บทที่ 3 สัมผัสบอลขั้นเทพ

บทที่ 3 สัมผัสบอลขั้นเทพ

หลังจากคริสเตียโน โรนัลโดจากไป... เบนตอสก็เริ่มเรียกหา “อุปกรณ์มาตรฐาน” ของผู้ทะลุมิติ... น่าเสียดายที่ไล่ตั้งแต่ “เปิดประตูมิติ”... เบนตอสลองนึกรหัสลับทุกอย่างที่เคยอ่านเจอในนิยายเว็บ...ขนาด “ไก่ตุ๋นเห็ดหอม” ก็ยังลอง...แต่ไร้ผลโดยสิ้นเชิง

“บ้าอะไรวะเนี่ย? ทำไมล่ะ?”

เขาเริ่มรู้สึกชานิด ๆ... ไม่มีระบบแล้วจะเล่นยังไง? ระบบมันเป็นอุปกรณ์มาตรฐานไม่ใช่รึไง? บ้าเอ๊ย อุตส่าห์เก๊กท่ารอ... ดันบอกไม่มีซะงั้น ถ้าไม่มีแล้วจะให้ทะลุมิติมาทำซากอะไร? รู้งี้รีบไปเกิดใหม่แต่แรกดีกว่า

พอรู้ว่าสวัสดิการข้ามมิติหายไปครึ่งหนึ่ง... เบนตอสเริ่มสงสัยว่าควรจะกินยานอนหลับอีกสักขวดดีไหม อยู่ที่นี่จะไปทำอะไรได้? มองหน้าตัวเองในกระจก...หน้าตาแบบนี้ไปฟัดกับ เตียวหุย หรือ ลีขุย ได้สบาย...ชาตินี้คงไม่มีสาวสวยคนไหนมาหลงแน่... ความสุขครึ่งชีวิตหายวับไปกับตา... เบนตอสไม่เข้าใจเลยจริง ๆ ชื่อโรนัลโดเหมือนกันแท้ ๆ... ที่สำคัญคืออีกคนเป็น ‘ซี’ (C) ส่วนเขาเป็น ‘บี’ (B)... คนหนึ่งดูเป็นท่านประธานมาดเข้ม อีกคนดันดูเหมือน “พายุหมุนทมิฬ”... เจ้าแม่หนี่วา...ไม่สิ นี่มันตะวันตก...ตาแก่ข้างบนนั่นคิดอะไรตอนปั้นร่างนี้วะเนี่ย?

ช่างเถอะ ได้มีชีวิตใหม่อีกครั้งก็ถือว่าโชคดี... ตายไปรอบนึงแล้วถ้าไม่ได้โบนัสนี้อีกก็ขาดทุนแย่... เอาเถอะ ถึงจะขี้เหร่ แต่ร่างกายนี้มันสุดยอดจริง ๆ... ยืนเปลือยท่อนบนหน้ากระจก เบนตอสมองมัดกล้ามที่ปกคลุมทั่วร่างและแผงอกแน่นปึ้ก... เขาถึงกับเผลออยากลูบคลำตัวเอง... ก็เมื่อก่อนร่างเดิมไม่เคยมีต้นทุนแบบนี้นี่นา

ช่างมันเถอะ ความคิดชั่วร้ายแบบนั้นรับไม่ได้... มองดูห้องสภาพเล้าหมู เบนตอสตัดสินใจทำความสะอาด... ถึงจะอยู่ได้อีกไม่นาน แต่นิสัยรักความสะอาดทำให้เขาทนอยู่รังหนูที่รกบรรลัยแบบนี้ไม่ได้จริง ๆ

