ขอโทษด้วยครับ ผมพูดสเปนไม่ได้”

เบนตอสเพิ่งรู้ตัวว่าตื่นเต้นเกินเหตุไปหน่อย จึงรีบอธิบายเป็นภาษาอังกฤษ

“ไม่เป็นไร ฉันพูดโปรตุเกสได้เหมือนกัน”

เยียร์โรดูออกว่าแม้เจ้ายักษ์ผิวดำนี่จะดูเป็นผู้ใหญ่ แต่จริง ๆ อายุยังไม่เยอะเท่าไหร่

“เมื่อกี้บอกว่าเป็นนักเตะกัสติยา แล้วทำไมไม่ไปซ้อมกับเพื่อนร่วมทีม มาซ้อมคนเดียวตรงนี้ทำไม?” เยียร์โรเอ่ยถาม

“เมื่อก่อนใช่อยู่ครับ แต่เร็ว ๆ นี้คงไม่ใช่แล้ว... สัญญาผมหมดแล้ว และกัสติยาไม่คิดจะต่อสัญญาครับ”

“นายว่าไงนะ? พวกเขาไม่ต่อสัญญาเหรอ?”

เยียร์โรถึงกับอึ้ง... อัจฉริยะที่มีสัมผัสบอลขั้นเทพ แต่กัสติยาไม่คิดจะต่อสัญญาเนี่ยนะ? สำหรับเยียร์โร เรื่องนี้ฟังดูตลกสิ้นดี เขาไม่เข้าใจเลยสักนิด มาตรฐานของกัสติยาสูงส่งจนเอื้อมไม่ถึงแล้วหรือไง? หรือว่าอัจฉริยะแบบคนตรงหน้ามีเกลื่อนกลาดในกัสติยา?

ไม่สิ... ไม่ใช่แน่ เขารู้จักนักเตะ เรอัลมาดริด ทีมบี พอสมควร และที่นั่นไม่มีอัจฉริยะที่มีสัมผัสบอลขั้นเทพสักคนเดียว

ยิ่งไปกว่านั้น นับตั้งแต่เยียร์โรเทิร์นโปร... จำนวนคนที่เขาเคยเจอที่มีสัมผัสบอลขั้นเทพนับได้ไม่เกินสิบนิ้ว... และทุกคนล้วนเป็นซูเปอร์สตาร์ระดับโลกบนดาวดวงนี้ทั้งนั้น

“นายชื่ออะไร? ปีนี้อายุเท่าไหร่?”

“อ๋อ ผมชื่อ เบนตอส โรนัลโด ครับ คนโปรตุเกส ปีนี้อายุ 16... อีก 172 วันจะครบ 17 ครับ”

“นายว่าอายุเท่าไหร่นะ?”

“16 ครับ”

เยียร์โรช็อกอีกรอบ... หลัก ๆ คือดูจากหน้าตาแล้วไม่น่าใช่... บ้าเอ๊ย บอกว่า 26 คนก็เชื่อน่ะ... เยียร์โรอยากจะถามจริง ๆ ว่ากินอะไรโตมา ถึงได้ใหญ่ขนาดนี้ตอนอายุ 16... มองไกล ๆ ก็ว่าตกใจแล้ว พอมาดูใกล้ ๆ นี่มัน ที-เร็กซ์ ในร่างคนชัด ๆ

“นายชื่อ เบนตอส โรนัลโด... เกี่ยวข้องอะไรกับ คริสเตียโน?”

“เขาเป็นลูกพี่ลูกน้องผมครับ... แม่ผมกับแม่เขาเป็นพี่น้องกัน”

“อ้อ ฉันรู้นายคือใครแล้ว... นายคือคนที่ชอบโดนใบแดงคนนั้นนี่เอง”

เวรเอ๊ย ชื่อเสียงกระฉ่อนมาถึงนี่เลยเหรอ? พอได้ยินเยียร์โรพูดถึงอดีต เบนตอสถึงกับหน้าชา... ตาลุงนี่แก่ป่านนี้แล้ว พูดจาไม่รักษาน้ำใจกันเลยนะ?

“เบนตอส พรสวรรค์นายยอดเยี่ยมมาก... แต่ในสนามต้องระวังอารมณ์หน่อยนะ”

“ผมรู้ครับ คริสเตียโนก็บอกแบบนั้น... ต่อไปผมจะระวังแน่นอนครับ”

ความจริงแล้ว หลังจากยอมรับความทรงจำของร่างนี้อย่างสมบูรณ์ เขาพบว่าไม่ใช่เพราะหมอนี่เป็นตัวประหลาดหรือตรรกะวิบัติ... ตอนมาใหม่ ๆ เขาได้รับความสำคัญเพราะพรสวรรค์ทางกายภาพ กลายเป็นจุดสนใจของกัสติยาโดยธรรมชาติ... ซึ่งแน่นอนว่าทำให้บางคนหมั่นไส้... ต่อมาคนพวกนั้นเริ่มจงใจกีดกันเขา บวกกับกำแพงภาษา เขาเลยค่อย ๆ กลายเป็นคนเก็บตัว... ยิ่งเป็นแบบนี้ เขายิ่งอยากหาโอกาสพิสูจน์ตัวเอง... พวกนั้นเลยเริ่มยั่วยุเขาไม่หยุดหย่อน

ผลลัพธ์ก็เป็นอย่างที่เป็นอยู่นี่แหละ

“แล้วนายจะเอายังไงต่อ? จะตามคริสเตียโนไปงั้นเหรอ?”