หลังจากเก็บกวาดจนเสร็จ... เบนตอสคิดว่าในเมื่อมาแล้วก็ต้องปรับตัวให้เข้ากับร่างนี้... ไม่งั้นขืนเดินสะดุดขาตัวเองต่อไป คนคงนึกว่าสมองมีปัญหา... คิดได้ดังนั้น เบนตอสก็หยิบลูกฟุตบอลเดินไปที่สนามหญ้าหลังหอพัก... เขามาที่นี่เพราะจิตใต้สำนึกบอกว่าตรงนี้ไม่มีคนกวน จากส่วนลึกของความทรงจำ เขารู้ว่าเจ้าของร่างเดิมไม่ได้ทิ้งความพยายามซะทีเดียว... หมอนั่นอุตส่าห์หาที่ตรงนี้เจอในแคมป์เยาวชน... แทบไม่มีคนมาแถวนี้ แถมมีคนตั้งประตูไว้ให้ด้วย... เขาเคยมาซ้อมพิเศษที่นี่บ่อย ๆ

พูดตามตรง แม้พรสวรรค์ทางร่างกายจะระดับปีศาจ แต่เขาไม่เคยซ้อมฟุตบอลได้เรื่องเลย แม้แต่ทักษะพื้นฐานหลายอย่างก็ยังไม่คล่อง... นี่ก็เป็นเหตุผลที่ กัสติยา ถอดใจจากเขา

ตอนที่เบนตอสมาถึงจุดนี้... กัสติยา กำลังต้อนรับแขกสองคนพอดี... คนหนึ่งคือกุนซือ เรอัลมาดริด คนปัจจุบัน ซีดาน... และที่มากับเขาคืออดีตเพื่อนร่วมทีมยุค กาลาคติกอส ซึ่งเป็นตำนานของ เรอัลมาดริด เช่นกัน... เฟร์นานโด เยียร์โร

ในช่วงปิดฤดูกาลลีกสเปนหน้าร้อนนี้... เยียร์โรเข้ามารับตำแหน่ง ผู้จัดการทีม ของ เรอัล โอเบียโด ทีมใน เซกุนดา ดิบิซิออน

หลายคนอาจไม่คุ้นชื่อ เรอัล โอเบียโด... แต่นี่คือสโมสรที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานในฟุตบอลสเปน ก่อตั้งในปี 1926 เคยโลดแล่นใน ลาลิกา ถึง 38 ฤดูกาล ก่อนจะค่อย ๆ ตกต่ำลง... ถึงขั้นร่วงไปอยู่ เตร์เซรา ดิบิซิออน (ดิวิชัน 4) มาแล้ว

ครั้งนี้หลังจากเยียร์โรรับงานคุมโอเบียโดและประเมินขุมกำลังช่วงปิดฤดูกาล... เขาเริ่มสร้างทีมตามไอเดียของตัวเอง แต่ในฐานะทีมระดับเซกุนดา พวกเขาต้องรัดเข็มขัด... เขาเลยคิดจะมาดูที่ กัสติยา เผื่อจะเจอผู้เล่นที่เหมาะกับทีมบ้าง

แต่พูดตามตรง... เขาไม่ได้คาดหวังสูงกับการมาเยือน กัสติยา ครั้งนี้... เขารู้ดีว่าถ้ามีนักเตะดี ๆ เรอัลมาดริด คงไม่ยกให้เขาฟรี ๆ... อย่างมากก็แค่ยืมตัว ยิ่งไปกว่านั้น ต่อให้ปล่อยยืม ก็ไม่แน่ว่าจะปล่อยให้เขา เพราะ เรอัลมาดริด ทีมบี ก็แข่งใน เซกุนดา ดิบิซิออน เหมือนกัน

เขายังตระหนักด้วยว่าตัวเองจาก เรอัลมาดริด ไปนานแล้ว... ตอนนี้ เรอัลมาดริด คือยุคของซีดาน... ฤดูกาลที่แล้ว ซีดานเพิ่งกลายเป็น ผู้จัดการทีม คนเดียวในประวัติศาสตร์ ยูฟ่า แชมเปียนส์ลีก ที่พาทีมคว้าแชมป์สามสมัยติดต่อกัน

“เสียใจด้วยนะเฟร์นานโด... วันนี้คงต้องทำให้ผิดหวังแล้ว”