“หือ?”

เดี๋ยวสิ ซีอาร์เซเว่นบอกให้เก็บเป็นความลับไม่ใช่เหรอ?

“ไม่ต้องมองหน้าฉันแบบนั้นหรอก... เรื่องคริสเตียโนย้ายทีมมีคนรู้เยอะแยะ”

“เขาชวนผมไปด้วยครับ... ผมไม่มีที่ไปอยู่แล้ว ก็คงต้องไป”

“เบนตอส นายคืออัจฉริยะ... อัจฉริยะของจริง... ทำไมไม่มากับฉันล่ะ?”

เยียร์โรตัดสินใจแล้วว่าจะฉกตัวอัจฉริยะคนนี้ไป... อาจจะมีข่าวลือแย่ ๆ เกี่ยวกับหมอนี่บ้าง แต่เยียร์โรไม่อยากพลาดอัจฉริยะที่มีสัมผัสบอลขั้นเทพ... จริง ๆ เขาลังเลอยู่ว่าจะบอกซีดานเรื่องนี้ดีไหม หรือจะเงียบไว้... เยียร์โรเชื่อว่าต้องมีเบื้องลึกเบื้องหลังแน่ ไม่อย่างนั้นในที่อย่างกัสติยา โค้ชมืออาชีพไม่มีทางไม่เจอเพชรเม็ดงามแบบนี้... ถ้าเจอ พวกเขาต้องทำทุกวิถีทางเพื่อปกป้องนักเตะแบบนี้ไว้

“ไปกับคุณเหรอครับ? คุณเฟร์นานโด... คุณเป็นโค้ชด้วยเหรอครับ?”

“นายไม่ได้ตามข่าวเลยเหรอ? ฉันเพิ่งรับตำแหน่งผู้จัดการทีม เรอัล โอเบียโด”

“เรอัล โอเบียโด?”

เบนตอสเริ่มครุ่นคิด... ทีมบ้าอะไรวะเนี่ย? ทำไมไม่เคยได้ยิน? เขาจำได้ว่าในลาลิกาไม่มีทีมชื่อนี้นี่นา

“เป็นทีมในเซกุนดา ดิบิซิออน... แต่อย่าดูถูกเชียวนะ เป็นทีมที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานมากในสเปน แค่ตอนนี้ลำบากหน่อย... ว่าไง เบนตอส? ฉันว่าการที่นายคอยเดินตามหลังคริสเตียโนมันไม่ดีหรอก... คนอื่นจะไม่เห็นค่านาย ส่วนใหญ่ก็จะมองนายเป็นแค่น้องชายคริสเตียโน... อยู่ต่อแล้วมากับฉัน ฉันจะสอนนายด้วยตัวเอง และให้นายลงแข่ง... การลงแข่งเท่านั้นคือที่เรียนรู้ที่ดีที่สุดสำหรับนักเตะ”

พูดตามตรง เบนตอสเริ่มลังเล... จริง ๆ ตอนคริสเตียโนชวนไปอิตาลีด้วยกัน ลึก ๆ เขาก็ไม่อยากไปหรอก แต่ตอนนั้นไม่มีทางเลือก... อีกอย่าง หลังทะลุมิติมา เขายังหวังลึก ๆ ว่าจะเป็นนักเตะอาชีพ และการตามคริสเตียโนไปคือหนทางเดียวในตอนนั้น... แต่ตอนนี้ พอได้ยินข้อเสนอของเยียร์โร เขารู้สึกว่าการอยู่ที่นี่ต่ออาจไม่ใช่ทางเลือกที่แย่

“ตกลงครับคุณเฟร์นานโด... ผมยินดีไปโอเบียโด แต่ผมต้องบอกคริสเตียโนก่อน”

“ไม่มีปัญหา เดี๋ยวฉันไปกับนาย”

เบนตอสพาเยียร์โรมาที่คฤหาสน์หรูของคริสเตียโนในมาดริด... เอาจริง ๆ ในความทรงจำ เจ้าของร่างเดิมแทบไม่ค่อยมาที่นี่... ส่วนใหญ่ขลุกอยู่ที่กัสติยา

“อะไรนะ? คุณเฟร์นานโด... คุณบอกว่าจะพาเบนตอสไปโอเบียโด? ทำไมครับ?”

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═