“ไม่เป็นไร... จริง ๆ วันนี้ฉันก็ไม่ได้หวังสูงอะไรหรอก... นายไปทำงานเถอะ ฉันจะเดินเล่นหน่อย... ไม่ได้มานานแล้ว อยากดูว่ามีอะไรเปลี่ยนไปบ้าง”

“ได้... เดี๋ยวอีกพักนึงฉันไปรอที่ประตูนะ”

หลังคุยกับซีดานเสร็จ... เยียร์โรก็เริ่มเดินทอดน่องไปทั่วศูนย์ฝึกเยาวชน กัสติยา... ไม่รู้ตัวเลยว่าเขาเดินมาถึงจุดที่ฟางเจียเหว่ยอยู่... แม้เยียร์โรจะไม่ใช่ผลผลิตจากระบบเยาวชนกัสติยา แต่เขาก็ผูกพันกับที่นี่มาก ตอนเล่นให้ เรอัลมาดริด เขาชอบแวะมาเล่นกับพวกเด็ก ๆ... เขารู้จักจุดที่เบนตอสอยู่ดี... สมัยนั้นเขาเป็นคนสั่งให้เจ้าหน้าที่ กัสติยา เอาประตูเก่า ๆ นั่นมาตั้งไว้เอง

จังหวะนั้น... เบนตอสไม่ทันสังเกตว่าเยียร์โรยืนมองเขาอยู่มุมหนึ่ง... เขากำลังอยู่ในสภาวะดีใจจนเนื้อเต้น เพราะหลังจากปรับตัวเข้ากับร่างนี้ได้ราวครึ่งชั่วโมง... เขารู้สึกเหมือนค้นเจอขุมทรัพย์มหาศาล... เมื่อก่อนเพราะค่าพลังร่างกายธรรมดาเกินไป ต่อให้ทำท่าสวย ๆ ได้ แต่แรงปะทะในเกมจริงห่วยแตก มันเลยไร้ประโยชน์... แต่ร่างนี้ต่างออกไป... มันมีพลังระเบิดและพรสวรรค์ทางกายภาพเหลือเชื่อ

ยิ่งไปกว่านั้น เขาค้นพบว่าสปีดต้นร้อยเมตรของหมอนี่ไม่ได้รับผลกระทบจากส่วนสูง 1.9 เมตรเลย... เบนตอสลองสปีดดูสองสามรอบ ประเมินคร่าว ๆ ว่าร่างนี้วิ่งร้อยเมตรได้ระดับ 11 วินาทีเป็นอย่างต่ำ... ที่สำคัญที่สุดคือ ความสูงไม่ทำให้ความคล่องตัวลดลงเลย

เบนตอสลองทักษะเลี้ยงบอลแพรวพราวหลายท่า... เขาพบว่าหลายท่าที่เมื่อก่อนไม่กล้าทำ ร่างกายนี้ทำได้สบายโดยไม่รู้สึกฝืนธรรมชาติเลยสักนิด

ขณะเดียวกัน... เยียร์โรที่ยืนดูเบนตอสอยู่ข้าง ๆ ถึงกับยืนอึ้ง...

ไอ้มืดยักษ์นี่ดันมี สัมผัสบอลขั้นเทพ ... เยียร์โรถึงกับขยี้ตา กลัวว่าตาจะฝาดไปเอง

ประเด็นสำคัญที่สุดคือ คนที่มีสัมผัสบอลขั้นเทพคนนี้ ดันมีร่างกายระดับปีศาจด้วย... มองดูชายถอดเสื้อที่กำลังทดสอบท่าทางคล่องแคล่วไม่หยุด... เยียร์โรถึงกับรู้สึกว่าไอ้หมอนี่มันไม่ใช่คนแล้ว... จินตนาการออกไหม? ยักษ์สูง 1.9 เมตร กล้ามเป็นมัด ๆ กำลังทำ เอลาสติโก้...

แถมเยียร์โรยังรู้สึกว่า... หมอนี่ทำได้ดีกว่าเจ้าเหยินใหญ่นั่นซะอีก

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═